เทียนหม่าเป็นพืชที่มีลักษณะคล้ายรูปทรงกระบอกยาวๆ และบางครั้งก็คล้ายกับมันฝรั่ง โดยมันจะเติบโตอยู่ใต้ดินและอาจมีการขยายหลายชั้น
การขุดเทียนหม่ามีสองวิธีหลัก
วิธีแรกคือในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ก่อนที่เทียนหม่าจะงอกออกจากดิน เราจะใช้เสียมเหล็กขุดลงไปในดินที่เราคิดว่าอาจมีเทียนหม่าอยู่
หากโชคดี เราก็อาจพบกับก้อนใหญ่ซึ่งอาจจะสามารถขุดมาได้เป็นถังๆ
เทียนหม่าที่ขุดได้ในช่วงนี้มีสารอาหารสูง และหัวของมันจะไม่เป็นโพรง ทำให้มีคุณภาพดีและราคาสูง
วิธีที่สองคือรอจนกว่าจะผ่านช่วงกลางฤดูร้อน จนเทียนหม่างอกออกจากดิน
ต้นเทียนหม่าจะมีสีเขียวเหลืองหรือสีแดงม่วง และมีดอกสีเขียวเหลือง ซึ่งสามารถเห็นได้ในป่า
โดยปกติแล้วรากของเทียนหม่าจะมีหลายหัวอยู่ใต้ดิน
หากเจอต้นเทียนหม่าหลายต้นที่ขึ้นใกล้กัน ก็จะสามารถขุดได้หลายหัวในครั้งเดียว
หากโชคดีเจอต้นเทียนหม่าหลายสิบต้นที่เรียงกันเหมือนเห็ด ก็ไม่ต้องพูดถึง รีบไปขุดเลย
"หมดหวังแล้ว พวกเราไปช้ากันแล้ว ดูตรงนี้สิ ถูกขุดไปหมดแล้ว นี่มันเห็ดเทียนหม่าชัดๆ"
วันนี้กลุ่มคนนี้มาถึงทางแยกทางทิศเหนือเพื่อขุดเทียนหม่า
พวกเขาเพิ่งจะเดินออกจากทางขนไม้และเข้าป่า ไม่ได้เดินไปไกล ก็เห็นว่ามีการขุดไปยาวมาก
จากการที่เห็นดินถูกขุดออกไป พวกเขาก็รู้ทันทีว่าเป็นการขุดเห็ดเทียนหม่าอย่างน้อยก็ต้องมี 20-30 ต้น
ทุกคนเมื่อเห็นว่าเห็ดเทียนหม่าถูกขุดไปแล้ว ก็เริ่มรู้สึกท้อแท้
หมายความว่าใครบางคนได้มาขุดก่อนหน้านี้แล้ว ต่อไปไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็คงจะพบแค่ต้นเดี่ยวๆ ไม่มีอะไรมากนัก
"มาก็มาแล้ว เราก็หาที่อื่นในป่าไปเถอะ ก็ไม่อยากกลับมือเปล่า" สวี่ซื่อเยี่ยนไม่ได้ท้อแท้
จริงๆ แล้วการขึ้นภูเขาทำมาหากินก็เหมือนกับการจับปลาด้วยตาข่าย
ไม่มีใครที่จะสามารถขุดทุกๆ จุดในครั้งแรกได้ ท้ายที่สุดก็จะมีจุดที่ไม่ถูกขุดไว้
บางทีคนที่ขุดเห็ดเทียนหม่าทิ้งไว้แค่หนึ่งหรือสองต้นก็เป็นไปได้
พวกเขาคิดกันว่า ถึงจะมาแล้ว ก็ไม่เสียหายถ้าจะเดินลึกเข้าไปในป่า เผื่อว่าจะเจออะไรดีๆ
พวกเขาจึงเดินเข้าไปในป่าตามคำพูดของสวี่ซื่อเยี่ยน
พวกเขาเดินไปประมาณครึ่งชั่วโมง แต่ก็ยังไม่มีต้นเทียนหม่าสักต้น
ทุกคนเริ่มรู้สึกท้อใจ
หวงเซิ่งลี่เริ่มไม่มีความมั่นใจ จึงหยุดพักที่เนินเขากลางทาง มือจับพืชเล็กๆ ที่อยู่ข้างทางแล้วเริ่มจับกลีบเห็ด
"วันนี้มันเป็นอะไรเนี่ย พวกเราหลายคนก็ยังไม่เจออะไรเลย เทียนหม่าไปไหนหมดน่ะ มันถูกขุดไปหมดแล้วเหรอ?"
