บทที่ 55 ประวัติความร่ำรวยของเศรษฐีร้อยล้าน

หวังเต๋อเฉวียนมองจางเจี้ยนเซ่อด้วยสายตาที่ซับซ้อน

ยังไม่ได้แสดงฝีมือก็เริ่มจะเก็บเงินแล้วหรือ? นักต้มตุ๋นข้างถนน คนหลอกลวงยังไม่กระหายเท่าเฉินหยู

“ให้ผมจ่ายเองเถอะ”

จางเจี้ยนเซ่อหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา พร้อมที่จะจ่ายแทนหวังเต๋อเฉวียน

แม้จะไม่เข้าใจความตั้งใจของเฉินหยู แต่เขาเชื่อมั่นเต็มร้อยว่าเฉินหยูทำเช่นนี้ไม่ใช่เพื่อเงิน

“ผอ.จาง คุณไม่สามารถจ่ายเงินแทนได้”

เฉินหยูใช้มือข้างหนึ่งปิดรหัสการชำระเงิน

“ใครตรวจโรคก็ต้องจ่ายเงิน นี่คือกฎ”

“หมอเฉิน กฎก็มีข้อยกเว้นได้”

จางเจี้ยนเซ่อยิ้มแห้งๆ

“ทุกสิ่งมีระเบียบของมัน ที่นี่มีกฎของมัน และไม่สามารถทำลายได้”

เฉินหยูไม่อยากทำให้ยุ่งยากขนาดนี้ แต่ไม่มีทางเลือก

คัมภีร์ชะตาฟ้า( คัมภีร์เทียนจี ) บอกชัดเจนว่า บุญกุศลมีเจ้าของ กรรมเวรและชะตากรรมผูกพันกัน

“ถ้าอย่างนั้น ผมจะจ่ายเอง”

หวังเต๋อเฉวียนหัวเราะและถามว่าต้องจ่ายเท่าไรล่วงหน้า

เฉินหยูกล่าวอย่างใจเย็นว่า “ถ้าแค่ตรวจโรค ค่าบริการห้าพันหยวน ถ้าต้องรักษา ก็เพิ่มอีกห้าพันหยวน”

หวังเต๋อเฉวียนจ่ายเงินหนึ่งหมื่นหยวนทันที

“หมอเฉิน ตอนนี้สามารถเริ่มได้หรือยัง?”

หวังเต๋อเฉวียนยิ้ม

เขามั่นใจว่าเมื่อได้ยินเฉินหยูพูดเพียงไม่กี่นาที เขาจะสามารถแยกแยะได้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นเทพเจ้าหรือเป็นนักต้มตุ๋น

“แน่นอน”

เฉินหยูนั่งกลับไปที่โต๊ะทำงาน

“ต่างจากเศรษฐีร้อยล้านคนอื่นๆ บางคนอาศัยเส้นสายจากครอบครัว หรือบางคนได้รับทุนเริ่มต้นมากมาย แต่คุณเริ่มต้นธุรกิจโดยไม่มีอะไรเลย”

เมื่อได้ยิน หวังเต๋อเฉวียนไม่ค่อยพอใจนัก

เรื่องเหล่านี้เป็นข้อมูลที่เปิดเผย ใครที่ใช้อินเทอร์เน็ตเป็นก็สามารถค้นหาได้

“คุณเกิดในพื้นที่ยากจน เนื่องจากบ้านเกิดอยู่ในภูเขา ส่วนใหญ่ที่ดินไม่เหมาะสำหรับการเพาะปลูก ทุกปีผลผลิตจากดินเพียงพอที่จะเลี้ยงครอบครัวคุณให้อิ่มท้องเท่านั้น นอกจากนั้นไม่มีเหลือเลย”

“คุณเริ่มเรียนรู้การขึ้นเขาเก็บสมุนไพรกับพ่อแม่ตั้งแต่อายุยังน้อย อายุสิบสามปี พ่อแม่คุณพลาดตกเขาและเสียชีวิตทั้งคู่ คุณเป็นลูกคนโต รับหน้าที่เลี้ยงครอบครัวโดยไม่ลังเล ดูแลน้องๆ ที่ยังเด็กให้เติบโต ต่อมาคุณลาออกจากโรงเรียนและแบกสมุนไพรที่พ่อแม่ทิ้งไว้ เดินขายตามถนน”

“ผ่านไปหลายสิบปี คุณเริ่มต้นจากการแบกสมุนไพรขาย จนกลายเป็นเศรษฐีร้อยล้านของหางโจว”

เมื่อเฉินหยูพูดจบ หวังเต๋อเฉวียนรู้สึกสะท้อนใจ

ไม่ใช่เพราะเฉินหยูทำนายได้ถูกต้อง แต่เพราะชีวิตเป็นเช่นความฝัน แม้กระทั่งวันนี้ บางครั้งเขาก็ยังไม่เชื่อ ว่าเด็กอายุสิบสามปีในตอนนั้น ไม่เพียงแต่ดูแลน้องๆ ให้เติบโตจนกลายเป็นคนสำคัญ แต่ตัวเขาเองก็กลายเป็นเศรษฐีร้อยล้าน

จากที่เฉินหยูกล่าวมาเป็นเรื่องจริง แต่เป็นเรื่องที่ใครๆ ก็รู้

“หมอเฉินพูดจบหรือยัง?”

