ระบบของกู้สิงไม่ได้แลกได้แค่เพลงภาษาจีนเท่านั้น ทว่ายังแลกเพลงภาษาอังกฤษได้ด้วย แถมยังมีตัวเลือกมากกว่าอีกต่างหาก!
เหตุผลที่เขาไม่เคยแลกมาจนถึงตอนนี้ ก็เพราะว่าซีโจวเป็นประเทศที่ใช้ภาษาจีนกลางเป็นหลัก
รสนิยมความชอบของผู้ฟังในซีโจวยังคงเน้นภาษาจีนกลางเป็นหลัก หากเป็นเนื้อเพลงภาษาอังกฤษ หลายคนก็คงจะไม่เข้าใจ
แต่...
ในเมื่อต้องมาเจอกับนักร้องต่างชาติ กู้สิงก็ย่อมต้องเปิดคลังเพลงขนาดย่อมของเขา เพื่อเลือกเพลงภาษาอังกฤษเจ๋งๆ สักเพลงมาต้อนรับขับสู้พรรคพวกเสียหน่อย!
อันที่จริง อย่าว่าแต่ฝ่ายตรงข้ามจะร้องเพลงภาษาอังกฤษเลย
ต่อให้ฝ่ายนั้นร้องภาษาญี่ปุ่น หรือแม้แต่ภาษาเกาหลีอะไรเทือกนั้น กู้สิงก็สามารถตาต่อตาฟันต่อฟันได้สบายมาก
เพราะยังไงเสียคลังเพลงของระบบก็มีทรัพยากรจากทั้งโลกอยู่แล้ว!
"ชาร์ลีคนนี้มีวงดนตรีเป็นของตัวเอง จะพูดให้ถูกก็คือเขาเป็นนักร้องนำของวง แล้วสไตล์ที่ชาร์ลีถนัดที่สุดก็คือเพลงร็อก คุณดูสิ เพลงประกอบเกมระดับท็อปของโลกพวกนี้ ส่วนใหญ่ก็ล้วนร่วมงานกับวงของชาร์ลีทั้งนั้น..."
ดูเหมือนว่าเฉินหลิงซูจะรู้จักชาร์ลีดีพอสมควร
นั่นเป็นเพราะปกติแล้วเฉินหลิงซูมักจะฟังเพลงต่างประเทศเป็นจำนวนมาก และบังเอิญว่าชาร์ลีก็ไม่ใช่คนโนเนมอะไร
เพลงบางเพลงของเขา แม้กระทั่งในซีโจวเองก็ยังเป็นที่คุ้นหูผู้คน
เรื่องนี้ทำให้กู้สิงรู้สึกสนใจขึ้นมาบ้างแล้ว "นักร้องนำวงดนตรีเหรอ สไตล์ร็อกงั้นสิ"
กู้สิงนึกถึงวงดนตรีบนโลกที่มีสไตล์คล้ายคลึงกันวงหนึ่ง ชื่อวงว่า Imagine Dragons
เรียกชื่อจีนว่าเมิ่งหลงก็แล้วกัน
ไม่ใช่ไอศกรีมนะ แต่เป็นวงร็อกสุดแหวกแนววงหนึ่งของอเมริกา
ประกอบด้วยนักร้องนำ แดน เรย์โนลด์ส มือเบส เบน แม็กคี และมือกีตาร์ เวย์น เซอร์มอน
"นี่คือเพลงของพวกเขา"
เฉินหลิงซูเลือกเพลงที่เป็นตัวแทนของวงมาสองสามเพลง
พอกู้สิงได้ฟัง ก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายความเป็นร็อกอย่างเต็มเปี่ยม ความรู้สึกฮึกเหิมพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ในฐานะผู้ฟัง เขายังรู้สึกเลือดลมสูบฉีดเลยทีเดียว
"สุดยอด!"
หลังฟังเพลงจบ กู้สิงก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม เขาคิดว่ามันสุดยอดจริงๆ ขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกว่าสไตล์ของวงนี้ มีความคล้ายคลึงกับวงเมิ่งหลงอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว!
บางที...
เขาอาจจะลองพิจารณาหยิบเพลงของวงเมิ่งหลงมาชนกับวงของชาร์ลีตรงๆ เลยก็ได้!
สิ่งเดียวที่ต้องหนักใจก็คือ...
ผลงานชิ้นเอกของวงเมิ่งหลงไม่ได้มีแค่เพลงเดียว แล้วเขาควรจะเลือกเพลงไหนดีล่ะถึงจะเหมาะสมที่สุด
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง กู้สิงก็ตัดสินใจเลือกมาสามเพลงเพื่อซ้อมด้วยกัน พอถึงเวลาขึ้นเวที ค่อยตัดสินใจอีกทีว่าจะใช้เพลงไหน!
