บทที่ 29 บทลงโทษคูณสอง ไป๋อวี่ผู้น่าสมเพชอ้อนวอนขอความเมตตาออนไลน์!

ตัวเลขสีแดงสดสว่างวาบแทงตา

เจียงเฟิงค่อยๆ ลุกขึ้นยืน มองดูยอดโหวตที่น่าสะพรึงกลัว แล้วจู่ๆ ก็เงยหน้าหัวเราะลั่น "ฮ่าๆๆๆ~~~"

ทันใดนั้น

เสียงหัวเราะของเจียงเฟิงก็หยุดชะงักลง เขากำหมัดแน่น ชูนิ้วโป้งขึ้นมา "พี่น้องทั้งหลาย! พวกคุณ... โคตรเจ๋ง!"

…

ไป๋อวี่ถึงกับอึ้งกิมกี่

ไม่ใช่แค่เขาที่อึ้ง เหล่าผู้ชมในห้องไลฟ์สดของเขาก็อึ้งเช่นกัน

998,420 คะแนน!

เป็นไปได้ยังไงกัน!!

นี่คือคะแนนโหวตที่มาจากห้องไลฟ์สดที่มีคนดูแค่สี่ร้อยกว่าคนเนี่ยนะ?

เขาบ้าไปแล้วหรือโลกใบนี้มันบ้าไปแล้วกันแน่?

ใครๆ ก็บอกว่าเงินของลูกพี่ใหญ่ในแพลตฟอร์มคลื่นเสียงน่ะหลอกเอามาได้ง่าย แต่ก็ไม่เคยเห็นใครบ้าระห่ำขนาดนี้มาก่อน!

นี่มันไม่ใช่การหลอกเอาเงินแล้ว นี่มันปล้นกันชัดๆ!

ห้องไลฟ์สดที่มีคนดูห้าพันคนตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ ราวกับเป็ดที่ถูกบีบคอจนพูดไม่ออก

ผ่านไปพักใหญ่ถึงมีคนได้สติ และพิมพ์คอมเมนต์ด้วยความหมดสนุก

"เฮ้อ น่าเบื่อว่ะ ไปละๆ"

"นั่นดิ ตำแหน่งอันดับหนึ่งเรื่องวิดพื้นของเน็ตเวิร์กบ้าบออะไรกัน สุดท้ายก็โดนสอยร่วงในวิเดียว"

"แค่ 500 ครั้งก็เหนื่อยหอบจะตายอยู่แล้ว เอ็งเปลี่ยนไปใช้ชื่อไอ้ขี้ก้างอันดับหนึ่งของเน็ตเวิร์กยังจะดีกว่า"

"ไอ้หน้าโง่เอ๊ย"

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดพากันทยอยออกไป

ก่อนไปยังไม่วายถ่มน้ำลายใส่ไป๋อวี่อีกรอบ

โลกอินเทอร์เน็ตก็เป็นแบบนี้แหละ ถ้าในชีวิตจริงเจอคนที่สามารถวิดพื้น 500 ครั้งรวดเดียวได้ คงต้องตะโกนดังๆ ว่าโคตรเจ๋ง

แต่ขอโทษที นี่คือแพลตฟอร์มคลื่นเสียง โดนสอยร่วงก็คือโดนสอยร่วง

ความกากคือบาปมหันต์

ไม่มีฝีมือก็อย่าริอ่านหาทำ ตอนแรกหัวเราะเยาะเขาไว้ซะโอหังแค่ไหน ตอนโดนตบหน้ากลับก็โดนเร็วแค่นั้น!

"เป็นไปได้ยังไงกัน..."

ไป๋อวี่มองดูยอดโหวตสุทธิของตัวเองด้วยความเหม่อลอย 765,450 คะแนน!

ถือว่าสุดยอดมากแล้ว แต่ก็ยังเอาไปเทียบกับเจียงเฟิงไม่ได้อยู่ดี!

