แปะๆๆๆ!
เมื่อเพลง "จงอู๋เยี่ยน" ที่เฉินหลิงซูขับร้องจบลง เสียงปรบมือก็ดังเกรียวกราวขึ้นที่ด้านล่างเวที!
ลั่วหนิงเองก็กำลังปรบมือเช่นกัน
และหลังจากที่เฉินหลิงซูโค้งคำนับแล้วเดินลงจากเวที ในช่วงเวลาที่รอให้นักร้องคนต่อไปขึ้นแสดง ลั่วหนิงก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังมาจากข้างกาย
"ลั่วหนิงใช่ไหม สวัสดี ฉันคือหลินนั่ว"
ลั่วหนิงมองไปที่หญิงสาวข้างกาย ตอนที่เธอเพิ่งเข้ามาในงาน เธอแค่มองผ่านๆ รู้เพียงว่าหลินนั่วนั่งอยู่ข้างๆ แต่ไม่ได้สังเกตอย่างละเอียด
แม้ว่าหลินนั่วจะเป็นผู้บริหารระดับสูงของตำนาน แต่นิสัยของลั่วหนิงก็เป็นแบบนี้
จนกระทั่งหลินนั่วเป็นฝ่ายทักทายก่อน ลั่วหนิงถึงได้พิจารณาองค์หญิงแห่งตำนานที่ถูกเล่าขานคนนี้อย่างจริงจัง จากนั้นก็พยักหน้าเบาๆ แล้วพูดว่า
"สวัสดีค่ะ ประธานหลิน"
หลินนั่วยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า "ที่เธอปฏิเสธสัญญาคราวก่อน ฉันรู้สึกเสียดายมากเลยนะ"
ลั่วหนิงตอบกลับอย่างเรียบเฉย "ในสัญญามีข้อกำหนดเรื่องการฝึกซ้อมแบบปิดเป็นเวลานาน ฉันไม่สามารถแยกจากแฟนได้หรอกค่ะ"
"เข้าใจล่ะ"
หลินนั่วเอียงคอ ดวงตาโค้งลงเป็นรูปสระอิ ลั่วหนิงกับเฉินหลิงซูช่างแตกต่างจากเด็กผู้หญิงพวกนั้นที่ชอบพี่ชายเมื่อหลายปีก่อนจริงๆ
บางทีอาจจะเป็นเพราะเหตุนี้ พี่ชายถึงได้ประกาศคบกับพวกเธอสองคนอย่างเป็นทางการกระมัง
ระหว่างที่กำลังครุ่นคิด นักร้องคนที่สองก็ขึ้นเวทีมาแล้ว หลินนั่วไม่ได้พูดคุยกับลั่วหนิงต่อ เธอเพียงแค่อยากจะมองดู 'พี่สะใภ้' คนนี้ใกล้ๆ ก็เท่านั้น
เพราะถึงอย่างไร พี่สะใภ้อีกคนอย่างเฉินหลิงซู หลินนั่วก็ได้ติดต่อพูดคุยด้วยมาหลายครั้งแล้ว
และเมื่อนักร้องคนที่สองปรากฏตัวขึ้น เฉินหลิงซูที่กลับมาถึงห้องโถงนักร้องแล้ว ก็จับมือกู้สิงอีกครั้ง พร้อมกับกระซิบที่ข้างหูเขาด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อยว่า
"ประธานหลินมาเชียร์ฉันที่งานด้วยแหละ"
"ดูเหมือนว่าประธานหลินจะให้ความสำคัญกับเธอมากจริงๆ นะ"
กู้สิงพูดพร้อมรอยยิ้ม แม้เขาจะรู้ว่าที่จริงแล้วหลินนั่วมาที่งานเพื่อดูเขา แต่ก็ไม่อยากทำลายความกระตือรือร้นของเฉินหลิงซู
"ใช่แล้วล่ะ"
เฉินหลิงซูไม่สนใจกล้องถ่ายทอดสดและสายตาสอดรู้สอดเห็นของนักร้องคนอื่นๆ ในงานเลยแม้แต่น้อย เธอเอาแต่ซุบซิบกับกู้สิง เล่าว่าก่อนหน้านี้เธอติดต่อกับหลินนั่วอย่างไร และอีกฝ่ายมีพรสวรรค์ด้านดนตรีสูงส่งแค่ไหน เป็นต้น "ฉันถึงกับรู้สึกว่า พรสวรรค์ของประธานหลินไม่ได้ด้อยไปกว่าคุณหลินโม่เลยนะ..."
