ที่หน้าประตู มีระดับสุริยันจันทราสองคนคอยประจำการ
คนหนึ่งอยู่ซ้าย คนหนึ่งอยู่ขวา ยืนแยกกันอยู่สองข้างของประตูเมืองหลัก
ประตูเมืองมีเก้าบาน ระยะห่างกันไม่ถือว่าไกลนัก นอกจากระดับสุริยันจันทราสองคนนี้แล้ว ยังมีผู้แข็งแกร่งระดับภูผาสมุทรอีกจำนวนหนึ่งคอยคุ้มกันอยู่ด้วย คนของจวนเจ้าเมืองไม่อยู่ คนเหล่านี้จึงมาทำหน้าที่แทนพวกของเทียนเหมิน
ตอนนี้ ภายในเมือง เหล่าอัจฉริยะและผู้แข็งแกร่งที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสและถูกไอมรณะกัดกร่อนอย่างรุนแรงต่างพากันเดินออกมาจากด้านใน
ส่วนเรื่องต่อสู้ พวกเขาหมดอารมณ์ไปตั้งนานแล้ว
มาถึงขั้นนี้แล้ว กำจัดไอมรณะออกไปก่อนค่อยว่ากัน
ลำพังแค่ปิดเมืองก็ปิดมาสามวันแล้ว พวกเขาเข้ามาในเมืองตั้งแต่ก่อนปิดเมือง บางคนก็อยู่มาห้าหกวันแล้ว ประกอบกับช่วงหลายวันนี้ไอมรณะในเมืองหนาแน่นเกินไป ทำให้พวกเขายิ่งลำบาก
เวลานี้ เนื่องจากบนร่างมีไอมรณะหนาแน่น ข้างกายคนเหล่านี้จึงมีภูตมรณะเดินตามอยู่บ้าง
ภูตมรณะติดตามโดยอาศัยไอมรณะ
ซูอวี่มาถึงวันแรกก็เจอภูตมรณะ เทียนเหมินเตือนเขาไว้แล้วว่าอย่าให้ปนเปื้อนไอมรณะ มิฉะนั้นภูตมรณะจะตามติดเขา
ตอนนี้ ข้างกายคนเหล่านี้ล้วนมีภูตมรณะ
ทว่าภูตมรณะไม่ได้แข็งแกร่งนัก คนเหล่านั้นจึงไม่สนใจ
จะฆ่าก็ไม่มีปัญญาฆ่า
ฆ่าหนึ่งตัวก็โผล่มาสองตัว น่ารำคาญเปล่าๆ
แต่ก็มีหลายคนที่มีความคิดเหมือนฉินฟ่าง รอให้ออกไปได้ก่อนเถอะ ฉันจะแทงพวกแกให้ตาย!
ส่วนถ้าแทงตายแล้ว ภูตมรณะในเมืองมีมากขึ้น ก็ไม่ใช่เรื่องของพวกเขาแล้ว ถึงอย่างไรก็ไม่มีผลกระทบอะไรต่อพวกระดับสุริยันจันทราเหล่านั้นอยู่ดี
ซูอวี่ก็เดินตามฉินฟ่างมาถึงหน้าประตูเมืองในสถานการณ์เช่นนี้เอง
ที่หน้าประตูเมือง
มหาปีศาจตนหนึ่งที่ถูกกัดกร่อนจนทั่วร่างดำเมี่ยมร้องขอความเมตตาดังลั่น "นายท่านทั้งสอง ให้ข้าออกไปจากเมืองก่อนเถอะ ข้าทนไม่ไหวแล้ว! ข้าไม่ใช่ซูอวี่จริงๆ..."
ระดับสุริยันจันทราทั้งสองคนนี้ไม่ยอมให้พวกเขาออกไป
ถ้าไม่ออกไปและยังอยู่ในเมืองต่อไป ก็ต้องทนรับการแทรกซึมของไอมรณะตลอดเวลา มันทรมานเกินไป
ระดับสุริยันจันทราที่ประจำการทั้งสองคนก็เป็นระดับสุริยันจันทราจากเผ่าพันธุ์ใหญ่เช่นกัน
คนหนึ่งมาจากเผ่าเซียน อีกคนมาจากเผ่าเทพ
หากไม่ใช่ระดับสุริยันจันทราจากเผ่าพันธุ์ใหญ่ ก็ไม่มีทางข่มขวัญคนจากทุกสารทิศได้
เมื่อได้ยินมหาปีศาจตนนั้นร้องขอความเมตตา ผู้แข็งแกร่งระดับสุริยันจันทราจากเผ่าเทพก็กล่าวเสียงเย็น "อยู่เฉยๆ ไปก่อน เลิกหนวกหูได้แล้ว! แป๊บเดียวแกยังไม่ตายหรอก!"
ถ้าตายจริงๆ ก็ตายไปสิ!
คิดจะออกจากเมือง ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
ตอนนี้ ระดับสุริยันจันทราของเผ่าเซียนไม่ได้สนใจเลย เขากำลังควบคุมบางอย่าง มันคือกระจกบานยักษ์ที่กำลังปรับแต่งและสะสมพลังงานอย่างต่อเนื่อง ผ่านไปครู่หนึ่งเขาถึงกล่าวว่า "เดี๋ยวทุกคนต้องเดินผ่านกระจกสลายรูปลักษณ์หนึ่งรอบถึงจะได้รับอนุญาตให้ออกไปได้!"
มีคนสีหน้าเปลี่ยนไปและอดไม่ได้ที่จะกล่าวขึ้นว่า "นายท่าน กระจกสลายรูปลักษณ์นี้จะสอดแนมเข้าไปถึงทะเลเจตจำนงใช่ไหมครับ?"
ระดับสุริยันจันทราเผ่าเซียนกล่าวอย่างเฉยชา "ไม่หรอก แค่ตรวจสอบจำนวนอักษรเทวะ ระดับขั้นของอักษรเทวะ แล้วสะท้อนพลังงานกลับมาคร่าวๆ เท่านั้น สภาพที่แท้จริงของอักษรเทวะและทะเลเจตจำนงจะไม่ถูกตรวจสอบออกมา"
แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว!
ซูอวี่ในฐานะสายอักษรเทวะพหุคูณ อย่างน้อยที่สุดก็มีอักษรเทวะสิบตัวขึ้นไป
ต่อให้นายจะแปลงกายยังไง การมีอักษรเทวะจำนวนมากก็เป็นความจริง
ต่อให้ปิดบังระดับสุริยันจันทราได้แล้วจะทำไม?
นายปิดบังจำนวนอักษรเทวะของตัวเองไม่ได้หรอก!
ท่ามกลางฝูงชน ผู้แข็งแกร่งบางคนมีสีหน้าดูไม่ค่อยดีนัก แต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไร ดูจากสถานการณ์นี้ก็รู้ว่าถ้าไม่ยอมให้ตรวจสอบ ก็คงไม่ยอมให้ออกไปแน่ๆ
"นายท่าน ผมยินดีเดินผ่าน เดินผ่านเสร็จแล้วก็ออกไปได้เลยใช่ไหมครับ?"
ระดับสุริยันจันทราเผ่าเซียนกล่าวอย่างเฉยชา "รอก่อน! ผ่านเสร็จแล้วค่อยออกไปพร้อมกัน ไม่ต้องรีบ! พวกเราก็ทำเพื่อสังหารซูอวี่ที่สร้างความวุ่นวายให้พหุภพ การที่พวกแกถูกไอมรณะกัดกร่อนก็เป็นฝีมือของซูอวี่ ฉันคิดว่าทุกคนคงอยากฆ่าตัวการอยู่แล้ว งั้นก็อย่าเปิดโอกาสให้ซูอวี่สิ ไม่ใช่หรือไง?"
"ใช่!"
ในฝูงชนมีคนเห็นด้วย ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ทนอีกหน่อยแล้วกัน อย่าปล่อยให้ซูอวี่หนีรอดไปได้
ส่วนที่ด้านข้างของฝูงชน ฉินฟ่างก็กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "เผ่าเซียนกล้าประกาศสังหารอัจฉริยะเผ่ามนุษย์อย่างเปิดเผยแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน นายท่านท่านนี้ หรือว่าเผ่าเซียนก็จับมือกับเผ่าเทพและเผ่ามารแล้วงั้นหรือ?"
