พลิกชะตามาสร้างอาณาจักรโสมยุค 70

พลิกชะตามาสร้างอาณาจักรโสมยุค 70 · khram

ตอนที่ 293

บทที่ 293 จุดระเบิด

“ที่ปรึกษาสวี่ ไม่ใช่ว่าลุงจะดูถูกเธอนะ เรื่องอื่นเธออาจจะเก่ง แต่เรื่องนี้เธอไม่ไหวหรอก

เธออย่ามาเดินเพ่นพ่านแถวนี้เลย เดี๋ยวพอถึงเวลาจุดระเบิดเข้า แล้วเธอเจ็บตัวขึ้นมาจะทำยังไง?”

คนงานรุ่นใหญ่คนหนึ่งยกมือขึ้นจะไล่สวี่ซื่อเยี่ยนออกไป

“ลุงครับ ผมได้ยินว่าวันนี้จะจุดระเบิดเพื่อระเบิดตอไม้ เลยตั้งใจมาดูด้วยตัวเอง

ของพวกนี้มันอันตรายมากนะครับ แน่ใจแล้วหรือว่าวางระเบิดเรียบร้อยแล้ว? จะให้ตรวจซ้ำอีกรอบไหมครับ?”

สวี่ซื่อเยี่ยนพูดไปก็พยายามจะเดินเข้าไปในพื้นที่

“เฮ้ ๆ คุณที่ปรึกษา จะทำอะไรน่ะ? อย่ามาก่อกวนได้มั้ย?

พวกเราเป็นมือเก๋าทำงานระเบิดมาหลายปีแล้ว เรื่องแค่นี้จะไม่เป็นหรือไง?

ระเบิดวางเรียบร้อยแล้ว กำลังจะเคลียร์พื้นที่ คุณอย่าเข้าไปเลยนะ มันอันตรายมาก ถ้าเกิดอะไรขึ้นจะลำบาก!”

คนงานหลายคนยื่นมือมาขวางเขาไว้

“ไม่ใช่นะครับลุง ผมพูดเพราะเป็นห่วงจริง ๆ แน่ใจแล้วหรือครับว่าเตรียมทุกอย่างพร้อม?

เรื่องพวกนี้มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ต่อให้มีประสบการณ์แค่ไหนก็ประมาทไม่ได้เลย” สวี่ซื่อเยี่ยนพยายามจะเข้าไปแต่โดนกันเอาไว้ก็เริ่มออกอาการร้อนใจ

“โอ๊ย เธอนี่มันเรื่องมากจริง ๆ นะ เด็กเมื่อวานซืน ตอนฉันเริ่มทำงานในฟาร์ม เธอยังใส่กางเกงเปิดก้นอยู่เลยมั้ง”

“ที่ปรึกษาสวี่ ไม่ใช่ว่าลุงจะคุยโตนะ

เรื่องอื่นลุงยอมรับว่าเธอมีฝีมือ แต่เรื่องจุดระเบิดนี่นะ ถ้าในฟาร์มนี้ลุงหลี่ของเธอยังเป็นอันดับสอง ไม่มีใครกล้าบอกว่าเป็นที่หนึ่งหรอก”

คนงานรุ่นใหญ่คนนั้นพูดด้วยความภาคภูมิใจพลางตบอกตัวเองอย่างมั่นใจ

“เจ้าเด็กหนุ่ม ยังมีอะไรอีกมากที่ต้องเรียนรู้ ถึงแม้จะได้ระดับเทคนิคชั้นเจ็ดแล้วก็เถอะ แต่ในฟาร์มนี้ ฝีมือของเธอยังเทียบคนเก่าไม่ได้หรอก

เอาเถอะ เรื่องตรงนี้ไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายแล้ว รีบออกไปจากพื้นที่ได้แล้ว เรากำลังจะจุดระเบิดเดี๋ยวนี้แหละ”

ลุงหลี่ส่งสัญญาณให้คนอื่นๆ ช่วยกันพาสวี่ซื่อเยี่ยนออกไป

ในความทรงจำของสวี่ซื่อเยี่ยน เขาจำได้ว่าในชาติที่แล้วเคยได้ยินหานเหวินจงเล่าว่า ในปี 1983 ฟาร์มเคยเกิดอุบัติเหตุจากการระเบิดเพื่อถอนตอไม้

มีจุดระเบิดหนึ่งที่จุดไฟไปแล้วแต่ไม่เกิดระเบิด คนงานเข้าใจว่าเป็นเพราะไส้ระเบิดหรือหัวระเบิดไม่ทำงาน จึงเข้าไปขุดดินออก

