หวังเต๋อเฉวียนนิ่งงันอยู่กับที่ ความทรงจำต่างๆ พรั่งพรูออกมา
แท้จริงแล้วตัวเองไม่ใช่คนที่มีความทะเยอทะยานเลย ทำธุรกิจก็แค่หวังจะมีความเป็นอยู่ที่ดีพอสมควร แต่ไม่รู้ทำไม เมื่อคิดว่าทุกอย่างเพียงพอแล้ว ในใจก็จะเกิดความทะเยอทะยานขึ้นมาจนไม่สามารถยับยั้งได้
กับพี่น้อง ภรรยา และเพื่อน หวังเต๋อเฉวียนก็กลายเป็นคนเย็นชา โหดร้าย และถากถาง ทุกครั้งที่ทำร้ายพวกเขา หวังเต๋อเฉวียนก็จะรู้สึกเสียใจ แล้วก็ไปขอโทษพวกเขา แต่ไม่นานก็จะกลับมาเป็นคนหยิ่งผยองและอวดดีอีก
หลายปีผ่านไป พี่น้องก็ห่างเหินจากเขา หวังเต๋อเฉวียนก็เริ่มชินกับลักษณะนิสัยแปลกๆ นี้ คิดว่าตัวเองไม่ได้เปลี่ยนไป แต่เป็นเพราะคนที่ประสบความสำเร็จจะต้องอยู่โดดเดี่ยว คนทั่วไปไม่สามารถเข้าใจการตัดสินใจและการทำงานของผู้บริหารได้
“หรือว่าเราจะป่วยจริงๆ?” หวังเต๋อเฉวียนพูดพึมพำกับตัวเอง
เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น ขัดจังหวะการรำลึกของหวังเต๋อเฉวียน
“คุณหมอเฉิน เรื่องอาการป่วยของผมไว้ค่อยว่ากันทีหลัง มีวิธีไหนที่จะรักษาฐานธุรกิจของผมได้ไหม?”
หัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์ส่งข้อความมาว่าเริ่มมีข่าวลือในวงกว้างบนอินเทอร์เน็ต บอกเป็นนัยว่าธุรกิจส่งออกสมุนไพรของหวังเต๋อเฉวียนกำลังประสบความล้มเหลว
“ถ้าอยากจะรักษาธุรกิจของคุณ ก็ต้องหาตัวการภายในให้เจอก่อน”
“ตัวการภายใน?” หวังเต๋อเฉวียนตกใจถาม “ใครเป็นตัวการ?”
“มีหลายคน” เฉินหยูกล่าวด้วยรอยยิ้ม “คนแรกคือมือขวาของคุณ ผู้จัดการทั่วไปของกลุ่มบริษัท”
“เขาทำอะไร?”
หวังเต๋อเฉวียนถามด้วยความตึงเครียด ตามสัญชาตญาณบอกว่าผู้จัดการทั่วไปคงไม่ทรยศตนเอง แต่คำนี้มาจากปากของเฉินหยู หวังเต๋อเฉวียนก็ต้องเชื่อ
“เขาสั่งให้ผู้อำนวยการฝ่ายการเงินปลอมแปลงบัญชีเป็นจำนวนมากในนามของคุณ และยักยอกทรัพย์สินของบริษัทไป”
“เป็นเงินจำนวนเท่าไร?”
“น่าจะประมาณสามสี่พันล้านหยวน”
“เยอะขนาดนี้เลย!!!” หวังเต๋อเฉวียนตกใจจนตาเบิกกว้าง
“นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น นอกจากปลอมแปลงบัญชีในนามของคุณ เขายังเป็นตัวแทนของคุณไปขอกู้เงินจากธนาคารต่างๆ เป็นจำนวนเจ็ดพันล้านหยวน”
“อีกหนึ่งเดือนต่อมา ลูกค้าต่างประเทศบางรายก็ได้รับรู้ว่าสินค้าที่คุณส่งไปถูกด่านศุลกากรยึดอีกครั้ง ความเชื่อมั่นที่เหลืออยู่ก็หมดไป พวกเขาเลือกที่จะจัดงานแถลงข่าวประณามคุณว่าละเมิดจริยธรรมทางการค้า
“การแถลงข่าวครั้งนี้เหมือนเป็นตัวเปิดของโดมิโน่ ส่งผลให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ตามมา ชื่อเสียงทางการค้าถูกทำลายอย่างหนัก ราคาหุ้นของกลุ่มบริษัทดิ่งลงอย่างรุนแรง ธนาคารกลัวว่าจะไม่ได้รับเงินกู้คืน จึงพากันมาเรียกเก็บเงินคืนจากคุณ
“บรรดาบริษัทคู่ค้าในประเทศก็พากันยกเลิกสัญญากับคุณ เมื่อเกิดปัญหาภายในและภายนอก ก็มีจดหมายร้องเรียนส่งไปยังหน่วยงานกำกับดูแลว่าคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับการปลอมแปลงบัญชี”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังเต๋อเฉวียนก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นโกรธแค้น “ไอ้สารเลว ฉันจะฆ่ามัน!”
