นักร้องระดับสองในรายการนี้มีไว้เป็นตัวประกอบเท่านั้นหรือเปล่านะ?

เมื่อได้ยินคำพูดปิดท้ายของแพนด้ายักษ์แล้ว หลินจือไป๋ก็อดกระพริบตาไม่ได้ ไม่ว่าจะในฐานะไป๋ตี้หรือว่าในฐานะตัวตนฉู่ฉือ ตอนนี้เขาก็เป็นเพียงนักร้องระดับสอง...

และเมื่อแพนด้ายักษ์เปิดเผยตัวตน

การแข่งขันรอบที่สองก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

รอบที่สองยังคงตัดสินลำดับการแสดงด้วยการจับฉลาก

เซียวหลงเยว่พูดอะไรยังไงก็ไม่ยอมไปจับแทนอีกแล้ว “วันนี้ฉันดวงไม่ดีจริงๆ อาจารย์ราชันย์ร้อยหน้า คราวนี้คุณจับเถอะ!”

“ได้สิ”

หลินจือไป๋ยื่นมือไปจับลูกบอลจากกล่องในอ้อมแขนของทีมงาน

ชวิ้ง

หมายเลขบนลูกบอลเรืองแสงขึ้นมา เซียวหลงเยว่ถึงกับตะลึง “ทำไมมันเป็นหมายเลขหนึ่งอีกแล้วเนี่ย!”

“อาจเป็นเพราะฉันดวงซวยจริงๆ”

หลินจือไป๋ก็อดที่จะพูดอย่างจนปัญญาไม่ได้เช่นกัน จับได้ลำดับที่หนึ่งสองรอบติดกัน นี่มันโชคอะไรกัน? ช่างเถอะ

ขึ้นเวทีเถอะ

หลินจือไป๋เดินออกจากห้องพักไปอย่างช้าๆ

ในสถานที่แข่งขัน

พิธีกรหวงลี่หัวเราะพร้อมกล่าวว่า “ผลการจับฉลากรอบที่สองได้ออกมาแล้ว และมันเป็นเรื่องบังเอิญมาก เพราะผู้ที่ได้ขึ้นแสดงเป็นคนแรกอีกครั้งก็คือ...อาจารย์ราชันย์ร้อยหน้าของเรา!”

ฮ่าๆๆๆ!

เมื่อเห็นอาจารย์ราชันย์ร้อยหน้าต้องออกมาแสดงเป็นคนแรกอีกครั้ง เหล่าคณะกรรมการก็หัวเราะกันสนุกสนาน!

หลี่เซียวถึงกับตบขาตัวเอง “ฉันบอกแล้วว่าเขามันร้าย ดวงซวยแบบนี้สองรอบติด!”

เถียนเหว่ยก็หัวเราะเสียงดัง “นี่อาจเป็นกรรมของการแกล้งคนเยอะเกินไปก็ได้?”

หานปัวถึงกับหัวเราะจนปากปิดไม่ลง “ฮ่าๆๆๆ อาจารย์ราชันย์ร้อยหน้าคนนี้ดวงซวยเกินไปจริงๆ!”

ท่ามกลางเสียงหัวเราะนับไม่ถ้วน

ราชันย์ร้อยหน้ายืนอยู่กลางเวทีอย่างสงบนิ่ง

และในขณะนั้น

จอภาพขนาดใหญ่บนเวทีก็แสดงชื่อเพลงที่จะใช้แสดงต่อไป

สามคำ: "เธอมันร้าย!"

คณะกรรมการทายถึงกับอึ้งไปชั่วอาจารย์่ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะที่ดังกว่าเดิมออกมา!

“อะไรเนี่ย!”

“บอกว่าคุณร้าย คุณก็ร้องเพลงชื่อ 'เธอมันร้าย' เลยเหรอ?”

“บ้าบอไปแล้ว!”

“ฉันยอมแล้ว!”

“ฉันยอมจริงๆ!”

“นี่มันคุณจริงๆ ไม่ผิดตัว!”

คนดูในสถานที่แข่งขันถึงกับหัวเราะจนน้ำตาไหล

พี่ใหญ่ คุณจะจริงจังหน่อยได้มั้ยเนี่ย!

“อะไรคือ 'เธอมันร้าย' กันเนี่ย!”

“นี่นักร้องราชันย์ร้อยหน้าคนนี้แสบมาก!”

