หน้าตาเค้กอาจจะดูไม่ค่อยดีนัก แต่รสชาติดีมากจริงๆ เลือกครีมมาได้ดีมาก ติดแค่เนื้อเค้กแห้งไปสักหน่อย
ผลไม้ถึงจะหั่นชิ้นเล็กใหญ่ไม่เท่ากัน แต่คุณภาพดีมาก หวานเจี๊ยบเลย
ยังไงกู้สิงก็รู้สึกว่า นี่คือเค้กที่อร่อยที่สุดเท่าที่เขาเคยทำมา ปกติเขาจะรังเกียจว่าของพวกนี้มันเลี่ยน
"อ๊ะ"
เฉินหลิงซูกินเค้กไปได้ครึ่งหนึ่ง จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ เธอวางส้อมลงแล้วล้วงกล่องใบเล็กออกจากกระเป๋า
"จริงสิ นี่เป็นของขวัญที่ฉันกับลั่วหนิงซื้อมาด้วยกัน เมื่อกี้ลืมไปเลย"
กู้สิงรับมาเปิดดู มันคือแหวนสีเงิน ดีไซน์เรียบง่ายมาก ไม่มีลวดลายตกแต่งอะไรจุกจิก แต่ด้านในสลักตัวอักษรสองตัวเอาไว้
L & C
หมายถึงลั่วหนิงกับเฉินหลิงซูนั่นเอง!
เฉินหลิงซูยิ้มถาม "ให้ฉันช่วยสวมให้ไหม"
กู้สิงพยักหน้า หยิบแหวนออกมาสวมที่นิ้วนางข้างขวา ขนาดพอดีเป๊ะ
"สวยดี"
กู้สิงเอ่ยชม
ลั่วหนิงมองเขาสวมแหวน มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย แล้วก้มหน้ากินเค้กต่อไป
ทั้งสามคนกินเค้กเสร็จก็ขดตัวอยู่บนตั่งโซฟา ไฟประดับยังคงสว่างอยู่ แสงสีเหลืองนวลทำให้ทั้งห้องดูอบอุ่นละมุนละไม กู้สิงใช้แขนซ้ายโอบเฉินหลิงซู แขนขวาโอบลั่วหนิง แหวนเงินบนนิ้วสะท้อนแสงไฟวับวาว
และแล้ว
ทั้งสามคนก็คลอเคลียกันอยู่แบบนั้น
ออดอ้อนกันอยู่นาน เฉินหลิงซูถึงค่อยพูดเข้าเรื่อง "พวกคุณคิดยังไงกับกฎของอีพีสี่"
ตอนที่รายการ «นักร้อง» จบลงเมื่อคืนนี้
อาจารย์เหออยู่ที่ห้องโถงนักร้อง ประกาศกฎกติกาของอีพีสี่ต่อหน้าผู้ชมในไลฟ์สดว่า
บททดสอบคีย์เวิร์ด!
รู้สึกคุ้นๆ ใช่ไหมล่ะ
ใช่แล้ว มันคือกฎที่รายการ «รุ่นดาวรุ่งดวงใหม่» เคยเล่นไปแล้ว โดยให้นักร้องสุ่มคีย์เวิร์ดแล้วเลือกเพลงที่สอดคล้องกับคีย์เวิร์ดนั้นๆ จากนั้นแบ่งสิทธิ์การโหวตครึ่งหนึ่งให้ผู้ชม อีกครึ่งให้คณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญ
"ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยเล่นนี่นา"
กู้สิงยิ้มแล้วพูดว่า "อีกอย่าง คีย์เวิร์ดที่เราจับได้ก็ไม่ได้แปลกประหลาดอะไร"
ใช่แล้ว
ช่วงท้ายของการไลฟ์สด เหล่านักร้องได้สุ่มคีย์เวิร์ดของตัวเองอย่างโปร่งใสและยุติธรรมต่อหน้าผู้ชม
ซึ่งในบรรดานั้น
หานลี่ตันจับได้คีย์เวิร์ด "แม่"
เหลยเสวี่ยตงจับได้คีย์เวิร์ด "ปีก"
เฉินหลิงซูจับได้คีย์เวิร์ด "ฤดูกาล"
กงชิงอี๋จับได้คีย์เวิร์ด "รอยยิ้ม"
จางเฉวียนไท่จับได้คีย์เวิร์ด "เลิกรา"