“ใจเย็น”
เฉินหยูพูดด้วยเสียงที่เยือกเย็น หวังเต๋อเฉวียนตัวสั่นและสีหน้ากลับมาเป็นปกติ เขาตกใจกับความคิดเมื่อครู่ ทำไมเขาถึงคิดจะฆ่าครอบครัวของผู้จัดการทั่วไปได้?
“คุณหมอเฉิน นอกจากเขาแล้วยังมีใครทรยศผมอีก?”
“นอกจากผู้จัดการทั่วไป ก็ยังมีหัวหน้าฝ่ายธุรกิจ รองหัวหน้าฝ่ายตรวจสอบคุณภาพ รองหัวหน้าฝ่ายการเงิน รวมทั้งคนขับรถและเลขานุการบอร์ดบริหารของคุณด้วย”
จางเจี้ยนเซ่อก็ตกตะลึงเช่นกัน
ตำแหน่งเหล่านี้สำคัญมาก
ผู้จัดการทั่วไป ฝ่ายการเงิน และฝ่ายธุรกิจ เป็นสามเสาหลักในการตัดสินใจของกลุ่มบริษัท หัวหน้าฝ่ายเหล่านี้เป็นคนที่นายจ้างไว้วางใจมากที่สุด หากพวกเขาร่วมมือกันทำเรื่องชั่วร้าย หวังเต๋อเฉวียนก็ไม่มีทางไม่ตกหลุม
หวังเต๋อเฉวียนถามด้วยเสียงที่อ่อนแรง “พวกเขาทรยศผมทุกคนเลยหรือ?”
“ใช่”
“เพราะเงินหรือมีใครยุยงให้ทำ?”
“เพราะมีคนยุยง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังเต๋อเฉวียนก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นโกรธอีกครั้ง “คุณหมอเฉิน บอกผมทีว่าใครกันแน่ที่ยุยงคนของผม”
“หลี่ซิ่วจือ”
“ภรรยาของผม!!!”
หวังเต๋อเฉวียนตกใจสุดขีด เริ่มไออย่างรุนแรง จนเกือบจะสำลักหายใจไม่ออก
จางเจี้ยนเซ่อก็มีสีหน้าตกตะลึง
เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้
ภรรยาที่อยู่ด้วยกันมากว่าสิบปีกลับแทงข้างหลังสามีอย่างไม่น่าเชื่อ เธอยังสามารถซื้อใจผู้บริหารระดับสูงหลายคนของกลุ่มบริษัทได้โดยที่หวังเต๋อเฉวียนไม่รู้เรื่องเลย
ไม่ต้องคิดเลยว่า สมุนไพรที่ส่งออกไปต่างประเทศมีปัญหา ก็เป็นฝีมือของพวกเขานั่นแหละ
หวังเต๋อเฉวียนรู้สึกเหมือนเป็นคนแก่ที่ใกล้ตาย ร่างกายสั่นเทาอย่างหนัก
จางเจี้ยนเซ่อรู้สึกสงสารและเห็นใจ หากเป็นเขาในสถานการณ์แบบนี้ คงจะหมดสติไปแล้ว
“หรือวันนี้จะหยุดเพียงเท่านี้?” เฉินหยูดูอารมณ์ของหวังเต๋อเฉวียน ใกล้จะระเบิดแล้ว
“ไม่ คุณหมอเฉิน บอกผมต่อเถอะ หลี่ซิ่วจือทำเรื่องบ้าๆ แบบนี้ทำไม!”
หวังเต๋อเฉวียนอยากรู้ว่าตัวเองทำผิดอะไรถึงทำให้ภรรยาต้องการทำลายชีวิตเขา
“ครั้งหนึ่ง น้องเขยของคุณเสนอแผนการลงทุนที่มีเหตุผลมาก ทุกคนในกลุ่มบริษัทเห็นด้วยว่าการลงทุนนั้นมีอนาคตที่ดี
“ตอนแรกคุณก็ตั้งใจจะเซ็นอนุมัติ แต่ทันใดนั้นก็เหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน คุณดูถูกแผนการลงทุนของเขาและเยาะเย้ยการศึกษาระดับมัธยมปลายของเขา ทำให้เขาเสียศักดิ์ศรีและโมโหมาก
หวังเต๋อเฉวียนหน้าแดงเหมือนไฟลุก “เข้าใจแล้ว”
หลังจากน้องเขยออกจากบริษัท หวังเต๋อเฉวียนก็สงบลง แต่ถึงเขาจะไปขอโทษถึงสามครั้ง แต่น้องเขยก็ไม่ยอมกลับมา
“คุณไม่เข้าใจ”
เฉินหยูกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ภรรยาของคุณแทงข้างหลังคุณ ไม่ใช่แค่เพราะน้องชายของเธอ”
“แล้วเพราะอะไร?”
“นอกจากการทำลายศักดิ์ศรีของน้องเขย ลูกจ้าง และเพื่อนลูกค้าแล้ว คนที่คุณทำร้ายมากที่สุดก็คือภรรยาของคุณ หลี่ซิ่วจือ”
เฉินหยูเคาะโต๊ะเบาๆ