ระดับสุริยันจันทราเผ่าเซียนผู้นั้นก็ไม่โกรธ เขากล่าวเรียบๆ ว่า "นี่ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก เพียงแต่ซูอวี่ทำลายสนธิสัญญาก่อนและสังหารจิ่วเสวียนไป นางเป็นผู้สืบเชื้อสายของราชันเซียนเสวียนเฮ่อ ซูอวี่เป็นคนเริ่มก่อเรื่อง การฆ่าซูอวี่...ก็เพื่อรักษาสนธิสัญญาระหว่างมนุษย์กับเซียนไว้!"
ฉินฟ่างกล่าวเสียงเย็น "นั่นเพราะจิ่วเสวียนกับเต้าเฉิงรุมฆ่าซูอวี่ก่อนต่างหาก!"
"ใครบอกว่าพวกเขาจะฆ่าซูอวี่?"
ระดับสุริยันจันทราผู้นั้นกล่าวอย่างเย็นชา "เท่าที่ฉันรู้มา พวกเขาแค่เชิญซูอวี่ไปเป็นแขกเท่านั้น ไม่เคยบอกว่าจะฆ่าซูอวี่เลย เรื่องนี้มีหลักฐานพิสูจน์ได้ทั้งนั้น!"
ฉินฟ่างไม่พูดอะไรอีก
พูดไปก็เปล่าประโยชน์!
เขามองออกไปนอกประตูเมือง ไม่เห็นอะไรเลย ระดับสุริยันจันทราหลายคนกำลังเผชิญหน้ากันอยู่ แต่ก็เป็นแค่การเผชิญหน้ากันในความว่างเปล่าเท่านั้น
เขาถอนหายใจในใจ ดูเหมือนว่าครั้งนี้เผ่ามนุษย์จะไม่ได้ส่งใครมาเลยจริงๆ
มิฉะนั้น ตอนนี้เมืองโบราณคงไม่ถูกพวกนี้ยึดครองเอาไว้หรอก
…
ทางด้านซูอวี่ ตอนนี้เขาก็กำลังวนเวียนอยู่รอบนอก
ระดับสุริยันจันทราสองคน
จุดแสงบนหยกสัมผัสแสดงให้เห็นว่า คนหนึ่งคือสุริยันจันทราขั้นสอง ส่วนอีกคนน่าจะประมาณสุริยันจันทราขั้นสี่ ยังถือว่าร้ายกาจมากอยู่
แถมยังมาจากเผ่าเซียนและเผ่าเทพ แข็งแกร่งกว่าระดับสุริยันจันทราของเผ่าพันธุ์ทั่วไปเสียอีก
สองคนนี้อยู่ใกล้กันมาก ถ้าจะฆ่าจริงๆ ก็ต้องฆ่าพร้อมกัน
แล้วยังต้องระวังพวกมันหนีออกไปนอกเมืองอีกด้วย
ถ้าฆ่าสองคนนี้ อย่างน้อยก็จะมีภูตมรณะระดับสุริยันจันทราโผล่มาสองตัว แล้วถ้าฆ่าภูตมรณะระดับสุริยันจันทราสองตัวนี้อีก... อย่างน้อยก็จะมีภูตมรณะระดับสุริยันจันทราโผล่มาสี่ตัว หรืออาจจะไปถึงระดับสุริยันจันทราช่วงกลางหรือช่วงปลายเลยด้วยซ้ำ
ปิดเมือง ภูตมรณะสี่ตน... หากกำจัดทิ้งอีก ก็อาจจะปรากฏภูตมรณะระดับสุริยันจันทราช่วงปลายขึ้นมาแปดตน...
ยังไงซะจำนวนก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวแน่นอน!
'อักษรเทวะของรุ่นที่ห้าตกลงแล้วแข็งแกร่งหรือไม่กันแน่!'
ในใจซูอวี่อันที่จริงก็ไม่ได้มั่นใจนัก คราวที่แล้วหลิวเหวินเยี่ยนระเบิดพลังอักษรเทวะ ระเบิดตัวเองไปบ้าง ก็ฆ่าสุริยันจันทราไปได้แค่คนเดียว แถมยังเป็นประเภทอักษรเทวะไร้เทียมทานอีกด้วย
ร่างจำแลงอักษรเทวะสุริยันจันทรานั้นแข็งแกร่งหรือไม่?
ซูอวี่ไม่ค่อยแน่ใจนัก คงจะแข็งแกร่งมากกระมัง?
ท้ายที่สุดเขาก็เห็นแล้ว หัวหน้าผู้ดูแลหูและแม่ทัพจ้าวสองคนร่วมมือกัน ก็แค่จัดการอักษรเทวะได้เพียงตัวเดียว ท่านโหวเซี่ยลงมือด้วยตัวเอง ก็จัดการอักษรเทวะได้หนึ่งตัว...
แน่นอน เซี่ยหลงอู่นั้นร้ายกาจ สังหารไปหลายคนอย่างง่ายดาย
คนเหล่านี้ อันที่จริงไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกันได้
ซูอวี่ประเมินคร่าวๆ คราวที่แล้วหลิวเหวินเยี่ยนระเบิดพลัง อักษรเทวะสุริยันจันทราที่ถูกสังหารนั้น มีความเป็นไปได้สูงที่จะแข็งแกร่งมาก อย่างน้อยก็น่าจะมีพลังระดับสุริยันจันทราขั้นห้าขั้นหกกระมัง?
น่าจะมี!
ไม่อย่างนั้น หัวหน้าผู้ดูแลหูและแม่ทัพจ้าวคงไม่ถึงขนาดที่แต่ละคนยากจะจัดการอีกฝ่ายได้
ทว่าทะเลเจตจำนงของหลิวเหวินเยี่ยนนั้นแข็งแกร่ง อักษรเทวะที่ระเบิดพลังก็มีมาก ตัวเขาเองคงสู้หลิวเหวินเยี่ยนไม่ได้
ความคิดผุดขึ้นมาในใจทีละอย่าง ซูอวี่เปิดใช้อักษรเทวะ 'สงบ' อักษรเทวะ 'เคราะห์' ก็กำลังเปิดใช้งานเช่นกัน เพื่อลบล้างสัมผัสอันตรายของอีกฝ่าย
ในเมืองโบราณ มีอันตรายเล็กน้อยถือเป็นเรื่องปกติ
ดังนั้นถึงแม้จะมีความรู้สึกถึงอันตรายอยู่บ้าง สองคนนี้ก็คงไม่สนใจ หากรุนแรงเกินไปถึงจะไม่ได้
'นอกเมืองยังมีสุริยันจันทรา... ก็ไม่รู้ว่าจะบุกเข้ามาได้หรือไม่ บุกเข้ามาได้ก่อนที่ประตูเมืองจะปิด... หรือหลังจากปิดแล้ว จะล้อมสังหารพวกเขาอยู่ข้างนอก!'
ข้างนอก ตอนนี้เผ่ามนุษย์มีสุริยันจันทราอยู่ไม่น้อย
คำนวณดูแล้วมีแปดคน นี่ขนาดยังไม่รู้ว่าเขตปกครองต้าฉินมีคนมาหรือไม่
ล้อมสังหารพวกม่อเหอนั่น ปัญหาก็คงไม่ใหญ่กระมัง?
เรื่องนี้ช่างมันเถอะ!
ซูอวี่เตรียมพร้อมจะลงมือ ในทะเลเจตจำนง อักษรเทวะอันทรงพลังสามตัวกำลังสั่นไหว
หนึ่งในนั้นเตรียมไว้สำหรับทำลาย ชั่วพริบตาที่แตกสลาย แรงกระแทกจะต้องรุนแรงมากอย่างแน่นอน บวกกับการระเบิดพลังอักษรเทวะสุริยันจันทราสองตัว ซูอวี่อาจจะรับไม่ไหว ทะเลเจตจำนงครั้งนี้อาจจะได้รับความเสียหาย
ซูอวี่ทำได้เพียงตั้งความหวังว่าทะเลเจตจำนงของตนเองจะแข็งแกร่ง ไม่ใช่ความมั่นใจที่ไม่มีที่มา แต่เป็นเพราะการมีอยู่ของตำราภาพสีทอง
'ช่างเถอะ หากทะเลเจตจำนงได้รับบาดเจ็บจริงๆ ก็ทำลายอักษรเทวะของรุ่นที่ห้าต่อไป เพื่อฟื้นฟูทะเลเจตจำนงสักหน่อย!'
