บทที่ 301 ให้วิธีแก้ไปแล้ว แต่กลับทำไม่ได้ นี่แหละถึงจะทำให้สิ้นหวังที่สุด

"สถานการณ์ของพ่อคุณ เมื่อกี้เพื่อนชาวเน็ตหลายคนก็พูดไปแล้ว"

"เงินก้อนนี้ได้มาอย่างไม่ถูกต้อง มันไม่ใช่ของพ่อคุณ และไม่ใช่ของคุณด้วย อีกไม่นานก็จะถูกริบเข้าหลวง"

"หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกำลังเดินทางไปที่บ้านของคุณ"

เฉินหยูหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา ก่อนจะพูดเสริมว่า "อีกสิบกว่านาที พวกเขาก็จะถึงที่บ้านของคุณแล้ว"

"พ่อของคุณจะถูกหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเชิญตัวไปจิบชาโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว"

"ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เขาจะถูกตัดสินโทษประหาร"

ทุกคำพูดของเฉินหยู ทำให้หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยยิ่งรู้สึกตึงเครียดมากขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อได้ยินคำว่าโทษประหารอีกครั้ง หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยก็รู้สึกหน้ามืดตาลายแทบจะยืนไม่อยู่และล้มพับลงไปกองกับพื้น

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ดูเหมือนว่ายังพอมีโอกาสแก้ไขได้

"หมอเฉิน เรื่องของพ่อฉัน ยังมีโอกาสแก้ไขได้ใช่ไหมคะ?"

เฉินหยูยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า "มีโอกาสแก้ไขได้จริงๆ ส่วนจะทำยังไงนั้น ขอเชิญทนายหลัวผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายช่วยตอบก็แล้วกันครับ"

เมื่อได้ยินเฉินหยูเรียกชื่อตัวเอง ทนายหลัวก็ส่งอิโมจิหน้ายิ้มมาให้

จากนั้นก็เริ่มพิมพ์ข้อความ

ไม่นาน ข้อความคอมเมนต์แบบมีเอฟเฟกต์พิเศษหลายข้อความก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

"หากผู้ต้องสงสัยสามารถคืนเงินก้อนที่ยักยอกไปได้อย่างกระตือรือร้น และในขณะเดียวกันก็มีความดีความชอบ ศาลจะพิจารณาลดหย่อนโทษให้ตามความเหมาะสม"

ทนายหลัวส่งข้อกฎหมายมาก่อน จากนั้นก็ส่งข้อความเสริมมาอีก

"ความดีความชอบ รวมถึงการแจ้งเบาะแสและเปิดโปงผู้ร่วมขบวนการ"

"หรืออาจจะเป็นการเล่าถึงพฤติกรรมการก่ออาชญากรรมที่ยังไม่ถูกค้นพบให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องฟัง"

"ยิ่งคืนเงินได้กระตือรือร้นมากเท่าไหร่ โอกาสที่จะได้รับการลดหย่อนโทษก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น"

ทนายหลัวแนบลิงก์เว็บไซต์มาในช่องคอมเมนต์สองสามลิงก์

ล้วนเป็นประกาศคำพิพากษาในอดีต

คนเหล่านี้เนื่องจากคืนเงินอย่างกระตือรือร้นและมีความดีความชอบ เดิมทีพวกเขาควรจะถูกตัดสินโทษประหาร แต่สุดท้ายก็ถูกตัดสินโทษจำคุกตลอดชีวิตหรือรอลงอาญาโทษประหาร

อย่างน้อยก็รักษาชีวิตเอาไว้ได้

"คนไข้เห็นแล้วใช่ไหมครับ ถ้าอยากให้พ่อของคุณรอดชีวิต ก็ต้องรีบหาเงินมาคืน"

"เงินหลวงที่พ่อของคุณยักยอกไปในช่วงหลายปีที่ผ่านมา น่าจะมีประมาณหกร้อยล้าน"

"ถ้าหาเงินมาคืนในขั้นตอนการสืบสวน ก็มีโอกาสสูงมากที่จะถูกตัดสินให้รอลงอาญาโทษประหาร"

เฉินหยูตอบคำถามของหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยตามคอมเมนต์ที่ทนายหลัวส่งมา

"หกร้อยล้าน?!"

