"สู้เราซื้อนิตยสารสำนักนี้มาเลยดีกว่า"
เมื่อได้ยินเย่ฉุยพูดประโยคนี้ออกมา ฟางหนานกับฟางซีก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่เข้าใจในทันทีว่าเย่ฉุยหมายความว่าอย่างไรกันแน่
ผ่านไปครู่ใหญ่ฟางหนานถึงเพิ่งตั้งสติได้ เธอพูดด้วยความประหลาดใจว่า "หนานหนาน นายล้อเล่นใช่ไหม? นิตยสารนี่กำลังจะล้มละลายอยู่แล้ว ซื้อมาก็มีแต่จะเน่าคามือ ยิ่งไปกว่านั้น... นายแค่จะให้การ์ตูนได้ตีพิมพ์ถึงกับต้องซื้อสำนักพิมพ์นิตยสารเลยเหรอ แบบนี้มันไม่เกินตัวไปหน่อยเหรอ?"
ฟางซีเองก็รู้สึกว่าเย่ฉุยทำแบบนี้เสี่ยงเกินไป "ถึงฉันจะมองว่าการ์ตูนมันสนุกมากก็เถอะ แต่ถึงขั้นซื้อสำนักพิมพ์นิตยสารเพื่อการ์ตูนโดยเฉพาะ นี่มัน... นี่มันเล่นใหญ่เกินไปแล้วไหม?"
"เล่นใหญ่เหรอ?" เย่ฉุยหัวเราะอย่างมั่นใจ "ยิ่งใหญ่ก็ยิ่งดีสิ ความมั่งคั่งมักซ่อนอยู่ในความเสี่ยงนี่นา ฉันคิดดีแล้ว ซื้อสำนักพิมพ์นิตยสารแห่งนี้แหละ จากนั้นก็เปลี่ยนนิตยสารเล่มนี้ให้กลายเป็นนิตยสารการ์ตูนโดยเฉพาะไปเลย!"
"แล้วทำไมนายไม่เปิดนิตยสารของตัวเองไปเลยล่ะ?" ฟางหนานถามอย่างสงสัย "นิตยสารเทียนหวังนี่ถึงตอนนี้จะไม่ไหวแล้ว แต่ยังไงก็เป็นแบรนด์เก่าแก่ ฉันกลัวว่าซื้อนิตยสารนี้มาดื้อ ๆ มันจะไม่ถูกน่ะสิ"
"เปิดนิตยสารเองน่ะทำได้อยู่แล้ว แต่มีปัญหาให้จัดการเยอะเกินไป" เย่ฉุยส่ายหน้า
เมื่อกี้เขาเพิ่งลองสืบดูง่าย ๆ พบว่าช่องทางการจัดจำหน่ายนิตยสารมีรายละเอียดหยุมหยิมมาก
ก่อนอื่นก็ต้องไปเดินเรื่องหลายขั้นตอนที่กรมวัฒนธรรมหัวเซี่ย แล้วยังต้องติดต่อโรงพิมพ์ สุดท้ายช่องทางจัดจำหน่ายนิตยสารก็ต้องใช้เส้นสายไม่น้อย
ซึ่งของพวกนี้สำหรับนิตยสารเทียนหวังมีพร้อมอยู่แล้ว
สิ่งที่เย่ฉุยให้ความสำคัญที่สุด ก็คือการที่นิตยสารเทียนหวังมีช่องทางการพิมพ์และจัดจำหน่ายที่สมบูรณ์แบบ!
อีกอย่าง สำนักพิมพ์นิตยสารแห่งนี้ก็ใกล้จะเจ๊งอยู่แล้ว ต่อให้แพงจะแพงสักแค่ไหนเชียว?
เย่ฉุยมีความมั่นใจว่า การ์ตูนต้องทำเงินได้อย่างแน่นอน
นอกจากการ์ตูนจะทำเงินได้แล้ว เย่ฉุยยังให้ความสำคัญกับผลพลอยได้ที่เชื่อมโยงกันระหว่างการ์ตูนกับเกม การ์ตูนที่ประสบความสำเร็จมักจะมีเกมดัดแปลง แฟนการ์ตูนจำนวนมากก็ไม่ตระหนี่ที่จะยอมจ่ายเงินในเรื่องของเกม
มังงะระดับตำนานในอีกโลกหนึ่งอย่างนารูโตะ วันพีซ หรือดราก้อนบอล พอนำมาดัดแปลงเป็นเกมก็ทำกำไรไปได้อย่างมหาศาลเหมือนกัน
อันที่จริง ตอนแรกที่เย่ฉุยให้ฟางซีวาดดราก้อนบอล เป็นเพียงแค่ความคิดที่ผุดขึ้นมาในใจ ไม่ได้ตั้งใจจะทุ่มเทแรงกายแรงใจอะไรกับด้านนี้สักเท่าไร
แต่พอตอนนี้ พบว่าดราก้อนบอลกลับไม่สามารถแม้แต่จะตีพิมพ์ได้ ไหนจะจดหมายปฏิเสธต้นฉบับจากนิตยสารเหลียนหวนฮว่ารายสัปดาห์ที่บอกว่า 'สำนักพิมพ์นิตยสารของเราไม่ตีพิมพ์ขยะ'
สิ่งนี้ทำให้เย่ฉุยโกรธจัด
เขาตัดสินใจแล้วว่าจะต้องสร้างผลงานชิ้นโบแดงในอุตสาหกรรมการ์ตูนให้จงได้!