นี่เรียกว่าเตรียมพร้อมไว้ก่อนย่อมอุ่นใจกว่า
หลังจากฟังเพลงของชาร์ลีติดต่อกันหลายเพลง เฉินหลิงซูก็พูดขึ้น "ตอนนี้คงพอจะรู้สไตล์ของนักร้องคนนี้แล้วใช่ไหมคะ"
กู้สิงพยักหน้า
เฉินหลิงซูถามด้วยความอยากรู้ "คุณมั่นใจหรือเปล่า"
กู้สิงยิ้มพลางตอบ "สงสัยในฝีมือสามีคุณเหรอ"
เฉินหลิงซูกะพริบตา "ก็ชาร์ลีคนนั้นเขาเก่งจริงๆ นี่นา อ้อ แล้วก็เหมือนจะมีนักร้องเพลงกวางตุ้งอีกคนอยากจะท้าดวลกับคุณด้วยนะ"
"ภาษากวางตุ้ง..."
กู้สิงโพล่งออกมาโดยไม่ต้องคิด "งั้นถึงตอนนั้น ผมก็จะใช้เพลงกวางตุ้งแข่งกับเขาก็แล้วกัน"
"แต่งเองเหรอคะ"
ลั่วหนิงที่นอนเงียบๆ อยู่ในอ้อมแขนมาตลอด จู่ๆ ก็เอ่ยปากถามขึ้น
กู้สิงลูบหัวลั่วหนิง "แน่นอนสิ ก็ทักษะการร้องเพลงของฉันยังไม่ค่อยถึงขั้นนี่นา แต่จะร้องเพลงกวางตุ้งเพลงไหน คงต้องเก็บไปคิดดูให้ดีๆ สักหน่อยแล้ว"
ชาติก่อน กู้สิงก็เคยลอกเพลงกวางตุ้งมาบ้างเหมือนกัน
โดยเฉพาะเพลงกวางตุ้งของเฉินอี้ซวิ่น เรียกได้ว่าเขาลอกมาเป็นกระบุงโกย
โชคดีที่ตอนนั้นเขายังหนุ่ม เลยอยากจะเก็บเพลงระดับมาสเตอร์พีซบางเพลงเอาไว้ปล่อยตอนวัยกลางคน
แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า ตัวเองจะอายุสั้นอยู่ไม่ถึงวัยกลางคนเสียด้วยซ้ำ
นั่นทำให้เพลงระดับมาสเตอร์พีซบางเพลง หลินโม่ยังไม่ทันได้ปล่อยออกมา ก็เลยกลายมาเป็นผลพลอยได้ของกู้สิงในชาตินี้ไป
ดังนั้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับนักร้องเพลงกวางตุ้ง กู้สิงจึงไม่รู้สึกตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย!
ส่วนข่าวลือที่ว่ามีแร็ปเปอร์อะไรนั่นอีกคน กู้สิงก็ยิ่งไม่หวั่นใจเข้าไปใหญ่...
เพราะกู้สิงก็แร็ปเป็นเหมือนกัน!
กู้สิงเคยแลกไอเทมชิ้นหนึ่งจากระบบ ซึ่งเป็นไอเทมที่เกี่ยวข้องกับความเร็วในการพูด
ทักษะการรัวลิ้นเร็วๆ ที่พวกแร็ปเปอร์ชอบใช้ ปากของกู้สิงสามารถทำได้อย่างสมบูรณ์แบบ แถมยังทำได้ชัดเจนและแม่นยำกว่าแร็ปเปอร์มืออาชีพเสียอีก!
ต้องรู้ก่อนนะว่า แร็ปเปอร์หลายคน แม้จะพูดเร็วมาก แต่ความจริงแล้ว... กลับฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่!
ถ้าไม่อ่านเนื้อเพลง คุณอาจจะฟังไม่ออกด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายกำลังร้องว่าอะไร
แร็ปเปอร์ที่สามารถร้องได้ทั้งเร็วและออกเสียงคำได้ชัดเจนอย่างแท้จริงนั้น ท้ายที่สุดแล้วก็ยังมีอยู่น้อยนัก
...
ในช่วงไม่กี่วันต่อมา กู้สิงทำเพียงแค่เรื่องเดียวเท่านั้น นั่นก็คือ ซ้อม ซ้อม และก็ซ้อม!
ช่วยไม่ได้นี่นา
ในอีพีที่ห้าเขาต้องดวลแบบหนึ่งต่อสาม แล้วกู้สิงก็ไม่อยากใช้แค่เพลงเดียวในการรับมือ ดังนั้นจึงทำได้แค่ลากวงดนตรีมาร่วมซ้อมกับตัวเองเท่านั้น
เพลงที่ใช้ซ้อมมีมากถึงเก้าเพลง!
แบ่งเป็น เพลงแร็ปสามเพลง เพลงกวางตุ้งสามเพลง และเพลงภาษาอังกฤษอีกสามเพลง!
นี่ก็เพื่อให้เขาสามารถเลือกเพลงมาต่อกรได้อย่างเหมาะสมและรับมือได้อย่างสบายๆ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับนักร้องสามคนที่มีสไตล์แตกต่างกัน...
เรียกได้ว่ากู้สิงเตรียมตัวมาพร้อมมาก!
เหรียญทองชุบชีวิตเป็นของล้ำค่าขนาดนั้น กู้สิงจะยอมปล่อยให้ทีมงานรายการผลาญมันไปง่ายๆ ได้ยังไง
ทว่า...
