"ยอดดาวน์โหลดทะลุสามล้านแล้ว!"
เมื่อถึงช่วงค่ำของวันนั้น เย่ฉุยเข้าไปตรวจสอบในเว็บบอร์ดของสหพันธ์ซอฟต์แวร์อีกครั้ง ก็พบว่ายอดดาวน์โหลดของเกมจับคู่มียอดทะลุสามล้านครั้งไปแล้ว
นั่นก็หมายความว่า ในบัญชีของเย่ฉุยมีเงินอยู่ถึงสามหมื่นหยวนแล้ว!
ด้วยความเร็วระดับนี้ เกมจับคู่มีโอกาสสูงมากที่จะแซงหน้าซอฟต์แวร์ที่ครองอันดับหนึ่งของสหพันธ์ซอฟต์แวร์ในปัจจุบัน และกลายเป็นแอปพลิเคชันที่มียอดดาวน์โหลดอันดับหนึ่ง!
ซอฟต์แวร์ที่ครองอันดับหนึ่งในตอนนี้นั้น ผู้สร้างได้สร้างซอฟต์แวร์ยอดฮิตติดต่อกันมาหลายตัวจนมีชื่อเสียงโด่งดัง สั่งสมประสบการณ์และสร้างซอฟต์แวร์ที่ทำลายสถิติตัวนี้ขึ้นมาได้ แต่เย่ฉุยเป็นเพียงหน้าใหม่ เพิ่งสมัครสมาชิกและตั้งกระทู้เป็นครั้งแรก ทว่ากลับทำผลงานได้ถึงขนาดนี้ นี่สามารถเรียกได้ว่าเป็นปาฏิหาริย์แล้ว
อันที่จริง นามแฝงศาสตราจารย์ชาได้โด่งดังเป็นพลุแตกในสหพันธ์ซอฟต์แวร์ไปแล้ว
เขาถูกขนานนามว่าพี่เอ็กซ์หรือเทพเอ็กซ์
และด้วยอิทธิพลของศาสตราจารย์ชา คำว่าเกมก็ฮิตติดลมบนตามไปด้วย เป็นครั้งแรกที่คำว่าเกมถูกนำมาเชื่อมโยงกับคอมพิวเตอร์ออปติคอล ผู้คนเริ่มเรียกซอฟต์แวร์ที่มอบความบันเทิงว่าเกม ทว่าจนถึงตอนนี้ สิ่งที่สามารถเรียกว่าเกมได้มีเพียงเกมจับคู่นี้เท่านั้น
แต่เย่ฉุยก็ได้หว่านเมล็ดพันธุ์อันแสนวิเศษลงไปแล้ว
ทำให้โลกที่เทคโนโลยีเจริญรุดหน้าทว่าขาดแคลนความบันเทิงใบนี้ เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างเงียบๆ และผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ก็คือเย่ฉุยแต่เพียงผู้เดียว!
เย่ฉุยนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ออปติคอล เขานั่งอ่านกระทู้อย่างเบิกบานใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเปิดเข้าไปในระบบหลังบ้านของเว็บบอร์ด แล้วเขาก็ต้องตกตะลึง เมื่อพบว่ามีข้อความถูกส่งเข้ามานับพันข้อความในชั่วพริบตา!
ก็ไม่แปลกหรอก ปรากฏการณ์ฮือฮาที่เกมจับคู่สร้างขึ้นนั้นยิ่งใหญ่เกินไปจริงๆ โดยปกติแล้ว ซอฟต์แวร์ที่มียอดดาวน์โหลดทะลุหลักล้านตั้งแต่วันแรก นักพัฒนาจะตั้งค่าบล็อกข้อความในระบบหลังบ้านเอาไว้ แต่เย่ฉุยเป็นมือใหม่ถอดด้ามที่ไม่ได้คิดอะไรให้ลึกซึ้งขนาดนั้น ข้อความหลังบ้านนับพันที่โผล่มาในพริบตาจึงทำเอาคอมพิวเตอร์ออปติคอลของเขาแทบจะรวนไปเลย ต้องผ่านไปครู่ใหญ่กว่าระบบหลังบ้านจะกลับมาเป็นปกติ
เย่ฉุยถอนหายใจพลางรีบกดเข้าไปในการตั้งค่าหลังบ้านเพื่อจำกัดการแจ้งเตือนข้อความ จากนั้นถึงค่อยเริ่มไล่อ่านข้อความเหล่านั้น
"ศาสตราจารย์ชา โปรดรับผมเป็นศิษย์ด้วยเถอะครับ ทั้งชงชา รินน้ำ ล้างเท้า อุ่นเตียง ผมทำเป็นหมดทุกอย่างเลย!"