"ต่อให้ขายบ้านและของมีค่าทุกอย่างที่ฉันมี ก็ไม่มีทางได้เงินมากขนาดนั้นหรอก"

หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยราวกับคนไร้กระดูก ทรุดตัวลงนั่งกองกับเก้าอี้

หกร้อยล้าน นี่มันเป็นตัวเลขมหาศาลที่ครอบครัวเธอหาไม่ได้ตลอดทั้งชีวิต

อย่าว่าแต่หกร้อยล้านเลย ต่อให้เป็นหกสิบล้าน ที่บ้านก็หามาไม่ได้

"สมกับเป็นหมอเฉินจริงๆ วิธีการลงโทษคนชั่วและส่งเสริมคนดีนั้นไม่เหมือนใครเสมอ"

"ให้วิธีแก้ไปแล้ว แต่กลับทำไม่ได้ นี่แหละถึงจะทำให้สิ้นหวังที่สุด"

"พอได้ยินหมอเฉินบอกว่าจะช่วยเธอ ฉันเกือบจะวู่วามกดยกเลิกการติดตามไปแล้ว โชคดีที่ช้าไปจังหวะหนึ่ง"

"ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเมนต์บนเป็นเพื่อนชาวเน็ตหน้าใหม่ ไม่เข้าใจนิสัยของหมอเฉินเอาซะเลย"

"หมอเฉินขึ้นชื่อว่าเป็นดาวข่มคนชั่ว จะไปช่วยออกความคิดให้พวกอาชญากรได้ยังไง?"

"พี่สาวหมัดเหล็กมีพ่อบุญธรรมไม่ใช่เหรอ รีบไปหาพ่อบุญธรรมให้ช่วยคิดหาวิธีสิ"

"พ่อบุญธรรมของเธอคนนี้ เป็นพ่อบุญธรรมในความหมายที่แท้จริง ไม่ได้มีความหมายแฝงอะไรมากมายหรอกนะ"

เพื่อนชาวเน็ตที่เคยลิ้มรสความขมขื่นจากพวกเฟมินิสต์ เริ่มพูดจาประชดประชันเยาะเย้ยหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วย

เรื่องที่ครอบครัวเธอทำผิด ไม่ใช่แค่การออกมาโพสต์ประกาศขอโทษบนอินเทอร์เน็ตส่งๆ

หรือเขียนเรียงความสั้นๆ เพื่อกันตัวเองออกมาได้ง่ายๆ ขนาดนั้น

แต่มันเป็นการกระทำผิดกฎหมายอย่างถึงที่สุด

แถมยังเป็นข้อหาที่หนักที่สุดอีกด้วย

ถึงตายได้เลยนะ

จากการที่การสืบสวนเรื่องของหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยไม่มีความคืบหน้า

เพื่อนชาวเน็ตทุกคนที่ผ่านการศึกษาภาคบังคับเก้าปี ล้วนเดาได้ว่าครอบครัวของหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยมีเส้นสายไม่ธรรมดา

ไม่อย่างนั้น การสืบสวนของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องคงไม่เงียบหายไปแบบนี้

การที่เฉินหยูแฉว่าพ่อของหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยเป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัทยักษ์ใหญ่

ก็เท่ากับเป็นการเอาคำตอบมาวางไว้ตรงหน้าทุกคนแล้ว

เมื่อพ่อล่มสลาย หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยถึงจะหนีไปต่างประเทศ ชีวิตความเป็นอยู่ก็คงไม่ราบรื่นนัก

ต่างประเทศไม่ใช่ดินแดนบริสุทธิ์ และไม่เคยเลี้ยงดูคนไร้ประโยชน์

หรือจะพูดให้ถูกคือไม่เลี้ยงดูคนไม่มีเงิน

ก่อนหน้านี้ ภายใต้การคุ้มครองของที่บ้าน เธอสามารถเดินทางไปหลบภัยในต่างประเทศได้อย่างสบายใจ

พอที่บ้านล่มสลาย เธอก็อยู่ต่างประเทศได้ไม่นานหรอก

ถ้าไม่ถูกส่งตัวกลับ ก็ต้องซมซานกลับมาเอง

"หมอเฉินช่วยฉันด้วย! ช่วยฉันคิดหาวิธีหน่อย"

มาถึงตอนนี้ หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยก็จำต้องก้มหัวที่เคยเชิดสูงลง

เห็นเพียงเธอลุกขึ้นจากเก้าอี้ คุกเข่าลงกับพื้นพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้าอ้อนวอนเฉินหยู

เฉินหยูได้ให้วิธีแก้ไปแล้วจริงๆ

แต่การคืนเงินหกร้อยล้าน ต่อให้ขายของทุกชิ้นที่มีอยู่ที่บ้าน ก็ยังรวบรวมเงินได้ไม่ครบขนาดนั้น

บ้าน ของเก่าที่พ่อสะสมไว้ เครื่องประดับและสินค้าแบรนด์เนมต่างๆ รวมกันแล้ว ขายได้สักสิบล้านก็ถือว่าดีมากแล้ว

เฉินหยูหัวเราะ "คุณทำอะไรเนี่ย รีบลุกขึ้นเถอะครับ"

"เพื่อนชาวเน็ตก็ให้วิธีแก้กับคุณไปแล้ว"

หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยหยุดร้องไห้ แล้วพูดอย่างงุนงงว่า "พวกเขาให้วิธีแก้อะไรฉันเหรอ?"

