บทที่ 89 พี่สาวเศรษฐินีเตรียมของขวัญให้เจียงเฟิง!

สิบนาทีต่อมา

ลูกพี่กลับมาแล้ว!

【ติ๊ด! Lv55 ค้อนเหล็ก เข้าสู่ห้องไลฟ์แล้ว!】

สายลมรำเพยเห็นดังนั้นก็ตาเป็นประกาย!

"พี่น้องทั้งหลาย! เร็วเข้า! พิธีต้อนรับที่เราเพิ่งซ้อมกันไปเมื่อกี้นี้!"

"ส่งคอมเมนต์มาเลย!"

แม้สายลมรำเพยจะเสียหน้าเกินกว่าจะตามไปดูลูกพี่ที่ห้องไลฟ์ของเจียงเฟิง

แต่คิดไปคิดมา เขาก็รู้สึกว่าการทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้แบบนี้ดูจะไม่ค่อยดีนัก!

ทันใดนั้นเขาก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา

คิดแผนดีๆ ออกแล้ว!

ก็แค่กลัวว่าลูกพี่ออกไปแล้วจะจำทางกลับบ้านไม่ได้ไม่ใช่หรือไง!

ในเมื่อเป็นอย่างนั้น!

พวกเราก็จัดพิธีต้อนรับเสียเลย ทำแบบนี้ลูกพี่ต้องซาบซึ้งจนน้ำตาไหลพรากแน่ๆ!

เสี่ยวชีผู้อ่อนโยนเป็นแกนนำตะโกนขึ้น "พี่ค้อนลูกผู้ชายตัวจริง!"

"พี่ค้อนลูกผู้ชายตัวจริง!"

"พี่ค้อนลูกผู้ชายตัวจริง!"

"..."

คอมเมนต์เลื่อนไหลผ่านหน้าจอ สายลมรำเพยพูดพลางหัวเราะ "มา! พี่น้องทั้งหลาย วันนี้พี่ค้อนของเราเหนื่อยมามากแล้ว"

"ทุกคนช่วยกันกดไลก์ให้พี่ค้อนหน่อย!"

"ใครยังไม่กดติดตาม ก็กดติดตามให้พี่ค้อนด้วย!"

สายลมรำเพยไม่พูดก็แล้วไป

พอพูดประโยคนี้ออกมา ค้อนเหล็กก็ถึงกับตัวแข็งทื่อ!

ตอนนี้เขาแทบจะมีบาดแผลในใจกับคำว่า 'กดไลก์' 'กดติดตาม' พวกนี้อยู่แล้ว!

【Lv55 ค้อนเหล็ก: "...เอ่อ สตรีมเมอร์... ช่วงนี้ฉันอาจจะต้องเลิกเล่นเน็ตสักพักนะ!"】

สายลมรำเพยถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก "หมาย... หมายความว่าไงครับพี่ค้อน?"

นี่เพิ่งออกไปแค่ 10 นาทีเองไม่ใช่เหรอ?

ทำไมถึงทำให้พี่ค้อนของผมถึงขั้นต้องเลิกเล่นเน็ตเลยล่ะ?

พี่ค้อนแหงนหน้าถอนหายใจยาว หางตาเปียกชุ่ม

【Lv55 ค้อนเหล็ก: "ฉัน... รู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะ..."】

สายลมรำเพย "?"

...

...

【ติ๊ง! สตรีมเมอร์ที่คุณติดตามได้ออฟไลน์แล้ว!】

【ภารกิจกอบโกยเงินประจำสัปดาห์: 50800/100000 (ยังไม่สำเร็จ)】

【เวลาที่เหลือในการทำภารกิจ: 4 วัน】

ภายในห้องเช่า

เจียงเฟิงปิดไลฟ์ของวันนี้ลงด้วยรอยยิ้ม

ติ๊งต่อง!

อ่อนโยนรู้ใจฉัน: "น้องชาย สูตรลับตกทอดของครอบครัวเธอ... ยังมีอีกไหม ส่งมาให้พี่สาวอีกสักหน่อยได้หรือเปล่า?"