"คำพูดนี้ของเธอห้ามให้ลั่วหนิงได้ยินเด็ดขาดเลยนะ"
กู้สิงเอ่ยแซวเสียงเบา เขาเป็นคนที่ทำตามใจตัวเองยิ่งกว่าเฉินหลิงซูเสียอีก คนอื่นจะมองอย่างไรหรือคอมเมนต์จะว่าอย่างไร เขาไม่เคยกลัวเลยสักนิด...
ถึงขั้นเป่าลมใส่หูของเฉินหลิงซูด้วยซ้ำ
เฉินหลิงซูพูดอย่างขบขัน "แน่นอนว่าให้ลั่วหนิงได้ยินไม่ได้ เธอเป็นแฟนคลับเดนตายของหลินโม่เลยนะ ใครกล้าพูดว่าหลินโม่ไม่ดี เธอเอาเรื่องตายแน่"
กู้สิงนึกขึ้นมาได้ว่า ทางฝั่งหลินนั่วนั้นมีโกศเถ้ากระดูกของเขาอยู่จริงๆ
ในเมื่อลั่วหนิงเป็นแฟนคลับเดนตายของเขา ควรจะแบ่งเถ้ากระดูกให้เธอสักหน่อยไหมนะ?
อาจเป็นเพราะมุกตลกนี้มันดาร์กเกินไป กู้สิงจึงอดไม่ได้ที่จะมุมปากกระตุก แล้วถามว่า "เธอไม่ชอบหลินโม่เหรอ?"
"ชอบสิ"
เฉินหลิงซูตอบอย่างเห็นเป็นเรื่องธรรมดา "ในซีโจวคงมีไม่กี่คนหรอกที่ไม่ชอบหลินโม่ เพียงแต่ฉันเป็นแค่แฟนคลับธรรมดา ยังห่างชั้นกับแฟนคลับเดนตายแบบลั่วหนิงอยู่บ้าง"
ทั้งสองคนผลัดกันพูดคุยโต้ตอบกันไปมาเช่นนี้
จนกระทั่งการแสดงของนักร้องคนที่สองใกล้จะจบลง อาจารย์เหอซึ่งเป็นพิธีกรหลังเวทีก็มองมาที่กู้สิง และเตือนด้วยสีหน้าแปลกประหลาดเล็กน้อยว่า
"อาจารย์กู้เตรียมตัวได้แล้วครับ"
กู้สิงตบมือเฉินหลิงซูเบาๆ จากนั้นก็ลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปยังเวทีท่ามกลางเสียง "สู้ๆ" ตามมารยาทของเหล่านักร้อง
......
เมื่อการแสดงของนักร้องคนที่สองจบลง ผู้ชมกำลังอยากรู้ว่าใครจะขึ้นเวทีเป็นคนต่อไป จากนั้นก็มีคนตาไวสังเกตเห็นกู้สิง
"กู้สิง!"
"ไอ้ผู้ชายเฮงซวย!"
"พี่รื่น!"
"เติ้งเติ้ง!"
