บทที่ 296 ธุรกิจตัดหัว ช่วยให้นอนหาเงินได้

มาเร็วจังแฮะ

พี่หลงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วถือโทรศัพท์เดินไปเปิดประตู

นอกประตูมีเจ้าหน้าที่ตำรวจพร้อมอาวุธครบมือยืนอยู่หลายนาย

พี่หลงยิ้มแย้มเต็มหน้าพลางพูดว่า "คุณตำรวจทุกท่าน เชิญเข้ามาเลยครับ"

ตำรวจที่นำทีมพูดขึ้น "พวกเราไม่เข้าไปหรอก ที่คุณบอกในโทรศัพท์ว่ารู้ว่าใครคือฆาตกรคดีฆ่ายกครัว คุณรู้ได้ยังไง"

"คุณตำรวจครับ พวกคุณรอเดี๋ยวนะครับ"

พี่หลงหันหน้าไปทางหน้าจอแล้วพูดว่า "หมอเฉิน ตำรวจมาแล้ว รีบบอกผมทีว่าใครคือฆาตกร"

เฉินหยูพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ฆาตกรอยู่ไกลสุดหล้าแต่ก็อยู่ตรงหน้า ไม่ใช่ใครอื่น ก็คือคุณนั่นแหละ"

"ผม?!"

พี่หลงอ้าปากค้างในทันที สีหน้าตกตะลึงราวกับเห็นผี

ตำรวจหลายนายที่มาเก็บรวบรวมเบาะแสก็ตกใจกับคำพูดนี้เช่นกัน

พวกเขารีบเอามือแตะที่เอวทันที

"ไอ้แซ่เฉิน แกจะล้อเล่นมากไปแล้วนะ!"

"ถ้าผมเป็นฆาตกร ผมจะแจ้งจับตัวเองทำไม"

พี่หลงข่มความโกรธเอาไว้แล้วพูดว่า "เลิกเล่นได้แล้ว รีบบอกมาว่าสรุปใครคือฆาตกร คุณตำรวจเขาทำงานกันยุ่งมาก อย่าทำให้พวกเขาเสียเวลาเลย"

"ผมไม่ได้ล้อเล่นกับคุณ คุณคือฆาตกรจริงๆ"

"ตอนนี้สติแตกกระเจิงไปเลยใช่ไหมล่ะ"

เฉินหยูแค่นหัวเราะ

"ไอ้เวรเอ๊ย!"

พี่หลงพูดกัดฟันกรอด "ฉันไม่ได้ทำก็คือไม่ได้ทำ แกอย่ามาโยนขี้ให้ฉันนะ"

ตำรวจหลายนายเริ่มรู้สึกลังเล

ไม่มีใครโง่พอที่จะแจ้งจับตัวเองหรอก

แต่กลับมีคนบอกว่าพี่หลงคือฆาตกร นี่มันเรื่องอะไรกัน

หรือว่าตั้งใจจะเล่นพิเรนทร์อะไร

เฉินหยูพูดเสียงเรียบ "เมื่อคืนนี้ คุณไปไถเงินลูกน้องเก่ามาอีกแล้วใช่ไหม"

"ใช่ มีเรื่องนั้นจริง"

พี่หลงเพื่อที่จะล้างมลทินให้ตัวเอง จึงยอมเล่าเรื่องเมื่อคืนให้ฟังตั้งแต่ต้น

เมื่อคืนเขาเดินเตร็ดเตร่ไปตามถนน แล้วเห็นรถหรูคันหนึ่งจอดอยู่หน้าคลับ

มีผู้ชายใส่สูทผูกไทแต่งตัวดูดีเดินลงมาจากรถ

คนคนนี้คือลูกน้องเก่าของเขา ที่เคยทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้พี่หลงโดยเฉพาะ

ไม่เจอกันหลายปี อดีตคนขับรถกลับได้ขับรถหรู

พี่หลงไม่สนคำทัดทานของคนอื่นแล้วพุ่งเข้าไปในคลับ เตรียมจะรีดไถเงินจากลูกน้อง

ขอหลักหมื่นไม่ได้ ได้หลักพันก็ยังดี

"ไอ้สารเลวนั่นมันเลวบัดซบจริงๆ!"

"มันเอาเงินออกมาสองหมื่น แล้วให้ฉันดื่มเบียร์ให้หมดสิบลัง"

พี่หลงด่าสาปแช่งลูกน้องว่าขอให้ตายไม่ดี

เบียร์สิบลัง เต็มๆ หนึ่งร้อยยี่สิบขวด ขืนดื่มหมดนั่นได้ตายกันพอดี

เฉินหยูพูดว่า "สุดท้ายคุณก็เอาเงินสองหมื่นมาได้ไม่ใช่เหรอ"

"นั่นมันเงินที่ฉันเอาชีวิตเข้าแลกมาเว้ย!"