พี่สาวคนนี้ได้ลองใช้แล้วสินะ?

เจียงเฟิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับทันที "ไม่มีปัญหาครับ! พี่สาว พี่อยากได้เท่าไหร่บอกมาได้เลย!"

ในเวลาเดียวกัน

ณ หมู่บ้านทาวน์โฮมหรูแห่งหนึ่งในเซี่ยงไฮ้

หญิงสาวสามคนนั่งส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวกันอยู่บนโซฟา ศีรษะแทบจะมุดเข้าไปในโทรศัพท์มือถืออยู่แล้ว

ผู้หญิงที่นั่งอยู่ซ้ายสุดพูดอย่างร้อนรน "ฉันเอา 10 ขวด! เธอบอกเขาไปนะว่าให้ส่งมาให้ฉันก่อน 10 ขวด!"

"ใช่ๆ ฉันก็เอา 10 ขวดด้วย!"

ผู้หญิงผมสั้นทางขวามือรีบพูดสนับสนุน พวกหล่อนช่างใจร้อนกันเสียจริง!

เมื่อไม่กี่วันก่อนบ้านของหลิงหลิงจัดงานเลี้ยง พอพี่เสิ่นเยี่ยนปรากฏตัวเท่านั้นแหละ ก็ทำเอาแวดวงคุณนายไฮโซฮือฮากันไปหมด!

ผิวพรรณที่เต่งตึงขาวใส...

ใบหน้าที่แดงระเรื่ออ่อนเยาว์นั่น...

นี่... นี่มันพี่เสิ่นเยี่ยนของพวกหล่อนจริงๆ เหรอเนี่ย????

บอกว่าเป็นสาวแรกรุ่นอายุ 18 ปีพวกหล่อนก็เชื่อนะ!!

แน่นอนว่ามันก็ไม่ได้เว่อร์ขนาดนั้น แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าหลังจากใช้ครีมบำรุงผิวที่ระบบผลิตออกมาแล้ว

กลิ่นอายความอ่อนเยาว์ของผิวพรรณที่เนียนนุ่มน่าสัมผัส บวกกับบุคลิกความเป็นผู้ใหญ่ของหญิงที่แต่งงานแล้วอย่างอ่อนโยน

พลังทำลายล้างระดับนี้ ไม่ต่างอะไรกับการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ใส่ฮอร์โมนเลย!

ดังนั้นพวกคุณนายไฮโซถึงได้ตกตะลึงกันไปหมด!

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา!

พอถึงวัยของพวกหล่อน

การดูแลตัวเองคือหนึ่งในเรื่องที่สำคัญที่สุดเสมอ!

เพราะของอย่างกระเป๋า เสื้อผ้าอะไรพวกนี้ ทุกคนไม่ได้ขาดแคลนเงินทองที่จะซื้อหา ขอแค่คิดจะซื้อ ก็หาซื้อได้หมด

ทว่าเรื่องการดูแลรูปร่างหน้าตา ต่างคนต่างก็มีเคล็ดลับของตัวเอง...

ของที่ได้ผลจริงๆ ทุกคนแทบจะอยากปิดบังซ่อนเร้นเอาไว้ ถ้าไม่ใช่เพราะปกติพวกหล่อนสนิทสนมกับพี่เสิ่นเยี่ยน

วันนี้พวกหล่อนสองคนคงไม่มีทางได้โอกาสนี้หรอก...

"โอ๊ย พวกเธอสองคนอย่าเพิ่งใจร้อนสิ!"

เสิ่นเยี่ยนถึงกับพูดไม่ออก หล่อนผลักทั้งสองคนออกไปอย่างทั้งขำทั้งโมโห

"พวกเธอคิดว่าเป็นผักกาดขาวขายริมถนนหรือไง!"

"เอะอะก็จะเอา 10 ขวด น้องชายเพิ่งจะส่งมาให้ฉันแค่ 2 ขวดเองนะ!"