สวี่ซื่อเยี่ยนที่เดินขึ้นไปถึงเนินเขาฟังคำพูดของหวงเซิ่งลี่แล้วไม่สามารถหยุดหัวเราะ เขาหันกลับไปมองหวงเซิ่งลี่
"เซิ่งลี่ ดูสิว่ามือของนายถืออะไรอยู่?"
"อ้าว? มือฉันถืออะไรล่ะ? ก็พืชเล็กๆ นี่แหละ ไม่เห็นแปลกอะไร"
หวงเซิ่งลี่มองดูมือของตัวเองที่จับพืชเล็กๆ ที่มีขนาดเหมือนกิ่งไม้เล็กๆ เขาก็ไม่เห็นอะไรพิเศษ
"มองข้างบนสิ" สวี่ซื่อเยี่ยนพูดไปพร้อมกับส่ายหัว
"มองข้างบนทำไม เทียนหม่ามันไม่ได้อยู่บนฟ้า จะมองไปทำไม?"
หวงเซิ่งลี่พึมพำไปพร้อมกับเงยหน้ามองขึ้นไป แล้วก็หยุดชะงัก
"โอ้โห! เทียนหม่า มันสูงกว่าฉันเหรอเนี่ย?"
หวงเซิ่งลี่ที่ตัวไม่สูงมาก เขาสูงแค่ประมาณ 1.6 เมตร แต่ตอนนี้เขาก็เห็นว่าเทียนหม่าเติบโตสูงเกือบเท่าตัวเขา
"มันเกินไปแล้ว! ฉันยังสูงไม่เท่าเทียนหม่าเลย!"
คำพูดของหวงเซิ่งลี่ทำให้ทุกคนหัวเราะออกมา
"โอเคๆ ไม่ต้องพูดมากแล้ว รีบขุดเทียนหม่าออกมาเถอะ ดูสิว่าใต้ต้นของมันมีอะไรบ้าง?"
หวงเซิ่งลี่รีบเดินไปข้างหน้าและดึงต้นเทียนหม่าให้ขาดออกจากดินเหลือเพียงแค่หนึ่งฟุตที่เหลืออยู่ใต้ดิน
จากนั้นเขาก็เริ่มขุดดินไปด้านล่างอย่างระมัดระวัง จนได้พบหัวเทียนหม่าในลักษณะคล้ายมันฝรั่ง
แต่ว่าเขายังไม่หยุดขุดทันที เขายังขุดต่อไปที่ปลายรากของมัน
จริงๆ แล้วเมื่อขุดไปได้ไม่นาน เขาก็พบหัวเทียนหม่าอีกหลายหัว
สุดท้ายเขาก็ขุดพบหัวเทียนหม่าออกมาเป็นก้อนใหญ่หลายก้อนในพื้นที่ประมาณสองฟุต
ต้นหนึ่งที่มีหัวเทียนหม่าใต้รากหลายหัวแบบนี้ถือว่าเป็นการพบเจอที่ดี
หวงเซิ่งลี่ที่เริ่มเห็นเทียนหม่า และคนอื่นๆ ก็เริ่มมีความมั่นใจในการเดินหน้าต่อไป
สวี่ซื่อเยี่ยนเดินไปทางเนินเขาข้างหน้า เมื่อเขาข้ามไปบนเนินเขาและมองไปข้างหน้า เขาก็เห็นบางสิ่งที่มีสีชมพูบนต้นไม้
สวี่ซื่อเยี่ยนเดินไปอย่างรวดเร็วและพบว่าเป็นเห็ดต้นไม้ชนิดหนึ่งที่เรียกว่า "ต้นเห็ดไก่"
ต้นเห็ดไก่มีสีชมพู เป็นเห็ดที่มีสีสันสดใสและไม่เป็นพิษ
ต้นเห็ดไก่ ชื่อวิทยาศาสตร์คือ "เห็ดซัลเฟอร์" เป็นเห็ดที่สามารถรับประทานได้และมีคุณสมบัติทางยาด้วย
ลักษณะพิเศษของเห็ดชนิดนี้คือมันเติบโตเร็วมาก
