บทที่ 32 ให้ 80% เท่าเทียมกันหมดจริงๆ ด้วย!

ก่อนหน้านี้กู้ฝานตกลงกับเถ้าแก่ไว้ที่ 300 หยวนต่อหนึ่งที่นั่ง เพราะที่นั่งสิบกว่าที่บนชั้นสองของร้านกาแฟมักจะว่างอยู่เสมอ ไม่ค่อยมีลูกค้า ดังนั้นขายไปสักที่สองที่ก็ไม่เสียหายอะไร

แต่ตอนนี้กู้ฝานต้องการทีเดียวสิบที่นั่ง เรื่องนี้จึงค่อนข้างน่าลำบากใจอยู่บ้าง ที่นั่งว่างกว่าครึ่งบนชั้นสองถูกจองเต็มหมด ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจตามปกติของร้านกาแฟได้

ท้ายที่สุดแล้ว ค่าเช่าพื้นที่เชิงพาณิชย์หนึ่งชั้นในทำเลแบบนี้ ไม่ใช่เงินแค่ 3,000 หยวนจะเอาอยู่

กู้ฝานไม่มีทางเลือก สุดท้ายจึงตกลงกับเถ้าแก่ เหมาชั้นสองของร้านกาแฟทั้งหมดในราคา 5,000 หยวนต่อเดือน

แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังถูกกว่าไปเช่าพื้นที่สำนักงานแถวนี้อยู่มาก

หลักการของกู้ฝานคือ ค่าใช้จ่ายของบริษัท ประหยัดได้ต้องประหยัด! เงินที่ประหยัดได้ทั้งหมด จะเอามาจ่ายเป็นโบนัสให้พนักงาน!

พูดกันตามตรง บริษัทไม่ได้เป็นของกู้ฝาน แต่เป็นของลิลิธ

กู้ฝานเป็นเพียงมนุษย์เงินเดือนระดับสูงที่ได้รับส่วนแบ่งกำไรของบริษัทแค่ 5% เท่านั้น ต่อให้เก็บเงินส่วนของบริษัทไว้ ก็ไม่มีที่ให้ใช้อยู่ดี

แต่การจ่ายโบนัสให้พนักงานเพิ่ม พนักงานจะซาบซึ้งในความดีของคุณอย่างจริงใจ นี่คือวิธีซื้อใจคนที่ดีที่สุดอย่างแน่นอน

หากยกระดับสภาพแวดล้อมการทำงานและสวัสดิการให้ดีขึ้น สิ่งที่พนักงานจะรู้สึกขอบคุณคือบริษัท แต่ถ้าจ่ายโบนัสเยอะๆ สิ่งที่พนักงานจะรู้สึกขอบคุณคือกู้ฝานเป็นการส่วนตัว

สองอย่างนี้มีความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง!

หากในอนาคตกู้ฝานฟลุกทำให้ "บริษัทเกมต้านสวรรค์" กลายเป็นบริษัทเกมที่มีมูลค่าสูงที่สุดในโลกภายใต้จมูกของลิลิธได้สำเร็จล่ะก็ หลังจากยกเลิกสัญญา เขาก็สามารถดึงตัวพนักงานทั้งหมดออกไปได้อย่างหมดจด ทิ้งไว้เพียงบริษัทเปล่าๆ!

แม้ว่าเป้าหมายนี้จะยังห่างไกลอีกหลายแสนล้านก็ตาม แต่การเตรียมพร้อมรับมือไว้แต่เนิ่นๆ ย่อมไม่เสียหาย

เรซูเม่ที่ได้รับมาในครั้งนี้ล้วนมีคุณภาพค่อนข้างสูง

ในฐานะบริษัทหน้าใหม่ ปัจจุบันเกมต้านสวรรค์ได้พัฒนาเกมที่ประสบความสำเร็จไปแล้วถึงสองเกม คือ "วิถีนรก" และ "ซิซีฟัส" โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "ซิซีฟัส" ที่กำลังเป็นกระแสโด่งดังสุดๆ ใครๆ ก็ดูออกว่าบริษัทนี้ไม่น่าจะขัดสนเรื่องเงินทุน จึงเป็นธรรมดาที่จะดึงดูดคนเก่งๆ มาร่วมงานได้มากมาย

ทว่าเพื่อให้แผนการของตัวเองดำเนินไปอย่างราบรื่นยิ่งขึ้น กู้ฝานก็ยังต้องตรวจสอบและคัดกรองอย่างละเอียดอยู่ดี

...

