“ดาราตกกระแส!” อาจารย์หวงคว้าโคลนเละๆ กำมือใหญ่จากพื้น ใช้แรงทั้งหมดขว้างใส่ลวี่หมิง เมื่อเห็นก้อนโคลนพุ่งกระแทกตัวลวี่หมิงกระเซ็น เขาก็ตื่นเต้น ตวัดลิ้นหัวเราะแปลกๆ “โฮ่ๆๆ ลุงรับเลี้ยงแกแล้วเว้ย!”

“คุณนี่มันโรคจิตนิดๆ แล้วนะเนี่ย!” ลวี่หมิงมองอาจารย์หวงด้วยความรังเกียจ เห็นเบบี้เกาะเสาเจ้าตุ๊กตาล้มลุกแน่นไม่ยอมลง ฝ่ายตนเองทั้งเร่อปากับหวังเป่าเฉียงก็งัดสารพัดวิชาแต่ก็ยังแทรกขึ้นไปไม่ได้ ลวี่หมิงเลยต้องปล่อยอู๋เชียน รีบคิดหาทาง

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

อาจารย์หวงขว้างโคลนมาอีกหลายก้อนติดๆ กัน

ลวี่หมิงหลบอย่างคล่องแคล่ว จู่ๆ ก็ปิ๊งไอเดีย “ได้แล้ว!”

ก่อนหน้านี้ตอนเขาเมา เขาเคยสุ่มได้สกิลขว้างระดับมืออาชีพ ตอนเมื่อกี้มัวรบกับอู๋เชียนดุเดือดเลยไม่ได้คิดถึงจุดนี้ พอโดนอาจารย์หวงไล่ขว้างเตือนสติ ลวี่หมิงก็ฉวยโคลนเละจากพื้นขึ้นมาหนึ่งก้อน

เล็ง ขว้าง ลื่นไหลต่อเนื่อง!

“ฮะๆๆๆ!” เสี้ยววินาทีก่อนอาจารย์หวงยังยิ้มย่องที่ลอบโจมตีสำเร็จ เสี้ยววินาทีต่อมา ก้อนโคลนใหญ่ก็ “แผละ” ใส่หน้าแตกกระจาย กลบหน้าชราของเขาเป็นแป้งคลุกน้ำ หัวเราะสะใจอยู่ดีๆ ก็ชะงัก “โอ๊ย! ตา ชั้น โคลนเข้าตา!”

อู๋เชียนเพิ่งลุกจากพื้น อ้าปากตะโกน “ดารา… อ้วก—”

“แค่กๆๆ…”

“เฮ่—เพี้ย!!”

ยังไม่ทันพูดจบ อยู่ๆ ก็มีโคลนก้อนหนึ่งยัดเข้าปาก อุดคอจนพูดไม่ออก อู๋เชียนสำลักไอแรงๆ คลื่นไส้รัวๆ

ลวี่หมิงจ้องมองมือตัวเองอย่างเหลือเชื่อ ความรู้สึกคล่องมือแบบนี้ โคตรแจ๋ว!

นี่มันไม่ใช่บ่อโคลนแล้ว นี่มันสวรรค์ชัดๆ!

ด้วยฤทธิ์เมาอย่างหนา ลวี่หมิงรู้สึกปลอดโปร่งสุดๆ แล้วก็ไฮป์ขึ้นมาทันที!

ลวี่หมิงอาศัยความลื่นของก้นบ่อโคลนเร่งฝีเท้าพุ่งไปข้างหน้า เพลิดเพลินกับความลื่นปรื๊ด พร้อมกันนั้นมือทั้งสองก็ตะกุยโคลนจากน้ำขึ้นมาทีละก้อนๆ จากนั้นก็ระดมขว้างใส่โซนหายนะตรงหน้าตุ๊กตาล้มลุกที่ทุกคนกำลังเบียดผลักกันอยู่แบบบ้าคลั่ง!

เติ้งเฉาเพิ่งอ้าปากพูด ประโยคถัดไปก็โดนยัดโคลนเข้าปาก “ว่า—ถุย! โคลนเข้าปากฉันเต็มๆ เกิดอะไรขึ้นวะ?!”

ลวี่หมิงไม่ตอบ เอาแต่กวาดของจากพื้นแล้วขว้างกระหน่ำ!