ซูอวี่ยืมอักษรเทวะไปสามตัว ก็ไม่ได้เตรียมตัวจะคืน
หลิวเหวินเยี่ยนอันที่จริงก็ไม่ได้เตรียมตัวจะเอาคืน หากซูอวี่ยินดี เขาก็อยากจะสืบทอดอักษรเทวะทั้งหมดให้กับเขา
ใจเย็น!
ซูอวี่บังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์ลง สุริยันจันทราสองคน โอกาสยังมาไม่ถึง ต้องหาจังหวะดีๆ ถึงจะทำได้ ดีที่สุดคือให้สองคนนี้ขยับเข้ามาใกล้อีกสักหน่อย
'อักษรเทวะสยบสะกดข่มสุริยันจันทราขั้นสี่นั่นไว้ชั่วพริบตาก่อน จากนั้นอักษรเทวะสังหารก็พุ่งเข้าฆ่าสุริยันจันทราขั้นสองนั่นโดยตรง แล้วค่อยหันกลับมาฆ่าสุริยันจันทราขั้นสี่คนนี้...'
เจ้านั่นของเผ่าเซียนคือสุริยันจันทราขั้นสี่ ของเผ่าเทพคือสุริยันจันทราขั้นสอง
ซูอวี่คำนวณครั้งแล้วครั้งเล่า ก็ไม่ได้จ้องมองเจ้านั่นสองคน ถึงแม้ตนเองจะสามารถปกปิดสัมผัสอันตรายได้ แต่ถึงอย่างไรก็เป็นสุริยันจันทรา ทางที่ดีควรหลีกเลี่ยงการมองดูพวกเขาโดยตรง
ตอนนี้ ทำได้เพียงตั้งความหวังว่าอักษรเทวะของเยี่ยป้าเทียนจะเจ๋งเป้งแล้ว!
รุ่นที่ห้ามีชื่อเสียงโด่งดังขนาดนั้น ถึงแม้คนจะตายไปแล้ว อักษรเทวะก็ไม่น่าจะไร้ประโยชน์ขนาดนั้นกระมัง?
ไม่ถึงขนาดนั้นกระมัง?
ซูอวี่ภาวนา ขอให้แข็งแกร่งขึ้นอีกหน่อย!
และโอกาส ในยามนี้ก็ค่อยๆ มาถึงแล้ว
สุริยันจันทราเผ่าเซียนตะโกนอีกครั้ง "คนที่ต้องการออกนอกเมือง เข้ามาต่อแถวรับการตรวจสอบ!"
สุริยันจันทราเผ่าเทพคนนั้นก็ตะโกนเช่นกัน "ไปตรวจสอบตรงนั้นให้หมด ทุกท่านล้วนเป็นยอดฝีมือของแต่ละเผ่า ข้าคิดว่าพวกท่านคงไม่อยากให้เกิดการปะทะกันหรอก!"
ล้วนเป็นอัจฉริยะ ยอดฝีมือของแต่ละเผ่า พวกเขาถึงได้เกรงใจอยู่บ้าง
ไม่อย่างนั้น ไหนเลยจะตรวจสอบ ฆ่าทิ้งให้หมดถึงจะสอดคล้องกับผลประโยชน์ของพวกเขา
สุริยันจันทราทั้งสองคนเริ่มจ้องมองอัจฉริยะเหล่านั้น จ้องมองกระจกบานยักษ์นั่น
และอัจฉริยะของแต่ละเผ่า ไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่ ก็จำต้องรวมตัวกันไปทางกระจก
ในเวลานี้ ภูตมรณะบางส่วนก็รวมตัวกันไปทางนั้นเช่นกัน
"เบียดอะไรกันนักหนา... ภูตมรณะพวกนี้น่ารำคาญจริงๆ!"
มีคนหมดปัญญา ประเดี๋ยวออกไปแล้ว จะฆ่าทิ้งให้หมดเลย!
น่ารำคาญจริงๆ!
ภูตมรณะก็เบียดมาทางนี้ ทำอะไรกัน ไม่เห็นหรือว่าพวกเราใกล้จะถูกกัดกร่อนตายอยู่แล้ว?
ซูอวี่ตรวจสอบดูครู่หนึ่ง ยังมีอัจฉริยะบางคนที่ยังไม่มา ไม่รู้ว่าอยู่ในวงในแล้วยังไม่ออกมาหรือไม่ อัจฉริยะที่รู้จักในที่แห่งนี้มีไม่กี่คน ทางฝั่งเผ่ามารดั้งเดิมนั้นเห็นเทียนตั๋ว แต่ไม่เห็นหมัวตัวน่า
ทางฝั่งเผ่าเทพ เห็นอันหมินเทียน อัจฉริยะเผ่าเทพคนอื่นๆ ก็ยังไม่เห็น
เต้าเฉิงของเผ่าเซียน ก็ยังไม่เห็น อาจจะกำลังทะลวงระดับอยู่ในบ้านโบราณ หรืออาจจะได้พบกับวาสนา?
ทางฝั่งเผ่ามังกร หลงจ้านและหลงอู๋โยวก็ไม่อยู่ ไม่รู้ว่าได้พบกับวาสนาแล้วเลยยังไม่ออกมาหรือไม่
ช่างเรื่องพวกนี้ก่อน!
ซูอวี่ในยามนี้ ก็เบียดเสียดไปทางนั้นเช่นกัน เข้าใกล้ผู้แข็งแกร่งระดับสุริยันจันทราของเผ่าเทพ
ในทะเลเจตจำนง อักษรเทวะทั้งสามตัวหมุนวนรุนแรงยิ่งขึ้น
อักษรเทวะ 'ฝน' เริ่มพังทลายลงอย่างช้าๆ ความเร็วในการแตกสลายช้ามาก
ผู้แข็งแกร่งระดับสุริยันจันทราเผ่าเทพคนนั้น ดูเหมือนจะรับรู้ได้บ้าง กวาดสายตามองไปรอบๆ เห็นอัจฉริยะผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นล้วนกำลังเบียดเสียดกัน จึงตะโกนว่า "เบียดอะไรกัน! ถอยออกไปให้หมด เบียดกันอยู่ได้ ไอมรณะเข้มข้นขนาดนี้ อยากจะดึงดูดภูตมรณะที่แข็งแกร่งมาหรืออย่างไร?"
ไอมรณะเริ่มเข้มข้นขึ้นแล้ว!
กลุ่มอัจฉริยะในตอนนี้ทำได้เพียงทำตัวเหมือนเด็กๆ และเริ่มเข้าแถวทีละคน
ซูอวี่เข้าใกล้ยอดฝีมือเผ่าเทพคนนั้นมากขึ้นเรื่อยๆ
ระดับสุริยันจันทราเผ่าเทพกวาดตามองซูอวี่แวบหนึ่งแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย ภูตมรณะตัวนี้ไม่มีสติปัญญาจริงๆ ขนาดเขากระจายกลิ่นอายระดับสุริยันจันทราออกมา ภูตมรณะระดับเหินเวหาตัวเดียวยังกล้าเข้ามาใกล้ ช่างใจกล้าไม่เบา
เขาไม่ใส่ใจ ภูตมรณะระดับเหินเวหาตัวเล็กๆ ต่อให้เกาะอยู่บนร่างของเขา ก็กัดกร่อนเขาจนตายไม่ได้หรอก
หากลงมือสังหารกลับจะยุ่งยากเสียเปล่า เพราะอีกไม่นานก็จะถูกภูตมรณะในเมืองตามมาพัวพัน
จะฆ่าก็ฆ่าไม่ได้ ยอดฝีมืออย่างพวกเขาที่ปกติแล้วขี้เกียจมาเมืองโบราณ ก็เพราะเกี่ยวข้องกับภูตมรณะพวกนี้นี่แหละ น่ารำคาญสุดๆ!
ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น ระดับสุริยันจันทราผู้นี้ก็รู้สึกถึงอันตรายบางอย่าง
แสงเทพปะทุขึ้นในดวงตา เขากวาดตามองไปรอบๆ รู้สึกถึงอันตรายนิดๆ เกิดอะไรขึ้น?
มีภูตมรณะที่แข็งแกร่งหรือสิ่งอื่นปรากฏตัวขึ้นงั้นหรือ?
เขามองไปรอบๆ ด้วยความสงสัยอยู่บ้าง
ส่วนซูอวี่ที่เข้ามาใกล้นั้น เขาไม่ได้ใส่ใจเลย...
ความรู้สึกอันตรายไม่ได้เกิดจากซูอวี่ แต่เกิดจากอักษรเทวะแตกสลาย เมื่ออักษรเทวะคำว่า "ฝน" แตกสลาย พลังที่แข็งแกร่งหาใดเปรียบก็ถูกกระตุ้นขึ้นในทะเลเจตจำนงของซูอวี่ในชั่วพริบตา!
ในวินาทีนี้เองที่ทำให้เกิดความรู้สึกอันตรายขึ้นมาบ้าง
และในตอนนี้นี่เอง ซูอวี่ก็ไม่รออีกต่อไป!
ทะเลเจตจำนงราวกับเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ พลังเจตจำนงที่แข็งแกร่งและกลิ่นอายที่หลงเหลือของอักษรเทวะปลุกปั่นความปั่นป่วนขึ้นทั่วทั้งทะเลเจตจำนง ท้องทะเลบ้าคลั่ง เกลียวคลื่นก่อตัวจากทุกทิศทาง!
ซูอวี่ไม่ส่งเสียงใดๆ!
อักษรเทวะคำว่า "สังหาร" ดูดซับพลังเจตจำนงจำนวนมหาศาลในชั่วพริบตา ก่อนจะโจมตีออกไป!
ขณะเดียวกัน อักษรเทวะคำว่า "สยบ" ก็พุ่งเข้าโจมตีระดับสุริยันจันทราเผ่าเซียนที่อยู่อีกด้านหนึ่งในชั่วพริบตา!
ในวินาทีนี้เอง กลิ่นอายที่แข็งแกร่งหาใดเปรียบก็ทะยานขึ้นในเมือง!
แข็งแกร่งหาใดเปรียบ!
ทะเลเจตจำนงของซูอวี่ปั่นป่วน กระทั่งเริ่มปริร้าว จุดทวารเทวะทั้ง 180 จุดก่อตัวเป็นตาข่ายผืนใหญ่อย่างรวดเร็ว เพื่อรักษาทะเลเจตจำนงทั้งหมดไม่ให้พังทลายลง
อักษรเทวะสองตัวถูกส่งออกไปพร้อมกัน
ระดับสุริยันจันทราเผ่าเทพคนนั้นอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว ตอนนี้สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง!
อะไรกัน?
ในดวงตาของเขามีเพียงสีแดงฉานของเลือด ราวกับมองเห็นขวานยักษ์เล่มหนึ่งลางๆ และมีคนถือขวานยักษ์เดินตรงมาหาเขา
"แก... เยี่ย..."
เยี่ยป้าเทียน!
เขารู้จักขวานเล่มนี้ เขาเคยเห็น!
นี่คือขวานของเยี่ยป้าเทียน!
วินาทีนี้ จิตใจของเขาสั่นสะท้าน หวาดกลัวจนถึงขีดสุด เป็นไปไม่ได้ เยี่ยป้าเทียนตายไปแล้ว!
พออักษรเทวะปรากฏออกมา เขากลับหวาดกลัว
เพราะเขาราวกับเห็นเยี่ยป้าเทียนเดินเข้ามา!
และขวานเล่มนี้ ในอดีตตอนที่เขาได้เห็น มันได้จามฟันยอดฝีมือเผ่าเทพระดับสุริยันจันทราขั้นเก้าตายในขวานเดียว ซึ่งก็คือผู้อาวุโสของเขา ถูกฟันตายไปแล้ว!
"ไม่..."
เขาหวาดกลัวแล้ว!
ส่วนซูอวี่ ในวินาทีนี้อักษรเทวะของตัวเองก็กำลังทำงาน อักษรเทวะคำว่า "ภัยพิบัติ"
ทำให้ทุกคนเกิดความหวาดผวา!
ภัยพิบัติมาเยือน!
ทุกสิ่งทุกอย่างรวดเร็วเกินไป
เร็วเสียจนตั้งตัวไม่ติด!
ไม่เห็นแม้แต่ศัตรูที่มาโจมตี ก็เกิดการปะทุขึ้นอย่างกะทันหันเช่นนี้
ระดับสุริยันจันทราเผ่าเซียนผู้นั้นก็รอจนอักษรเทวะคำว่า "สยบ" ร่วงหล่นลงมา ถึงเพิ่งสัมผัสได้ถึงอันตราย สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างหนัก และตวาดเสียงดัง!
"ใครก็ได้!"
และในวินาทีนั้นเอง กลางอากาศ อักษรเทวะคำว่า "สังหาร" ได้จำแลงร่างเป็นขวาน พกพาปราณพลังอันไร้เทียมทาน จามขวานลงมา!
ในขณะที่คนอื่นๆ ยังคงสับสนงุนงง ขวานก็ร่วงหล่นลงมาในชั่วพริบตา
ส่วนระดับสุริยันจันทราเผ่าเทพคนนั้น หวาดกลัวจนแทบสิ้นสติ ทว่ากลับขยับตัวไม่ได้ ทั้งร่างถูกทำให้ตกใจจนโง่งมไปแล้ว จนกระทั่งขวานร่วงลงมา ถึงเพิ่งแผดเสียงคำรามด้วยความโกรธ คำรามลั่นด้วยความสิ้นหวัง ปราณแท้ปะทุ จุดทวารระเบิดแตก!
"ไม่!"
เสียงคำรามที่สิ้นหวัง ไม่ใช่เยี่ยป้าเทียน!
เขาตายไปแล้วนี่!
ถูกรุมสังหารไปแล้ว!
ตู้ม!
เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาทสะท้านฟ้าสะเทือนดิน
ขวานนี้จามลงไป ระดับสุริยันจันทราเผ่าเทพผู้นี้ถูกฟันจนร่างแหลกเป็นชิ้นๆ เสียงระเบิดดังครืน จันทร์เสี้ยวร่วงหล่น!
ถูกฟันตายด้วยขวานเดียวไปเลย!
รวดเร็ว เหี้ยมโหด ทรงพลัง!
ซูอวี่ยังไม่คาดคิดเลยว่า ขวานเดียวจะฟันระดับสุริยันจันทราคนนี้ตายได้จริงๆ!
และวินาทีนี้ เมืองโบราณก็สั่นสะเทือน!
ทันใดนั้น ประตูเมืองมีสัญญาณปิดตาย ส่วนทางด้านจวนเจ้าเมือง ภูตมรณะระดับสุริยันจันทราสามตัวที่เพิ่งหายไปเมื่อครู่ก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ไม่ใช่ตัวเดียว แต่เป็นสามตัว!
ภูตมรณะระดับสุริยันจันทราสามตัวที่เพิ่งกลับไปก่อนหน้านี้
ภูตมรณะระดับสุริยันจันทราสามตนเพิ่งจากไป ตอนนี้พวกมันปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง
การเปลี่ยนแปลงทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป
เร็วจนทุกคนตั้งตัวไม่ทัน จันทร์เสี้ยวร่วงหล่นลงมาหนึ่งดวง นั่นหมายความว่ายอดฝีมือระดับสุริยันจันทราตายไปหนึ่งคน!
……
และในเวลานี้ ยอดฝีมือระดับสุริยันจันทราของเผ่าเซียนผู้นั้นก็หน้าถอดสีด้วยความตกใจเช่นกัน!
"ฆ่า!"