แต่ความจริงคือไส้ระเบิดโดนรากไม้ขวางไว้ ทำให้ไฟลุกช้ากว่าปกติ

พอดินถูกขุดออก อากาศเข้าได้มากขึ้น ไส้ระเบิดก็ลุกไวขึ้น สุดท้ายก็ระเบิดขึ้นมาทันที

คนที่ขุดโดนระเบิดตายคาที่ ว่ากันว่าลำไส้ปลิวออกมาเลย ส่วนคนที่อยู่ใกล้ๆ ก็ได้รับบาดเจ็บทั้งเบาและหนัก กลายเป็นอุบัติเหตุใหญ่ของฟาร์ม

สวี่ซื่อเยี่ยนไม่ได้มีเจตนาอื่น เขาแค่อยากมาตรวจดูด้วยตัวเอง เผื่อว่ามีอะไรผิดปกติจะได้ช่วยชีวิตใครไว้ได้สักคน

ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาจริงๆ มันไม่ใช่แค่อุบัติเหตุ แต่จะกลายเป็นโศกนาฏกรรมที่ลืมไม่ลง ใครที่เจอแบบนั้นเข้า ชีวิตก็พังหมด

แต่คนพวกนี้กลับกันเขาไว้ทั้งจากซ้ายจากขวา ไม่ยอมให้เข้าไปตรวจอะไรเลย

ที่แย่คือ ท่าทีของพวกเขาไม่ใช่เพราะกลัวความยุ่งยาก แต่เต็มไปด้วยความดูแคลน เหมือนกับว่าไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาเลย

สวี่ซื่อเยี่ยนรู้ดี ตั้งแต่เขามาเป็นที่ปรึกษาเทคนิคที่ฟาร์มหนึ่งนี้ คนงานหลายคนก็ไม่สบอารมณ์

พวกเขาเห็นว่าเขายังหนุ่มแน่น แต่กลับได้เงินเดือนระดับเทคนิคชั้นเจ็ด ก็เลยมองว่าเขาแค่โชคดี ได้ฟลุกเจออะไรบางอย่างในแปลงโสม เลยถูกยกย่องเกินจริง

ยังหนุ่มยังแน่นจะมีฝีมืออะไรนักหนา? ถึงกับมาเป็นที่ปรึกษาให้พวกที่ทำงานมานานสิบยี่สิบปีเนี่ยนะ?

สำหรับเรื่องพวกนี้ สวี่ซื่อเยี่ยนไม่ได้โกรธอะไร คนอื่นไม่เชื่อก็ไม่แปลก

ถึงอย่างไร เขาก็เพิ่งเข้ามาทำงานแค่ไม่นาน แต่ได้เงินเดือนสูง จะมีคนไม่พอใจเขาก็เข้าใจได้

ทางเดียวที่จะตอบกลับข้อกังขาเหล่านี้ คือการทำผลงานให้เห็น ใช้ความสามารถพิสูจน์ตัวเอง

ตั้งแต่วันแรกที่เริ่มทำงาน สวี่ซื่อเยี่ยนก็กัดฟันตั้งใจว่าจะต้องแสดงผลงานให้ได้

แต่เรื่องพวกนี้มันไม่ใช่ว่าจะเห็นผลในสามวันห้าวัน ต้องใช้เวลา

วันนี้เขามาด้วยความหวังดีแท้ๆ แต่กลับโดนคนพวกนี้มองด้วยอคติ ทำให้สวี่ซื่อเยี่ยนก็เริ่มหงุดหงิดเหมือนกัน เลยเลิกพูดตามคนอื่นถอยออกไปนอกเขตปลอดภัย

ที่นี่ ทุกคนถอยห่างออกมาเกินห้าสิบเมตร แล้วมีคนหนึ่งโบกธงแดงในมือ เพื่อส่งสัญญาณไปยังฝั่งตรงข้าม

อีกฝ่ายหนึ่งเริ่มจุดไส้ระเบิด

การระเบิดตอไม้บางครั้งก็ทำแบบจุดเดียว บางครั้งก็ระเบิดพร้อมกันหลายจุด ขึ้นอยู่กับว่าตอไม้อยู่ใกล้กันมากแค่ไหน

ถ้าอยู่ใกล้กันก็ระเบิดพร้อมกันได้ แต่ถ้าอยู่ห่างก็ต้องจุดแยกกันทีละจุด

ไม่ว่าจะจุดเดี่ยวหรือจุดหลายจุดพร้อมกัน ต้องเว้นความยาวของไส้ระเบิดให้เพียงพอ ถ้าเป็นการจุดพร้อมกัน ต้องให้ไส้ของจุดแรกยาวหน่อย จุดหลังๆ ค่อยสั้นลง