“ชื่อเพลงบ้าบออะไรแบบนี้ อีกเพลงก็ชื่อ 'เพราะงั้นเลยไม่ได้สระผม' ราชันย์ร้อยหน้านี่ตั้งชื่อเพลงได้แปลกจนงง!”

“แล้วนี่ก็เป็นเพลงแต่งเองอีกเหรอ!?”

“นี่มันติดเทรนด์ในโซเชียลตั้งแต่ตอนจบรายการตอนแรกที่ทุกคนแซวว่าเขามีพิษ (ดวงซวย) เลยนี่นา? สรุปเพลงทั้งสองเพลงในตอนนี้เขาแต่งตามกระแสเลยเหรอ? ความสามารถในการแต่งเพลงนี่สุดยอดจริงๆ!”

“ใช่เหรอ เขาแต่งเพลงตามกระแสดราม่าเหรอ?”

“เพลงที่แล้วจบลง คณะกรรมการยังบอกว่าเขา ‘มีพิษ’ อยู่เลย คาดไม่ถึงว่าเขาจะยอมรับและแต่งเพลงนี้ออกมา เป็นการล้อเลียนตัวเองที่ได้เต็มสิบคะแนนไปเลย!”

“แล้วครั้งนี้เขาจะใช้เสียงของใครร้องล่ะ?”

“ยังเป็นเสียงหลินโส่วจัวอยู่หรือเปล่า?”

“คนนี้เสียงร้องมันเปลี่ยนได้ทุกแบบ ใครจะไปเดาได้ล่ะ!”

การแสดงยังไม่ทันเริ่ม

แค่ชื่อเพลงก็ทำให้สถานที่แข่งขันแทบแตกแล้ว!

บรรยากาศพุ่งเข้าสู่จุดไคลแม็กซ์!

หลินจือไป๋ได้ยินเสียงหัวเราะจากคนดู ก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาด้วยเช่นกัน ความรู้สึกแบบนี้มันดีจริงๆ เขาหันไปพยักหน้าให้กับวงดนตรีอย่างเบาๆ...

วงดนตรีพร้อมแล้ว

ไฟบนเวทีค่อยๆ หรี่ลง

เสียงหัวเราะจากผู้ชมในสถานที่ก็ค่อยๆ เงียบลงตามไปด้วย

แม้ว่าชื่อเพลงจะดูตลกและแปลกแหวกแนวแค่ไหน แต่สุดท้ายแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือคุณภาพของเพลง หากมีแค่ความตลกแต่ไร้คุณภาพ ผู้ชมย่อมไม่ซื้อใจแน่นอน เพราะนี่คือเวทีที่เต็มไปด้วยความเป็นมืออาชีพ!

อินโทรเริ่มขึ้น

หลินจือไป๋ยกไมโครโฟนขึ้น และเริ่มร้องเพลงในที่สุด ครั้งนี้เขาเลือกใช้เสียงของโจวหานจิ้น เพราะเคยใช้เสียงนี้มาก่อน และที่สำคัญ เสียงของราชาเพลงโจวเหมาะสมกับเพลงนี้มากที่สุด:

“เธอบอกว่าฉันเล่นไม่ซื่อ ถึงทำให้เธอหนีไปไม่ได้”

“เธอบอกว่าฉันเห็นแก่ตัว สนใจแค่รักของตัวเอง”

“พายุฝนโหมกระหน่ำตามลมแรงที่พัดมา”

“ฉันโซเซไปมา เกือบจะล้มทั้งยืน”

เพลงนี้เป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกของราชาเพลง “จางเสวียโหย่ว” จากโลกก่อนของหลินจือไป๋

ระดับของจางเสวียโหย่ว หากอยู่ในวงการเพลงของฉินโจว ก็จัดว่าเป็นระดับราชาเพลงอย่างไม่ต้องสงสัย

และเพลงนี้มีความขี้เล่นเล็กน้อย ปนกับความสนุกสนาน แม้จะพูดถึงความเศร้าในความรัก แต่กลับไม่ดูเศร้าหนักจนเกินไป บรรยากาศของเพลงทำให้คนฟังอดที่จะยิ้มมุมปากไม่ได้

มันสนุก!

มันสบายใจ!

มันไม่เหมือนใคร!