"สวัสดีครับ ศาสตราจารย์ชา ผมเป็นผู้จัดการฝ่ายพัฒนาจากบริษัทซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ออปติคอล xx ไม่ทราบว่าเกมจับคู่นี้ของคุณได้มอบลิขสิทธิ์ให้ใครไปหรือยังครับ? ไม่ทราบว่าเราพอจะนัดเจอกันเพื่อพูดคุยเรื่องลิขสิทธิ์ได้ไหม ผมรับรองว่าจะเสนอราคาที่น่าพอใจให้คุณอย่างแน่นอน"
"ศาสตราจารย์ชา รอติดตามผลงานระดับเทพชิ้นต่อไปของคุณอยู่นะครับ!"
...
ข้อความสารพัดสารพันแบ่งออกเป็นสองประเภทหลักๆ ประเภทแรกคือการแสดงความชื่นชมอย่างบริสุทธิ์ใจ ส่วนอีกประเภทคือความจำนงขอซื้อลิขสิทธิ์จากบริษัทซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ออปติคอลต่างๆ
การขายลิขสิทธิ์ ถือเป็นช่องทางหลักในการหารายได้ของเหล่านักพัฒนาซอฟต์แวร์ในสหพันธ์ซอฟต์แวร์
ซอฟต์แวร์ตัวไหนที่สามารถขายลิขสิทธิ์ได้ ก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว
ทว่าตอนนี้เย่ฉุยกลับไม่ได้รีบร้อนที่จะติดต่อไปคุยเรื่องลิขสิทธิ์เร็วขนาดนั้น เพราะก่อนหน้านี้ตอนที่เขาพัฒนาเกมจับคู่ เขาได้สืบข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้มามากพอสมควรแล้ว จึงรู้ว่าช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการขายก็คือตอนที่ยอดดาวน์โหลดของซอฟต์แวร์พุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุด ถึงตอนนั้นเขาถึงจะขายได้ในราคาที่ดีที่สุด
แต่ถึงแม้จะยังไม่คิดขายลิขสิทธิ์ในเร็วๆ นี้ เย่ฉุยก็ไม่ติดขัดที่จะเปิดอ่านข้อมูลแนะนำตัวของสตูดิโอต่างๆ ไปพลางๆ ถือเป็นการสำรวจตลาดเพื่อเตรียมตัวขายลิขสิทธิ์เกมในท้ายที่สุด และถือเป็นการโก่งราคาไปในตัวด้วย
"ฉุยจื่อ ออกมากินข้าวได้แล้ว" เสียงของเย่ไห่ซานผู้เป็นพ่อดังลอดเข้ามาจากนอกห้อง เย่ฉุยขานรับคำหนึ่ง แล้วก็ตั้งใจจะปิดคอมพิวเตอร์ออปติคอลเพื่อออกไป
ทว่าในจังหวะนั้นเอง ชื่อที่คุ้นตาก็พลันสะดุดตาเขาอีกครั้ง: เดียวดายใฝ่ผอม
เย่ฉุยนึกอยู่ครู่หนึ่งกว่าจะจำได้ว่าคนคนนี้คือใคร เขายิ้มออกมาอย่างรู้กัน เดิมทีเขาตั้งใจจะปิดเครื่องแล้ว แต่เพราะชื่อนี้ เขาจึงกดเปิดข้อความที่เดียวดายใฝ่ผอมส่งมาอ่านก่อน
"ศาสตราจารย์ชา โปรดรับเข่าของผมไปก่อนเถอะ!"
ประโยคแรกในข้อความของเดียวดายใฝ่ผอมทำเอาเย่ฉุยหลุดขำก๊ากออกมาอีกรอบ
พอคิดถึงข้อความที่เดียวดายใฝ่ผอมเคยส่งมาก่อนหน้านี้ เย่ฉุยก็อดอมยิ้มไม่ได้ หมอนี่ช่างตลกจริงๆ หากก่อนหน้านี้เขาไม่ได้เห็นข้อความสุดฮาของอีกฝ่าย เย่ฉุยก็คงไม่ทันสังเกตเห็นเขาแน่ๆ เขาจึงอ่านต่อไป
"เกมจับคู่สนุกโคตรๆ เลย ชาตินี้ถึงผมจะไม่มีแฟน แล้วใช้ชีวิตอยู่กับเกมนี้ไปจนตายก็คุ้มแล้ว!
แหะๆ ที่แท้ซอฟต์แวร์ก็ทำแบบนี้ได้ด้วยแฮะ มหัศจรรย์จริงๆ ผมอยากเจอหน้าเพื่อขอบคุณที่คุณสร้างของดีๆ แบบนี้ขึ้นมาจังเลย เพราะงั้นเรามาเจอกันหน่อยไหม?
