(อ่านฟรีจนจบ) บ้าไปแล้ว! นายมันไม่ใช่จิตแพทย์เลยสักนิด! · khram
ตอนที่ 367
บทที่ 367 สิ่งที่คุณทำเรียกว่าการให้เปล่า
'อนาคตก้าวไกล' จินตนาการไปไกลถึงละครน้ำเน่าฉากใหญ่ที่ลูกหลานเศรษฐีบีบบังคับชิงอำนาจกันในครอบครัว
ด้วยความที่มีทรัพย์สินกว่าร้อยล้าน ในด้านการเลี้ยงดูลูกชาย เขาจึงยึดมั่นในคติที่ว่า 'เลี้ยงลูกชายให้ลำบาก เลี้ยงลูกสาวให้สบาย' มาโดยตลอด
ลูกชายของเขาคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด
หากโตขึ้นแล้วไม่ตั้งใจเรียน ก็มีโอกาสสูงที่จะกลายเป็นพวกลูกคุณหนูเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อที่เอาแต่ผลาญสมบัติไปวันๆ
นอกจากการสั่งสอนอย่างเข้มงวดแล้ว 'อนาคตก้าวไกล' ยังห้ามไม่ให้ลูกชายพูดถึงเรื่องที่บ้านอีกด้วย
ยิ่งไปกว่านั้นคือห้ามบอกใครว่าเป็นทายาทเศรษฐีรุ่นที่สอง
หลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัย 'อนาคตก้าวไกล' ก็ดึงตัวลูกชายเข้ามาทำงานในบริษัท
โดยสั่งให้เริ่มทำตั้งแต่พนักงานระดับล่าง เป็นเพียงมนุษย์เงินเดือนธรรมดาๆ คนหนึ่ง
ต้องรอจนกว่าจะได้รับการยอมรับจากเขา ถึงจะเปิดเผยตัวตนได้
'อนาคตก้าวไกล' อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นสะท้าน เขาพูดอย่างระมัดระวังว่า "หมอเฉินครับ ในเรื่องการเลี้ยงดูลูกชาย ผมอาจจะเข้มงวดไปสักหน่อย"
"ที่เขาร่วมมือกับนักต้มตุ๋นเฒ่าวางแผนหลอกผม เป็นเพราะเขาทนรับความเข้มงวดของผมไม่ไหว เลยเกิดความรู้สึกต่อต้าน และเตรียมตัวจะ... ทำเรื่องแบบนั้นใช่ไหมครับ?"
ใจจริงเขาอยากจะถามว่าลูกชายคิดจะยึดอำนาจแย่งตำแหน่งใช่หรือไม่
แต่พอคำพูดมาจ่ออยู่ที่ปาก 'อนาคตก้าวไกล' ก็รู้สึกละอายใจเกินกว่าจะพูดออกมาต่อหน้าผู้คน
ถ้ามันเป็นเรื่องจริง เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนในสังคมแถวนี้?
คาดว่าไม่พ้นพรุ่งนี้ เรื่องคงดังกระฉ่อนไปทั่วประเทศแน่
เฉินหยูยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า "คุณคิดมากไปแล้วครับ ลูกชายคุณไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่คุณคิดหรอก"
"คนคนนั้นบอกคุณใช่ไหมครับ ว่าอีกไม่กี่วัน ตอนลูกชายคุณเลิกงานกลับบ้านตอนดึก จะบังเอิญเจอกับกลุ่มคนเมา"
"แล้วคนเมาพวกนั้นก็เข้ามาทุบตีลูกชายคุณจนบาดเจ็บสาหัสโดยไม่ถามไถ่อะไรเลย?"
