บทที่ 366 นักต้มตุ๋นจอมลวงโลก

เมื่อเห็นคอมเมนต์เอฟเฟกต์พิเศษลอยผ่านหน้าไป อนาคตก้าวไกลก็พูดอย่างหดหู่ว่า "ไม่ใช่ว่าผมไม่หานะ แต่หาไม่เจอเลยต่างหาก"

"ยอดคนที่มีความสามารถ มักจะไปมาไร้ร่องรอย"

"พอผมเห็นต้นสนต้อนรับแขกตาย ก็รีบโทรหาปรมาจารย์ทันที ใครจะไปคิดว่าเบอร์ของปรมาจารย์จะโทรไม่ติดเลย"

"ผมคิดว่าปรมาจารย์น่าจะออกเดินทางไปทั่วสารทิศ ไม่แน่ว่าอาจจะเข้าไปบำเพ็ญเพียรในป่าลึกแล้วก็ได้"

"เพราะงั้นโทรศัพท์ถึงไม่มีสัญญาณ"

หลังจากพูดจบ อนาคตก้าวไกลก็มีสีหน้ากระอักกระอ่วนเล็กน้อย

ในมุมมองของเขา ความสามารถของปรมาจารย์นั้นเหนือกว่าเฉินหยูมาก

เพราะหาปรมาจารย์ไม่พบ อนาคตก้าวไกลถึงได้มาเสี่ยงดวงในห้องไลฟ์สดของเฉินหยู

เฉินหยูพยักหน้าแล้วถามว่า "ตอนนี้คุณอยากให้ผมช่วยอะไรล่ะ รักษาต้นสนต้อนรับแขกที่ตายไปแล้ว หรืออยากถามว่าคุณจะโชคร้ายไหม"

"ปรมาจารย์เป็นคนจัดค่ายกลฮวงจุ้ยให้ผมด้วยตัวเอง แถมยังกำชับนักหนาว่า ต้นสนต้อนรับแขกคือแกนหลักของค่ายกลฮวงจุ้ย"

"ดวงโชคลาภของผมผูกติดกับค่ายกลฮวงจุ้ยอย่างแน่นหนา เรียกได้ว่าถ้าดีก็ดีด้วยกัน ถ้าพังก็พังด้วยกัน"

"ต้นสนต้อนรับแขกตาย ค่ายกลฮวงจุ้ยพังทลาย ดวงโชคลาภของผมก็คงดิ่งลงเหวอย่างรวดเร็ว"

จากนั้น อนาคตก้าวไกลก็ดึงลิ้นชักข้างๆ ออกมา แล้วหยิบซองเอกสารหนาเตอะซองหนึ่งออกมาจากข้างใน

ปรมาจารย์เคยบอกไว้ว่า ต่อหน้าคนในสายวิชา มีอะไรก็ต้องพูดไปตามตรง

หากจริงใจถึงจะศักดิ์สิทธิ์

ถ้าปิดบังเฉินหยู ก็มีแต่จะทำร้ายคนอื่นและทำร้ายตัวเอง

"หมอเฉิน นี่คือเอกสารยื่นประมูลของบริษัทครับ"

"พรุ่งนี้ผมจะนำทีมผู้บริหารหลายคนของบริษัทไปเข้าร่วมงานประมูลครั้งสำคัญ"

เดิมทีอนาคตก้าวไกลมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม

มีค่ายกลฮวงจุ้ยคอยคุ้มครอง ธุรกิจนี้ต้องสำเร็จอย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้ เขากลับไม่มีความมั่นใจเลยสักนิด

"นอกจากผมอยากจะขอให้คุณช่วยรักษาต้นสนต้อนรับแขกที่ตายไปแล้วต้นนี้ ผมยังอยากขอให้คุณช่วยคำนวณดูหน่อยว่า งานประมูลพรุ่งนี้ ผมมีความหวังที่จะคว้าธุรกิจนี้มาได้มากแค่ไหนครับ"

เฉินหยูตอบ "ริบหรี่มาก"

"ว่าแล้วเชียว"