ด้านล่างเวทีเกิดความตื่นเต้นขึ้นมาในทันที มีเสียงตะโกนเรียกสารพัดรูปแบบ และถึงกับมีพวกแอนตี้แฟนปะปนอยู่ด้วย
คอมเมนต์บนหน้าจอก็ไม่ต่างกัน:
【ทำไมถึงตาไอ้ผู้ชายเฮงซวยเร็วจัง รีบข้ามช่วงนี้ไปเถอะ รอเขาร้องจบฉันค่อยกลับมาดูใหม่】
【เขาเฮงซวยตรงไหน?】
【ทั้งสามคนรักกันจะตาย】
【เจ้าตัวเขายินยอม แต่คุณกลับไม่พอใจซะงั้น】
【ใช่ๆๆ ฉันจะสนับสนุนพี่รื่นตลอดไป!】
【พี่รื่นมีสาวกอดซ้ายขวา พวกที่ด่าว่าผู้ชายเฮงซวยถ้าไม่ใช่พวกมือถือสากปากถือศีลก็แค่อิจฉาล้วนๆ】
【ฉันเป็นผู้หญิงนะ จะไปอิจฉากู้สิงเรื่องอะไร ฉันก็แค่รู้สึกว่าพฤติกรรมแบบนี้ของกู้สิงมันหน้าด้านมากก็เท่านั้น】
【......】
กู้สิงก้าวเดินไปข้างหน้าท่ามกลางข้อถกเถียง เขาไปยืนอยู่ที่กลางเวที สายตาหยุดชะงักบนใบหน้าของหลินนั่วเล็กน้อย หลังจากที่สายตาสอดประสานกัน เขาก็มองไปยังใบหน้าของลั่วหนิง
ลั่วหนิงทำท่าทางให้กำลังใจกู้สิง
หลินนั่วหยิบป้ายผ้าขนาดเล็กออกมาจากไหนก็ไม่รู้ เธอตบไหล่ลั่วหนิงเบาๆ เป็นเชิงบอกให้ช่วยกางมันออก
ลั่วหนิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะช่วยหลินนั่วกางป้ายผ้าออกตามสัญชาตญาณ
และบนป้ายผ้าก็มีข้อความเขียนไว้ชัดเจนว่า: 【กู้สิงสู้ๆ ❥(^_-) รักคุณตลอดไป!】
กล้องถ่ายทอดสดจับภาพช่วงเวลานี้ไว้ได้พอดี เพราะเป้าความสนใจของการแข่งขันในวันนี้ไม่ได้อยู่ที่ตัวนักร้องเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่หลินนั่วและลั่วหนิงด้วย
ผลปรากฏว่าทั้งสองคนนี้ ถึงกับชูป้ายผ้าให้กำลังใจกู้สิงเนี่ยนะ?
การที่ลั่วหนิงทำแบบนี้ ทุกคนยังพอเข้าใจได้ เพราะถึงอย่างไรเธอก็เป็นหนึ่งในนางเอกของความสัมพันธ์แบบเราสามคน ทว่าหลินนั่วนี่มันสถานการณ์ไหนกัน?
【หลินนั่วสนับสนุนกู้สิงเต็มที่!?】
【เหมือนว่าป้ายผ้านี้หลินนั่วจะเป็นคนเอามานะ!】
【ว้าว นี่เป็นตัวแทนการสนับสนุนกู้สิงในนามส่วนตัวของหลินนั่ว หรือเป็นตัวแทนจุดยืนของตำนานเอนเตอร์เทนเมนต์โดยตรงเลยเนี่ย?】
【ก็ต้องเป็นตำนานเอนเตอร์เทนเมนต์อยู่แล้ว!】
【เพราะจุดยืนของหลินนั่ว ก็คือจุดยืนของตำนานเอนเตอร์เทนเมนต์ ทั้งเครือบริษัทคงไม่มีใครกล้าขัดใจองค์หญิงนั่วหรอกมั้ง?】
【ตกใจเลย!】
【ฉันยังนึกว่าองค์หญิงนั่วมาเพื่อเฉินหลิงซูซะอีก ผลคือป้ายผ้าที่พกติดตัวมา ดันเอามาให้กำลังใจกู้สิงเนี่ยนะ?】
【พี่รื่นสุดยอดดดดด!!】
【ไม่นึกเลยว่าคนระดับองค์หญิงนั่ว จะออกมาแสดงท่าทีสนับสนุนกู้สิงแบบนี้ อ๊ากกกกก เป็นผู้นำที่ดีแห่งซีโจวจริงๆ!】
กู้สิงเป็นศิลปินของตำนาน
หลินนั่วเป็นผู้บริหารของตำนาน
ดังนั้นพฤติกรรมของหลินนั่ว ทุกคนจึงเข้าใจไปว่า นี่คือการสนับสนุนกู้สิงจากบริษัทตำนานเอนเตอร์เทนเมนต์
หลังจากที่ลั่วหนิงมองเห็นข้อความบนป้ายผ้าชัดเจน เธอก็มองหลินนั่วด้วยสายตาล้ำลึก เห็นได้ชัดว่าเธอเองก็คาดไม่ถึงว่าป้ายผ้านี้จะทำมาเพื่อให้กำลังใจกู้สิง แถมข้างหลังยังเขียนว่า 'รักคุณตลอดไป' อีกต่างหาก?