"ของตกทอดจากบรรพบุรุษแบบนี้ ใช้ไปนิดนึงก็ลดลงไปนิดนึงแล้ว!"

"พวกเธอสองคนเข้าใจบ้างไหมเนี่ย!"

ผู้หญิงผมสั้นพยักหน้ารัวๆ "พี่เสิ่นเยี่ยน ฉันเข้าใจ! ราคาเท่าไหร่พี่บอกมาเลย! ฉันจ่ายเอง!"

ผู้หญิงอีกคนที่ชื่อหลิงหลิงก็พูดเสริมว่า

"ใช่แล้วพี่เยี่ยน ให้น้องชายของพี่บอกราคามาเลย วันนี้พวกเราทุ่มสุดตัว!"

"พี่บอกมาเลยว่าเท่าไหร่ ฉันไม่มีต่อราคาเด็ดขาด!"

ความบ้าคลั่งของผู้หญิงรวยๆ เพื่อให้ตัวเองสวยขึ้นนั้น เป็นสิ่งที่คนทั่วไปจินตนาการไม่ถึงอย่างแน่นอน!

เมื่ออยู่ต่อหน้าความสวยงาม เงิน... ก็เป็นแค่เศษขยะกองหนึ่งเท่านั้น!

"เดี๋ยวฉันลองถามดูละกัน..."

มุมปากของเสิ่นเยี่ยนยกขึ้นเล็กน้อย หล่อนไม่ได้ปฏิเสธ

ในสายตาของหล่อน น้องชายของตัวเองไลฟ์สดทุกวันอย่างเหน็ดเหนื่อย

ของขวัญที่ได้จากการโดเนทแค่นั้น ยังไม่พอให้หล่อนกินข้าวสักมื้อเลยด้วยซ้ำ

ยิ่งไปกว่านั้นน้องชายก็กำลังอยู่ในวัยกำลังโต...

จะหาเงินสักหน่อยก็เป็นเรื่องสมควรนี่นา...

อืม...

ร่างกาย...

แก้มของเสิ่นเยี่ยนแดงระเรื่อขึ้นมา หล่อนค่อยๆ พิมพ์ข้อความ

"น้องชาย..."

"พี่มีเพื่อนผู้หญิงสองคน พวกเธอก็อยากได้ครีมหน้าสดของเธอเหมือนกัน เธอลองเสนอราคามาสิ"

"แบ่งขายให้พวกเธอหน่อย!"

"ราคาแพงหน่อยก็ได้นะ~~~"

ข้อความที่เสิ่นเยี่ยนพิมพ์มานี้ จะบอกว่าเป็นการบอกใบ้ก็คงไม่ได้แล้ว เรียกว่าบอกเจียงเฟิงตรงๆ เลยต่างหาก

เร็วเข้า! กอบโกยเงินสิ!

...

ภายในห้องเช่า

เจียงเฟิงมองข้อความที่พี่สาวคนโตส่งมาแล้วก็ชะงักไปเล็กน้อย

จากนั้น

รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

"พี่ครับ ของพวกนี้ไม่ได้มีไว้ขายนะ..."

อ่อนโยนรู้ใจฉันชะงัก "ไม่ขายเหรอ?"

"ครับ"

"ของที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษ เหลืออยู่ไม่มากแล้ว"

เจียงเฟิงยิ้ม "คนอื่นผมไม่อยากให้หรอก ผมเก็บไว้ให้พี่สาวดีกว่า พี่สาวอยากได้เท่าไหร่ครับ?"

คุณภาพของแชมป์ยอดขายเหรียญทองคิดว่าเป็นเรื่องล้อเล่นหรือไง?

เจียงเฟิงมีอีคิวระดับไหนกันล่ะ!!

ทำไมจะไม่เข้าใจว่าตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น!