ส่วนคีย์เวิร์ดที่กู้สิงจับได้คือ "งานแต่งงาน"
บังเอิญมากที่ตอนเข้าร่วมรายการ «รุ่นดาวรุ่งดวงใหม่» ก็มีการสุ่มคีย์เวิร์ดเหมือนกัน ตอนนั้นคีย์เวิร์ดที่เฉินหลิงซูจับได้ก็คือ "งานแต่งงาน" เช่นกัน ผลปรากฏว่าเธอปิ๊งไอเดีย เลือกเพลงที่โคตรจะหลอนมาเพลงหนึ่ง
«ซี่ (มงคลคู่)»
ตอนนี้มาถึงรายการ «นักร้อง» กู้สิงกลับจับได้คีย์เวิร์ดเดียวกัน ช่างมีวาสนาต่อกัน ให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ
"ทีมงานรายการกลัวจะกระทบกับการแสดงของนักร้อง เลยให้โจทย์ที่ง่ายมาก"
ลั่วหนิงเอ่ยปาก "คีย์เวิร์ดแต่ละคำที่ทุกคนจับได้ มีตัวเลือกเยอะแยะไปหมด ไม่เหมือนตอนที่เราแข่งที่ยากขนาดนั้น"
"ถ้าพูดถึงความยาก จริงๆ แล้วคีย์เวิร์ด 'งานแต่งงาน' ก็มีความยากอยู่นะ"
ในฐานะผู้มีประสบการณ์ เฉินหลิงซูยิ้มหยอกล้อกู้สิง "หรือนายจะร้องเพลง «ซี่» ดีล่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าเพลงนี้เวอร์ชันผู้ชายจะให้อารมณ์แบบไหน"
"ช่างเถอะน่า"
กู้สิงรู้สึกว่า «ซี่» ที่เฉินหลิงซูร้องนั้นดีมากอยู่แล้ว ตัวเองคงร้องให้ได้อารมณ์แบบนั้นไม่ได้
เพราะเพลงนี้ดำเนินเรื่องจากมุมมองของผู้หญิง กู้สิงที่เป็นนักร้องชาย ร้องไม่ได้อารมณ์ก็เรื่องหนึ่ง แต่เนื้อเพลงพวกนั้นก็ดูแปลกพิลึกสำหรับผู้ชายด้วย
"แล้วนายตั้งใจจะเลือกเพลงอะไรล่ะ"
เมื่อเผชิญกับสายตาอยากรู้อยากเห็นของเฉินหลิงซูกับลั่วหนิง กู้สิงก็ยิ้มแล้วตอบว่า "ขอเก็บเป็นความลับได้ไหม"
"ก็ได้"
ทั้งสองคนไม่ซักไซ้ต่อ
จู่ๆ เฉินหลิงซูก็มองด้วยสายตาเป็นประกาย "ถึงกฎของอีพีสี่จะบอกว่าไม่มีใครถูกคัดออก แต่คนที่ได้อันดับหนึ่ง จะได้ป้ายทองคืนชีพหนึ่งอัน นายคิดยังไง"
ถูกต้อง
อีพีสี่นอกจากจะมีข้อจำกัดเรื่องคีย์เวิร์ดแล้ว ยังมีกฎอีกข้อก็คือ ใครได้อันดับหนึ่ง จะได้รับป้ายทองคืนชีพหนึ่งอัน
ป้ายทองคืนชีพสามารถใช้กับตัวเอง หรือจะใช้กับคนอื่นก็ได้
ดังนั้นระดับความดุเดือดของการแข่งขันในอีพีสี่ จึงไม่ลดลงเพียงเพราะไม่มีวิกฤตการถูกคัดออกแต่อย่างใด
ในทางตรงกันข้าม เพราะคนที่ได้อันดับหนึ่ง จะได้รับป้ายทองคืนชีพหนึ่งอัน ทุกคนจึงทุ่มเทสุดกำลังเพื่อแย่งชิงมัน ของสิ่งนี้ก็มีค่าเท่ากับชีวิตที่สองเลยนะ!
โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่การแข่งขันยิ่งเข้ารอบลึกก็ยิ่งยากขึ้นเรื่อยๆ
มูลค่าของป้ายทองคืนชีพชิ้นนี้ จะถูกยกระดับขึ้นอย่างมหาศาล!