ช่างเป็นคำว่า 'รักคุณตลอดไป' ที่ดีจริงๆ
คราวนี้ลั่วหนิงมั่นใจได้เลยว่า ระหว่างหลินนั่วกับกู้สิง จะต้องมีความสัมพันธ์ที่ไม่มีใครรู้อย่างแน่นอน
และท่ามกลางคอมเมนต์ที่หลั่งไหลเข้ามาอย่างล้นหลาม การแสดงของกู้สิงก็เริ่มต้นขึ้น ประเดิมด้วยเสียงดนตรีที่ค่อยๆ ดังขึ้นอย่างช้าๆ จากนั้นบนหน้าจอขนาดใหญ่ของเวทีก็ปรากฏข้อมูลผลงานเพลงที่เขาจะร้องขึ้นมา
ชื่อเพลง: คนหน้าด้าน
คำร้อง: กู้สิง
ทำนอง: กู้สิง
ขับร้อง: กู้สิง
ทันทีที่เห็นชื่อเพลง ผู้ชมต่างก็ชะงักไปเล็กน้อย ในห้องถ่ายทอดสดเองก็อึ้งไปตามๆ กัน นี่เป็นเพลงใหม่ของกู้สิงอีกแล้วเหรอ?
ทำไมถึงเป็นชื่อนี้ล่ะ?
กู้สิงกำลังใช้เพลงเพื่อเยาะเย้ยตัวเองหรือเปล่า?
เป็นการตอบโต้กระแสสังคมในช่วงนี้อีกแล้วใช่ไหม?
เพราะในตอนแรก กู้สิงเคยใช้เพลง "หย่าสูโก้งส่าง" ตอบโต้กระแสสังคมมาแล้ว ดังนั้นในครั้งนี้ ทุกคนจึงถูกชักจูงให้คิดไปในทิศทางนี้อย่างเป็นธรรมชาติ
ระหว่างที่กำลังครุ่นคิด
การร้องเพลงก็เริ่มต้นขึ้น
"บางครั้งที่ฉันเมา ฉันชอบความเป็นอิสระ มักจะทำผิดพลาด ชอบพูดโกหก แต่ก็ยังรู้สึกผิดเสมอ เคยเจอเพื่อนเลวๆ มามากมาย เรียนรู้ที่จะเบื่อของเก่ารักของใหม่ และยังเคยติดค้างผู้หญิงมามากมาย"
เช่นเดียวกับเฉินหลิงซู
กู้สิงเลือกที่จะร้องเพลงภาษากวางตุ้ง
ทว่าประเด็นสำคัญไม่ได้อยู่ที่ภาษากวางตุ้ง และไม่ได้อยู่ที่ว่าเพลงนี้เป็นเพลงที่กู้สิงแต่งขึ้นเอง แต่อยู่ที่เนื้อหาของเพลงต่างหาก...
หากจะบอกว่าเพลงที่เฉินหลิงซูร้องในคืนนี้ เป็นเพลงของผู้หญิงที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อความรัก
เช่นนั้นเพลง "คนหน้าด้าน" ของกู้สิงเพลงนี้ ก็คือ 'เพลงของผู้ชายเฮงซวย' อย่างชัดเจน!