สี่โมงเย็น

เซียวหมิงอวี้เดินทางมาสัมภาษณ์งานที่ชั้นสองของร้านกาแฟจูเมิ่ง

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เธอเห็นข้อความเงินเดือนเข้าของซูถงที่สูงถึง 51,000 หยวนด้วยตาตัวเอง เธอไม่เข้าใจตรรกะนี้เลย แต่ก็รู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก

แน่นอนว่าหากเป็นแค่เรื่องเงินเดือนเพียงอย่างเดียว ก็ยังไม่พอที่จะทำให้เซียวหมิงอวี้รู้สึกสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณได้ขนาดนั้น

ในฐานะทายาทเศรษฐีรุ่นที่สองผู้ถูกเลือก เซียวหมิงอวี้สามารถคว้าข้อเสนอเงินเดือนปีละ 400,000 หยวนจากบริษัทต่างชาติชั้นนำมาได้ แต่เธอก็ยังไม่ยอมไปทำงาน

เพราะสำหรับเธอแล้ว ทางเลือกที่ดีที่สุดไม่ใช่การเป็นมนุษย์เงินเดือน แต่เป็นการสืบทอดกิจการของครอบครัว

เหตุผลที่เธอไปลองสัมภาษณ์และรับข้อเสนอมา ก็เพียงเพื่อพิสูจน์คุณค่าของตัวเองในฐานะบัณฑิตคณะการเงินจากมหาวิทยาลัยเมืองหลวงก็เท่านั้น

ส่วนการที่เธอมาสัมภาษณ์กับเกมต้านสวรรค์ในวันนี้ จุดประสงค์หลักก็เพื่อสนองความอยากรู้อยากเห็นของตัวเอง

เธออยากรู้ว่านี่มันเป็นบริษัทพิลึกพิลั่นแบบไหนกันแน่ เถ้าแก่ถึงกับงกแม้กระทั่งค่าเช่าสถานที่ แต่กลับกล้าจ่ายโบนัสห้าหมื่นหยวนให้กับพนักงานที่เพิ่งเข้าทำงานได้แค่สองเดือน

แถมยังจ่ายให้ทุกเดือน และจ่ายให้ทุกเกมอีกต่างหาก!

เรื่องนี้อยู่นอกเหนือขอบเขตความเข้าใจของเซียวหมิงอวี้ไปไกลลิบ เธอจึงอยากมาเห็นโฉมหน้าแท้จริงของบริษัทสุดพิลึกและเถ้าแก่สุดเพี้ยนคนนี้ด้วยตาตัวเอง

"คุณคือเซียวหมิงอวี้ใช่ไหมครับ? ผมเป็นประธานบริษัทเกมต้านสวรรค์ ชื่อกู้ฝาน

"แต่คุณไม่ต้องมองว่าผมเป็นเถ้าแก่หรอกนะ ผมก็แค่มนุษย์เงินเดือนระดับสูงนิดหน่อยเท่านั้นแหละ"

กู้ฝานพลิกดูเรซูเม่ของเซียวหมิงอวี้พลางผายมือเชิญให้เธอนั่งลงฝั่งตรงข้าม

วันนี้เป็นวันทำงาน ชั้นแรกของร้านกาแฟจึงไม่ค่อยมีคน กู้ฝานเลยจัดสถานที่สัมภาษณ์ไว้ตรงนี้ จะได้ไม่รบกวนการทำงานของซูถงที่อยู่บนชั้นสอง