โคลนปลิวมาใส่หน้าไม่ยั้ง รุ่มร่ามจนเฉาเกอถูกสาดจนลืมตาไม่ขึ้น หน้าเปรอะเละเยิ้มไปหมด เขานึกว่าถูกโจมตีสยองอะไรสักอย่าง วิ่งพล่านหาทางหนี แต่ก้อนโคลนที่ลอยมาก็ยังฟาดเข้าหน้าได้อย่างแม่นเป๊ะทุกก้อน

เติ้งเฉาไม่รู้แล้วว่าบนหน้าเป็นน้ำโคลนหรือหยาดน้ำตา เอาแต่ร้อง “สต็อป! สต็อป! สต็อปเถอะ…”

“ฮ่าๆๆๆ!” เบบี้เห็นสภาพเฉาเกอแล้วหัวเราะก๊าก

เสี้ยววินาทีถัดมา “แผละ!”

ตอนที่โคลนแตกบนหน้า เธอมืดวาบไปทั้งตา สมองดับสนิท

ตู้ม!

เบบี้ซึ่งเป็นคนเดียวที่ยืนอยู่บนแท่นตกฮวบลงบ่อโคลน ผู้กำกับที่กำลังจะกดหยุดเกมเพื่อยืนยันผู้ชนะเลยทำได้แค่ปล่อยให้ดีเจเล่นเพลงต่อไป

หลี่เฉินกับเฉินชือชือก็ไม่รอด โดนลวี่หมิงสาดโคลนใส่หน้าจนจำเค้าไม่ออกเหมือนกัน

วัวดำยักษ์ผู้หงุดหงิด เห็นดาราตกกระแสเล่นซนขนาดนี้ ก็ลุยฝ่าโคลนบุกเข้ามาทันที “ไอ้ตัวแสบ! ขอให้แกอย่าให้ฉันจับได้ก็แล้วกัน!”

“ลวี่หมิง! งานเข้าแล้วโว้ย เข้าใหญ่ด้วย!” เฉินชือชือชี้หน้าลวี่หมิงโวย

อู๋เชียน “จับกดมันพร้อมกัน!”

อาจารย์หวง “อย่าแย่งกัน! จัดการดาราตกกระแสก่อน!”

เมื่อได้ยินเสียงปลุกเร้าของทั้งคู่ ทุกคนก็กระเหี้ยนกระหือรือกรูกันมาล้อมลวี่หมิง แต่ละคนก็โกยโคลนจากพื้นตอบโต้ ทว่ามือของลวี่หมิงเหมือนเครื่องยิงหินอัตโนมัติ โกยแล้วก็ยิง ยิงแล้วก็โกย ไม่มีสะดุดสักวินาที โดยเฉพาะท่าทางที่เขาชันเข่าวิ่งฉิวบนผิวโคลนลื่นๆ ด้วยความเร็วสูง มันแทบไม่ต่างอะไรกับไถลสเกตบนผิวน้ำแข็งเลยด้วยซ้ำ

ด้วยการดึงหลบที่มีประสิทธิภาพขนาดนี้ เขาแทบหลีกเลี่ยงโคลนทั้งหมดที่คนอื่นปาใส่มาได้หมด กลับกันบรรดาคนที่รุมล้อมเขา กลับถูกปาใส่จนตามัว ล้มกลิ้งบ้าง เท้าลื่นจนมือไม้ปั่นป่วน กลิ้งไปกลิ้งมาในบ่อโคลนต่อเนื่อง แต่ละคนดูซกมกน่าสังเวชสุดๆ

ฟิ้ว!

ก้อนโคลนเหลวๆ อีกก้อนแผ่แตกบนหน้า BaBy ที่สวยงาม เธอยืนทรงตัวไม่อยู่พุ่งหน้าลงไปข้างหน้า โป๊ก! ท่าคว่ำหน้ากินโคลนไปคำโตถึงกับสำลักน้ำหูน้ำตาไหล...

“บึ้ม! ชะแคะลาค่า! บึ้ม! ชะแคะลาค่า!”

ท่ามกลางเสียงดีเจกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ลวี่หมิงคึกคักสุดๆ ทั้งตัวราวกับนักเต้นที่กำลังเต้นรำอยู่บนบ่อโคลน แม้จะเปียกเลอะไปทั้งตัว แต่ท่วงท่าคล่องแคล่วสอดประสานกับจังหวะอิสระ ทำให้ในชั่วขณะนั้นเขาเปล่งกลิ่นอายความบ้าดิบตามธรรมชาติออกมาทั้งดุ้น

[เดี๋ยวนะ เขากล้าเล่นใหญ่ขนาดนี้ได้ไง!]