ตอนนี้พี่สาวเซี่ยงไฮ้กำลังแนะนำลูกค้าให้เขา ถ้าเขารับไว้ เขาก็จะติดค้างบุญคุณพี่สาวเซี่ยงไฮ้

ถึงแม้ตัวเองจะได้เงิน

แต่ก็ต้องติดหนี้บุญคุณไปแล้ว!

นี่ไม่ใช่สิ่งที่เจียงเฟิงต้องการ!

ดังนั้นเขาจึงเล่นบทดึงเชือกขั้นสุดยอด!

ของน่ะเหรอ!

ผมให้พี่สาวแค่คนเดียว ส่วนพี่สาวจะเอาไปขายให้ใคร นั่นก็เป็นเรื่องของพี่สาว

ทำแบบนี้นอกจากจะเอาใจพี่สาวของตัวเองแล้ว ยังผลักภาระเรื่องบุญคุณไปให้พี่สาวทั้งหมดด้วย

ส่วนเรื่องเงิน...

ตลกน่า!

พี่สาวเซี่ยงไฮ้ได้หน้าไปตั้งขนาดนี้ เอาของไปขายให้เพื่อนสาวของตัวเอง

เงินจะตกมาถึงมือเจียงเฟิงน้อยลงได้ยังไง?

ดูสิ

เป็นการให้ของเหมือนกัน เงินไม่ได้ขาดหายไปแม้แต่แดงเดียว แถมบุญคุณที่เจียงเฟิงควรจะติดค้างพี่สาวเซี่ยงไฮ้

ก็กลายเป็นพี่สาวเซี่ยงไฮ้ติดค้างเจียงเฟิงแทน

ยิงปืนนัดเดียวได้นกถึงสามตัวชัดๆ!

พอพี่สาวเซี่ยงไฮ้ได้ยินแบบนี้ก็ยิ้มแย้มเบิกบานราวกับดอกไม้บานทันที น้ำเสียงอ่อนโยนปานน้ำที่ละลาย

"เด็กกะล่อนเอ๊ย..."

"เธอบอกพี่มาตามตรงเถอะ ว่าที่เธอมีเหลืออยู่ทั้งหมดเท่าไหร่?"

เสิ่นเยี่ยนลุกขึ้นยืน พลิกโทรศัพท์มือถือคว่ำลง ไม่ให้สองคนที่อยู่ข้างๆ เห็น

เจียงเฟิง "พี่ครับ ทั้งหมด... เหลืออยู่ประมาณ 40 ขวด ถ้าใช้หมดก็ไม่มีแล้วจริงๆ นะครับ!"

"แน่นอนครับ ช่วงนี้ผมก็กำลังหาวิธีฟื้นฟูสูตรลับอยู่เหมือนกัน แต่คงต้องรอสักระยะ"

"อาจจะนาน... หรืออาจจะเร็ว อันนี้ก็บอกไม่ได้เหมือนกัน"

เจียงเฟิงไม่ได้พูดรับปากจนเกินไปนัก

ของที่ระบบแถมมาให้ ไม่แน่ว่าอาจจะสุ่มได้ออกมาตอนไหนก็ได้

ขืนพูดตายตัวไปว่าไม่มี แล้วเกิดสุ่มออกมาได้ทีหลัง แบบนี้มันหักหน้ากันชัดๆ

มุมปากของเสิ่นเยี่ยนยกยิ้มขึ้น "โอเค งั้นเธอส่งมาให้พี่ทั้งหมดเลยนะ..."

"วางใจเถอะ พี่สาวไม่ยอมให้เธอเสียเปรียบเด็ดขาด"

"พรุ่งนี้แล้วกัน พี่สาวเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ไว้ให้เธอด้วยนะ!"

เจียงเฟิงยิ้ม "ตกลงครับ! งั้นผมจะรอนะครับ?"

เสิ่นเยี่ยนส่งสติกเกอร์รูปวางใจไปให้

เจียงเฟิงหัวเราะ

"โอเคครับ ส่งไปที่อยู่เดิมครั้งที่แล้วนะครับ เดี๋ยวตอนบ่ายผมจะส่งไปให้พี่สาวเลย..."