บางครั้งเมื่อดูเมื่อวานอาจจะยังไม่ใหญ่เท่ากับไข่ไก่ แต่เพียงสองสามวันผ่านไป มันก็สามารถโตขนาดใหญ่เท่ากับพัดได้และไม่สามารถกินได้แล้วเพราะเนื้อแข็ง
ดังนั้นการพบต้นเห็ดไก่ที่มีขนาดเหมาะสมและสดใหม่เพื่อทานจึงไม่ใช่เรื่องง่าย
วันนี้โชคดีที่ต้นเห็ดไก่นี้กำลังเติบโตได้ที่พอดีและยังนิ่มและสดใหม่
กลับบ้านมาผ่าแล้วลวกน้ำร้อน ผัดกับต้นหอมรสชาติดีมาก
หากมีของเยอะก็สามารถเอามาชุบแป้งทอดแล้วจิ้มกับเกลือพริกไทยก็อร่อยสุดๆ ให้ความรู้สึกเหมือนทานไก่เลย จริงๆ ก็เพราะเหตุนี้มันจึงมีชื่อว่าต้นเห็ดไก่นี่แหละ
สวี่ซื่อเยี่ยนยื่นมือไป ค่อยๆ ดึงต้นเห็ดไก่ดอกใหญ่ที่มีหลายชั้นลงมา
จากกระเป๋าด้านหลัง เขาก็หยิบถุงออกมา แล้วห่อเห็ดด้วยถุงนี้ ก่อนจะใส่เข้าไปในกระเป๋าอีกใบ
สิ่งของในป่ามักจะไม่เหมือนของที่เลี้ยงในบ้าน ซึ่งมันไม่สามารถคาดเดาได้ทุกอย่าง อะไรที่ได้ก็ถือว่าดีแล้ว
เขาก็พอใจกับสิ่งที่ได้แล้ว และเตรียมเดินต่อไป เขาตั้งใจจะเดินลงจากเนินเขานี้แล้วไปดูข้างหน้า
แค่เดินไปสองสามก้าว เขาก็เห็นต้นเทียนหม่า 2 ต้น
ในครึ่งวันนั้น เขาก็เริ่มรู้สึกว่ามีโชคดีแล้ว สวี่ซื่อเยี่ยนรู้สึกดีใจแล้วเดินไปหาต้นเทียนหม่าทั้งสอง
แต่เมื่อเขาเดินไปถึงและมองไปรอบๆ ก็พบว่าไม่นานก็มีต้นตะไคร้เพิ่มขึ้นมาอีกสามต้น
สวี่ซื่อเยี่ยนดีใจมาก เขารู้สึกว่า ถ้ามีห้าต้นแบบนี้ ห่างกันไม่มาก ก็มีโอกาสที่จะเจอเป็นกลุ่มใหญ่
"ผมเจอเทียนหม่าแล้วนะ มีห้าต้นอยู่ที่นี่" สวี่ซื่อเยี่ยนตะโกน
"พวกคุณก็ลองมองหาดูนะ อาจจะมีอยู่ใกล้ๆ นี้"
เทียนหม่าไม่เหมือนโสมป่า ที่มีราคาสูง ดังนั้นในการเข้าไปในป่า ใครเจอก่อนก็เป็นของคนนั้น
โสมป่าแพงมาก ถ้าทำการแบ่งไม่ดี ก็อาจจะเกิดความไม่พอใจในใจได้ โดยเฉพาะถ้าเจอของจำนวนมาก อาจทำให้เกิดเหตุการณ์ร้ายแรง
พอได้ยินสวี่ซื่อเยี่ยนพูดแบบนั้น คนอื่นๆ ก็รู้สึกดีใจและมั่นใจมากขึ้น จึงเริ่มเดินค้นหาในพื้นที่ใกล้เคียง
ไม่นานพวกเขาก็เจออีก คนที่ตามไปก็รู้สึกดีขึ้นมาก
สวี่ซื่อเยี่ยนเริ่มเคลียร์หญ้าและพุ่มไม้รอบๆ ต้นตะไคร้ทั้งห้า จากนั้นก็เริ่มขุดดินจากข้างนอกเข้าไป
ไม่นานเขาก็เจอรังของเทียนหม่าและขุดเจอทั้งตะไคร้ใหญ่และเล็กจนเต็มถัง
