บทที่ 140 หมู่บ้านที่กำลังจะกลายเป็นดินแดนแห่งความตาย

“ตามกาลเวลา พลังแห่งโชคลาภที่เกิดจากพื้นที่พิเศษในเชิงฮวงจุ้ยได้ลดน้อยลง”

“แต่พลังที่เหลืออยู่ก็ยังเพียงพอที่จะคุ้มครองคนรุ่นคุณให้ใช้ชีวิตที่สุขสบายไปจนตายได้”

“และความพิเศษนี้ก็ถูกพบเจอโดยซินแสคนหนึ่ง”

เฉินหยู อธิบาย

“ซินแสคนนั้นถูกว่าจ้างโดยเจ้าของบริษัทบันเทิง เพื่อช่วยหาสถานที่พิเศษในเชิงฮวงจุ้ยสำหรับฝังศพบิดาของเขา”

“และโชคร้ายที่ภูเขาหลังหมู่บ้านของพวกคุณ กลายเป็นเป้าหมายของแผนการอันชั่วร้ายนี้”

หลี่ซิ่วฮวา หน้าสับสน

“หมอเฉิน ฉันไม่เข้าใจเลยค่ะ”

“ถ้าหมู่บ้านของเราเป็นพื้นที่ที่ดีขนาดนั้น ทำไมเจ้าของบริษัทไม่มาเจรจาโดยตรงล่ะคะ?”

เฉินหยู ยิ้ม

“คุณลองคิดดูสิ ถ้าเขาขอให้ฝังศพบิดาในสุสานบรรพชนของหมู่บ้าน คนในหมู่บ้านจะยอมเหรอ?”

หลี่ซิ่วฮวา ชะงัก

“ไม่มีทางค่ะ!”

“สุสานหลังภูเขามีแต่คนในตระกูลหลี่ ถ้าเป็นคนแปลกหน้า ใครจะยอมให้ฝังด้วย!”

เฉินหยู พยักหน้า

“เจ้าของบริษัทเขาก็รู้เรื่องนี้ดี เขารู้ว่าต่อให้เขาเสนอเงินมากมายแค่ไหน ก็ไม่มีทางทำให้หมู่บ้านยอมรับได้”

“และถึงผู้ใหญ่บ้านจะตกลง แต่ชาวบ้านคนอื่นก็อาจไม่ยอมอยู่ดี”

“ถ้าเกิดมีใครบางคนแอบทำลายแผนล่ะก็ ทุกอย่างจะพังทลาย”

ในยุคนี้ พื้นที่พิเศษในเชิงฮวงจุ้ย ถือเป็นสิ่งหายากมาก

แม้ว่าพื้นที่ในหมู่บ้านหลี่กำลังเสื่อมโทรม แต่ก็ยังเป็นพื้นที่ที่ถือว่าโชคดีอยู่

เจ้าของบริษัทจึงเลือกที่จะ ใช้เล่ห์เหลี่ยม

เขาอ้างว่าจะใช้ภูเขาเพื่อสร้างฉากภาพยนตร์ แต่จริงๆ แล้วเขาให้ทีมงานสร้างหลุมศพลับๆ

จากนั้นจึงนำศพบิดาของเขามาฝังไว้ พร้อมกับให้ซินแสตั้ง ค่ายพลังงาน เพื่อดูดพลังโชคลาภทั้งหมดในหมู่บ้านไปใช้

ค่ายพลังงานนี้อำมหิตอย่างยิ่ง

มันจะดูดพลังงานทั้งหมดจนกว่าจะหมดเกลี้ยง

เหมือนกับปลา ปลาชักเกอร์ ที่เมื่ออยู่ในสระใด สระนั้นจะไม่สามารถมีสิ่งมีชีวิตอื่นได้ เพราะปลาจะกินทุกสิ่งจนหมด

เฉินหยู ส่ายหัวเบาๆ

“เจ้าของบริษัทคนนี้เป็นคนเลวบริสุทธิ์”

“เขาใช้วิชาชั่วร้ายดูดเอาโชคลาภไปเพื่อสร้างความร่ำรวยให้ตัวเอง”

“แต่เมื่อพลังโชคลาภในพื้นที่หมดไป หมู่บ้านของพวกคุณก็จะกลายเป็นดินแดนแห่งความตาย”