[ฉันเป็นผู้ชายยังรู้สึกว่าเขาหล่อระเบิดในช็อตนี้!]

[ฉันขำจะขาดใจ! พี่แกนี่มันเหมือนพีชูตเตอร์ ชัดๆ…]

[พีชูตเตอร์ที่ไหนกัน! นี่มันมือปืนกลต่างหาก!]

หวังเป่าเฉียงกับเร่อปาที่กำลังจะวิ่งมาช่วย เห็นภาพนี้ถึงกับอึ้ง

“พี่คนนี้โคตรดุเลย!” เร่อปาตกใจ

หวังเป่าเฉียงดีใจสุดๆ “ใครบอกว่าเขาเป็นดาราตกกระแสวะ คนนี้อย่างเทพ!”

“เขาหล่อมาก!” ดวงตาคู่สวยของเร่อปาเป็นประกายระยิบ

หวังเป่าเฉียง “...หน้ามีแต่โคลน เธอดูออกได้ไงว่าเขาหล่อ?”

“ลุงไม่เข้าใจหรอก ความหล่อมันเป็นฟีลลิ่ง อย่างตอนนี้นี่แหละ!” เร่อปาจ้องลวี่หมิงที่ต้านลมถล่มใส่ ยิงพวกแก๊งพี่น้องจนร้องระงม

“พวกเธออย่าเพิ่งมา ฉันคนเดียวเอาอยู่!” ลวี่หมิงลุยหนึ่งสู้หก วนไคท์อย่างบ้าคลั่งไปด้วย ยังไม่ลืมตะโกนบอกเพื่อนร่วมทีม “พวกเธอสองคนขึ้นไปยืนบนแท่นก่อน ยึดไว้ให้ชนะ!”

เร่อปากับหวังเป่าเฉียงขึ้นไปยืนบนตุ๊กตาล้มลุกพร้อมกันคนซ้ายคนขวา แม้เพราะน้ำหนักต่างกันจะเอียงซ้ายขวา แต่ยังไม่ถึงกับตกลงมา

ปกติแล้ว ตุ๊กตาล้มลุกต้องให้ยืนคนเดียวถึงจะทรงตัวได้ ทุกคนเลยต่างยอมรับโดยปริยายว่าแต่ละรอบจะมีผู้ชนะได้แค่หนึ่งคน แต่พอมีลวี่หมิงมาปั่นเกมแบบนี้ พอไม่มีใครมารบกวน ก็สามารถทำให้สองคนยืนบนตุ๊กตาล้มลุกพร้อมกัน แล้วชนะด้วยกันได้!

ขณะลวี่หมิงสับหลบอย่างพริ้ว เมาได้ที่ ความคิดเริ่มสับสน เขาก็พลุ่งพล่านทันที ส่งคำทักทายเชิงภาษาที่เป็นมิตรยิ่งกว่าการปะทะทางกายภาพไปยังพี่ๆ ว่า

“ตอนนี้คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกคุณ คือ ADC อันดับหนึ่งแห่งวงการบันเทิงจีน มือยิงโหดสุดของเซิร์ฟเวอร์จีน ผู้พิชิตสูงสุดของลีค และราชาแห่งเกมเกษตรร้อยดาว!”

“ดาบไม่คม ม้าก็ผอม พวกคุณจะมาสู้กับผมยังไง!”

“ดูโคลนซะก่อน!!”

เติ้งเฉาถูกก้อนโคลนพุ่งชนเข้ากลางหน้าผากแบบไม่ทันตั้งตัว งงเป็นไก่ตาแตก “เหมือนมีอะไรลุกไหม้ขึ้นมาเลย!”

“ไม่ใช่ลุกไหม้ เขากำลังเข้าสิงต่างหาก!” เฉินชือชือกัดฟันพูด

“อ๊ากกก!” หลี่เฉินคำรามกระโจนเข้ามาใกล้ แต่พอดาราตกกระแสลื่นลุยเหมือนปลาไหลในโคลน จับยังไงก็ไม่อยู่ หลังจากโดนสเต็ปชุดใหญ่ ตัวเองกลับซกมกจนกินโคลนไปเต็มปาก แย่ยิ่งกว่านั้น ลวี่หมิงผู้แสบสันยังยืนจอดอยู่ไม่ไกล สีหน้าเรียบนิ่ง “รับศิษย์ไหม?”