พี่หลงพูดอย่างเกรี้ยวกราด

"ไอ้พวกสารเลวนั่นเห็นฉันเป็นลิงหลอกเจ้า ดื่มไปได้ครึ่งเดียว ฉันก็แทบจะอ้วกเอาน้ำดีออกมาอยู่แล้ว"

"พวกมันโปรยเงินลงพื้นเหมือนนางฟ้าโปรยดอกไม้ แล้วมองฉันพลางหัวเราะร่วน"

"ฉันก้มลงเก็บเงินพวกนั้น พวกมันรู้สึกยังไม่สะใจ ก็เลยสั่งให้ฉันคุกเข่าเก็บเงินที่พื้นอีก"

"แล้วหลังจากนั้นล่ะ"

เฉินหยูถาม

"หลังจากนั้นฉันก็กลับมานอนที่บ้าน นอนยาวจนถึงเช้าวันนี้"

"ฉันสาบานต่อหน้าเทพเจ้ากวนอูเลยว่า จะต้องได้ดิบได้ดีเป็นผู้เป็นคนให้ได้"

"ตอนเที่ยงกินข้าวเสร็จ ฉันก็ไปธนาคารเพื่อเอาเงินไปฝาก แล้วก็กลับมานอนต่อ"

"เพิ่งตื่นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน จากนั้นก็มาดูไลฟ์ของคุณนี่แหละ"

เล่าจบ พี่หลงก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มประจบประแจง "คุณตำรวจครับ ที่ผมพูดมาเป็นความจริงทั้งหมด พวกคุณไปสืบดูได้เลย ฆาตกรไม่ใช่ผมจริงๆ"

เฉินหยูพูดตรงๆ ว่า "หลังจากที่คุณได้เงินมา คุณไม่ได้กลับไปที่บ้าน"

"ตอนนั้นคุณดื่มจนสติสัมปชัญญะเลือนรางไปแล้ว เดินไปได้ไม่กี่ก้าว สมองก็เริ่มหมดสติ"

"พอมองเงินในตัว คุณก็เหมือนได้ย้อนกลับไปเมื่อสิบกว่าปีก่อน ในยุคที่คุณเคยวางอำนาจบาตรใหญ่ที่นี่"

"คุณเดินโซซัดโซเซไปที่วิลล่าหลังหนึ่ง"

"ที่นั่นเคยเป็นบ้านของคุณ แต่ตอนนี้กลายเป็นบ้านของคนอื่นไปแล้ว"

"คุณเคาะประตูจนเปิดออก ตรงหน้าปรากฏร่างของหญิงแปลกหน้าคนหนึ่ง"

"คุณคิดว่าเป็นเมียน้อยของตัวเองในตอนนั้น จึงไม่พูดพร่ำทำเพลงแล้วอุ้มเธอเข้าไปในห้องนั่งเล่นทันที"

"ผู้หญิงคนนั้นคิดว่าเจออันธพาล จึงดิ้นรนสุดชีวิต จนเผลอข่วนหน้าคุณเป็นรอย"

"คุณเอาตัวเองกลับไปอยู่ในสิบกว่าปีก่อนอย่างสมบูรณ์ ใครกล้าไม่เคารพคุณ คุณก็จะแก้แค้นด้วยวิธีที่โหดเหี้ยม หญิงคนนั้นขัดขืนไม่หยุด จึงไปกระตุ้นความโหดเหี้ยมในใจคุณ"

"คุณคว้าที่เขี่ยบุหรี่คริสตัลมาฟาดเข้าที่หัวของเธออย่างแรง จนกระทั่งตีคนตาย"

"หลังจากฆ่าคนเสร็จ คุณก็เหนื่อยจนหอบแฮ่ก เหงื่อท่วมตัว แล้วคุณก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อก่อนเวลาเหนื่อยล้า คุณมักจะเลือกไปอบซาวน่า จากนั้นก็เดินกร่างออกจากวิลล่าไป"

เดินไปได้ไม่นาน คุณก็ฟุบหลับเป็นตายอยู่บนพื้น

จนกระทั่งเช้ามืดถึงถูกลมหนาวพัดจนตื่น

สติที่สับสนเริ่มแจ่มใสขึ้นมาบ้าง จึงกลับไปที่บ้านแล้วนอนต่อ

"ไร้สาระ! ฉันไม่ได้ฆ่าคน ฉันไม่ได้ฆ่าคน!!!"