พลังเจตจำนงปะทุขึ้น กวาดล้างไปทั่วสารทิศ อักษรเทวะปรากฏขึ้นทีละตัว จันทร์เสี้ยวสี่ดวงกลายเป็นกระบี่พุ่งเข้าใส่อักษรเทวะคำว่า "เจิ้น" ส่วนตัวเขาก็รีบวิ่งหนีออกไปนอกเมืองอย่างรวดเร็ว!
จนถึงตอนนี้ เขาก็ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น!
เขารู้เพียงว่า อันตราย อันตรายถึงขีดสุด!
วิกฤตแห่งความตายกำลังปกคลุมตัวเขา!
และในเวลานี้ ซูอวี่ก็เหินร่างขึ้นไปในอากาศทันที กลายร่างกลับเป็นตัวเอง ในมือถืออักษรเทวะคำว่า "ลู่" ราวกับถือขวานยักษ์ ร่างกายขยายใหญ่ขึ้น เลือดลมเดือดพล่าน จุดชีพจรหยางเปิดออกครึ่งหนึ่ง ขวานเล่มนั้นสับเข้าใส่คนอื่นๆ!
ขวานเล่มนี้ แข็งแกร่งไร้ขอบเขต
อักษรเทวะคำว่าเจิ้นกำลังกดทับยอดฝีมือระดับสุริยันจันทราของเผ่าเซียน ซูอวี่จึงลงมือฆ่าพวกที่เกะกะเหล่านี้ก่อนค่อยว่ากัน
อัจฉริยะของเผ่าเทพ อันหมินเทียนยังไม่ทันได้หลบหนี ขวานยังไม่ทันเข้ามาใกล้ เขาก็คำรามลั่นด้วยความสิ้นหวัง ตู้ม!
เสียงดังสนั่น ตัวเขาและยอดฝีมืออีกหลายคนที่อยู่ใกล้ๆ กลายเป็นเถ้าธุลีไปในพริบตา!
ครืนน!
เมืองโบราณถูกทำลาย พื้นดินแตกร้าว ในชั่วพริบตา ภูตมรณะที่ไม่ใช่ระดับสุริยันจันทราก็ปรากฏตัวขึ้นมานับไม่ถ้วน
ไอมรณะ แผ่ซ่านไปทั่วทั้งเมืองโบราณในทันที
บริเวณเขตชั้นในของเมืองโบราณ ยอดฝีมือแต่ละคนได้สติกลับมาในพริบตา เพียงกะพริบตา ร่างหลายร่างก็พุ่งแหวกอากาศมา มีคนตวาดด้วยความโกรธว่า "บังอาจ!"
บ้าเอ๊ย!
ถึงกับมียอดฝีมือระดับสุริยันจันทราตายไปหนึ่งคนเชียวหรือ!
ซูอวี่ไม่สนเรื่องพวกนี้หรอก เสียงยังส่งมาไม่ถึง เขาก็สับขวานลงไปอีกครั้ง
ส่วนอักษรเทวะคำว่า "เจิ้น" ในเวลานี้ก็กดทับยอดฝีมือระดับสุริยันจันทราของเผ่าเซียนลงไปโดยตรง อีกฝ่ายอยู่ห่างจากประตูเมืองเพียงก้าวเดียว ทว่าในตอนนี้กลับขยับตัวไม่ได้ ในใจหวาดกลัวอย่างหนัก!
"เยี่ยป้าเทียน!"
นี่คือเยี่ยป้าเทียนงั้นหรือ?
เยี่ยป้าเทียนฟื้นคืนชีพแล้ว!
ในวินาทีนี้ เสียงนั้นดังก้องไปทั่ว วินาทีที่ได้ยินเสียง ยอดฝีมือหลายคนที่พุ่งแหวกอากาศมาแต่แรกก็หยุดชะงักในทันที หยุดชะงักไปในพริบตาจริงๆ!
ไม่ว่าจะเป็นหมิงเหอ หรือเผ่ามารเพลิงโลหิต...
ในวินาทีนี้ ล้วนหยุดชะงักในพริบตา
เยี่ยป้าเทียน!
เป็นไปไม่ได้!
ตื่นตระหนก หวาดกลัว หวาดผวา ดิ้นรน...
คนที่ฆ่าคนคือเยี่ยป้าเทียน?
เป็นไปไม่ได้!
เยี่ยป้าเทียนตายไปแล้ว!
จะเป็นเยี่ยป้าเทียนไปได้อย่างไร?
พริบตาที่พวกเขาหยุดชะงัก ซูอวี่ก็สับขวานลงไปหลายครั้งแล้ว!
ครืนนน!
เหล่าอัจฉริยะ ยอดฝีมือแต่ละคน ไม่มีพลังต่อต้านเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าพวกเขาจะหนีเอาตัวรอดยังไง จะต่อต้านยังไง ก็หนีไม่พ้นจุดจบที่ต้องถูกขวานสับจนตาย!
กลางอากาศ ซูอวี่ไม่สนใจคนพวกนั้นอีก เขาสับขวานอัดใส่ยอดฝีมือระดับสุริยันจันทราของเผ่าเซียน!
"ไม่!"
ยอดฝีมือระดับสุริยันจันทราเผ่าเซียนผู้นั้นถูกอักษรเทวะคำว่า "เจิ้น" กดทับ ราวกับแบกภูเขาเอาไว้ เขาร้องคำรามลั่น จุดชีพจรหยวนระเบิด อักษรเทวะระเบิด ไหนเลยจะยังมีความสง่างามดั่งเซียนอยู่อีก เขาไม่อยากตาย!
ไม่อยากมาตายที่นี่!
เขาต้องหนี!
ทว่า ไม่ทันเสียแล้ว!
ตู้ม!
ขวานสับลงมา เสียงระเบิดดังสนั่น ร่างทั้งร่างถูกสับออกเป็นสองท่อน ขวานสับลงไป ทะเลเจตจำนงก็ถูกสับจนกลายเป็นเศษซากไปโดยตรง!
จนถึงวินาทีนี้ รางวัลจากฟ้าดินก็ยังไม่ร่วงหล่นลงมา
เพราะมันเร็วเกินไป!
บางที อาจจะกำลังคำนวณอยู่ว่าควรจะให้รางวัลเท่าไหร่
ซูอวี่ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้ พอสับขวานฟันอีกฝ่ายจนตาย เขาก็รีบเก็บเลือดและศพ
และในวินาทีนี้ ทางด้านจวนเจ้าเมือง เพิ่งจะปรากฏตัวภูตมรณะระดับสุริยันจันทราสามตน เพียงกะพริบตา ภูตมรณะระดับสุริยันจันทราที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าก็ปรากฏตัวขึ้นมาหนึ่งตน กลิ่นอายแข็งแกร่งหาใดเปรียบ ภูตมรณะระดับสุริยันจันทราช่วงกลาง
ภูตมรณะระดับสุริยันจันทราสี่ตน!
ส่วนด้านนอกจวนเจ้าเมือง หลิวเหวินเยี่ยนเดาะลิ้น บ้าเอ๊ย โผล่มาทีเดียวสี่ตน แถมยังมีระดับสุริยันจันทราช่วงกลางอีกหนึ่งตน แบบนี้รับมือไม่ไหวแล้วนะ!
……
ในเวลาเดียวกัน
นอกประตูเมือง
ภาพจันทร์เสี้ยวระดับสุริยันจันทราสองดวงในเมืองร่วงหล่นลงมา พวกม่อเหอก็มองเห็นแล้วเช่นกัน ต่างพากันตกใจสุดขีด!
เขายังเห็นขวานด้ามหนึ่ง!
"เยี่ยป้าเทียน?"
"ไม่... ไม่ใช่!"
ม่อเหอตกใจมาก แต่ก็ตั้งสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว เขาอยู่ใกล้ประตูเมืองมาก และกำลังจะเข้าเมืองไปสังหารเจ้านั่นที่ถือขวาน นั่นไม่ใช่เยี่ยป้าเทียน แต่เป็นคนที่ยืมอักษรเทวะของเยี่ยป้าเทียนมาใช้!
"ปิงหง นั่นไม่ใช่เยี่ยป้าเทียน เข้าไปฆ่ามัน!"
ม่อเหอตะโกนลั่น!