หลี่เฉิน “??!”

“อ๊ากกกก!”

“ฆ่าดาราตกกระแส!!”

ชั่วพริบตา สมาชิกทั้งสองทีมเดือดปุดๆ พุ่งบ้าเลือดเข้าใส่ลวี่หมิง!

“สังคมไม่มีต้นไม้สูงเสียดฟ้า ฉันชื่อ ‘ลวี่หมิง’ จำไว้ ชือชือหยุดก่อน ฟาร์ม QQ เพิ่งส่งแจ้งเตือนมาบอกว่าเธอทำผักตาย!”

เฉินชือชือ “?!”

“ระยะเท่านี้ยังปาไม่โดน แนะนำให้เชียนเป่าโทร 10068668 สายด่วนติดตั้งขาเทียมถึงบ้าน รับประกันสามปี เปลี่ยนห้าปี ใช้ไม่ดีไม่คิดเงิน!”

อู๋เชียน “?!”

“อากาศร้อนทำให้อารมณ์เดือด ผมไม่ยิ้มคุณก็อย่าซ่า อาจารย์หวง ถ้ายังแผลงฤทธิ์อีก ระวังผมจะรังแกคนแก่ นะครับ!”

อาจารย์หวง: “!!!”

ในตอนนี้ แก๊งพี่น้องหน้าแดงจัด ยิ่งกว่าคำพูดไหนๆ ทั้งสิ้น ในใจของทุกคนเหลือเพียงตัวอักษรที่บริสุทธิ์ที่สุดสามตัว

CNM!!!

[ฮาฮาฮาฮา ฮึก!]

[โอ๊ย ไม่ไหวแล้ว กูจะขำจนฉี่แตกเพราะดาราตกกระแสนี่แหละ!]

[พ่นมุกกวนตีนเป็นชุดไม่หยุด สมองเขายัดอะไรมาวะ!]

[ไม่มีเพดานเลยสักนิด ฉันอิจฉาความสามารถเขาจริงๆ!]

[ผู้ชายเมาเจ็ดส่วน เล่นจนเธอน้ำตาไหล ดาราตกกระแสเมาเจ็ดส่วน หลอนจนเธอ ‘น้ำตาไหล’!]

[พี่แกนี่มันโหมดซอมบี้ของ CF ใช่ไหมเนี่ย?!]

[ไม่ต้องเล็งด้วยซ้ำ ขว้างมั่วๆ ก็เฮดช็อตได้เหรอวะ?!]

[ไม่คิดเลยว่าเขาจะมีพรสวรรค์แบบนี้อยู่ด้วย]

[ออโต้เอม + ล็อกหัว + สคริปต์เดิน โกงไม่ปิดบังแล้วใช่ไหม?]

[ติดโปร เล่นต่อไม่ได้!]

[เล่นเก่งหน่อยก็หาว่าโปร?]

[ไม่มีสักเสี้ยวของค่าพลัง มีแต่ความพยายามและหยาดเหงื่อ การปาโคลนให้โดนเป้าหมายที่ไม่ขยับว่ายากแล้ว แต่นี่ตัวเองยังไถลอยู่ ปะทะเป้าหมายที่เคลื่อนที่แล้วยังไม่พลาดสักเม็ด พูดตรงๆ อัตราเข้าเป้าแบบนี้ไม่ต้องอธิบายอะไรอีกแล้ว]

[ข่าวดี: ดาราตกกระแสมีของ ข่าวร้าย: ของที่มีมันไม่อยู่ในสนามแข่งเดียวกับวงการบันเทิงจีน!]

[นี่มันยังเป็นวาไรตี้ของวงการบันเทิงจีนอยู่ไหม?]

[บ้าเกินไปแล้ว!]

“แยกย้ายกัน!”

“เร่อปากับเป่าเฉียงกำลังจะชนะแล้วนะ!”

“ให้พวกเขาชนะก็ได้ เกมแพ้ไม่เป็นไร แต่ดาราตกกระแสต้องดับ!”