พี่หลงคำรามลั่น

"คุณทิ้งรอยนิ้วมือไว้ในที่เกิดเหตุไม่น้อย ผ่านการเทียบรอยนิ้วมือแล้ว คุณฆ่าคนหรือไม่ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะตรวจสอบให้ชัดเจนเอง"

"จับตัวเขาไว้!"

ฝั่งเฉินหยูเพิ่งจะพูดจบ ตำรวจหลายนายก็พุ่งเข้าตะครุบตัวพี่หลงกดลงกับพื้นอย่างดุดัน

กุญแจมืออันเย็นเฉียบถูกสวมเข้าที่ข้อมือของพี่หลง

การเชื่อมต่อไลฟ์ก็จบลงเพียงเท่านี้

"แค่นี้ก็จบแล้วเหรอ"

"คอลจบแล้ว พี่หลงก็ใกล้จะจบเห่แล้วเหมือนกัน"

"ฮ่าๆๆ พูดได้สองแง่สองง่าม ล้ำลึกจริงๆ"

"เจ้าหน้าที่รัฐตอบสนองช้าไปหน่อยไหม ทำไมไม่จับพี่หลงตั้งแต่ตอนเกิดเหตุเลยล่ะ"

"ในนั้นต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังแน่ๆ"

"ถึงหมอเฉินจะโกหก แต่ก็เป็นการโกหกที่ดีนะ ถ้าไม่พูดแบบนี้ พี่หลงก็คงไม่แจ้งจับตัวเองหรอก"

ในห้องไลฟ์สดคึกคักราวกับมีการตีฆ้องร้องป่าวและจุดประทัดเฉลิมฉลอง

มีอีโมจิยกนิ้วโป้งชื่นชมเฉินหยูปรากฏขึ้นมามากมาย

เฉินหยูพูดขึ้น "ทุกคนอย่าเข้าใจผิดครับ หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายในพื้นที่ไม่ได้ทำงานช้าเลยสักนิด"

"พี่หลงก่อเหตุเมื่อช่วงเช้ามืดวานนี้ จนกระทั่งไม่กี่ชั่วโมงก่อน สามีของผู้ตายเพิ่งจะกลับจากไปทำงานต่างถิ่น"

"พอเห็นว่าภรรยาถูกฆ่าตาย เขาก็เลือกที่จะแจ้งความทันที"

"หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกำลังวิเคราะห์รูปคดีอยู่ ต่อให้พี่หลงไม่ได้คอลกับผม เขาก็ต้องถูกจับเข้าไปอยู่ดี"

"ที่ทุกคนบอกว่าผมพูดโกหกหลอกเขา เรื่องนี้ก็ไม่มีอยู่จริงครับ"

"ในฐานะหมอ ผมจะพูดโกหกหลอกลวงคนอื่นได้ยังไงล่ะครับ"

คอมเมนต์เอฟเฟกต์พิเศษหลายข้อความลอยผ่านหน้าเฉินหยูไป

ถ้าเฉินหยูไม่ได้หลอกพี่หลง แล้วไอ้เรื่องทำธุรกิจนอนหาเงินได้ มันคืออะไรกันล่ะ

พี่หลงฆ่าคน แล้วจะแจ้งจับตัวเองได้ยังไง

"พี่หลงดื่มเบียร์เข้าไปในปริมาณมาก สิ่งที่เรียกว่าสติสัมปชัญญะมันหายไปจากสมองของเขาตั้งนานแล้วครับ"

"เขาไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าตัวเองฆ่าคน"

"ที่บอกว่าเขาทำธุรกิจ ก็ไม่ได้หลอกเขานะครับ การทำธุรกิจแล้วนอนหาเงินได้ หมายถึงเขาทำธุรกิจตัดหัว"

"พอตายไปแล้วก็นอนอยู่ในหลุมศพ"

"คนอื่นเผากงเต๊กไปเซ่นไหว้เขา แบบนี้ก็คือการนอนหาเงินไม่ใช่เหรอครับ"

เฉินหยูอธิบายด้วยท่าทีสบายๆ

คนดูอึ้งไปไม่กี่วินาที จากนั้นก็ระเบิดเสียงหัวเราะครืนใหญ่

ที่แท้ก็นอนหาเงินแบบนี้นี่เอง

ธุรกิจตัดหัวก็คือธุรกิจจริงๆ นั่นแหละ แค่ต้องจ่ายค่าตอบแทนที่อนาถไปสักหน่อย

การคอลสายที่สองเริ่มต้นขึ้นในรูปแบบที่แปลกใหม่

และจบลงด้วยวิธีที่ไม่มีใครคาดคิดเช่นกัน

ยังไม่ทันที่เฉินหยูจะอ้าปากพูด คนดูที่คอลสายที่สามก็ขึ้นจอมาแล้ว