จุดอ่อนบางอย่าง อาจใช้ 'การแต่งเพลง' มาชดเชยได้
ทว่าจุดด้อยบางประการเมื่อต้องเจอกับยอดฝีมือตัวจริง กลับไม่ใช่สิ่งที่ 'การแต่งเพลง' จะสามารถชดเชยได้ง่ายๆ
อย่างเช่นชาร์ลีคนนั้น เกิดอีกฝ่ายแต่งเพลงออกมาได้ไม่ด้อยไปกว่าผลงานชิ้นเอกของวงเมิ่งหลงล่ะ...
แม้ว่าความเป็นไปได้นี้จะมีน้อยมาก เพราะยังไงเสียเพลงที่กู้สิงเลือกมา ก็เป็นเพลงที่ฮิตที่สุดสามเพลงของวงเมิ่งหลงเชียวนะ
แต่ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นมาจริงๆ สิ่งที่จะตัดสินแพ้ชนะของทั้งสองคนก็คือทักษะการร้องเพลงแล้วล่ะ
กู้สิงได้ฟังการร้องสดของชาร์ลีคนนั้นแล้ว ทักษะการร้องของอีกฝ่ายอยู่ในระดับที่สูงลิ่ว น่าจะแตะถึงระดับเพชรอันน่าสะพรึงกลัวได้เลย!
"ทักษะการร้องของฉัน ตอนนี้อยู่แค่ระดับแพลตตินัม ถ้าต้องเผชิญหน้ากับระดับเพชรตรงๆ ทักษะการร้องคงจะเป็นตัวถ่วงอย่างหนักแน่..."
เมื่อคิดได้ดังนั้น มุมปากของกู้สิงก็ยกขึ้น
"ระบบ เพิ่มแต้ม อัปเกรดทักษะการร้องเพลงของฉันให้เป็นระดับเพชร!"
ซู่!
ทันทีที่สิ้นเสียง กู้สิงก็หลับตาลง สัมผัสได้ถึงกระแสความร้อนอันคุ้นเคยที่ไหลทะลักเข้ามาจากกลางกระหม่อม ลามเลียไปตามกระดูกสันหลังจนแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูของร่างกาย
ราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างในร่างกายถูกเปิดออก
ลำคอ ทรวงอก กะบังลม...
ทุกส่วนที่เกี่ยวข้องกับเสียงล้วนร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย
มันไม่ใช่ความเจ็บปวด แต่เป็นความรู้สึกเหมือนถูกปลุกให้ตื่นขึ้น
กู้สิงลืมตาขึ้น ลองร้องท่อนเพลงที่มีความยากสูงระดับหนึ่งออกมาเบาๆ
แผ่วเบา ทว่ามั่นคงยิ่งนัก
ยามที่เสียงนั้นเปล่งออกมาจากลำคอ กู้สิงถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง...
ตำแหน่งของการก้องกังวานเปลี่ยนไป การรองรับของลมหายใจเปลี่ยนไป แม้กระทั่งเนื้อเสียงก็ยังไม่เหมือนเดิม
ไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงแบบที่จู่ๆ ก็เพราะพริ้งขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
หากแต่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ลึกซึ้งและเป็นแก่นแท้มากยิ่งขึ้น
เมื่อก่อนตอนร้องเพลง เหมือนกำลังเดินอยู่บนพื้นดิน แต่ตอนนี้ เหมือนกำลังโบยบินอยู่บนท้องฟ้า
กู้สิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ ผ่อนออก
นี่แหละคือทักษะการร้องเพลงระดับเพชร!
หากจะบอกว่า ทักษะการร้องเพลงระดับแพลตตินัม พอจะถูไถใช้บนเวทีรายการ «นักร้อง» ได้ล่ะก็
เช่นนั้น ทักษะการร้องเพลงระดับเพชร บนเวทีรายการ «นักร้อง» ก็ถือว่ามีคุณสมบัติพอที่จะคว้าแชมป์ได้แล้ว!
เพราะเหนือกว่าระดับเพชรขึ้นไป ก็คือระดับปรมาจารย์แล้ว!
และบนเวทีรายการ «นักร้อง» คนที่มีทักษะการร้องเพลงถึงระดับปรมาจารย์ มีเพียงแค่สองคนเท่านั้น
คนหนึ่งคือหานลี่ตัน
อีกคนคือเหลยเสวี่ยตง
เพียงแต่การแข่งขันในรายการเพลง ผลแพ้ชนะไม่ได้วัดกันที่ทักษะการร้องเพลงเพียงอย่างเดียว
ดังนั้น แม้ว่ากู้สิงจะอยู่ในระดับเพชร และทั้งสองคนนั้นจะอยู่ในระดับปรมาจารย์ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า ผู้อาวุโสทั้งสองท่านจะไร้เทียมทานจนเอาชนะไม่ได้เสียเมื่อไหร่!
ยิ่งไปกว่านั้น...
หลังจากที่ทักษะการร้องเพลงของกู้สิงถึงระดับเพชรแล้ว ก็ใช่ว่าจะอัปเกรดต่อไปไม่ได้อีกนี่นา!