"ใช่ๆๆ เขาพูดแบบนั้นเลยครับ"
เนื่องจากเคยมีประสบการณ์ตรงมาก่อน 'อนาคตก้าวไกล' จึงขอร้องให้อาจารย์ท่านนั้นช่วยปัดเป่าให้
แต่ลูกชายกลับไม่เชื่อเรื่องพวกนี้
เขาไม่ได้ทำตามที่อาจารย์สั่ง
ไม่กี่วันต่อมา เขาก็ถูกกลุ่มคนเมาซ้อมจนหัวร้างข้างแตกจริงๆ
ถ้าไม่ได้อาจารย์ท่านนั้นไปช่วยไว้ทัน คนก็คงโดนซ้อมจนพิการไปแล้ว
นับตั้งแต่เกิดเรื่องนั้นขึ้น 'อนาคตก้าวไกล' ก็เชื่อมั่นในตัวอาจารย์ท่านนี้อย่างหมดใจ
เฉินหยูหัวเราะเบาๆ "ถ้าจะถามว่าทำไมลูกชายคุณถึงไปร่วมมือกับคนอื่นหลอกคุณ ก็ต้องเริ่มพูดจากตัวคุณเองก่อนเลยครับ"
"เริ่มจากตัวผมเหรอ? ทำไมล่ะครับ?"
'อนาคตก้าวไกล' ถามด้วยความงุนงง
"ไม่ว่าเขาจะทำผลงานได้ดีแค่ไหน ก็ไม่เคยได้รับคำชมจากคุณเลย"
"การสั่งสอนแบบหมาป่าที่ดุดันมาเป็นเวลานาน ทำให้ลูกชายของคุณกลัวคุณมาก"
"แทนที่จะกลายเป็นหมาป่า เขากลับกลายเป็นคนขี้ขลาดเหมือนลูกแกะ"
"มีเรื่องอะไรก็ไม่กล้าบอกคุณ เอาแต่โดนคุณดุด่าอยู่ฝ่ายเดียว"
"หลังจากเริ่มทำงาน เขาก็ได้รู้จักกับแฟนสาวคนหนึ่ง"
"ลูกชายคุณเป็นพนักงานระดับล่างในบริษัทของคุณ รายได้ต่อเดือนก็แค่สี่พันหยวน"
"แฟนของเขาถูกใจกระเป๋าแบรนด์เนมใบหนึ่ง ตอนที่นักต้มตุ๋นไปเยี่ยมคุณที่โรงพยาบาล ก็บังเอิญไปเห็นลูกชายคุณกำลังโทรศัพท์ยืมเงินเพื่อเอาไปซื้อกระเป๋าให้แฟนพอดี"
"คนคนนี้ก็เลยฉวยโอกาสเข้าไปตีสนิทกับลูกชายคุณ"
'อนาคตก้าวไกล' โกรธจนแทบคลั่ง
ตามคำบอกเล่าของนักต้มตุ๋นเฒ่า สาเหตุที่ลูกชายต้องเผชิญเคราะห์ร้ายถึงเลือดตกยางออก
ล้วนเป็นเพราะได้รับผลกระทบจากคนเป็นพ่ออย่างเขาทั้งสิ้น
แถมยังพูดเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกอีกมากมาย
ยิ่งฟัง 'อนาคตก้าวไกล' ก็ยิ่งรู้สึกผิด
เขารู้สึกว่าหลายปีมานี้ เขาทำตัวเข้มงวดกับลูกชายมากเกินไปจริงๆ
เกิดมาในครอบครัวที่ร่ำรวยแท้ๆ แต่ลูกชายกลับไม่เคยได้ใช้ชีวิตแบบลูกคุณหนูเลยสักวันเดียว
แถมยังต้องมาเดือดร้อนเพราะเขาอีก
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกผิด 'อนาคตก้าวไกล' จึงมอบบัตรเครดิตเสริมให้ลูกชายไปใบหนึ่ง
เพื่อให้ลูกเอาไปซื้อรถ