เขาอยากจะไป แต่ตอนนี้กลับถูกพัวพันเอาไว้แน่น เย่หงเยี่ยน!
แม้เขาจะสามารถสะกดข่มเย่หงเยี่ยนได้ ทว่าในเวลานี้การจะสลัดหลุดจากเย่หงเยี่ยนก็ยากเช่นกัน
ขณะที่กำลังตะโกน สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง!
"เป็นไปไม่ได้!"
เผ่ามนุษย์บ้าไปแล้ว!
ในวินาทีนี้ กลิ่นอายของผู้แข็งแกร่งสิบสามสายก็พุ่งเข้ามา เงามืดมีความเร็วถึงขีดสุด ปรากฏตัวในชั่วพริบตา ฟันกระบี่ออกไป พุ่งตรงไปยังปิงหง!
ส่วนเจิ้งผิง... โง่งมไปแล้ว
เกิดอะไรขึ้น?
ส่วนเย่หงเยี่ยนก็ตะโกนเสียงกร้าว "ซานไห่ฆ่าทุกคนที่อยู่รอบนอกเพื่อปิดปาก! สุริยันจันทราล้อมสังหารพวกมัน! เร็ว!"
ซานไห่ขั้นสูงสุดเจ็ดคนไม่พูดพร่ำทำเพลง เข่นฆ่าไปยังรอบด้าน!
เจ้าพวกที่หยุดพักอยู่ที่นี่ล้วนต้องถูกปิดปาก!
ส่วนพวกของเงามืดหลายคนนั้นก็พุ่งเข้าสังหารปิงหงในพริบตา ปิงหงเองก็ตื่นตระหนกสุดขีด เป็นไปไม่ได้ สุริยันจันทรามากขนาดนี้!
ทั้งยังมีสุริยันจันทราขั้นสูงที่อยู่ระดับเดียวกับเขาด้วย!
เมื่อรวมเจิ้งผิงเข้าไปด้วย ก็เป็นระดับสุริยันจันทราเจ็ดคน!
"เผ่ามนุษย์ของพวกแกต้องการจะเปิดศึกงั้นรึ?"
พวกของเงามืดไม่สนใจแม้แต่น้อย เปิดศึกก็เปิดศึกสิ!
สุริยันจันทราลอยขึ้นทีละดวง เงามืดตะโกน "เจิ้งผิง ฆ่าสิ แกมัวยืนอึ้งทำอะไรอยู่?"
ฆ่า!
ระดับสุริยันจันทราเยอะขนาดนี้ ลงมือพร้อมกัน ฆ่าไปก่อนค่อยว่ากัน!
ปิดปากเสียก็สิ้นเรื่อง!
แท้จริงแล้วเงามืดเองก็สั่นสะท้าน เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ประตูเมืองดูเหมือนกำลังจะปิดลงแล้ว!
พวกเราไม่ได้จะบุกเข้าไปหรอกหรือ?
ทำไมถึงได้มาสู้กันนอกเมืองล่ะ?
และด้านล่าง ซานไห่ขั้นสูงสุดเจ็ดคนเริ่มทำการสังหารในพริบตา ความเร็วรวดเร็วยิ่ง ผู้แข็งแกร่งล้วนเข้าไปข้างในหมดแล้ว พวกที่มุงดูอยู่ที่นี่ล้วนเป็นผู้อ่อนแอ มีซานไห่ไม่กี่คน จะต้านทานซานไห่ขั้นสูงสุดได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นก็ไม่ได้มีแค่คนเดียว!
ฉัวะ!
เสียงอาวุธฟันทะลุเนื้อดังขึ้นหลายต่อหลายครั้ง!
สังหาร!
ฆ่า!
ส่วนเย่หงเยี่ยนก็บ้าคลั่งถึงขีดสุด พัวพันม่อเหอเอาไว้แน่น คำรามลั่น "เร็วเข้า ฆ่าปิงหงแล้วมาช่วยข้า!"
สุริยันจันทราเจ็ดคนยังฆ่าปิงหงไม่ได้ เช่นนั้นก็เป็นสวะแล้ว!
เดิมทีมีสุริยันจันทราเฝ้าอยู่สี่คน สองคนเข้าไปในประตูเมืองแล้ว ด้านนอกก็เหลือแค่สองคนนี้
ส่วนสองคนที่อยู่ด้านใน ล้วนถูกฆ่าตายหมดแล้ว
หากฆ่าสองคนนี้ตายอีก สุริยันจันทราในใจกลางเมืองโบราณก็อย่าหวังว่าจะได้ออกมาเลย
ในตอนนี้เงามืดเองก็สั่นสะท้านและจิตใจว้าวุ่นเช่นกัน ทว่าก็ไม่ทันได้สนใจเรื่องอื่นแล้ว ตะโกนเสียงกร้าว "ตั้งค่ายกล ฆ่า!"
สุริยันจันทราหลายคนตั้งค่ายกลอย่างรวดเร็ว เจิ้งผิงถูกกีดกันออกไป ได้แต่มองดูอย่างโง่งม และในตอนนั้นเอง ภายในเมือง คนผู้หนึ่งก็ถูกซูอวี่เตะปลิว ลอยละลิ่วออกมาดังตู้ม
"อธิการเจิ้ง พาเขาไป เกะกะเสียจริง!"
"..."
ฉินฟ่างกระอักเลือด บ้าเอ๊ย!
แม่งเอ๊ย!
สถานการณ์อะไรกันเนี่ย?
ส่วนเจิ้งผิงก็โง่งมไปเช่นกัน เขารับฉินฟ่างเอาไว้ ไม่สนเรื่องอื่นแล้ว มองดูประตูเมืองที่ค่อยๆ ถูกปิดผนึกด้วยความเหม่อลอย จากนั้นก็มองฉินฟ่าง กล่าวอย่างเหม่อลอย "พวกเรา... จะไปหรือไม่ไปดี?"
พวกเขาทั้งสองคนรู้สึกว่าตัวเองช่างไร้ประโยชน์เสียจริง!
เอาแต่เกะกะอยู่ที่นี่!
ในเมืองนั่น ซูอวี่ใช่ไหม?
ซูอวี่ฆ่าสุริยันจันทรา ส่วนนอกเมือง เขตปกครองต้าหมิงส่งระดับสุริยันจันทรามามากขนาดนี้ บางคนเขายังไม่รู้จักด้วยซ้ำ จู่ๆ ก็จะล้อมสังหารสุริยันจันทราขั้นสูงสองคน ให้ตายสิ ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
รู้สึกว่าเขตปกครองต้าหมิงยังจะเหี้ยมโหดกว่าเขตปกครองต้าเซี่ยของพวกเราเสียอีก!
และในจังหวะนั้นเอง ภายในเมือง ทางฝั่งจวนเจ้าเมือง แสงขวานสายหนึ่งก็สาดส่องฟ้าดิน ระหว่างฟ้าดิน ราวกับมีเพียงขวานด้ามหนึ่ง!
"ฆ่า!"
หลิวเหวินเยี่ยนลงมือแล้ว!
ภูตมรณะระดับสุริยันจันทราสี่ตัว ก็เพียงพอแล้ว ในวินาทีนี้ เขาฟันขวานออกไป ดังตู้ม!
ภูตมรณะระดับสุริยันจันทราช่วงต้นสามตัว ถูกเขาสับตายด้วยขวานเดียว!
ชั่วพริบตา เมืองโบราณสั่นสะเทือน ประตูเมืองปิดลง
เหนือจวนเจ้าเมือง ภูตมรณะสุริยันจันทราปรากฏตัวขึ้นหกตนในพริบตา ในตอนนี้ ครึ่งหนึ่งเป็นระดับสุริยันจันทราช่วงกลาง เมื่อรวมกับระดับสุริยันจันทราช่วงกลางอีกหนึ่งตนก่อนหน้านี้ เท่ากับว่ามีภูตมรณะระดับสุริยันจันทราช่วงกลางถึงสี่ตน และระดับสุริยันจันทราช่วงต้นอีกสามตนปรากฏขึ้น
ส่วนหลิวเหวินเยี่ยนคำรามลั่นอย่างไม่สนใจสิ่งใด เขาระเบิดอักษรเทวะหนึ่งตัวโดยตรง เสียงดังตู้ม ภูตมรณะสุริยันจันทราถูกระเบิดตายไปอีกครั้ง
เขาบ้าคลั่งถึงขีดสุด มือถือขวานยักษ์ เริ่มต้นการเข่นฆ่า!