ทุกคนของขึ้นทันที กระจายกันออกไปล้อมจากทุกทิศทาง

ไม่นาน ลวี่หมิงก็ถูกปิดล้อมอยู่ตรงกลาง วัวดำยักษ์พุ่งเข้ามาเสยใส่ไหล่ทีเดียว ฟาดลวี่หมิงล้มคว่ำลงในบ่อโคลน แขกรับเชิญที่เหลือต่างก็กรูกันเข้าไป แม้แต่ BaBy ยังคว้าก้อนโคลนเหลวสองกำปั้นป้ายใส่หน้าลวี่หมิงแบบไม่ยั้ง ล้างแค้นสำเร็จ!

[ติง! ตรวจพบว่าโฮสต์เมาหนัก พื้นฐานการร้องเพลง +88!]

[[พื้นฐานการร้องเพลง] อัปขั้น: เลเวล 4!]

เมื่อแอลกอฮอล์ยังคงออกฤทธิ์ต่อเนื่อง เกณฑ์ความเมาก็พุ่งถึงระดับ ‘เมาหนัก’ พอลวี่หมิงถูกกดคว่ำในบ่อโคลน ร่างทั้งร่างก็สะดุ้งวาบ ดีใจสุดใจในทันใด

ในที่สุดก็ปั่นค่าความชำนาญที่ต้องใช้สำหรับขั้นต่อไปของพื้นฐานการร้องเพลงจนเต็มแล้ว!

พื้นฐานการร้องระดับเลเวล 4 ต่อให้เทียบกับนักร้องรุ่นเก๋าบนเวทีเพลงที่สั่งสมมากว่าสิบยี่สิบปี ยังเหนือกว่าด้วยซ้ำ แม้แต่ราชานักร้องราชินีนักร้องที่ส่งอิทธิพลต่อทั้งยุคสมัย ถ้าตัดเรื่องสไตล์ส่วนตัวออก พูดกันเฉพาะฝีมือและรากฐาน ก็ไม่ได้ด้อยกว่าเลย!

ขอแค่มีเนื้อร้องทำนองดีๆ มารองรับ การจะขึ้นเป็นราชานักร้องแห่งยุคนี้แทบจะปักหมุดได้เลย!

แล้วเนื้อร้องทำนองดีๆ ล่ะ?

ในหัวเขามีคลังเพลงทั้งโลกสำรองไว้แน่นเอี้ยด!

……

เร่อปาทำหน้าร้อนรน: “ทำไมผู้กำกับยังไม่สั่งหยุดอีกล่ะ!”

“นั่นสิ ลากยาวมาขนาดนี้แล้ว!” หวังเป่าเฉียงกระโดดลงจากแท่นทันที จะเข้าไปช่วยเพื่อนร่วมทีมให้หลุดวงล้อม

แต่ทันใดนั้น เหตุการณ์ไกลออกไปก็พลิกผัน จนทั้งสองคนตาค้าง!

แม้แต่ทีมผู้กำกับที่ยืนดูอยู่บนฝั่งมาตลอด ยังพากันเบิกตากว้าง!

“ลมพายุหิมะกดทับฉันสองสามปี ฉันหัวเราะใส่มันเบาราวสำลี ได้เวลางัดของจริงแล้ว!!”

ลวี่หมิงที่ฤทธิ์เหล้าขึ้นหัวเต็มเหนี่ยวคำรามต่ำด้วยความฮึกเหิม แล้วกวาดขาแบบกวาดลานทีเดียว กวาดคนรอบๆ ล้มระเนระนาดลงไปนอนกระเสือกกระสนในบ่อโคลน…

ภาพที่เห็นเล่นเอาแรงกระแทกทางสายตาแบบจัดหนักเกินบรรยาย!

[ดาราตกกระแสยังไม่ยอมดับ!]

[โว้ย!]

[กังฟู!!!]

แก๊งพี่น้องคลานลุกขึ้นจากโคลนแล้วพุ่งไล่ล่าลวี่หมิงแบบคนบ้า!

ตอนนี้ลวี่หมิงเมาหนักจนปลดปล่อยตัวเองสุดทาง เขาวิ่งพล่านในบ่อโคลน แรงอย่างวัว ลื่นเหมือนปลา ซ้ายสไลด์แฉลบ ขวาสไลด์เสียบ ทั้งคนบ้าคลั่งสุดขีด ถึงขั้นเริ่ม ‘มังกรเหิน’ อยู่ในบ่อโคลนเลยทีเดียว!

