เมื่อกลับถึงโรงแรม กู้สิงกับเฉินหลิงซูก็ร่วมรักกันนานนับชั่วโมง โดยปิดท้ายด้วยการปลดปล่อยภายในตัวเธอ
ลั่วหนิงมีคิวงานต้องไปทำ ไม่เหมือนเฉินหลิงซูที่เข้าร่วมรายการเดียวกันกับกู้สิง ทั้งสองจึงสามารถอยู่ด้วยกันได้ตลอดเวลา
ทั้งสองคนอาบน้ำด้วยกัน
จากนั้นไม่นาน เฉินหลิงซูก็หลับไปในอ้อมแขนของกู้สิง เพราะวันนี้เธอเป็นฝ่ายคุมเกมอยู่ด้านบนเป็นหลัก ต่อให้ช่วงเอวจะมีแรงดีแค่ไหนก็ยังเหนื่อยแทบขาดใจอยู่ดี
ทว่ากู้สิงกลับดูกระปรี้กระเปร่า เขาเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ครู่หนึ่งและเตรียมตัวจะพักผ่อนเช่นกัน
นึกไม่ถึงว่าจู่ๆ วีแชตจะสั่นเตือนว่ามีข้อความเข้า
กงชิงอี๋: 【ขอบคุณนะ】
กู้สิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเข้าใจในทันทีว่ากงชิงอี๋กำลังขอบคุณเรื่องที่เขาช่วยเธอไว้ในการแข่งขันวันนี้
เขาพิมพ์ตอบกลับไป: 【ไม่เป็นไรหรอก】
กงชิงอี๋: 【ตอนที่จบรายการฉันอยากจะขอบคุณนายต่อหน้าเลยนะ แต่กลัวแฟนของนายจะไม่พอใจ กลับไปไม่ได้โดนสั่งให้คุกเข่าบนกระดานซักผ้าใช่ไหม】
กู้สิง: 【ฮ่าๆ คุกเข่าตั้งนาน ตอนนี้ยังเจ็บเข่าอยู่เลย】
กงชิงอี๋: 【(ปิดปากหัวเราะ) นายทายสิว่าฉันเชื่อไหม? เฉินหลิงซูไม่กล้าลงโทษนายหรอก ต่อให้กล้าก็คงตัดใจทำไม่ลงอยู่ดีแหละ】
กู้สิง: 【(อีโมจิหัวหมา)】
กงชิงอี๋: 【ทำไมถึงช่วยฉันล่ะ?】
กู้สิง: 【แอบชอบเธอมั้ง】
คำพูดนี้แน่นอนว่าเป็นการล้อเล่น แต่พอส่งไปแล้วกู้สิงก็รู้สึกว่ามันดูคลุมเครือเกินไปหน่อย ทว่าหากกดยกเลิกข้อความก็จะยิ่งดูมีพิรุธเข้าไปใหญ่ จึงทำได้เพียงปล่อยเลยตามเลย
กงชิงอี๋: 【(อีโมจิทุบหัว) พูดจริงจังหน่อยสิ!】
กู้สิง: 【พวกเราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไม่ใช่เหรอ ก่อนหน้านี้เธอก็เคยช่วยฉันไว้นี่นา】
กงชิงอี๋: 【ฉันช่วยนายเพราะได้ค่าตอบแทน แต่นายช่วยฉันโดยไม่ได้ขอค่าตอบแทนเลยนะ】
กู้สิง: 【งั้นเธอก็ให้ค่าตอบแทนฉันหน่อยสิ (แอบขำ)】
กงชิงอี๋: 【ได้สิ นายอยากได้ค่าตอบแทนอะไรล่ะ?】
กู้สิง: 【ขอฟังเรื่องซุบซิบหน่อย เรื่องของเธอกับถังเหยามันเป็นยังไงมายังไงกันแน่?】