อ้อ ลืมบอกไป ผมอยู่สตูดิโอซอฟต์แวร์แห่งหนึ่ง ชื่อว่าสตูดิโอเจี่ยนฝาน คุณเคยได้ยินใช่ไหม? ในสหพันธ์ซอฟต์แวร์ก็ถือว่ามีชื่อเสียงอยู่พอตัวเลยล่ะ
ตอนนี้คุณมีงานทำหรือเปล่า? สนใจมาร่วมงานกับสตูดิโอของเราไหม?
แหะๆ ดูจากชื่อแล้วคุณต้องเป็นผู้ชายแน่ๆ ผมจะแนะนำพี่สาวให้รู้จักเอามั้ย เธอสวยมากๆ ถึงนิสัยจะป่าเถื่อนไปนิด แต่หุ่นแซ่บสุดๆ สูง 173 ซม. สัดส่วน 86-60-91 ซ่อนรูปใช่ไหมล่ะ
แถมตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยคบผู้ชายคนไหนเลยนะ รับรองว่าไม่มีประสบการณ์เรื่องพรรค์นั้นแน่นอน เก็บความบริสุทธิ์ผุดผ่องไว้เพื่อคุณคนเดียวเลย ฟังแล้วซาบซึ้งไหมล่ะ?
เพราะงั้นรีบมาร่วมงานกับสตูดิโอของเราเถอะ ผมจะเป็นกุนซือช่วยคุณจีบเธอเอง!
ก็ตามนี้แหละ ไอดอล รอจดหมายตอบกลับของคุณอยู่นะ!!!!"
หลังจากอ่านข้อความนี้จบ เย่ฉุยก็มีสีหน้าพูดไม่ออก เจ้าเดียวดายใฝ่ผอมคนนี้... มันจะปั่นป่วนเกินไปแล้ว!
ถึงกับยอมเอาพี่สาวตัวเองมาเป็นเหยื่อล่อเพื่อดึงเขาเข้าสตูดิโอเลยเนี่ยนะ
ดูจากส่วนสูงกับสัดส่วนแล้ว นี่มันหุ่นนางแบบชัดๆ
แต่ไอ้ที่บอกว่าตั้งแต่เกิดยังไม่เคยคบผู้ชายเลยเนี่ย... หน้าตาคงไม่ได้ขี้เหร่เหมือนไดโนเสาร์หรอกมั้ง?
...
ภายในสตูดิโอเจี่ยนฝานแถบชานเมือง
"ฮัดชิ้ว!?"
ฟางหนานที่กำลังนั่งเล่นเกมจับคู่อยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์อดไม่ได้ที่จะจามออกมา เธอหันมองซ้ายขวาด้วยใบหน้างุนงง "เวรเอ๊ย ใครแอบด่าฉันเนี่ย!?"
...
เย่ฉุยอ่านข้อความของเดียวดายใฝ่ผอมอีกรอบ เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเปิดสมุดจดขึ้นมาเพื่อจดชื่อสตูดิโอเจี่ยนฝานเอาไว้ โดยใส่ไว้ในรายชื่อตัวเลือกที่รอพิจารณา
อันที่จริง ตอนที่เขาทำแบบนั้นก็เป็นเพียงแค่อารมณ์ชั่ววูบเท่านั้น สิ่งที่เย่ฉุยอยากทำจริงๆ คือเกมฟอร์มยักษ์ ความทะเยอทะยานของเขาอย่างน้อยก็ต้องได้แสดงฝีมือในบริษัทคอมพิวเตอร์ออปติคอลขนาดใหญ่ สตูดิโอเหล่านี้ไม่ได้อยู่ในสายตาเขาตั้งแต่แรกแล้ว
แต่ไม่รู้ทำไม เขากลับจดชื่อสตูดิโอเจี่ยนฝานลงไปแบบผีจับยัดเสียอย่างนั้น
และในภายหลัง เมื่อเย่ฉุยนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา เขามักจะถอนหายใจพร้อมกับรำพึงรำพันออกมาเสมอ
"ตั้งแต่ตอนเริ่มอ่านข้อความ จนถึงตอนเช็กกล่องข้อความในเว็บ ในบรรดาข้อความนับพัน ฉันมักจะถูกชื่อของเดียวดายใฝ่ผอมดึงดูดความสนใจไปโดยจิตใต้สำนึกตลอด... นี่อาจจะเป็นสิ่งที่เรียกว่าพรหมลิขิตละมั้ง"
......................