ทุกคนพอจะลุกก็ทรุดนั่งลงไปอีก แม้แต่จะยืนให้ตรงยังทำไม่ได้ ถึงพื้นโคลนจะนิ่ม แต่พอถูกกระแทกไปมาไม่รู้กี่รอบ ก้นก็บวมเจ็บจนกรีดร้องระงม แต่ละคนร้องไห้โฮดิ้นรน ดูยังกับผีเสื้อกลางคืนที่กำลังจะจมน้ำ ดิ้นกระพือปีกทุลักทุเล!

“ช่วยด้วย!”

“อย่ากวาดแล้ว พี่ผิดแล้ว พี่ผิดจริงๆ!”

“กินไม่ไหวแล้ว พี่กินไม่ไหวจริงๆ เสี่ยวหมิง… อ้อ ไม่สิ พี่หมิง ปล่อยพี่เถอะ พี่เหมือนจะสำลักโคลนแล้ว!”

“ดาราตกกระแสหยุดเท้าเดี๋ยวนี้ อาจารย์หวงเป็นลมเพราะโคลนแล้ว!!”

“มีใครมาจัดการบ้าเลือดนี่ที!!”

“……”

พวกเขาอยากหนี แต่หนีไม่ได้เลย วัวดำยักษ์ใช้แขนทั้งสองข้างล็อกข้อเท้าของลวี่หมิงแน่น ข้างอีกฝั่งเฉินชือชือถึงกับพันกายกอดรัดขาล่างของลวี่หมิงไว้ทั้งคน

ทว่าตอนนี้ลวี่หมิงที่ฤทธิ์เหล้าพุ่งพล่านทำตัวเหมือนวัวกระทิงดุ ถึงจะถูกสองคนรัดติดก็เถอะ แต่สองมือเขายังจับขาของอู๋เชียนกับอาจารย์หวงไว้คนละข้าง เหมือนคว้าลูกเจี๊ยบยังไงยังงั้น เว่อร์จนลากทั้งสี่คนถูไปบนบ่อโคลนพร้อมกันได้ วัวดำกับชือชือยังพอไหว แต่ที่สาหัสจริงคืออาจารย์หวงกับอู๋เชียน ใบหน้าทั้งสองคนได้สัมผัสโคลนแบบ “หน้าเสียจนไม่เหลือฟอร์ม” ของแท้!

[66666!]

[กูจะขำตายอยู่แล้ว!]

[ดาราตกกระแสนี่มันไอดอลสายบ้าเลือดชัดๆ ไม่ใช่เหรอ?!]

[จุดสูงสุดของวาไรตีจีน! ไร้ข้อโต้แย้ง!]

บนฝั่ง

“นี่เขาเป็นมนุษย์เหรอ?!”

“จามรีผสมมนุษย์!”

“ผู้กำกับ หรือว่าเราจะรีบปิดเทปกันเถอะ ดาราตกกระแสนี่น่ากลัวยังกับผี เฉาเกอพวกนั้นพอว่า แต่อาจารย์หวงแขนขาก็แก่แล้ว ถ้าให้เขาเล่นต่อไป ผมกลัวจะเกิดเรื่องจริงๆ นะ!” ผู้เขียนบททำหน้ากังวลเตือนอยู่ข้างๆ

ผู้กำกับมองกระดานคอมเมนต์ในห้องไลฟ์ที่กำลังเดือดจัด แววตาไม่เหลือความสงสารแขกรับเชิญสักนิด มีแต่ความกระหายวิวและกระแส “เกิดเรื่อง? จะเกิดเรื่องอะไร? อย่าเพิ่งตื่นตระหนก เปิดเพลงต่อ เต้นต่อไป!”

“แขกรับเชิญหนังหนาเนื้อหนา โดนกวาดนิดหน่อยไม่เป็นไรหรอก โดนลากพาเดินเล่นในบ่อโคลนก็ถือว่าเล่นสนุกๆ ไป แต่กลับกัน คุณเพื่อนเอ๋ย วันนี้สองพี่น้องเราจะยกเดียวขึ้นหิ้ง กลายเป็นตำนาน นั่งเก้าอี้ตัวท็อปของวงการในพริบตา!”

พูดจบ ผู้กำกับก็เพิ่มเสียงดีเจในอุปกรณ์ตรงหน้าแบบเงียบๆ!