อนาคตก้าวไกลวางซองเอกสารลง แล้วยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเอง

ค่ายกลฮวงจุ้ยถูกทำลาย ธุรกิจจะไปสำเร็จได้อย่างไร

ที่ถามแบบนี้ ก็แค่อยากรู้ว่าสถานการณ์มันเลวร้ายลงไปถึงขั้นไหนแล้ว

เมื่อได้ยินอนาคตก้าวไกลบรรยายถึงปรมาจารย์ราวกับเทพเซียนจุติลงมา

ชาวเน็ตก็เกิดความสนใจในตัวปรมาจารย์ขึ้นมาอย่างมาก

ชาวเน็ตกลุ่มใหญ่ที่เชื่อเรื่องฮวงจุ้ยอย่างหนักและที่บ้านกำลังมีปัญหา ต่างพากันส่งข้อความส่วนตัวไปหาอนาคตก้าวไกลไม่ขาดสาย

ด้วยความหวังว่าจะได้ช่องทางการติดต่อของปรมาจารย์

ต่อให้ปรมาจารย์จะไปบำเพ็ญเพียรบนภูเขา แต่ก็ต้องมีวันออกมา

รอจนกว่าเขาจะออกจากบนภูเขา โทรศัพท์ก็ย่อมต้องโทรติดแน่นอน

แม้ว่าเฉินหยูจะมีความสามารถ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าทุกคนจะมีโอกาสได้วิดีโอคอลกับเฉินหยู

ยิ่งไปกว่านั้น หลายคนต่างก็มีความลับส่วนตัวที่ไม่อาจเปิดเผยได้อยู่ในใจ

หากวิดีโอคอลกับเฉินหยู เรื่องราวแย่ๆ พวกนี้อาจถูกแฉออกมาก็ได้

พอลองคิดดูให้ดี ไปขอความช่วยเหลือจากปรมาจารย์ท่านนั้นน่าจะปลอดภัยกว่า

อนาคตก้าวไกลถามต่อ "หมอเฉิน ผมขอเสียมารยาทถามอีกนิด คุณพอจะคำนวณได้ไหมครับว่าปรมาจารย์ท่านนั้นจะกลับมาเมื่อไหร่"

อนาคตก้าวไกลก็กังวลว่าจะถูกเฉินหยูแฉความลับเช่นเดียวกัน

คนทำธุรกิจไม่มากก็น้อย ต่างก็ต้องมีความลับที่เปิดเผยไม่ได้ทั้งนั้น

การที่เขาวิดีโอคอลกับเฉินหยูในครั้งนี้ มีเป้าหมายที่ชัดเจนมาก

ไม่ว่าจะต้องจ่ายด้วยราคาเท่าไหร่ ก็ต้องขอให้เฉินหยูช่วยให้ได้

เพื่อรักษาต้นสนต้อนรับแขกที่ตายไปแล้ว

นอกเหนือจากนี้ ก็เพื่อถามว่าปรมาจารย์จะกลับมาเมื่อไหร่

ส่วนปัญหาอื่นๆ เดี๋ยวปรมาจารย์ก็คงมาช่วยจัดการเอง

เฉินหยูพูดขึ้น "ผมขอแนะนำให้คุณเลิกติดต่อกับเขาจะดีกว่า"

"ทำไมล่ะครับ"

อนาคตก้าวไกลโพล่งถามออกไป

เฉินหยูยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม "เพราะเขาเป็นแค่นักต้มตุ๋นที่ใช้ความงมงายมาหลอกลวงไงล่ะ"

"หมอเฉิน กรุณาอย่าใส่ร้ายปรมาจารย์ท่านนี้นะครับ!"