การสัมภาษณ์ดำเนินไปอย่างราบรื่น กู้ฝานถามคำถามง่ายๆ ไม่กี่ข้อ ก็มั่นใจแล้วว่าเซียวหมิงอวี้มีความสามารถเพียงพอที่จะรับผิดชอบงานบัญชีของบริษัทเล็กๆ แห่งนี้

ต่อให้ขนาดของบริษัทจะใหญ่กว่านี้อีกหลายสิบเท่า เธอก็ยังสามารถรับตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายการเงินได้อย่างสบายๆ

แม้จะไม่ค่อยเข้าใจว่าคนที่มีความสามารถและภูมิหลังระดับนี้จะมาสัมภาษณ์ทำไม แต่กู้ฝานก็ขี้เกียจถามให้มากความ ในเมื่อเห็นว่าเหมาะสมก็แค่ยื่นข้อเสนอไป ส่วนจะมาทำหรือไม่ก็เป็นเรื่องที่อีกฝ่ายต้องไปตัดสินใจเอาเอง

"ผมคิดว่าความสามารถของคุณเพียงพอสำหรับงานนี้ คุณมีคำถามอะไรอยากจะถามผมอีกไหมครับ?" กู้ฝานเก็บเรซูเม่ลง

เซียวหมิงอวี้ตาสว่างขึ้นมาทันที อันที่จริงแล้ว เหตุผลที่เธอมาสัมภาษณ์ก็เพื่อรอคอยช่วงเวลานี้นี่แหละ

"ขอถามหน่อยค่ะว่าสวัสดิการและเงินเดือนของบริษัทคุณเป็นยังไงบ้างคะ?"

สำหรับคำถามนี้ กู้ฝานตอบมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว ตอนนี้จึงพูดออกไปราวกับเป็นเรื่องปกติว่า "เอาสลิปเงินเดือนมาด้วยไหมครับ?"

เซียวหมิงอวี้อธิบาย "สลิปเงินเดือนไม่มีหรอกค่ะ แต่มีเจ้านี่"

เธอหยิบข้อเสนอจากบริษัทต่างชาติ หรือก็คือจดหมายแจ้งรับเข้าทำงานออกมาจากกระเป๋าที่พกติดตัว

บนนั้นระบุตำแหน่งงานที่ชัดเจน วันที่เริ่มงาน ข้อควรระวังตอนเริ่มงาน และอื่นๆ แน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือเงินเดือน สวัสดิการ และตราประทับของบริษัท

"เงินเดือนปีละ 400,000 อย่างนั้นเหรอ?"

กู้ฝานประหลาดใจเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าหลังจากเห็นประวัติของเซียวหมิงอวี้ เขาก็พอจะเดาได้คร่าวๆ ว่าเธอสามารถคว้าข้อเสนอเงินเดือนสูงลิ่วมาได้ แต่ก็ไม่คิดว่าจะสูงถึง 400,000 หยวนขนาดนี้

ท้ายที่สุดแล้วเธอก็เป็นแค่เด็กจบใหม่นี่นา!

มุมปากของเซียวหมิงอวี้ยกขึ้นเล็กน้อย "ใช่ค่ะ"

เธอหัวเราะเยาะในใจ ว่าแล้วเชียว ที่บอกว่าจะจ่ายเงินเดือนทุกคนที่ 80% ของเงินเดือนเดิมน่ะ มันก็แค่ข้ออ้าง เป็นเรื่องไร้สาระทั้งเพ!

เงินเดือนปีละ 400,000 หยวน ต่อให้จ่าย 80% ก็ยังตกปีละ 320,000 หยวนอยู่ดี ซึ่งสำหรับบริษัทสตาร์ทอัพแล้ว มันเป็นตัวเลขที่แทบจะแบกรับไม่ไหว

อีกฝ่ายมีเพียงสองทางเลือกเท่านั้น คือไม่หน้าด้านกดเงินเดือนลงไปอีก ก็ต้องแยกย้ายกันไป

และเถ้าแก่บริษัทส่วนใหญ่ก็มักจะลองทำอย่างแรกดูก่อน จากนั้นค่อยเลือกอย่างหลังด้วยความจำใจ