เสียง BMG ที่หนวกหูกลบเสียงร้องขอความช่วยเหลือตะโกนโอดครวญของเหล่าแขกรับเชิญจนมิด แถมยังกลบเสียงคุยกันของทีมรายการคนอื่นๆ รอบๆ ด้วย

เมื่อเห็นตัวเลขหลังบ้านของไลฟ์สดที่พุ่งเกินจินตนาการ เขาอารมณ์ดีถึงขีดสุด หลับตาซึมซับจังหวะดีเจอย่างมีความสุข แล้วเริ่มโยกตัวด้วยความปลาบปลื้ม

“ลุยเข้าไป ตื่นเต้นเข้าไว้!”

ผู้เขียนบทที่เมื่อครู่ยังสีหน้ากังวล เหลือบมองตัวเลขหลังบ้านที่กำลังพุ่งทะลุจอ ก็ฮึดใจวางมาดพระเอกช่วยคนลง ปล่อยวางความสงสาร แล้วเต้นอย่างมีความสุขไปพร้อมผู้กำกับ

ความมั่งคั่งล้นฟ้า กำลังรอพวกเขาอยู่!

ลวี่หมิงที่ปลดปล่อยตัวเองเต็มที่ พอเห็นพวกเฉาเกอทั้งกลุ่มร้องพ่อเรียกแม่ นอนคว่ำคาโคลนไม่ยอมลุก เขาก็หมดอารมณ์เล่นด้วย พอมองขึ้นฝั่งเห็นผู้กำกับกับโปรดิวเซอร์กำลังกระดกสะโพกโยกอย่างเริงร่า ไม่มีท่าทีจะสั่งหยุด เขาจึงทิ้งภาระพวกที่ร้องพ่อร้องแม่หันเป้าหมายใหม่ แล้วสับตีนพุ่งขึ้นฝั่งทันที!

“เหมือนว่าดวงกาลกิณีกำลังไปแล้ว!” เฉินชือชือพูดอย่างร่อแร่

เติ้งเฉาหันไปมอง “แย่ละ เขาวิ่งขึ้นไปอาละวาดข้างบนแล้ว!”

ทุกคน “??!”

เล่นพวกเขายังไม่พอ ยังกล้าเล่นงานทีมงานรายการอีกงั้นเรอะ?!

ไม่อยากมีชีวิตแล้วหรือไง!!

ทีมงานที่เห็นลวี่หมิงสับตีนวิ่งมาถึงใกล้ๆ ต่างพากันผงะถอยไปไกล แล้วตะโกนลั่น “ผู้กำกับ หนีเร็ว!!”

เสียงเพลงดังเกินไป ถึงพวกเขาจะตะโกนจนสุดเสียง ผู้กำกับกับผู้เขียนบทก็ยังทำหูทวนลม ทั้งคู่จมอยู่ในโลกจิตวิญญาณของตัวเองจนดึงไม่ออก

ชั่วพริบตา แรงหนักถาโถมมาจากด้านหลัง ทั้งสองสะดุ้งเฮือก ลืมตาขึ้นมา ปรากฏว่าโลกหมุนคว่ำทันที

ตัวเองเหมือนกำลังอยู่บนฟ้า…บินงั้นเหรอ?!

ว้อท?!

พอทั้งสองได้สติ ศีรษะก็ชี้ลงพื้น แล้วซัดท่าดำดิ่งหัวปักลงบ่อโคลนด้านล่างตรงๆ ทั้งตัวจมมิดตั้งแต่ลำคอหายไปในนั้น ดิ้นกระเสือกกระสนได้แค่ 3 วินาที ก็แน่นิ่ง

ท่านั้นที่แข็งทื่อไม่ไหวติง ถ้าเอาป้ายปิดทับให้มิด ก็แทบไม่ต่างจากป้ายหลุมศพ!

“พระเจ้า!!!”

“ผู้กำกับ——!!”

ทีมงานพากันหน้าเหวอ ตกใจจนสมองช็อตคาที่

ทำงานในวงการบันเทิงจีนมาหลายปี เข้มแข็งจนคิดว่าตัวเองเห็นมาหมดแล้ว แขกรับเชิญวางมาดดารา ทะเลาะกัน หรือแอบเปิดศึกลงไม้ลงมือส่วนตัวก็เจอมาจนชิน ทว่ากล้าลงมือซัดผู้กำกับแบบวันนี้ นี่มันสั่นคลอนความเข้าใจเดิมๆ ของพวกเขาโดยสิ้นเชิง

“เร็วสิ รีบดึงผู้กำกับขึ้นมาเร็ว!”