หวังเต๋อเฉวียนเชื่อว่าแม้เฉินหยูจะมีฝีมือ แต่ก็ไม่เก่งเท่าที่จางเจี้ยนเซ่อพูด

“ยังไม่จบ”

เฉินหยูยิ้มแผ่วเบา

“คุณกลายเป็นเศรษฐีร้อยล้านได้แม้จะต้องพยายาม แต่ก็ไม่ใช่เพราะความพยายามของคุณเท่านั้น”

“อืม!”

คำพูดนี้ทำให้หวังเต๋อเฉวียนหน้าเปลี่ยนสี เขามองเฉินหยูอย่างจ้องมอง คิ้วขมวดแน่น

“อายุสิบเจ็ดปี ขณะที่คุณเดินทางกลับบ้านหลังจากขายยา คุณพบรูปปั้นทองเหลืองขนาดเท่าฝ่ามือเด็ก คุณตั้งใจจะขายเป็นทองเหลืองในวันรุ่งขึ้น แต่วันนั้นกลับมีเรื่องดีเกิดขึ้น”

“ชายชราคนหนึ่งเดินผ่านคุณและล้มลงไป คุณไม่ลังเลและช่วยเขาให้ฟื้นขึ้นมา คุณรู้ภายหลังว่าชายชราคนนั้นเป็นเจ้าของร้านขายยาที่ใหญ่ในเมือง เพื่อขอบคุณคุณ เขาไม่เพียงแค่ให้เงินคุณหนึ่งหมื่นหยวน แต่ยังให้คุณส่งยาสมุนไพรให้ร้านเขา หลังจากนั้น ธุรกิจสมุนไพรของคุณก็เติบโตอย่างรวดเร็ว จนถึงอายุไม่ถึงสามสิบ ทรัพย์สินของคุณก็เกินร้อยล้านแล้ว”

“คุณเป็นเศรษฐีได้เพราะคุณมีใจดีงามและได้รับผลดี แต่คุณรู้หรือไม่ว่าเหตุผลที่แท้จริงคืออะไร?”

เฉินหยูหยุดพูด และถามว่า “คุณต้องการฟังต่อไหม?”

หวังเต๋อเฉวียนตกตะลึง

ถ้าพูดถึงข้อมูลก่อนหน้านี้ อาจจะเป็นเรื่องที่ใครๆ ก็รู้ แต่สิ่งที่เฉินหยูพูดตอนนี้กระทบใจของหวังเต๋อเฉวียนอย่างลึกซึ้ง

จางเจี้ยนเซ่อก็ตกตะลึงกับสิ่งที่ได้ยิน ประวัติการสร้างฐานะของหวังเต๋อเฉวียนเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง จนถูกเขียนเป็นหนังสือขายดี

เด็กที่ต้องเลี้ยงครอบครัวตั้งแต่สิบสามปี ไม่เพียงแค่ดูแลน้องๆ แต่ยังสร้างธุรกิจจนกลายเป็นเศรษฐีร้อยล้าน

“คุณรู้ได้ยังไง?”

หวังเต๋อเฉวียนสงสัยเกี่ยวกับรูปปั้นทองเหลือง เฉินหยูรู้มากแค่ไหน

“แน่นอนว่าผมใช้วิธีการวิเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์”

เฉินหยูยังคงยิ้ม

“รูปปั้นทองเหลืองนั้นเหมือนเป็นชีวิตของคุณ”

“ตอนแรก คุณไม่คิดว่ารูปปั้นทองเหลืองจะช่วยให้คุณรวยได้ จนคืนหนึ่ง คุณฝันเห็นเทพเจ้าห้าตนที่เปล่งแสงทองคำ”

“เทพเจ้าห้าตนลอยอยู่บนฟ้า มองคุณด้วยสายตาเข้มงวด คุณคิดถึงรูปปั้นทองเหลืองที่มีเทพเจ้าห้าตนแกะสลักอยู่ จึงตื่นขึ้นมา หลังจากนั้น คุณถือว่ารูปปั้นทองเหลืองเป็นสิ่งที่มีค่ามาก เท่าชีวิตของคุณ และบูชามันทุกวัน ธุรกิจของคุณก็เติบโตขึ้นเรื่อยๆ”

“ต่อมาคุณซื้อบ้านหลังใหญ่ และสร้างห้องบูชาใต้ดินเพื่อบูชารูปปั้นทองเหลือง คุณกลัวว่าคนอื่นจะรู้ความลับนี้ จึงไม่บอกใคร แม้แต่น้องๆ และภรรยาของคุณ”

หวังเต๋อเฉวียนถอยหลังอย่างสะดุดสายตา เขาตกใจที่เฉินหยูเปิดเผยความลับที่เก็บไว้หลายสิบปีอย่างหมดจด

“แต่น่าเสียดาย ไม่มีสิ่งใดอยู่ดีได้ตลอดไป”

“ธุรกิจของคุณเริ่มซบเซาแม้ว่าคุณจะบูชารูปปั้นทองเหลืองทุกวัน แต่ธุรกิจก็ไม่กระเตื้องขึ้น คุณจึงหันไปหามาสเตอร์และอาจารย์ต่างๆ เพื่อช่วยปรับโชคชะตา ธุรกิจก็ดีขึ้นบ้างแต่ไม่มาก”

หวังเต๋อเฉวียนนั่งคุกเข่าลงกับพื้น

“ท่านอาจารย์ ช่วยชี้ทางให้ผมด้วย!”