เขาอธิบายต่อ

“เมื่อพลังโชคลาภถูกดูดจนหมด ชาวบ้านทุกคนจะโชคร้ายจนแทบลุกไม่ขึ้น”

“มันจะไม่มีการเก็บเกี่ยวที่ดี ไม่มีความเจริญรุ่งเรือง และทุกครอบครัวจะเผชิญกับหายนะต่อเนื่อง”

“แต่ในขณะเดียวกัน พลังที่ดูดไปจะช่วยค้ำจุนให้เจ้าของบริษัทและครอบครัวของเขาร่ำรวยต่อเนื่อง”

เมื่อฟังจบ หลี่ซิ่วฮวา ถึงกับหน้าซีด

“นี่... คุณไม่ได้โกหกฉันใช่ไหมคะ?”

เฉินหยู ตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

“ถ้าคุณไม่เชื่อ ลองกลับไปบอกชาวบ้านให้ช่วยตรวจสอบ”

“ให้พวกเขาขึ้นไปที่ก้อนหินใหญ่ตรงเชิงเขา เดินไปทางตะวันตก 6 ก้าว แล้วขุดลงไปลึกประมาณ 1.5 เมตร”

“ถ้าผมพูดจริง คุณจะพบสิ่งที่ซ่อนอยู่”

หลี่ซิ่วฮวา เงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะพูดขึ้น

“ฉันจะกลับไปบอกผู้ใหญ่บ้าน แต่... ลูกสาวของฉันล่ะคะ?”

เฉินหยู เดินไปหยิบ AD นมเสริมแคลเซียม จากชั้นวาง และยื่นให้เธอ

“หมอเฉิน นี่มันขนมไม่ใช่เหรอคะ? ลูกสาวฉันไม่กินขนมหรอก”

เฉินหยู ยิ้ม

“นี่ไม่ใช่ขนม แต่เป็นยาที่ผมจะใช้รักษาเธอ”

หลี่ซิ่วฮวา มองเขาอย่างงงๆ

“นี่มันแค่นมธรรมดา...”

“แล้วราคา 10,000 หยวนที่เขียนอยู่บนขวดนี่...”

เฉินหยู หยิบสติ๊กเกอร์ราคาที่ติดไว้บนขวดออก

“ราคาแค่ 1 หยวนครับ”

“ให้ลูกสาวคุณดื่มวันละ 3 ครั้ง เช้า กลางวัน เย็น อาการของเธอจะหายไป”

หลี่ซิ่วฮวา ตะลึง ก่อนจะยื่นเงินให้เขา

“หมอเฉิน ถ้าสิ่งที่คุณพูดเป็นจริง...”

เฉินหยู ตัดบท “ไม่ต้องพูดอะไรแล้วครับ คุณจ่ายเงิน ผมรักษา คุณไม่ต้องรู้สึกติดค้างอะไร”

เมื่อเดินทางกลับหมู่บ้าน หลี่ซิ่วฮวา ให้ลูกสาวดื่มนมทันที

หลังดื่มเพียงสามคำ อาการของลูกสาวก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลง เธอไม่ลังเลอีกต่อไป

เมื่อกลับถึงหมู่บ้าน เธอเล่าเรื่องทั้งหมดให้ผู้ใหญ่บ้านและผู้ช่วยฟัง

จากนั้น ทั้งสองคนจึงรวมชาวบ้านและเริ่มขุดพื้นที่ที่ เฉินหยู บอก

ไม่นานนัก พวกเขาพบ โลงศพลับ ฝังอยู่ในจุดนั้น

ผู้ใหญ่บ้าน โกรธจัด เขาเตะโลงศพไปหนึ่งครั้ง

ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ดูเหมือนหมอเฉินจะเป็นคนที่มีฝีมือจริงๆ”

“ถ้าซิ่วฮวาไม่ไปหาเขา เราคงไม่รู้เลยว่าหมู่บ้านนี้จะถูกทำลายไปทั้งเป็น”

ผู้ใหญ่บ้านกัดฟันถาม “แล้วเราควรทำยังไงต่อดี?”

ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน ขมวดคิ้วมองกระดูกในโลง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ไปหาฟืนกับน้ำมันมาเผา!”