กงชิงอี๋: 【เมื่อก่อนพวกเราเคยเป็นเพื่อนสนิทกันที่สุด ความสัมพันธ์ก็คล้ายๆ กับเฉินหลิงซูและลั่วหนิงนั่นแหละ...】
เมื่อได้ฟังคำบอกเล่าของกงชิงอี๋ กู้สิงก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเวลาที่เธอเผชิญหน้ากับถังเหยาถึงได้ดูเสียอาการไปบ้าง
เรื่องเพื่อนสนิทแตกคอกันแบบนี้ ในวงการบันเทิงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลย
อันที่จริงเพื่อนสนิทในวงการบันเทิงที่ไม่กลายเป็นศัตรูกันในตอนท้ายสิถึงจะเป็นส่วนน้อย
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนที่ต่างฝ่ายต่างก็มีหน้าที่การงานก้าวหน้าเป็นอย่างดี แถมยังต้องกลายมาเป็นคู่แข่งกันในสายงานอยู่บ่อยครั้งด้วยแล้ว
ต่อให้ตัวศิลปินจะใจกว้างและสามารถแข่งขันกันอย่างยุติธรรมได้ แต่ทีมงานที่อยู่เบื้องหลังของแต่ละฝ่ายก็ย่อมต้องตั้งตนเป็นปรปักษ์ต่อกันอย่างแน่นอน
นานวันเข้า ศิลปินจะไม่ได้รับผลกระทบได้อย่างไร?
กงชิงอี๋: 【นายคิดว่าฉันใจแคบเกินไปหรือเปล่า?】
กู้สิงยิ้มบางๆ พิมพ์ตอบไปว่า: 【ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก แต่เธอก็ไม่ได้ผิดเหมือนกันนั่นแหละ】
กงชิงอี๋: 【นายพูดถูก ฉันไม่สามารถเอาความรู้สึกของตัวเองไปกะเกณฑ์ให้คนอื่นเป็นแบบนั้นแบบนี้ได้ แต่นายก็รู้นี่นา ว่าสำหรับคนที่สนิทที่สุดแล้ว เรามักจะมีความคาดหวังที่สูงกว่าปกติเสมอ】
สำหรับคนที่สนิทที่สุดแล้ว เรามักจะมีความคาดหวังที่สูงกว่าปกติเสมอ...
กู้สิงนึกถึงความขัดแย้งของเขากับเฉินหลิงซูในตอนนั้น เขาพิมพ์ตอบกลับไป: 【อืม ถ้าฉันเป็นเธอ ก็คงจะรู้สึกผิดหวังเหมือนกัน】
กงชิงอี๋: 【ขอบคุณนะที่พูดแบบนี้】
ผ่านไปครู่หนึ่ง จู่ๆ กงชิงอี๋ก็ส่งข้อความมาอีกครั้ง: 【ในเมื่อคืนนี้นายก็ช่วยฉันไปครั้งหนึ่งแล้ว ช่วยฉันอีกสักครั้งจะได้ไหม?】
กู้สิง: 【?】
กงชิงอี๋: 【เทปหน้าฉันอยากร้องเพลง "บทกวีร้อยแก้วที่พ่อเขียน" พี่รื่นช่วยมอบลิขสิทธิ์ให้พี่สะใภ้รุ่นหน่อยได้ไหม (ยิ้ม)】
กู้สิงหลุดขำ
กงชิงอี๋คนนี้ เรียกตัวเองว่าพี่สะใภ้รุ่นเนี่ยนะ จะดีเหรอ?