【สตรีมเมอร์เสี่ยวอวี๋: "(เหม่อลอย) พี่อวี่แพ้จริงๆ เหรอเนี่ย..."】

【สตรีมเมอร์เงาเมฆา: "เดี๋ยวสิ แล้วทำไมตอนสุดท้ายแอดมินถึงไม่ปั่นโหวตล่ะ!"】

【แอดมินเสิ่นเจี้ยนเฟิง: "ปั่นแล้ว จะไม่ปั่นได้ไง แต่อีกฝ่ายเล่นเปย์คาร์นิวัลรวดเดียวเจ็ดอัน ใครจะไปคิดล่ะ?"】

เสิ่นเจี้ยนเฟิงเองก็รู้สึกน้อยใจเหมือนกัน

ในห้องไลฟ์สดของไป๋อวี่ นอกจากลูกพี่ใหญ่ขาประจำสองสามคนแล้ว ที่เหลือก็คือบัญชีแอดมินที่เข้ามาในครั้งนี้

คาร์นิวัลหลายอันก่อนหน้านี้แอดมินก็เป็นคนนำร่องให้พวกลูกพี่ใหญ่เปย์ตาม ค่าใช้จ่ายปาเข้าไปเกือบหนึ่งหมื่นหยวนแล้ว

ช่วงป้องกันป้อมสามสิบวินาทีสุดท้าย

เขาใช้บัญชีแอดมินเปย์คาร์นิวัลไปอีกสองอัน แต่ผลคือพวกลูกพี่ใหญ่ไม่ยอมเปย์ตาม แบบนี้จะมาโทษเขาได้ยังไง?

【แอดมินเสิ่นเจี้ยนเฟิง: "ไป๋อวี่วิดพื้นสู้เขาไม่ได้ ลูกพี่ใหญ่ก็เลยไม่อยากเปย์แล้ว ฉันก็จนปัญญาเหมือนกัน"】

【สตรีมเมอร์เหนือสามัญโดยกำเนิด: "..."】

【สตรีมเมอร์โม่หลี: "..."】

เมื่อเสิ่นเจี้ยนเฟิงตอบกลับแบบเทน้ำทิ้ง บรรยากาศในกลุ่มก็ลดฮวบลงจนถึงจุดเยือกแข็ง ไม่เหลือเค้าความฮึกเหิมเหมือนก่อนหน้านี้อีกเลย

【สตรีมเมอร์เงาเมฆา: "คราวนี้กิลด์หมู่ดาวของเรากลายเป็นตัวตลกของวงการไปแล้วจริงๆ..."】

…

…

"ว่าไงล่ะ? จะยอมรับบทลงโทษดีๆ ไหม?"

เจียงเฟิงเชิดหน้าจนรูจมูกแทบจะชี้ทะลุเพดาน ทำเอาไป๋อวี่ที่มองอยู่รู้สึกอัดอั้นตันใจสุดๆ

แม่งเอ๊ย!

แกจะมาทำกร่างหาพระแสงอะไรวะ!

ถ้าตอนนี้เขาสวนกลับไปว่า 'ฉันไม่เคยเจอใครโอหังขนาดแกมาก่อนเลย'

เจียงเฟิงก็คงจะตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มว่า 'เอ้า วันนี้ก็ได้เจอแล้วไง~'

"ฉันยอมรับ!"

ไป๋อวี่รู้สึกเหมือนตัวเองต้องกลืนเลือดทนรับความอัปยศ

ใบหน้าของเขาถูกเจียงเฟิงตบหน้าหงายจนร้อนผ่าวแดงเถือกไปหมด

"ยอมรับก็ดีแล้ว..."

เจียงเฟิงหัวเราะหึๆ "อืม ขอคิดดูก่อนนะ นายวิดพื้นสู้ฉันไม่ได้ ของขวัญก็สู้ฉันไม่ได้ ตามกฎของเกมแล้ว นายต้องโดนลงโทษเป็นสองเท่า! หมายความว่ามันต้องหนักหน่อย ไม่งั้นจะสมกับเป็นบทลงโทษคูณสองได้ยังไง... คิดออกแล้ว!"

ดวงตาของเจียงเฟิงเป็นประกาย จู่ๆ ก็คิดแผนการร้ายกาจขึ้นมาได้

เขาหัวเราะอย่างมีเลศนัย

"ฉันมีทางเลือกให้นายสามข้อ นายเลือกได้ตามสบาย ขอแค่ทำข้อใดข้อหนึ่งให้สำเร็จ ฉันก็จะถือว่านายรับบทลงโทษแล้ว"

ไป๋อวี่สังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาทันที เขากัดฟันพูด "...นายอย่าให้มันเกินไปนักนะ"

"แน่นอน!"