เย่ฉุยที่มาจากอีกโลกหนึ่ง เข้าใจดีว่าไม่ช้าก็เร็วหนังสือภาพเหลียนหวนฮว่าก็ต้องถูกคัดทิ้งไปตามกาลเวลา และการ์ตูนจะเติบโตขึ้นเป็นอุตสาหกรรมที่ยิ่งใหญ่ในทั่วทุกมุมโลก
ในเมื่อตัดสินใจแน่วแน่แล้ว เย่ฉุยก็ไม่รอช้า รีบกดขอสื่อสารไปยังห้องบรรณาธิการของนิตยสารเทียนหวังตามข้อมูลที่ค้นเจอทันที
คำขอนี้ผ่านไปเกือบครึ่งนาทีถึงมีคนรับสาย
"ฮัลโหล หาใครครับ?" น้ำเสียงงัวเงียเกียจคร้านเหมือนคนง่วงนอนถามขึ้น นิตยสารนี้ใกล้จะล้มละลายแล้ว พนักงานก็เลยพลอยไม่มีกะจิตกะใจจะทำงานไปด้วย
"ผมต้องการสายคุณเฉินหย่งเหนียนครับ" เย่ฉุยเอ่ยถาม เฉินหย่งเหนียนคนนี้ก็คือเจ้าของนิตยสารเทียนหวังคนปัจจุบัน เมื่อกี้เย่ฉุยเห็นข่าวที่เขาตั้งใจจะขายนิตยสาร ก็เลยรู้ชื่อของเขา
"คุณมาหาเจ้านายเราเหรอ?" เสียงไร้ชีวิตชีวานั้นตอบกลับ "ตอนนี้เจ้านายไม่ได้อยู่ที่สำนักพิมพ์นิตยสาร คุณค่อยโทรมาใหม่ทีหลังเถอะ"
พูดจบ อีกฝ่ายก็ทำท่าจะวางสาย
"ช่วยบอกช่องทางติดต่อเจ้านายคุณให้ผมได้ไหมครับ?" เย่ฉุยรีบพูด
"ไม่มี!" เสียงนั้นเริ่มรำคาญแล้ว "มีธุระอะไรก็รีบ ๆ ว่ามา ถ้าไม่มีผมจะวางสายแล้วนะ"
เย่ฉุยชักจะโมโห รอซื้อสำนักพิมพ์นิตยสารนี้ได้เมื่อไหร่ เขาจะไล่ไอ้คนที่รับสายนี้ออกเป็นคนแรก เขาปรับอารมณ์ให้สงบลง แล้วค่อยพูดต่อ "ผมต้องการจะซื้อสำนักพิมพ์นิตยสารของคุณ"
เสียงไร้ชีวิตชีวานั้นพลันตื่นตัวขึ้นมาทันที "คุณต้องการจะซื้อสำนักพิมพ์นิตยสารของเราเหรอ? ผม... ผมจะบอกช่องทางติดต่อเจ้านายเราให้เดี๋ยวนี้แหละ"
"ไม่ต้องแล้ว!" เย่ฉุยพูดเสียงเย็น "เดี๋ยวให้เขาติดต่อมาหาผมก็แล้วกัน"
พูดจบเย่ฉุยก็ตัดการสื่อสารไปดื้อ ๆ อันที่จริงในใจเขาก็ไม่ได้หงุดหงิดอะไรขนาดนั้น แต่เรื่องการค้าขายแบบนี้ การกุมความได้เปรียบและรักษามาดไว้ก็เป็นเรื่องสำคัญมาก
การที่เราเป็นฝ่ายติดต่อไปเอง กับการที่อีกฝ่ายกระตือรือร้นจะติดต่อมาหาเรา ธรรมชาติของมันต่างกัน
หลังจากเย่ฉุยตัดการสื่อสาร ฟางหนานกับฟางซีก็ยังรู้สึกว่าเย่ฉุยทำแบบนี้หุนหันพลันแล่นเกินไป แถมยังเด็ดขาดเกินไปแล้ว
ฟางซีถามอย่างหวั่นใจว่า "พี่เอ็กซ์ พี่ตั้งใจจะสร้างนิตยสารที่ตีพิมพ์การ์ตูนโดยเฉพาะจริง ๆ เหรอ? แต่ว่า... แต่ว่าถึงจะทำได้จริง ตอนนี้ในมือเราก็มีแค่ดราก้อนบอลเรื่องเดียว แค่สามสิบหน้านี้มันไม่พอจะทำเป็นนิตยสารได้หรอกนะ"