กู้สิงยิ้มบางๆ "ถามว่าฉันคิดยังไง แน่นอนว่าต้องหาทางเอาป้ายทองมาให้ได้ คีย์เวิร์ดของอีพีสี่พวกนั้น อาจเป็นข้อจำกัดสำหรับพวกเธอ แต่ไม่ใช่สำหรับฉัน"
นักร้องคนอื่นเลือกเพลง ต้องพิจารณาถึงธีม พิจารณาว่าเหมาะกับตัวเองไหม
แต่กู้สิงไม่เหมือนกัน เพราะเขาไม่ต้องเลือกเพลง แค่ "แต่งเพลง" ก็พอแล้ว ลอกเลียนแบบวิธีการตอนอยู่รายการ «รุ่นดาวรุ่งดวงใหม่» อีกครั้งก็สิ้นเรื่อง
ตอนนั้นคีย์เวิร์ดที่กู้สิงจับได้คือ "คำโกหก"
ลั่วหนิงใช้เพลงของเจียงขุย ส่วนกู้สิงแต่งเพลง «พูดโกหก» ขึ้นมาเอง เล่นกับคำว่า "คำโกหก" ได้ถึงขีดสุด!
ครั้งนี้ก็เช่นกัน
แน่นอนว่ากู้สิงจะเลือกใช้วิธีการเดิม ธีมงานแต่งงาน เขามีเพลงให้เลือกเยอะแยะไปหมด!
อย่างแรก เพลง «วันนี้เธอต้องแต่งงานกับฉัน» ของเถาจี๋จี๋ เป็นเพลงที่คลาสสิกมากๆ เข้ากับธีมงานแต่งงานสุดๆ แถมชาติก่อนหลินโม่ก็ไม่ได้ก๊อปมาด้วย!
เสียดายที่เพลงนี้ ถ้าจะให้ดีต้องมีผู้หญิงมาร้องคู่กัน
กู้สิงทำได้แค่ขึ้นโซโล่เดี่ยว ดังนั้นเพลงนี้จึงต้องพับเก็บไว้ก่อน
นอกจากเพลงนี้แล้ว สไตล์เพลงป็อปที่กู้สิงนึกออกและเกี่ยวกับงานแต่งงาน ก็คือเพลง «แขกรับเชิญ» ที่เคยโด่งดังไปทั่วอินเทอร์เน็ตบนโลกนั่นเอง
แตกต่างจากการสาดความหวานในเพลง «วันนี้เธอต้องแต่งงานกับฉัน» โดยสิ้นเชิง
เพลง «แขกรับเชิญ» เพลงนี้มีกลิ่นอายของไอ้โบ้ เป็นเรื่องราวของผู้ชายคนหนึ่งที่ไปร่วมงานแต่งงานของแฟนเก่า ทันทีที่ปล่อยเพลงออกมา ก็ดันไปสะกิดใจผู้ใหญ่นับไม่ถ้วนอย่างน่าประหลาด โดยเฉพาะท่อนฮุกที่ว่า
"ขอบคุณที่เชิญเป็นพิเศษ ให้มาเป็นสักขีพยานรักของเธอ..."
ไม่รู้ว่าเนื้อเพลงท่อนนี้ไปสะกิดใจใครเข้ากี่คน กู้สิงเชื่อมั่นว่าอานุภาพของมันบนเวทีรายการ «นักร้อง» ก็ไม่ควรมองข้ามเช่นกัน
ถึงเพลงนี้จะเหมือนกับเพลง «คนเสเพล» ที่เทคนิคและความยากไม่สูงนัก
แต่หลังจากความสำเร็จของเพลง «คนเสเพล» กู้สิงก็มีความมั่นใจพอสมควร นั่นก็คือผู้ชมค่อนข้างชอบเรื่องราวประเภทนี้ เรื่องราวที่สามารถเข้าถึงจิตใจคนฟังได้
ผู้ชายเฮงซวยก็ดี
ไอ้โบ้ก็ช่าง
เพลงที่สะกิดใจคนบนเวทีนี้ ต่อให้ไม่ต้องแหกปากร้องก็ซาบซึ้งกินใจได้เหมือนกัน
"มั่นใจเกินไปแล้วมั้ง"
จู่ๆ เฉินหลิงซูก็เข้ามาคลอเคลียกู้สิงแล้วถามว่า "งั้นถ้านายได้ป้ายทองคืนชีพมา แล้วฉันกำลังจะถูกคัดออก นายจะช่วยฉันไหม"
"ก็ต้องดูพฤติกรรมเธอก่อนล่ะนะ"
นิ้วของกู้สิงลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าบริเวณเอวของเฉินหลิงซู
ทันใดนั้น
โทรศัพท์มือถือก็สั่นเตือนขึ้นมา
หลินนั่วส่งข้อความมาว่า "พี่ รถมาถึงตอนสามทุ่มครึ่ง อย่ามาสายนะ แน่นอนว่าถ้าสายสักหน่อยก็ไม่เป็นไร ฉันรอพี่ได้"
กู้สิง "..."
เกือบลืมไปเลยว่ารับปากน้องสาวเอาไว้ว่าจะไปหา