เห็นได้ชัดว่าหากอีกฝ่ายกดเงินเดือนลง นั่นก็แปลว่าไอ้กฎ 80% ที่ซูถงพูดถึงก่อนหน้านี้มันคือเรื่องไร้สาระ เป็นแค่ข้ออ้างโง่ๆ ของบริษัทนี้ในการกดค่าแรงพนักงานเท่านั้น

ทว่าสิ่งที่เซียวหมิงอวี้คาดไม่ถึงก็คือ กู้ฝานดูเหมือนจะไม่มีความคิดที่จะต่อรองราคากับเธอเลยแม้แต่น้อย

เขาเพียงแค่หยิบเครื่องคิดเลขที่อยู่ข้างๆ มา แล้วกดอย่างรวดเร็วสองสามที

"เคลียร์ค่านะครับ!

"32 หาร 12 เท่ากับ 2.67"

กู้ฝานพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจสุดๆ "ทางเราในตอนนี้ยังไม่มีโบนัสสิ้นปีหรือเงินเดือนเดือนที่ 13 แต่อย่างใด ยังคงจ่ายแบบคงที่ 12 เดือน ดังนั้นทางเราสามารถให้เงินเดือนพื้นฐานคุณได้ที่ 26,700 หยวนต่อเดือนครับ

"หลังจากที่เกมทำกำไรได้แล้ว อาจจะมีโบนัสหรือสวัสดิการอื่นๆ ตามมา แต่จำนวนเงินที่แน่นอนจะต้องขึ้นอยู่กับผลกำไรของตัวเกม"

จากนั้นเขาก็มองไปที่เซียวหมิงอวี้ เพื่อรอคำตอบจากอีกฝ่าย

เซียวหมิงอวี้ชะงักไป "แค่นี้เหรอคะ? ไม่มีคำว่า 'แต่' ถัดจากนี้เหรอ?"

กู้ฝานเองก็งงเล็กน้อย "'แต่' อะไรล่ะครับ?"

เซียวหมิงอวี้ตกตะลึง ให้ตายเถอะ เอาแบบกำปั้นทุบดินอย่างนี้เลยเหรอ? คิดที่ 80% ตรงๆ แบบนี้เลยเนี่ยนะ?

ตามหลักแล้ว ตอนนี้คุณควรจะเปลี่ยนเรื่อง แล้วหาเหตุผลอื่นมากดเงินเดือนลงไปอีกไม่ใช่หรือไง?

แม้ว่าจะถือเป็นการลดเงินเดือนอยู่ดี แต่นี่ก็เกินความคาดหมายของเซียวหมิงอวี้ไปมาก บริษัทสตาร์ทอัพเล็กๆ แห่งหนึ่ง ถึงกับกล้าเสนอเงินเดือนสองหมื่นหกพันหยวนให้กับเด็กจบใหม่เชียวหรือ? แถมยังไม่มีการพยายามกดราคาเลยแม้แต่น้อย?

หนำซ้ำถ้าเกมทำเงินได้ก็ยังมีโบนัสให้อีก?

หากเป็นก่อนหน้านี้ เซียวหมิงอวี้คงไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด พวกที่บอกว่า "ถ้าเกมทำเงินได้จะแจกโบนัส" ร้อยละ 99 ล้วนเป็นการขายฝันทั้งนั้น

แต่เมื่อสามวันก่อน เธอเพิ่งจะเห็นข้อความเงินเดือนเข้ากว่าห้าหมื่นหยวนบนมือถือของซูถงด้วยตาตัวเอง

บริษัทนี้ เขาเล่นของจริง!

"ไม่มีปัญหาค่ะ สัญญาฉบับนี้ฉันเซ็นเอง"

เซียวหมิงอวี้ก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด เธอไล่อ่านสัญญาที่กู้ฝานยื่นให้คร่าวๆ แล้วเซ็นชื่อทันที

เธออยากจะรอดูเหมือนกัน ว่าบริษัทนี้ยังจะมีเรื่องอะไรพิลึกๆ ออกมาให้เห็นอีก!