และซื้อของที่อยากได้ตามใจชอบ
พร้อมกับให้สัญญาว่าพอถึงสิ้นปี จะให้ฝ่ายบุคคลเลื่อนตำแหน่งให้
"ดูเหมือนคุณจะคิดตกแล้วล่ะครับ สถานการณ์จริงก็ไม่ได้ต่างจากที่คุณคิดไว้สักเท่าไหร่"
เฉินหยูพูดด้วยรอยยิ้มที่มีเลศนัย "ตอนแรกลูกชายคุณก็ปฏิเสธนั่นแหละครับ น่าเสียดายที่คนคนนี้แม้จะไม่มีความสามารถด้านอื่นเท่าไหร่นัก แต่ทักษะการสังเกตสีหน้าท่าทางและคาดเดาจิตใจคนนั้นถือว่าไม่ธรรมดาเลยจริงๆ"
"ไม่นานลูกชายคุณก็ถูกเกลี้ยกล่อมจนสำเร็จ"
ในตอนนี้ 'อนาคตก้าวไกล' รู้สึกเหมือนถูกคนเอาไอคิวของตัวเองไปถูไถกับพื้น
โลดแล่นอยู่ในวงการธุรกิจมาหลายสิบปี พายุฝนแบบไหนเขาก็เคยเจอมาหมดแล้ว
แต่กลับต้องมาถูกนักต้มตุ๋นข้างถนนปั่นหัวจนหัวหมุน
"นิสัยดุดันแบบหมาป่าของคุณไม่เพียงส่งผลกระทบต่อลูกชาย แต่ยังส่งผลถึงพนักงานในบริษัทด้วยครับ"
"พนักงานในบริษัทแค่ทำผิดพลาดนิดเดียว ก็จะถูกคุณด่าจนแทบแทรกแผ่นดินหนี"
"บางครั้งที่คุณอารมณ์ไม่ดี คุณก็ไล่พนักงานออกเอาดื้อๆ"
"ต้นสนต้อนรับแขกที่คุณรักเหมือนแก้วตาดวงใจ ก็ถูกพนักงานคนหนึ่งในบริษัททำให้ตายครับ"
เมื่อได้ยินเฉินหยูพูดถึงความจริงเบื้องหลังการตายของต้นสนต้อนรับแขก 'อนาคตก้าวไกล' ก็ถึงกับเบิกตาโพลงด้วยความตกตะลึง
"ในเรื่องการเลี้ยงดูลูก คุณคือพ่อหมาป่า"
"ส่วนเรื่องการบริหารบริษัท คุณก็ยิ่งนำเอาวิธีการบริหารแบบหมาป่ามาใช้"
"พนักงานได้เงินเดือนไม่เยอะ แต่ต้องรับภาระงานมหาศาลในแต่ละวัน ทำให้หลายคนพากันโอดครวญและบ่นว่าคุณ"
"อาจารย์ที่คุณนับถือเป็นผู้วิเศษ ก็พอจะมีชื่อเสียงอยู่ในมณฑลของคุณอยู่บ้าง"
"พอรู้ว่าเขาจัดค่ายกลฮวงจุ้ยให้คุณ คู่แข่งที่เล็งธุรกิจตัวเดียวกับคุณอยู่ ก็เลยเกิดความคิดชั่วร้ายขึ้นมา"
"เพราะกลัวว่าคุณจะคว้าธุรกิจนั้นไปได้ภายใต้การคุ้มครองของค่ายกลฮวงจุ้ย"
"คู่แข่งก็เลยไปติดสินบนพนักงานที่มีความแค้นฝังใจกับคุณ"
"พนักงานคนหนึ่งแอบเข้าไปในห้องทำงานตอนกลางคืน แล้วใช้โทรศัพท์มือถือถ่ายเนื้อหาในเอกสารประกวดราคาทั้งหมดเอาไว้"
"แถมยังเทสารเคมีบางอย่างรดต้นสนต้อนรับแขกด้วย"
เฉินหยูค่อยๆ พูดออกมา
"แล้วเขาหลบกล้องวงจรปิดได้ยังไงครับ?"