ในขณะที่ผู้ชมกำลังเพลิดเพลินกับเพลง หลี่เซียวกลับพูดด้วยท่าทีทั้งขำทั้งเหนื่อยใจ “ทำไมยังเป็นเสียงของโจวอีกแล้วล่ะ? เพราะโจวเป็นคนแรกที่ล้อเลียนว่าเขา ‘ร้าย’ เกินไปใช่ไหม?”

การแสดงยังคงดำเนินต่อไป

“โชคดีที่ฉันยังพอมีฝีมือเหลืออยู่บ้าง”

“เธอเลยแตะต้องจุดตายของฉันไม่ได้”

“ยอมรับชะตากรรมเถอะว่าฉันซวยเอง”

“ดูท่าเธอนี่มันร้ายเกินไปจริงๆ!”

และแล้ว...

ท่อนฮุคก็มาถึง!

จู่ๆ หลินจือไป๋ก็หันมองไปยังคณะกรรมการทาย

“เธอนี่มันร้าย เธอนี่มันร้าย เธอนี่มันร้าย อู้อู้อู้~”

“ยิ่งพูดยิ่งมั่วใหญ่!”

“ยิ่งฟังยิ่งงงหนัก!”

หลี่เซียว: "..."

อิงเหว่ย: "..."

เถียนเหว่ย: "..."

หานปัว: "..."

คณะกรรมการถึงกับขำไม่ออก นี่มันเพลงอะไรกันเนี่ย!

อะไรคือ “ยิ่งพูดยิ่งมั่วใหญ่ ยิ่งฟังยิ่งงงหนัก”!?

ความจริงคือ เสียงของเขาต่างหากที่ทำให้พวกเรายิ่งฟังยิ่งงง!

ทันใดนั้น

หลินจือไป๋ก็หันสายตาไปทางผู้ชม ถึงแม้ว่าผู้ชมจะมองไม่เห็นสีหน้าภายใต้หน้ากากของเขา แต่ในจินตนาการแล้ว ต้องเป็นใบหน้าที่กำลังทำหน้าทะเล้นอย่างแน่นอน:

“เธอนี่มันร้าย เธอนี่มันร้าย เธอนี่มันร้าย อู้อู้อู้~”

“ฉันยอมไม่ได้หรอก!”

“แถมเธอยังทำเหมือนไม่แคร์อีก!”

เสียงหัวเราะของผู้ชมดังระเบิดขึ้นจนแทบไม่มีใครยืดตัวตรงได้!

เนื้อเพลงช่วงนี้ส่งผลลัพธ์เต็มร้อยในเชิงความบันเทิง!

โดยเฉพาะประโยค “เธอนี่มันร้าย อู้อู้อู้~” ทั้งติดหูและตลกอย่างเหลือเชื่อ!

ท่ามกลางเสียงหัวเราะมากมาย

หลินจือไป๋ยังไม่จบแค่นั้น

“เธอนี่มันร้าย เธอนี่มันร้าย เธอนี่มันร้าย อู้อู้อู้~”

“บอกฉันให้เคลียร์เดี๋ยวนี้!”

“ฉันจะกัดกินเธอทั้งตัว!”

...

ที่หลังเวที

เจ้าชายกบ มองฟ้าด้วยความอึ้งจนพูดไม่ออก

นี่มันควรจะเป็นนายที่ต้องมาอธิบายให้ฉันฟังไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงขโมยเสียงฉันไปใช้ร้องเพลงอีกแล้วล่ะ? ไอ้บ้านี่! ถ้าจะมีใครที่ควรจะกัดกระดูกนายล่ะก็ มันควรจะเป็นฉันมากกว่า!

บนเวที

ราชันย์ร้อยหน้ายังร้องเพลงต่อไป

“เธอนี่มันร้าย เธอนี่มันร้าย เธอนี่มันร้าย อู้อู้อู้~”

“โดนเธอรังแกทุกครั้ง!”

“ระวังตัวไว้ ฉันจะแก้แค้นแน่!”

ขณะเดียวกันที่หลังเวที ใต้หน้ากากสุนัขพันธุ์ทิเบตัน จางซีหยาง ถึงกับกระตุกมุมปากอย่างหนัก

ไปให้พ้นเลยเถอะ! คนแบบนี้มีอยู่จริงเหรอ?! มันควรจะเป็นพวกเราที่แก้แค้นนายสิ! ความจริงนายต่างหากที่เป็นคนรังแกฉัน!