ในความว่างเปล่า แสงขวานสาดประกาย!
ไอมรณะ แผ่ซ่านไปทั่วทั้งเมืองโบราณ!
ครืน!
ภูตมรณะสุริยันจันทราปรากฏขึ้นทีละตน มากขึ้นเรื่อยๆ
ฆ่าหนึ่งปรากฏสอง แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
แทบจะในพริบตา ภูตมรณะสุริยันจันทราสิบเจ็ดสิบแปดตนก็ปรากฏตัวขึ้น ในจำนวนนั้นถึงกับมีภูตมรณะระดับสุริยันจันทราช่วงปลายปรากฏขึ้นสองตน
ส่วนหลิวเหวินเยี่ยนก็หลบหนีอย่างบ้าคลั่ง!
จวนเจ้าเมืองอยู่ในวงใน ที่นี่มีระดับสุริยันจันทราอยู่มากมาย
ระหว่างที่เขาหลบหนี เขาตวัดขวานสับออกไปตามน้ำ เสียงดังตู้ม ยอดฝีมือเผ่าเกราะดำที่หนีรอดจากการไล่ล่าของเย่หงเยี่ยนมาได้ กลับไม่สามารถหนีรอดจากขวานนี้ของเขา ถูกเขาสับตายด้วยขวานเดียว!
ระดับสุริยันจันทราแหลกสลาย!
และในวินาทีนี้ หมิงเหอและยอดฝีมือเผ่ามารเพลิงโลหิตผู้นั้นก็สัมผัสได้ถึงวิกฤตแล้ว จึงคำรามลั่น "เร็วเข้า ฆ่าพวกมัน! พวกมันระเบิดอักษรเทวะของเยี่ยป้าเทียน ไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้นจริงๆ!"
ทั้งสองแยกย้ายกันอย่างรวดเร็ว คนหนึ่งพุ่งเข้าไปสังหารหลิวเหวินเยี่ยน อีกคนพุ่งไปที่ประตูเมือง
เรื่องใหญ่แล้ว!
เมืองโบราณถูกปิดตายแล้ว!
ประเด็นสำคัญคือ มีภูตมรณะสุริยันจันทราโผล่มาสิบยี่สิบตน แถมยังมีช่วงปลายอีกด้วย
เรื่องใหญ่แล้วจริงๆ!
จะฆ่าก็ฆ่าไม่ได้ ถ้าไม่ฆ่า ภูตมรณะพวกนี้ก็สามารถเปิดบ้านเรือนได้ทุกหลัง ระดับสุริยันจันทราช่วงปลายสามารถเปิดบ้านในวงแหวนชั้นในสุดได้ด้วยซ้ำ พวกเขาไม่มีที่ให้หลบซ่อนเลย
บ้าไปแล้ว!
ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า พวกเขาเกรงว่าจะต้องเผชิญกับวิกฤตความเป็นความตาย จนกว่าเมืองโบราณจะเปิดอีกครั้ง
ส่วนหลิวเหวินเยี่ยนก็มองหาคนเป็นเพื่อสับสังหารอย่างรวดเร็ว!
เขาในตอนนี้ ราวกับไร้เทียมทาน
เจอใครก็ฆ่าคนนั้น!
พริบตาเดียว ยอดฝีมือระดับสุริยันจันทราขั้นสูงของเผ่ามารเพลิงโลหิตผู้นั้นก็มาถึง หลิวเหวินเยี่ยนไม่พูดพร่ำทำเพลง พุ่งตัวขึ้นไปบนฟ้า กลางอากาศมีสิ่งกีดขวางปรากฏขึ้น เขาก็ไม่สน ป้ายหยกชิ้นหนึ่งปรากฏออกมา เสียงดังตู้ม ทำลายสิ่งกีดขวางนั้น และไปโผล่อยู่นอกเมืองในพริบตา
และในตอนนั้นเอง คนของเผ่ามารเพลิงโลหิตกลับพุ่งชนเข้ากับม่านพลัง
หลิวเหวินเยี่ยนไม่สนใจเรื่องนั้น เขากระอักเลือดออกมาไม่หยุด พอทะลวงผ่านม่านพลังมาได้ เมฆก้อนใหญ่ก็ร่วงลงมาบนร่างเขา
นั่นคือรางวัลของการฆ่าระดับสุริยันจันทรา ฆ่าภูตมรณะไม่ได้รางวัล แต่เขาก็ลงมือฆ่าระดับสุริยันจันทราไปคนหนึ่ง เป็นระดับสุริยันจันทราขั้นสาม
เขาไม่สนใจสิ่งเหล่านี้!
วินาทีที่ออกมา ขวานในมือใกล้จะสลายไปแล้ว แต่เขากลับไม่พูดอะไร โยนขวานออกไปทันที เสียงดังตู้ม ปิงหงที่กำลังต่อสู้กับพวกเงามืดและถูกต้อนจนน่าสมเพช ถูกขวานนี้ของเขาสับจนหัวระเบิดโดยตรง!
"ข้า..."
เงามืดอยากจะคลุ้มคลั่ง นี่มันของที่พวกเราฆ่า...
แต่ในตอนนี้ ขวานนี้ระเบิดออก ทำให้อีกฝ่ายร่างแหลกเป็นชิ้นๆ เมฆก้อนที่ไม่ใหญ่นักลอยไปหาหลิวเหวินเยี่ยนอีกครั้ง เพราะเขาไม่ได้เป็นคนฆ่าทั้งหมด แต่เขาก็เป็นคนโจมตีปลิดชีพ ปิงหงผู้นี้อยู่ระดับสุริยันจันทราขั้นเจ็ด รางวัลที่ให้กลับไม่เท่ากับการฆ่ายอดฝีมือเผ่าเกราะดำคนนั้น
หลิวเหวินเยี่ยนก็ไม่ใส่ใจ พลังของอักษรเทวะถูกใช้จนหมดเกลี้ยงแล้ว เขาไม่พูดพล่าม ไม่หยุดพัก หลบหนีไปในพริบตา!
กลับแล้ว!
ส่วนซูอวี่... ไม่ต้องไปสนใจเขา เจ้าเด็กนั่นเอาตัวรอดเก่งกว่าเขาเสียอีก
หลิวเหวินเยี่ยนหลบหนีไปอย่างรวดเร็ว
ส่วนพวกเงามืดก็ไม่สนเรื่องอื่นแล้ว พากันพุ่งเข้าไปสังหารม่อเหอ ในวินาทีนี้ จันทร์เสี้ยวแต่ละดวงร่วงหล่น มีระดับสุริยันจันทราตกตายอย่างต่อเนื่อง!
และในวินาทีนี้ ทำเนียบล่าสวรรค์ก็กำลังสั่นสะเทือน
ในเวลาเดียวกัน ภายในเมืองโบราณ รูปสลักหินนั้นก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง
ค่อนข้างจนใจ!
เยี่ยป้าเทียน!
ตายไปแล้วก็ยังไม่ยอมให้รูปสลักหินได้อยู่อย่างสงบเลยนะ!
ผู้สืบทอดของเยี่ยป้าเทียน แต่ละคนก็โหดเหี้ยมพอตัว เอาอักษรเทวะเหล่านั้นของเขามาระเบิดทิ้งเสียหมด!
...
และในตอนนั้น ซูอวี่ที่สังหารระดับสุริยันจันทราไปสองคน ก็เตะฉินฟ่างกระเด็นไป
ลงมือสังหารยอดฝีมือที่หลบหนีเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว
ฆ่า!
เขาที่ถือขวานยักษ์ เริ่มต้นการเข่นฆ่าอย่างไม่หยุดหย่อน!
ส่วนทางฝั่งจวนเจ้าเมือง ภูตมรณะสุริยันจันทราแต่ละตนเริ่มคำรามลั่น บ้าคลั่งถึงขีดสุด พุ่งออกไปเข่นฆ่าทุกทิศทุกทาง!