เจียงเฟิงทำหน้าตาขึงขังจริงจัง "ฉันไม่เหมือนนายหรอกนะ บทลงโทษที่ฉันตั้งจะไม่มีการเหยียดหยามศักดิ์ศรี การลงโทษทางร่างกาย หรืออะไรที่มันไม่สร้างสรรค์เด็ดขาด ฉันน่ะเป็นสตรีมเมอร์สายพลังงานบวกนะเว้ย!"

งั้นก็ยังดี...

ไป๋อวี่ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเล็กน้อย

แต่แล้ววินาทีต่อมาเขาก็ได้ยินเจียงเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า

"เขียนจดหมายยอมแพ้วิดพื้น เนื้อหาเขียนว่า 'ข้าพเจ้าไป๋อวี่ ได้ทำการ PK วิดพื้นกับสตรีมเมอร์เจียงเฟิงเมื่อวันที่ xxx ข้าพเจ้าถูกบดขยี้อย่างย่อยยับ ดังนั้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าพเจ้าขอยอมแพ้ ขอร้องล่ะเจียงเฟิง วันหลังอย่ารังแกฉันอีกเลย ฉันปอดแหกแล้ว'"

"แล้วเอาไปแปะไว้ในห้องไลฟ์สดเป็นเวลาสิบห้าวัน และในช่วงสิบห้าวันนี้ห้ามหยุดไลฟ์เด็ดขาด!"

ไป๋อวี่เบิกตากว้าง ????

เดี๋ยวสิ! แกจะใจดำเกินไปแล้วมั้ง?!

นี่กะจะฆ่ากันให้ตายทั้งเป็นเลยใช่ไหม?

ไป๋อวี่ "ฉัน..."

เจียงเฟิงโบกมือ "ฉันอะไรของนาย จดหมายยอมแพ้นี่ไม่ได้เหยียดหยามศักดิ์ศรีตรงไหนเลยใช่ไหมล่ะ? ก็แค่พูดไปตามความจริง..."

ไป๋อวี่อั้นจนหน้าเขียวปัด "..."

ความจริงบ้าบออะไรล่ะ!

เขาอ้าปากเตรียมจะเถียง แต่พออ้าปากแล้วก็พบว่า... แม่งเอ๊ย เถียงไม่ออกเลยว่ะ!

บ้าเอ๊ย!

【Lv11 จันทราเดือนเก้า: "ฮ่าๆๆๆ ขำจะตายอยู่แล้ว สตรีมเมอร์ปั่นจัด จดหมายยอมแพ้ อันนี้ดี!"】

【Lv8 นักรบคลั่ง: "66666 อันนี้ฉันชอบ!"】

【Lv25 ราชินีไร้เดียงสา: "เหอะ ตอนแรกทำเป็นกร่างดีนัก ตอนนี้คงเสียใจแล้วล่ะสิ? สมควร!"】

ไป๋อวี่กัดฟันกรอด "...ข้อที่สองคืออะไร?"

เรื่องเขียนจดหมายยอมแพ้น่ะเป็นไปไม่ได้หรอก!

ชาตินี้ทั้งชาติก็ไม่มีทางเขียนเด็ดขาด!

ยังไงซะเขาก็เป็นถึงสตรีมเมอร์เบอร์ใหญ่ที่มีคนดูตั้งห้าพันกว่าคน ถ้าขืนเขียนไอ้ของพรรค์นี้แล้วเอาไปแขวนไว้ในห้องไลฟ์สดจริงๆ เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!

อีกอย่าง

ถ้าเอาไอ้นี่ไปแขวนไว้ ก็เท่ากับเป็นการดึงยอดคนดูไปให้ห้องไลฟ์สดของเจียงเฟิงฟรีๆ เลยไม่ใช่หรือไง?

เขาจะโง่ขนาดนั้นเชียวเหรอ?