แต่น่าเสียดายที่กู้สิงไม่อาจมอบลิขสิทธิ์เพลงนี้ให้ได้
แม้จะรู้สึกลำบากใจอยู่บ้าง แต่กู้สิงก็ยังคงพิมพ์ตอบไปว่า: 【ตามหลักแล้วเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ฉันควรจะช่วยนะ แต่ซูซูก็วางแผนจะร้องเพลง "บทกวีร้อยแก้วที่พ่อเขียน" ในเทปหน้าเหมือนกัน แถมฉันก็รับปากเธอไปแล้วด้วย...】
อันที่จริงกู้สิงเข้าใจว่าทำไมทั้งเฉินหลิงซูและกงชิงอี๋ถึงอยากร้องเพลงนี้
เพราะหากเป็นเพลงเกี่ยวกับความรักความผูกพันในครอบครัว สิ่งแรกที่คนส่วนใหญ่จะนึกถึงเป็นอันดับแรกในหัว ย่อมต้องเป็นผลงานที่เกี่ยวกับพ่อแม่อย่างแน่นอน
และผลงานที่เกี่ยวกับพ่อแม่นั้น โดยพื้นฐานแล้วก็เป็นสิ่งที่ผู้ชมฟังกันจนหูแฉะไปหมดแล้ว
ส่วนเพลงที่ผู้ชมไม่ค่อยคุ้นเคย คุณภาพและกระแสความนิยมก็ยังไม่ค่อยถึงเกณฑ์ ทำให้ดูเป็นเพลงนอกกระแสไปสักหน่อย
ในสถานการณ์เช่นนี้ เพลง "บทกวีร้อยแก้วที่พ่อเขียน" จึงจัดว่าเป็นผลงานที่ยังไม่เก่าเกินไป อีกทั้งยังมีคุณภาพและกระแสความนิยมที่มากพอ
ไม่ว่าใครจะเป็นคนร้อง ขอเพียงแค่ไม่ทำพังจนเกินไป โดยพื้นฐานแล้วอันดับก็คงออกมาไม่แย่นัก!
นี่แหละคือจุดที่น่าสนใจของรายการวาไรตี้ดนตรี บางครั้งการเลือกเพลงที่เหมาะสมก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้ว เพลง "บทกวีร้อยแก้วที่พ่อเขียน" ของกู้สิงเพลงนี้ ก็คือตัวเลือกที่ประสบความสำเร็จอย่างมากซึ่งทุกคนต่างก็นึกถึง
ไม่กี่วินาทีต่อมา
กงชิงอี๋ตอบกลับ: 【โอเคจ้ะ】
เธอคงจะผิดหวังสินะ เพราะยังไงลึกๆ แล้วกงชิงอี๋ก็คงไม่อยากแพ้ถังเหยาอย่างแน่นอน แต่กู้สิงก็ไม่อาจมอบเพลงที่แฟนสาวต้องการไปให้เธอได้
ระหว่างที่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น
กงชิงอี๋ก็ส่งข้อความมาอีกครั้ง: 【ถ้างั้นนายมีเพลงอะไรจะแนะนำไหม?】
กู้สิง: 【เธออยากร้องเพลงแนวไหนล่ะ?】
กงชิงอี๋: 【ฉันมีน้องชายคนหนึ่ง ความจริงก็อยากร้องเพลงเกี่ยวกับน้องชายนะ แต่เหมือนจะไม่มีเพลงที่เหมาะสมเลย】
กู้สิงรู้สึกสะกิดใจ: 【เป็นไอเดียที่ดีมากเลยนะ】
เพลงที่เกี่ยวกับความรักความผูกพันในครอบครัว คาดว่าคนส่วนใหญ่ก็คงเลือกที่จะเขียนถึงแม่หรือไม่ก็พ่อ
มันเกร่อเกินไปแล้ว
ถ้าหากกงชิงอี๋สามารถร้องเพลงที่เกี่ยวกับน้องชายได้ สำหรับผู้ชมแล้ว มันน่าจะเป็นอะไรที่แปลกใหม่มากทีเดียว
ทว่าในวงการเพลงของซีโจว เพลงที่เขียนถึงน้องชายนั้นกลับไม่มีผลงานที่โด่งดังเลย ดังนั้นแม้ว่าไอเดียนี้จะมาถูกทาง แต่ก็ไม่อาจนำมาปฏิบัติจริงได้
คงไม่ใช่ว่าจะฝืนร้องเพลงเกี่ยวกับน้องชายเพียงเพื่ออยากให้แตกต่างจากคนอื่นหรอกใช่ไหม?
ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงเป็นการได้ไม่คุ้มเสียและให้ความสำคัญผิดจุดแล้ว หากเพลงมันแย่เกินไป หรือนอกกระแสเกินไป ท่วงทำนองไม่ติดหูพอ ต่อให้จะเป็นเพลงเกี่ยวกับใครก็ไม่มีประโยชน์ทั้งนั้น!
กงชิงอี๋ยังกล่าวอีกว่า: 【ไอเดียดีไปก็เปล่าประโยชน์ ฉันลองหาดูแล้ว เพลงเกี่ยวกับน้องชายก็พอมีอยู่บ้าง แต่ฉันไม่ค่อยชอบเลย】
กู้สิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง: 【เธอลองดูเพลงนี้หน่อยว่าได้ไหม】
อันที่จริงในวงการเพลงจีนก็มีเพลงเกี่ยวกับน้องชายเพลงหนึ่งที่ได้รับความนิยมไม่เลวเลยทีเดียว
ชื่อเพลงว่า "ทงโส่วทงเจี่ยว" ต้นฉบับร้องโดยเวินหลาน
แม้จะเรียกไม่ได้ว่าเป็นเพลงฮิตถล่มทลาย แต่ก็เป็นที่รู้จักในหมู่คนทั่วไปค่อนข้างมาก
เพราะยังไงเสีย เพลงครอบครัวที่เขียนเกี่ยวกับพี่น้องแบบนี้ โดยพื้นฐานแล้วก็แทบจะไม่มีเพลงไหนที่นำมาใช้ทดแทนได้อย่างยอดเยี่ยมเลย
ดังนั้น
กู้สิงจึงแลกเพลง "ทงโส่วทงเจี่ยว" จากระบบ แล้วส่งตรงไปให้กงชิงอี๋
กงชิงอี๋: 【?】
กงชิงอี๋: 【!!!】
กงชิงอี๋: 【นี่นายแต่งเพลงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!?】
ตกใจหมดเลย!
กงชิงอี๋อดไม่ได้ที่จะนึกถึงประสบการณ์ตอนที่กู้สิงเคยแต่งเพลงต่อหน้าเธอ
หรือว่าเพลงนี้ กู้สิงจะเพิ่งแต่งขึ้นมาสดๆ ร้อนๆ?
ถ้าเป็นคนอื่นส่งเพลงแบบนี้มาให้ กงชิงอี๋คงจะคิดว่าอีกฝ่ายแต่งเตรียมเอาไว้นานแล้วอย่างแน่นอน
แต่กู้สิงไม่เหมือนกัน!
หมอนี่มันเป็นสัตว์ประหลาดชัดๆ!
กู้สิง: 【เธอไม่ต้องสนหรอก เอาเป็นว่าเพลงก็อยู่ตรงนี้แล้ว ถ้าอยากร้องก็ลองดูได้นะ】
กงชิงอี๋: 【...】
หลังจากส่งเครื่องหมายจุดไข่ปลามาเป็นพรวน จู่ๆ กงชิงอี๋ก็ถามขึ้นว่า: 【ทำไมนายถึงดีกับฉันขนาดนี้ล่ะ?】
กู้สิงตกอยู่ในความเงียบ
จะให้บอกว่าตัวเขาเป็นพวกมีอีโก้แบบผู้ชายเต็มขั้น มีความรู้สึกอยากครอบครองรุนแรงจนเข้าขั้นโรคจิต แถมยังเคยแกล้งเป็นคู่รักหรือแม้กระทั่งสามีภรรยากับเธอมาก่อน ก็เลยอยากจะดูแลเธอให้มากหน่อยงั้นเหรอ?
คำพูดพรรค์นี้ใครจะไปกล้าพูดออกไปกันล่ะ
ดังนั้นกู้สิงจึงไม่ได้อธิบายอะไร เขาเพียงแค่พิมพ์ตอบไปว่า: 【ราตรีสวัสดิ์】