เนื้อเพลงในเพลง “เธอมันร้าย” ที่ดูเหมือนเล่าถึงเรื่องความรัก แต่ทั้งผู้ชม นักร้องคนอื่น และแม้แต่คณะกรรมการทายก็รู้สึกเหมือนว่าเนื้อหาในเพลงกำลังแอบเหน็บแนมพวกเขาทุกคน!

แต่ถึงอย่างนั้น...

เพลงนี้ไม่ได้มีดีแค่ตลกเท่านั้น

มันยังเพราะมากอีกด้วย!

เมื่อ ราชันย์ร้อยหน้า ร้องซ้ำอีกครั้ง ผู้ชมทั้งห้องส่งถึงกับลุกขึ้นเต้นตาม และโดยเฉพาะเมื่อท่อนฮุค วนมาอีกครั้ง หลายคนในหมู่ผู้ชมก็ร้องตามได้แล้ว:

“เธอนี่มันร้าย!”

“เธอนี่มันร้าย!”

“เธอนี่มันร้าย อู้อู้อู้~!”

ที่หลังเวที นักร้องสำรองหน้ากากปลากระเบนถึงกับหลุดหัวเราะ จนเกือบล้มทั้งยืน

ไอ้ราชันย์ร้อยหน้านี่มันไม่เคยเล่นตามกฎเลยจริงๆ! นี่นายทำให้ทั้งห้องส่งร้อง ‘เธอมันร้าย’ กันทั้งห้องได้เลยเนี่ยนะ? นายมันร้ายจริงๆ!

แถมตอนนี้ทุกคนเริ่มสงสัยว่านายคือหลินโส่วจัวแล้ว! นายยังร้องเพลงแบบนี้อีก... หลังจบรายการนี้ฉันจะไปยืนตรงไหนได้? นายจะฆ่าฉันโดยไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลยใช่ไหม!

ในที่สุด

ราชันย์ร้อยหน้า ก็ร้องท่อนสุดท้ายจบ:

“เธอนี่มันร้าย เธอนี่มันร้าย เธอนี่มันร้าย อู้อู้อู้~”

“โดนเธอรังแกทุกครั้ง!”

“ระวังตัวไว้ ฉันจะแก้แค้นแน่!”

ในหลังเวทีเช่นกัน

นักร้องสำรองหน้ากากนกกาเหว่า ทำหน้าประหลาดแล้วพูดขึ้น:

"ฉันเริ่มเป็นห่วงแล้วนะ ว่าถ้าวันหนึ่ง ราชันย์ร้อยหน้าเปิดหน้ากากออกมา เขาจะโดนแก้แค้นจริงๆ หรือเปล่า..."

“เธอมันร้าย” อะไรกันล่ะ?

ใครกันแน่ที่ร้าย?!

เพลงนี้ทำให้ทั้งห้องส่งหัวเราะจนแทบหยุดไม่ได้ ความจริงเนื้อเพลงไม่ได้ขำอะไรมาก แต่เพราะกระแสจากเทรนด์ในโซเชียลและการล้อเลียนตลอดทั้งรายการ ทำให้เพลงนี้กลายเป็นเพลงที่เข้ากับสถานการณ์แบบสุดๆ จนมันตลกแบบถอนตัวไม่ขึ้น!

จนกระทั่งราชันย์ร้อยหน้าร้องจบ ผู้ชมยังคงขำกันไม่หยุด บางคนถึงกับพูดออกมาทั้งน้ำตา:

“สุดยอดมาก!”

“ตอนที่รู้ว่าเขาไม่ใช่จางซีหยาง ฉันยังแอบผิดหวังอยู่เลย ตอนนั้นก็เลยไม่ได้โหวตให้เขา แต่ตอนนี้ฉันเริ่มชอบเขาแล้วล่ะ ถึงเขาจะดูชอบเล่นอะไรเพี้ยนๆ แต่เขาเก่งจริง! เพลงนี้มันสนุกมาก!”

“ใช่เลย!”

“ตอนนี้ฉันก็ชอบเขาเข้าแล้วเหมือนกัน ไม่ใช่เพราะว่าเขาเป็นใครหรือเหมือนใคร แต่ฉันชอบในตัวตนของราชันย์ร้อยหน้าเองต่างหาก!”

“ยิ่งดูยิ่งอยากรู้ว่าราชันย์ร้อยหน้าเป็นใครกันแน่!”