"คุณมีความสามารถ ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะไม่มีความสามารถในด้านนี้นี่"

อนาคตก้าวไกลพูดอย่างไม่พอใจ "ความสามารถของปรมาจารย์ ผมเห็นมากับตาตัวเอง"

"เขาช่วยชีวิตผม แล้วก็ช่วยชีวิตลูกชายผมด้วย"

"ถ้าไม่ได้เขาช่วย ป่านนี้ครอบครัวแตกสลายไปนานแล้ว"

"เขาเป็นทั้งปรมาจารย์ฮวงจุ้ย และเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตผม กรุณาถอนคำพูดเมื่อกี้ของคุณด้วยครับ"

หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นที่กล้าใส่ร้ายปรมาจารย์ อนาคตก้าวไกลคงไม่ไว้หน้าแน่ๆ

ในฐานะนักธุรกิจ อนาคตก้าวไกลย่อมรู้ดีว่า อะไรที่เรียกว่าคนอาชีพเดียวกันมักจะเป็นศัตรูกัน

เฉินหยูกับปรมาจารย์ต่างก็เป็นยอดคนที่มีความสามารถ

การจะไม่ลงรอยกัน ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

และเพราะเฉินหยูเองก็มีความสามารถ อนาคตก้าวไกลถึงไม่กล้าพูดจาให้รุนแรงเกินไปนัก

แต่ถ้าลูกน้องเป็นคนพูดแบบนี้ นอกจากจะไล่ออกจากบริษัทแล้ว

ยังต้องทำให้ลูกน้องคนนั้นเข้าใจด้วยว่า อะไรที่เรียกว่าภัยหลุดออกจากปาก

เฉินหยูถามขึ้น "คุณคนไข้ การที่คุณนึกถึงผมเวลาต้องการคนช่วยแก้ปัญหา แสดงว่าคุณก็คงพอจะรู้จักผมอยู่บ้าง"

"คุณเคยได้ยินไหมว่าผมเคยใส่ร้ายคนอื่น"

อนาคตก้าวไกลขมวดคิ้ว

เหมือนจะไม่เคยได้ยินจริงๆ ว่าเฉินหยูเคยใส่ร้ายใคร

แต่การที่เขาบอกว่าปรมาจารย์เป็นนักต้มตุ๋น อนาคตก้าวไกลก็ไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด

"หมอเฉิน คุณมีหลักฐานพิสูจน์คำพูดของคุณไหมครับ"

อนาคตก้าวไกลถามกลับ

เฉินหยูมีสีหน้าเรียบเฉย "คุณลองคิดดูสิว่า หลังจากเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ ปรมาจารย์คนนั้นไปเยี่ยมคุณที่โรงพยาบาล นอกจากจะปลอบใจคุณแล้ว เขายังพูดอะไรกับคุณอีกบ้าง"

เมื่อได้ยินคำถามนี้ อนาคตก้าวไกลก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

พลางนึกย้อนไปถึงตอนที่กำลังรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล

หลังจากเข้าโรงพยาบาลได้สองวัน ปรมาจารย์ก็มาหาโดยที่ไม่ได้เชิญ

เขาปลอบอนาคตก้าวไกลให้พักผ่อนรักษาตัวให้สบายใจ หลังจากผ่านเคราะห์ร้ายถึงเลือดตกยางออกในครั้งนี้ ดวงชะตาก็เริ่มดีขึ้นแล้ว

หากอยากให้ดวงชะตาดีขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ ยังต้องหมั่นทำความดีและสร้างบุญกุศลให้มาก

เขาเกลี้ยกล่อมอนาคตก้าวไกลว่าอย่าไปเอาเรื่องเอาราวกับคนขับรถเลย

คนขับรถที่ก่อเหตุเป็นเพราะรถขัดข้อง ถึงได้พุ่งชนอนาคตก้าวไกล

ไม่ได้ตั้งใจจะชนแต่อย่างใด

การหมั่นสร้างบุญกุศลและผูกมิตรให้กว้างขวาง จะช่วยให้เขาเปลี่ยนเคราะห์ร้ายเป็นดี และมีดาวแห่งโชคลาภคอยส่องสว่าง

เมื่อรู้สึกว่าปรมาจารย์พูดมีเหตุผล ประกอบกับเรื่องมันก็เกิดขึ้นไปแล้ว

ต่อให้ส่งคนขับรถที่ก่อเหตุเข้าคุกไป ก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมา

อนาคตก้าวไกลจึงทำตัวเป็นพ่อพระ นอกจากจะไม่เอาผิดคนขับรถแล้ว

ยังยกเว้นค่าซ่อมรถที่อีกฝ่ายควรจะต้องจ่ายให้อีกด้วย

เฉินหยูยิ้มบางๆ "เขาบอกคุณว่า การให้อภัยคนขับรถจะช่วยสร้างบุญกุศลให้ตัวเอง และได้รับผลบุญตอบแทนสินะ"

"แล้วถ้าผมบอกคุณว่า นี่คือแผนที่พวกเขาร่วมมือกันจัดฉากขึ้นมา คุณจะคิดยังไงล่ะ"

"คนขับรถตั้งใจชนคุณ หมอและพยาบาลที่ปรากฏตัวในที่เกิดเหตุ ก็ไม่ได้บังเอิญผ่านมาพอดีหรอกนะ"

"แถมยังมีคนจ่ายเงินจ้างให้มารอคุณออกจากบ้านโดยเฉพาะ"

"พวกเขานั่งอยู่ในรถ และคอยสะกดรอยตามคุณมาตลอด"

"เมื่อไหร่ที่คุณเกิดอุบัติเหตุ สองคนนี้ก็จะเข้าไปปฐมพยาบาลคุณเป็นคนแรกทันที"

อนาคตก้าวไกลถึงกับตกตะลึงไปทั้งตัว

ถ้าสิ่งที่เฉินหยูพูดเป็นความจริง จิตใจของปรมาจารย์ก็โคตรจะเหี้ยมโหดเกินไปแล้ว

หากพลาดไปแค่นิดเดียว ตัวเขาอาจจะถูกชนตายได้เลยนะ

เพื่อให้ได้รับความไว้วางใจจากเขา ปรมาจารย์ถึงกับเอาชีวิตคนมาล้อเล่นเลยหรือ

แต่ว่า... เรื่องพวกนี้เป็นความจริงงั้นเหรอ

"เชี่ย เดี๋ยวนี้วงการหมอดูเขาแข่งขันกันดุเดือดขนาดนี้เลยเหรอ"

"นี่มันดุเดือดที่ไหนกัน นี่มันฆาตกรรมชัดๆ"

"มิน่าล่ะปรมาจารย์ถึงไม่รับสาย ไม่ใช่ไม่มีสัญญาณหรอก แต่น่าจะบล็อกพี่ชายคนนี้ไปแล้วมากกว่า"

"ทำเรื่องชั่วร้ายไว้ ก็ต้องกลัวผีมาเคาะประตูบ้านเป็นธรรมดา"

"ปรมาจารย์อะไรกัน ก็แค่นักต้มตุ๋นแถมยังเป็นอาชญากรอีกต่างหาก"

เมื่อได้สติกลับมา อนาคตก้าวไกลก็พูดตะกุกตะกักว่า "หมอ... หมอเฉิน เคราะห์ร้ายถึงเลือดตกยางออกของลูกชายผม... คงไม่ได้เป็นฝีมือเขาเหมือนกันใช่ไหมครับ"

"คุณตอบถูกแล้ว"

เฉินหยูพูดเรียบๆ

"เคราะห์ร้ายถึงเลือดตกยางออกที่ลูกชายคุณเจอ นอกจากจะเป็นอุบายที่เขาสร้างขึ้นมาแล้ว ยังได้รับความร่วมมืออย่างเต็มใจจากลูกชายคุณอีกด้วย"

"อะไรนะ! ลูกชายผมให้ความร่วมมือเองงั้นเหรอ!!!"

"ทำไมเขาถึงทำแบบนั้นล่ะ"

อนาคตก้าวไกลอึ้งกิมกี่ไปโดยสมบูรณ์

ลูกชายเพิ่งจะอายุยี่สิบ แต่กลับไปร่วมมือกับคนที่มีเจตนาแอบแฝงมาหลอกลวงพ่อตัวเอง

หรือว่าคิดจะก่อกบฏยึดอำนาจกันแน่

(จบตอน)