"นอกจากคอมเมนต์เยาะเย้ยและสมน้ำหน้า ฉันก็ไม่เห็นเนื้อหาอะไรที่มีประโยชน์เลย"

"ไม่ๆๆ ข้างบนนั้นมีเนื้อหาที่เป็นประโยชน์อยู่เยอะแยะเลยครับ"

เฉินหยูยกนิ้วขึ้นมาแกว่งไปมา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย แล้วพูดว่า "เพื่อนชาวเน็ตแนะนำให้คุณไปหาพ่อบุญธรรมเพื่อช่วยคิดหาวิธียังไงล่ะ"

"เขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับครอบครัวของคุณมาก แถมยังเป็นนักธุรกิจด้วย"

"หกร้อยล้านสำหรับเขา ถึงจะไม่ใช่แค่เศษเงิน แต่เขาก็ยังพอจะควักออกมาได้"

"ไม่ได้ๆ ถ้าฉันไปหาเขา พ่อฉันต้องไม่พอใจแน่ๆ"

หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยส่ายหน้าไม่หยุด

ไปหาลุงเกาไม่ได้เด็ดขาด ถ้าไปหา พ่อจะต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแน่

เฉินหยูผายมือออก น้ำเสียงแปลกไป "ถ้าคุณพูดแบบนี้ ผมก็หมดหนทางแล้วจริงๆ ครับ"

"พ่อบุญธรรมของคุณเป็นผู้ประกอบการรายใหญ่ในท้องถิ่น หกร้อยล้านสำหรับเขาไม่ใช่ตัวเลขมหาศาลอะไร"

"และคนที่คุณพอจะขอร้องได้ ก็มีแค่เขาคนเดียวแล้ว"

"นอกจากเขาแล้ว ญาติพี่น้องและเพื่อนฝูงของครอบครัวคุณ ผมคิดว่าคงไม่มีใครเป็นคนรวยหรอกใช่ไหม?"

หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยกัดริมฝีปาก

ท่าทางตอนที่พ่อโกรธในอดีต เธอยังคงจำได้ติดตา

ความกังวลว่าลุงเกาจะเป็นคนแบบนั้นจริงๆ ทำให้หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยค่อยๆ ต่อต้านที่จะไปมาหาสู่กับลุงเกา

บนหน้าจอปรากฏเครื่องหมายคำถามขึ้นมามากมาย

มาถึงป่านนี้แล้ว หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยยังจะลังเลอะไรอยู่อีก?

การที่เพื่อนชาวเน็ตส่งมีมคนผิวดำทำหน้ามีเครื่องหมายคำถามมามากมาย ไม่ใช่เพราะเห็นใจหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยอย่างแน่นอน

หรือเป็นห่วงร้อนใจแทนเธอ

แต่เป็นเพราะคิดไม่ตกจริงๆ

เฉินหยูมอบวิธีแก้ให้เธอแล้ว ทำไมถึงไม่ยอมใช้ล่ะ?

เมื่อกี้ยังร้อนใจจนร้องห่มร้องไห้ แถมยังคุกเข่าอ้อนวอนอยู่เลย

"หมอทำได้แค่ให้แผนการรักษาที่เหมาะสมตามอาการของคนไข้"

"ส่วนจะใช้หรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับความต้องการของตัวคนไข้เองครับ"

"ถ้าคุณรู้สึกว่าคำแนะนำที่ผมและเพื่อนชาวเน็ตส่วนใหญ่ให้ไปนั้นรับไม่ได้ ผมคิดว่าทุกคนก็คงเคารพการตัดสินใจของคุณ"

"ดึกมากแล้ว ไว้เจอกันคราวหน้านะครับทุกคน"

เมื่อเห็นว่าเฉินหยูกำลังจะวางสาย หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยก็รีบพูดขึ้นว่า "อย่าเพิ่งวางสายนะ ฉัน... ฉันจะโทรหาลุงเกา"

หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา สูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อรวบรวมความกล้า

แล้วกดปุ่มโทรออก