“หรือว่าเราจะไม่โหวตให้เขาดี? ให้เขาเปิดหน้ากากเลย!”

“ฮ่าๆๆๆ เธอนี่มันร้าย อู้อู้อู้~!”

“ไอ้หมอนี่มันชอบเล่นสนุกจริงๆ แถมยังเล่นซนไปทั่ว แกล้งคนนู้นคนนี้ แต่ถึงจะดูเหมือนแค่เล่นสนุก นายก็พูดไม่ได้ว่าเขาไม่มีของนะ!”

“ขอข้ามไปตอนเขาเปิดหน้ากากเลยเถอะ! อยากเห็นโจวหานจิ้นกับจางซีหยางวิ่งขึ้นไปต่อยเขาพร้อมกัน!”

เสียงหยอกล้อจากผู้ชมดังสนุกสนาน

ถึงแม้จะเต็มไปด้วยมุกล้อเล่น แต่ทั้งหมดล้วนเป็นมิตรและชื่นชมในตัวเขา

ภาพลักษณ์ของราชันย์ร้อยหน้านั้นน่าหลงใหลมาก!

โดยเฉพาะเพลงนี้และการแสดงในรอบนี้ ไม่มีใครในหมู่ผู้ชมที่ไม่ชอบ!

“เชิญทุกคนโหวต…”

พิธีกรหวงลี่เดินขึ้นมาบนเวทีพร้อมกับหัวเราะไปด้วย ขณะที่กำลังเชิญให้ทุกคนโหวต แต่คำว่า “โหวต” ยังไม่ทันจะพูดจบดี ผู้ชมก็หยิบอุปกรณ์โหวตของรายการขึ้นมากดโหวตรัวๆ

เสี้ยววินาทีเดียว ทุกคนโหวตกันอย่างเมามัน!

ถึงแม้ยังไม่รู้ว่าเพลงนี้จะได้คะแนนโหวตเท่าไหร่ แต่จากปฏิกิริยาของผู้ชม คะแนนในรอบนี้จะต้องไม่น้อยแน่นอน!

เมื่อการโหวตสิ้นสุดลง

หลี่เซียวทนไม่ไหวลุกขึ้นยืนแล้วพูดขึ้นมาว่า:

“ทุกคน ตอนนี้ฉันมีความคิดอยากจะวิ่งขึ้นไปดึงหน้ากากเขาออกเดี๋ยวนี้เลย!”

“ฮ่าๆๆๆ ถอดออกมาแล้วเจอว่าเป็นโจวหานจิ้นเหรอ?”

พิธีกรหวงลี่รับมุกทันที

หานปัวเสริมต่อทันทีว่า:

“ใช่เลย แถมเขายังไม่ได้พิสูจน์ตัวเองว่าไม่ใช่โจวหานจิ้นอีกนะ!”

หลี่เซียวยักไหล่แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงประชดประชัน:

“ถ้าโจวหานจิ้นมีนิสัยกวนประสาทแบบนี้ ฉันต่อยเขาไปตั้งแต่แรกแล้ว!”

แต่พูดจบ เธอก็อดหัวเราะไม่ได้:

“เอาล่ะ ยอมรับก็ได้ เขาเก่งมาก เก่งสุดๆ ราชันย์ร้อยหน้าคุณไม่ธรรมดาจริงๆ เป็นตัวท็อปของวงการเพลงหรือเปล่า?”

“ผมน่ะ ยังหนุ่มแน่นอยู่เลย”

หลินจือไป๋แกล้งใช้เสียงของโจวหานจิ้นตอบกลับไป แถมยังเลียนแบบน้ำเสียงได้เป๊ะเหมือนต้นฉบับอีกต่างหาก!

“อ๊า! นายไม่น่าใช้เสียงนี้เลย! ใช้เครื่องเปลี่ยนเสียงยังจะดีกว่า!”

หลี่เซียว รีบยกมือขึ้นปิดหู

นักร้องคนอื่นที่สวมหน้ากากใช้เครื่องเปลี่ยนเสียงกันทุกคน ยกเว้นราชันย์ร้อยหน้าที่สุดยอดจนไม่ต้องใช้เลย!

เขาเลียนแบบเสียงใคร ก็ใช้เสียงคนนั้นทั้งร้องเพลงและพูด ทำเอาทุกคนสับสนจนเกือบหลุดกันไปหมด!