...

...

ในช่วงหนึ่งสัปดาห์ต่อมา กู้ฝานก็ทยอยสัมภาษณ์และคัดเลือกพนักงานที่เหมาะสมไปพร้อมๆ กับการพัฒนาเกม "บล็อกต้านสวรรค์"

แน่นอนว่าแพลตฟอร์มอย่างเป็นทางการได้จัดเตรียมเทมเพลตเกมเอาไว้ให้ แม้ว่ารูปแบบการเล่นของเกมจะเรียบง่าย การพัฒนาเองตั้งแต่ศูนย์ก็ไม่ได้กินแรงอะไรเลย แต่สำหรับผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่แล้ว ในเมื่อมีเทมเพลตสำเร็จรูปให้ใช้ แล้วทำไมถึงจะไม่ใช้ล่ะ? ภาระงานพวกนี้ ประหยัดเวลาไปได้สักวันก็ยังดี

ด้วยระดับฝีมือของกู้ฝาน หากเขาก๊อปปี้เทมเพลตและพัฒนาด้วยความเร็วสูงสุดล่ะก็ ใช้เวลาแค่สองสามวันก็เสร็จแล้ว

แต่เขาก็ยังคงตั้งใจทำมันอยู่เป็นสัปดาห์ โดยทุ่มเทพลังงานถึง 120% ในการเขียนโค้ดขึ้นมาใหม่ทั้งหมด

ทางฝั่งลิลิธเองก็ส่งมอบทรัพยากรด้านงานภาพและเสียงดนตรีที่สอดคล้องกันมาอย่างรวดเร็ว กู้ฝานจึงรีบนำทรัพยากรเหล่านี้ใส่เข้าไปในเกมทันที

ต้องยอมรับเลยว่า ทำออกมาได้เท่สุดๆ

นอกจากการปรับปรุงรายละเอียดต่างๆ อย่างอินเทอร์เฟซ UI และเอฟเฟกต์เสียงดนตรีของเกมแบบยกเครื่องใหม่ทั้งหมดแล้ว เขายังเพิ่มสเปเชียลเอฟเฟกต์เข้าไปอีกเพียบ

สิ่งที่ทำให้กู้ฝานประทับใจเป็นพิเศษก็คือเอฟเฟกต์ของระบบการเล่นที่เรียกว่า 'เทวทูตจุติ'

เมื่อกระตุ้นเอฟเฟกต์ 'เทวทูตจุติ' บนหน้าจอจะปรากฏอัครเทวทูตหกปีกสีทองอร่ามขึ้นมา เขาจะแกว่งดาบยาวในมือเบาๆ สเปเชียลเอฟเฟกต์สุดเท่จะสว่างวาบขึ้น... จากนั้นผู้เล่นก็จะพบว่าที่ด้านล่างสุดของตัวเอง มีบล็อกขยะโผล่เพิ่มขึ้นมาหลายแถวอย่างไม่รู้ตัว

กู้ฝานพอนึกภาพออกเลยว่า หลังจากที่ผู้เล่นโดน 'เทวทูตจุติ' ยัดบล็อกขยะใส่ พวกเขาจะต้องสติแตกแล้วด่าทอว่า 'ไอ้เดรัจฉาน' ออกมาแน่ๆ

หลังจากทำเกมเสร็จ กู้ฝานก็ส่งให้ทางออฟฟิเชียลตรวจสอบทันที และผ่านการทดสอบเบื้องต้นไปได้อย่างราบรื่น

สิ่งที่เรียกว่าการทดสอบเบื้องต้น โดยหลักแล้วก็คือการคัดกรองในรอบแรก หากเกมทำออกมาได้ไม่เลว มีความแปลกใหม่สักหน่อย หรือคุณภาพของเกมอยู่ในเกณฑ์ดี ก็สามารถผ่านไปได้ทั้งหมด

ไฮไลต์สำคัญยังคงเป็นการแข่งขันอย่างเป็นทางการในภายหลัง