แม้จะกำลังโกรธจัด แต่ 'อนาคตก้าวไกล' ก็ยังถามถึงจุดสำคัญออกมา
ทางเดินหน้าห้องทำงานมีกล้องวงจรปิดอยู่ตั้งหลายตัว
ถ้ามีคนแอบเข้ามาตอนกลางคืน ยังไงก็ต้องถูกกล้องวงจรปิดจับภาพได้แน่
เฉินหยูตอบ "พนักงานที่ถูกคู่แข่งของคุณซื้อตัวไป ไม่ได้มีแค่คนเดียวน่ะสิครับ"
"รปภ. ในห้องควบคุมกล้องวงจรปิดก็ถูกซื้อตัวไปด้วยเหมือนกัน"
เรื่องราวมาถึงตรงนี้ ก็ถือว่าเฉินหยูอธิบายได้กระจ่างชัดเกือบหมดแล้ว
อาจารย์ที่ 'อนาคตก้าวไกล' เชื่อมั่นอย่างหมดใจ แท้จริงแล้วคือนักต้มตุ๋นตัวยง
นอกจากจะเก่งเรื่องการคาดเดาจิตใจคนอื่นแล้ว จิตใจยังดำมืดและโหดเหี้ยม
เขาสร้างอุบัติเหตุขึ้นมาหลายต่อหลายครั้ง เพื่อจงใจยัดเยียดเคราะห์ร้ายถึงเลือดตกยางออกให้กับอีกฝ่าย
จากนั้นก็ใช้การชี้นำทางจิตวิทยาอันแยบยล ทำให้เหยื่อหลงเชื่อและเคารพเขาประดุจเทพเจ้า
"ไอ้แก่สารเลว อย่าให้ฉันหาตัวแกเจอนะ! ไม่ยังงั้นฉันจะถลกหนังแกทั้งเป็นแน่!!!"
'อนาคตก้าวไกล' โกรธจนแทบจะเป็นบ้า
การถูกนักต้มตุ๋นเฒ่าปั่นหัวจนหัวหมุน ทำให้เขารู้สึกแสบร้อนที่ใบหน้าไปหมด
"หมอเฉินครับ ขอบคุณมากที่บอกเรื่องพวกนี้กับผม พรุ่งนี้การประกวดราคาจะเริ่มขึ้นแล้ว ถ้าผมสั่งให้คนแก้เอกสารตอนนี้ก็น่าจะยังทัน"
"ผมมีเรื่องอยากจะรบกวนคุณอีกสักเรื่องครับ"
"คุณช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมครับ ว่าตอนนี้นักต้มตุ๋นเฒ่าหลบซ่อนตัวอยู่ที่ไหน? ผมจะไปแจ้งความที่สถานีตำรวจเดี๋ยวนี้เลย"
'อนาคตก้าวไกล' กัดฟันกรอดพลางโอนเงินให้เฉินหยูหนึ่งหมื่นหยวน
แต่รู้สึกว่ายังแสดงความจริงใจไม่พอ จึงเติมเงินเข้าบัญชีไปอีกก้อน
แล้วเปย์คาร์นิวัลให้เฉินหยูอีกหนึ่งร้อยอัน
เฉินหยูพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "คุณจะไปแจ้งความจับเขาข้อหาอะไรครับ?"
"ก็ข้อหาฉ้อโกงน่ะสิครับ"
'อนาคตก้าวไกล' ตอบโดยไม่เสียเวลาคิด
เพื่อค่ายกลฮวงจุ้ยนี้ 'อนาคตก้าวไกล' ยอมจ่ายเงินให้เขาไปตั้งหนึ่งล้านหยวน
เงินหนึ่งล้านไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เพียงพอที่จะทำให้นักต้มตุ๋นเฒ่านอนคุกไปจนตายได้เลย
เฉินหยูส่ายหน้าแล้วพูดว่า "คุณให้เขาไปหนึ่งล้านจริงๆ ครับ แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่คุณจะเอาผิดเขาได้"
"เงินหนึ่งล้านที่คุณให้ เป็นสิ่งที่คุณยืนกรานจะให้เขาเปล่าๆ ไม่ใช่สิ่งที่เขาเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอ"
ในชั่วพริบตา ความทรงจำของ 'อนาคตก้าวไกล' ก็ย้อนกลับไปเมื่อไม่นานมานี้
นักต้มตุ๋นเฒ่าบอกว่าเขามีวาสนาต่อ 'อนาคตก้าวไกล'
จึงยินดีจัดค่ายกลฮวงจุ้ยให้ฟรีๆ
'อนาคตก้าวไกล' เตรียมเงินหนึ่งแสนหยวนไว้เป็นสินน้ำใจ แต่นักต้มตุ๋นเฒ่าก็ปฏิเสธเสียงแข็ง ไม่ยอมรับเงินนั้นท่าเดียว
เรื่องน่าสนุก กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้แล้ว