“ก่อนอื่นดึงหัวออกมาก่อน ใครสักคนรีบกระโดดลงไปดึงหัวออกมาเดี๋ยวนี้นะ อั้นไว้นานเดี๋ยวขาดอากาศตายเอา!”

“ดาราตกกระแสลงไปแล้ว เขาน่าจะรู้ว่าตัวเองก่อเรื่อง เลยจะ… เวรเอ๊ย! ไอ้เวรนี่มันยังอาละวาดต่ออีก!!”

ทุกคนตาค้างมองลวี่หมิงจับผู้กำกับมาหมุน “ขันเกลียว” กดลงบ่อโคลน ยิ่งหมุนยิ่งจมลึก สีหน้าของแต่ละคนคุมไม่อยู่ในพริบตา!

จู่ๆ เพลงจังหวะเดือดที่ดังสนั่นก็ถูกปิด เงียบกริบลงถนัดตา จากนั้นทีมงานหลายคนพุ่งกรูลงไปเหมือนเกี๊ยวหล่นหม้อ กระโดดลงบ่อโคลนรุมล้อมลวี่หมิงเพื่อควบคุมตัว!

ผู้กำกับกับผู้เขียนบทถูกกระชากขึ้นจากหลุมโคลนด้วยความทุลักทุเล ตัวโงนเงนยังยืนไม่มั่น ก็เห็นลวี่หมิงสไลด์แท็กเกิลพุ่งใส่มา กวาดล้มเป็นแถบ ออร่าดุดันทำเอาดวงตาทั้งคู่หดวูบ!

ต่อหน้าทีมงานนับสิบที่พยายามสกัด ลวี่หมิงก็กวาดขาเพียงทีเดียวคนปลิวเป็นโดมิโน แล้วตามด้วยสไลด์แท็กเกิลอีกหนึ่งที ทั้งคนราวกับลิโป้คืนชีพ ผ่านไปที่ไหน ชายหนุ่มต่างทรุดลงคุกเข่า หญิงสาวต่างล้มพับระเนระนาด!

“ช่—วย—ด้วย—ยย!” ผู้กำกับตกใจจนสติแตก ตะโกนลั่นพลางวิ่งหนี แต่พื้นโคลนลื่นจัด เซถลาโครมหน้าทิ่มลงบ่ออีกดอก

ผู้เขียนบทวิ่งช้ากว่า โดนลวี่หมิงสไลด์แท็กเกิลช้อนงัดลอยขึ้น ก่อนจะ “ตู้ม” ทิ้งก้นกระแทกลงบนหลังผู้กำกับพอดีเป๊ะ

แอ่ก!!

ผู้กำกับวัยกลางคนสำรอก “โคลน” ออกมาคำรามหนึ่งที คอพับห้อย สลบเหมือดคาที่!

ลวี่หมิงกลายร่างเป็นเงาเหล็กสีครามแห่งบ่อโคลน คลั่งจัดจนสุดทาง!!

“คนเหรอ คน ช่วยด้วยเถอะ!”

“ดาราตกกระแสคลั่งแล้ว!”

เสียงกรีดร้องขวัญผวาดังกระหึ่มระงม

วุ่น! วุ่นแบบเกินจะควบคุม!

ทั้งกองถ่ายแตกฮือกลายเป็นหม้อรวมมิตร!

พวกแก๊งพี่น้องที่นั่งร่อแร่แถวบ่อโคลนไม่ไกล หลังจากโดนกวาดจนแทบซึมเศร้า เห็นภาพโกลาหลตรงหน้าแล้วถึงกับช็อกชา

พวกเขาถูกดาราตกกระแสซัดจนเละนี่ว่าไปอย่าง แต่นี่เล่นเอาทีมผู้กำกับซวยยกแผงด้วยเนี่ยนะ?!

นี่มันมาออกรายการวาไรตี้ตรงไหนกัน?!

นี่มันมาป่วนงานชัดๆ!!

ดาราตกกระแสอาละวาดไม่สนโลกขนาดนี้ จะต่างอะไรกับซุนหงอคงอาละวาดบนสวรรค์กันเล่า?!