นี่คือดินแดนของภูตมรณะ!
ฆ่า!
"อ๊าก!"
เสียงกรีดร้องดังขึ้นในพริบตา ภูตมรณะระดับสุริยันจันทราช่วงปลายตนหนึ่ง สังหารยอดฝีมือระดับสุริยันจันทราไปคนหนึ่งในชั่วพริบตา!
วุ่นวายแล้ว!
วุ่นวายไปหมดแล้ว!
ในตอนนี้ ภูตมรณะสุริยันจันทราในเมืองมีเกือบยี่สิบตน ส่วนระดับสุริยันจันทราที่มาจากภายนอก ก็มีสิบกว่าคนเช่นกัน
แต่ภูตมรณะพวกนี้กลับฆ่าไม่ได้!
ยิ่งฆ่าก็ยิ่งมีแต่จะเพิ่มจำนวน
วินาทีนั้น หมิงเหอเหาะพุ่งเข้าหาซูอวี่ด้วยความโกรธเกรี้ยวเทียมฟ้า "ซูอวี่?"
ซูอวี่มองไปที่นางพลางหัวเราะ "ข้าเอง!"
ตอนนี้ ในมือของเขาปรากฏป้ายหยกขึ้นมาหนึ่งชิ้น
"ลาก่อน เทพธิดาหมิงเหอ..."
"แกต้องตาย!"
หมิงเหอรู้ว่านั่นคืออะไร เมื่อครู่หลิวเหวินเยี่ยนเพิ่งใช้สิ่งนี้หลบหนีไป
ภายใต้ความบ้าคลั่งและความโกรธแค้น นางพุ่งแหวกอากาศมาอย่างรวดเร็ว นางจะฆ่าซูอวี่ให้ได้!
ความเร็วช่างรวดเร็วเหลือเชื่อ!
นางต้องฆ่าเขาให้ได้ก่อนที่ซูอวี่จะหนีไป!
ส่วนซูอวี่ แววตาแฝงความเย็นชา
อักษรเทวะสองตัวปรากฏขึ้น
สยบ สังหาร
เดิมที เขายังเตรียมเก็บไว้เพื่อฝึกฝนเอง
ช่างเถอะ ยกให้เจ้าก็แล้วกัน
ในเมื่อหมิงเหออย่างเจ้ามาแล้ว ข้าก็ขอยกให้เจ้าเลย!
วินาทีต่อมา หมิงเหอพุ่งเข้ามาหมายสังหาร ทว่าตัวยังมาไม่ถึง
อักษรเทวะทั้งสองตัวก็พลันระเบิดแสงสว่างเจิดจ้าไร้ที่เปรียบ รุ่นที่ห้าทำร้ายสายอักษรเทวะพหุคูณไว้แสบนัก!
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อักษรเทวะของท่านก็จงฆ่าคนให้มากขึ้นอีกสักหน่อยเถอะ!
ตู้ม!
เสียงดังกึกก้องดังขึ้น นี่คือเสียงแรก จากนั้นเสียงดังกึกก้องครั้งที่สองก็ดังตามมา วินาทีนี้ ภูตมรณะนับไม่ถ้วนปรากฏตัวขึ้นรอบทิศทาง!
บ้านโบราณจำนวนมากถูกระเบิดทำลาย และปรากฏขึ้นมาใหม่ในพริบตา
ภูตมรณะปรากฏขึ้นอีกครั้ง ภูตมรณะจำนวนนับไม่ถ้วนอัดแน่นไปทั่วทั้งเมืองโบราณ
อักษรเทวะระดับสุริยันจันทราจุดสูงสุดสองตัว ถูกซูอวี่จุดระเบิดโดยตรง!
เขาไม่มีความลังเลหรือเสียดายเลยแม้แต่น้อย!
ส่วนหมิงเหอถอยร่นอย่างรวดเร็ว ทว่ากลับถูกคุณลักษณะของอักษรเทวะคำว่า 'สยบ' กดทับไว้ชั่วขณะ จากนั้นอักษรเทวะคำว่า 'สังหาร' ก็ระเบิดออก ไอปราณสังหารปกคลุมไปทั่วฟ้าดิน ตู้ม ตู้ม ตู้ม!
กายเซียนของหมิงเหอแหลกสลาย นางกระอักเลือดไม่หยุด ร่างกระเด็นปลิวถอยหลังอย่างรวดเร็ว
"ซูอวี่!"
เสียงคำรามโหยหวนดังสะท้านฟ้าดิน ซูอวี่ไอ้เดรัจฉานนี่ สมควรตายนัก!
สมควรตายจริงๆ!
นางบาดเจ็บสาหัส บาดเจ็บสาหัสในเมืองโบราณที่เต็มไปด้วยภูตมรณะ ต่อจากนี้นางต้องเจอปัญหาใหญ่แน่
ส่วนซูอวี่ ในวินาทีนั้นเขากัดฟัน กลืนโลหิตแก่นแท้ลงไปหนึ่งหยด
กายเนื้อปริแตก!
เลือดจำนวนมากพุ่งกระฉูดออกมา ขณะเดียวกัน ระหว่างฟ้าดินก็มีเมฆาสีรุ้งร่วงหล่นลงมาสองสามกลุ่ม
ซูอวี่หัวเราะ!
"มาได้จังหวะพอดี!"
แสงเสวียนฟ้าดินอีกแล้ว ข้าชอบ!
มันช่วยซ่อมแซมกายเนื้อได้!
เขากลืนกินโลหิตแก่นแท้จำนวนมากเข้าไปอีกครั้ง แผดเสียงคำรามลั่น ฟันดาบเข้าใส่หมิงเหอ!
ตายยากตายเย็นนักนะ!
อักษรเทวะระดับสุริยันจันทราจุดสูงสุดสองตัวยังฆ่าเจ้าไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นก็ให้ข้าเป็นคนจัดการเอง!
ซูอวี่ในยามนี้ระเบิดพลังระดับซานไห่ขั้นหกออกมา แผดเสียงคำรามลั่น ฟันดาบออกไป!
ประกายดาบปกคลุมฟ้าดิน!
ฉัวะ! ท่อนแขนของหมิงเหอถูกฟันขาด ผ้าแพรเส้นหนึ่งก็พุ่งเข้ามาหมายสังหารซูอวี่ในพริบตา ต่อให้บาดเจ็บสาหัส นางก็ไม่ใช่คนที่ซูอวี่จะต่อกรได้ ซานไห่ขั้นหกแล้วยังไงล่ะ?
นางจะฆ่าไอ้สารเลวนี่!
ซูอวี่จนปัญญา ฆ่ายากฆ่าเย็นจริงๆ!
ระดับสุริยันจันทราขั้นสูงที่บาดเจ็บสาหัสเชียวนะ กลับยังฆ่าไม่ได้ ตัวเขาระเบิดพลังซานไห่ขั้นหกออกมาก็ไร้ประโยชน์!
ไม่ทันแล้ว!
ถ้ายังไม่ไปละก็ ตัวเขาเองนี่แหละที่จะถูกหมิงเหอฆ่ากลับ!
ไม่ยินยอมอยู่บ้าง ช่างเถอะ วันหลังค่อยฆ่าก็แล้วกัน รักษาชีวิตไว้ก่อน!
เขาทำให้หมิงเหอบาดเจ็บสาหัส ถ้าหมิงเหอตาย... อย่างน้อยก็ต้องให้รางวัลเขาบ้างใช่ไหม?
บางทีอาจจะนับเป็นผลงานของเขาด้วยหรือเปล่า?
ช่างมันเถอะ!
วินาทีนี้ ป้ายหยกทำงาน เผ่นล่ะ!
และในวินาทีนั้น รูปสลักหินก็ลืมตาขึ้น อยากจะลงมือสักที ยกเลิกพลังทะลวงมิติบนป้ายหยกของเขา ข้าจะปล่อยให้แกซ่าให้พอ!
ซ่าให้ตายไปเลย!
ช่างเถอะ ไสหัวไปซะก็ดี รูปสลักหินหลับตาลง ตาไม่เห็นก็ไม่รกใจ!