"เรื่องนั้นง่ายมาก ก่อนหน้านี้ฉันบอกนายไปแล้วไม่ใช่เหรอว่านายรู้จักคนวาดรูปเยอะแยะ ให้พวกเขามารับจ้างวาดให้ฉัน ฉันรับซื้อภาพของพวกเขาใบละร้อยหยวน ส่วนภาพร่างสตอรี่บอร์ดฉันจะเป็นคนวาดเอง" เย่ฉุยตอบ
เขาจำเนื้อเรื่องของการ์ตูนได้ในใจ การวาดภาพร่างสตอรี่บอร์ดย่อมเป็นเรื่องง่ายดาย ดราก้อนบอลตอนที่ 048 ส่วนเรื่องที่เหลือก็ยกให้คนอื่นจัดการ
"ฉุยฉุย นายตั้งใจจะเล่นใหญ่ขนาดนี้จริง ๆ เหรอ?" เมื่อได้ยินคำพูดเด็ดขาดของเย่ฉุย ฟางหนานก็พูดอย่างทึ่ง ๆ "แต่นี่มันรายสัปดาห์นะ นายจะคิดเรื่องราวออกมาได้เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?"
"เรื่องนั้นไม่มีปัญหา" เย่ฉุยหัวเราะอย่างสบาย ๆ หยิบยกข้ออ้างที่ดีที่สุดของตัวเองออกมาใช้ "ฉันเป็นอัมพาตมาตั้งครึ่งปีไม่ใช่เหรอ ปกติว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำก็เลยคิดอะไรเรื่อยเปื่อยไปเยอะแยะน่ะ"
พอพูดถึงการ์ตูนห้าเรื่องที่จะตีพิมพ์ เย่ฉุยก็มีเค้าโครงอยู่ในใจแล้ว
ดราก้อนบอลคือเรื่องหนึ่ง ต่อมาก็คือสแลมดังก์ และคนเก่งฟ้าประทาน นี่คือสามยักษ์ใหญ่แห่งยุคทองของมังงะโชเน็นญี่ปุ่นในช่วงยุคเก้าศูนย์
เย่ฉุยจำได้ว่าเคยเห็นข่าวหนึ่ง ตอนที่การ์ตูนทั้งสามเรื่องนี้ลงตีพิมพ์พร้อมกัน ยอดขายของนิตยสารโชเน็นจัมป์พุ่งทะยานไปถึงกว่าสี่ล้านเล่มอย่างน่าตกตะลึง!
และเมื่อการ์ตูนเหล่านี้ทยอยจบลง ยอดขายก็หดตัวเหลือเพียงสองล้านกว่าเล่มในทันที
อิทธิพลของการ์ตูนสามเรื่องนี้เป็นที่ประจักษ์ชัด
แน่นอนว่าเย่ฉุยไม่ได้ตั้งใจจะหยิบยกมาแค่มังงะญี่ปุ่นเท่านั้น ยังไงซะโลกนี้ก็ยังไม่มีการ์ตูนปรากฏขึ้นมา เรื่องสไตล์ของแต่ละภูมิภาคก็ไม่จำเป็นต้องนำมาพิจารณา นอกจากสามเรื่องนี้แล้ว ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ซึ่งเป็นการ์ตูนฮ่องกงก็ต้องเอามาลงด้วยให้ได้
เรื่องราวของปู้จิงอวิ๋นและเนี่ยฟงที่เอนเอียงไปทางสไตล์ดั้งเดิมของหัวเซี่ย จะต้องสร้างความรู้สึกร่วมได้อย่างแน่นอน
เรื่องที่ห้าล่ะก็... เอาแบทแมนมาลงตีพิมพ์ก็แล้วกัน
ถึงแม้เขาจะไม่เคยอ่านคอมมิกแบทแมน แต่ฉบับภาพยนตร์เย่ฉุยก็ดูมาตั้งหลายรอบ การเอาเรื่องราวในหนังมาดัดแปลงเป็นการ์ตูนโดยตรงก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
และเหตุผลสำคัญที่สุดที่เลือกแบทแมน ก็คือเย่ฉุยนึกขึ้นได้ว่าแบทแมนที่ถูกนำไปดัดแปลงเป็นเกมนั้นก็ทำออกมาได้ยอดเยี่ยมมากเช่นกัน
ถ้าเป็นแบบนี้ นิตยสารการ์ตูนเล่มนี้ต้องไปรอดชัวร์ ๆ
ตัวเย่ฉุยเองก็เริ่มตั้งตารอคอยแล้วเหมือนกัน
****