ความยาวของไส้ระเบิด ต้องเผื่อให้คนจุดมีเวลาวิ่งออกไปได้อย่างน้อยสิบเมตรก่อนระเบิดจะทำงาน

แปลงเพาะโสมแถบนี้มีตอไม้ใหญ่อยู่เยอะมาก ลุงหลี่จึงแบ่งคนออกเป็นกลุ่ม ๆ แล้วสั่งให้วางระเบิดพร้อมกันแบบกลุ่ม จะได้เสร็จเร็วขึ้น

หนึ่งกลุ่มมีสายชนวนประมาณสิบเส้น พอจุดไฟครบทุกเส้น คนที่รับหน้าที่จุดก็วิ่งหนีสุดฝีเท้า วิ่งไปได้ไม่ถึงยี่สิบเมตร เสียงระเบิดจากชนวนเส้นแรกก็ดังขึ้น

ฝั่งโน้นระเบิดเสียงดังปัง ๆ ติดต่อกัน ฝั่งนี้ลุงหลี่กับพวกก็เริ่มนับเสียงในใจ เพื่อดูว่าแต่ละชุดระเบิดครบดีหรือมีลูกไหนไม่ระเบิด

“อืม ครบสิบลูก ระเบิดหมด ไปชุดต่อไป”

พอเสียงระเบิดชุดนั้นจบลง ทุกคนยืนยันว่าเสียงครบ ลุงหลี่จึงโบกธงแดงให้สัญญาณไปยังฝั่งที่จุดระเบิดต่อ

เมื่อได้รับสัญญาณ ฝั่งนั้นก็เริ่มจุดไฟที่ชุดต่อไปทันที

ช่วงแรก ๆ ทุกชุดระเบิดสมบูรณ์ ลุงหลี่มองสวี่ซื่อเยี่ยนสองครั้งแล้วก็แค่นเสียง “ฮึ” ออกมา

น้ำเสียงกับแววตาสื่อชัดว่าไม่พอใจที่สวี่ซื่อเยี่ยนมายุ่ง มาตั้งข้อสงสัยกับฝีมือเขา

สวี่ซื่อเยี่ยนก็ไม่เถียงอะไร ได้แต่มองออกไปไกล ๆ ถ้าทุกอย่างเป็นไปด้วยดีเขาก็ยิ่งสบายใจ ใครจะไปหวังให้เกิดเรื่องล่ะ? นั่นมันชีวิตคน เป็นเรื่องล้อเล่นเสียที่ไหน

ธงแดงยังคงถูกโบกอีกครั้ง ฝั่งโน้นจุดไฟต่อทันที

แต่คราวนี้ จุดชนวนหกลูก กลับได้ยินเสียงระเบิดแค่ห้าครั้ง “เหมือนจะมีลูกหนึ่งไม่ระเบิดใช่ไหม?”

ลุงหลี่รอฟังเสียงระเบิดลูกที่หก แต่ไม่มาสักที สีหน้าก็เปลี่ยนทันที ถามเสียงเครียด

“ใช่ครับ ผมนับเมื่อกี้ ได้แค่ห้าลูก ดูเหมือนจะมีลูกไหนไม่ระเบิด” คนข้าง ๆ ตอบ

“น่าจะเป็นเพราะสายชนวนหรือว่าระเบิดหลุดจากหลุม” อีกคนคาดเดา

“เดี๋ยวฉันไปดูเอง” ลุงหลี่สีหน้าถมึงทึง กำลังจะเดินไปตรวจสอบ

“ลุง อย่าเพิ่งไป รออีกหน่อย!”

สวี่ซื่อเยี่ยนรีบคว้าตัวเขาไว้ หันไปตะโกนเรียกคนที่อยู่ฝั่งจุดระเบิดว่า “กลับมาก่อน อย่าเพิ่งไป อย่าเข้าไปเด็ดขาด!”

แต่สองฝั่งอยู่ไกลกัน เสียงตะโกนฟังไม่ค่อยได้ยิน

โชคดีที่ฝั่งโน้นไม่ได้รับสัญญาณจากธงแดง จึงไม่กล้าเคลื่อนไหว ก็ยืนนิ่งรออยู่ตรงนั้น

ลุงหลี่ถูกสวี่ซื่อเยี่ยนขวางไว้ก็เริ่มหงุดหงิด

“เฮ้! เจ้าหนุ่มนี่จะอะไรนักหนา? วันนี้จงใจขึ้นเขามาป่วนใช่ไหม?