"ส่วนข้อที่สองก็ง่ายๆ"

เจียงเฟิงยิ้มแย้ม ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความเมตตากรุณา "ศัตรูควรผูกมิตรไม่ควรผูกพยาบาท เอาอย่างนี้แล้วกัน นายตามหลังฉันอยู่สองแสนสามหมื่นคะแนน ตอนนี้นายก็แค่วิดพื้นชดเชยคะแนนพวกนั้นซะ แล้วฉันจะถือว่าเราเสมอกัน เรื่องบทลงโทษอะไรนั่นก็ยกเลิกไป เป็นไงล่ะ?"

สิ้นเสียงนั้น คนในห้องไลฟ์สดก็ขำพรืดออกมาทันที

【Lv11 จันทราเดือนเก้า: "พรืด ! ฮ่าๆๆๆ สตรีมเมอร์โหดเหี้ยมมาก!!"】

【Lv14 ราศีธนู: "6666 สตรีมเมอร์โชว์เหนือจนฉันขนลุกไปหมดแล้ว ศัตรูควรผูกมิตรไม่ควรผูกพยาบาทงั้นเรอะ..."】

【Lv8 นักรบคลั่ง: "อะแฮ่ม ฉันว่าก็ไม่เห็นมีอะไรผิดปกตินะ ชดเชยครบก็ถือว่าเสมอกัน สตรีมเมอร์ออกจะใจดี"】

【Lv5 อู้เสี่ยวเซียน: "ฮ่าๆๆๆ ใช่เลย ใจดีมาก"】

ปล่อยสัตว์ก็หัวเราะออกมาเหมือนกัน สตรีมเมอร์คนนี้ช่าง... ถูกใจเขาจริงๆ!

ไม่พูดถึงเรื่องอื่นนะ

บทลงโทษสองข้อนี้ก็เป็นอย่างที่เขาพูดจริงๆ นั่นแหละ ไม่ได้มีการเหยียดหยามศักดิ์ศรีอะไรเลยสักนิด เป็นพลังงานบวกแบบสุดๆ

ก็แค่... โหดร้ายไปนิดเดียวเท่านั้นเอง

ฮ่าๆๆๆ

"ว่าไงล่ะ แบบนี้ก็คงได้แล้วมั้ง?"

เจียงเฟิงทำหน้าเหยียดหยาม ทำท่าทางเหมือนกับจะสื่อว่า 'ฉันหวังดีกับนายขนาดนี้แล้ว นายยังจะไม่ยอมรับอีกเหรอ'

ไป๋อวี่โกรธจนหน้าเขียวปัด บัดซบเอ๊ย...!!!

หวังดีกับผีสิ!!!

สองแสนสามหมื่นคะแนน... คิดเป็นวิดพื้นก็ตั้ง 460 ครั้ง!

นายฆ่าฉันทิ้งไปเลยดีกว่า!

ตอนนี้แขนเขาสั่นพั่บๆ ขาก็สั่นงั่กๆ อย่าว่าแต่ 460 ครั้งเลย แค่ 60 ครั้งก็ยังไม่รู้จะทำไหวหรือเปล่า

เจียงเฟิงเริ่มอารมณ์เสีย เขาส่งเสียงฮึดฮัดอย่างรำคาญ "ไอ้นั่นก็ไม่ได้ ไอ้นี่ก็ไม่ได้ ทำไมนายถึงไม่มีความกล้าหาญแบบลูกผู้ชายกล้าทำกล้ารับเลยฮะ? ตอนแรกใครกันนะที่บอกว่านี่คือเกมของลูกผู้ชาย?"

"ทำไมล่ะ เล่น PK แล้วแพ้ไม่เป็นเหรอ?"

เจียงเฟิงตะโกนถามเสียงดัง

ไป๋อวี่หน้าแดงก่ำ โดนด่าสวนจนพูดไม่ออกสักคำ

ยอดคนดูออนไลน์ห้าพันกว่าคนร่วงลงมาจนเกือบจะเหลือแค่สามพันกว่าคนแล้ว

ในที่สุดไป๋อวี่ก็ทนไม่ไหว เขาลดเสียงลงอย่างอ้อนวอน "...เอ่อ ลูกพี่ แล้วเงื่อนไขข้อที่สามคืออะไรล่ะ?"