ทาสบริษัทหลินเฉาหยางยุ่งกับงานจนไม่มีเวลาแม้แต่จะไปดูตัว หลังทะลุมิติมาเขาได้แต่งงานกับเถาอวี้ซู ปัญญาชนหญิงที่สวยที่สุดในจุดรวมปัญญาชน นึกว่าจะได้ตระกองกอดภรรยาคนสวย ผลคือพออีกฝ่ายสอบติดมหาวิทยาลัยก็ขาดการติดต่อไปเลย คนในบ้านต้องทนทุกข์กับเสียงนินทาเพราะเรื่องนี้ แต่หลินเฉาหยางกลับไม่ใส่ใจ คลื่นแห่งการปฏิรูปและเปิดประเทศกำลังถาโถมเข้ามา ต้องรีบคว้าโอกาส เวลาไม่คอยท่า เขาจะมีเวลาไปสิ้นเปลืองกับปัญญาชนหญิงคนหนึ่งได้ยังไง? เดิมทีเขาตั้งใจจะสู้ชีวิตสักสองสามปีเพื่อหาเงินให้ได้ตามเป้าหมายเล็กๆ สักสองสามเป้าหมาย จากนั้นก็รีบนอนราบ เป็นปลาเค็มไปตลอดกาล เพื่อชดเชยความเสียใจในชาติก่อนที่ตั้งหน้าตั้งตาหาเงินแต่ไม่เคยได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระเลยสักวัน แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้เริ่มทำตามแผน ปัญญาชนหญิงที่หายตัวไปครึ่งปีและไร้ซึ่งข่าวคราวกลับมาปรากฏตัวที่หน่วยผลิตอย่างกะทันหัน "เฉาหยาง ไปเยียนจิงกับฉันเถอะ!" ปัญญาชนหญิงกล่าวเช่นนี้ การสร้างตัวยังไม่ทันถึงครึ่ง ก็ได้เกาะภรรยากินซะแล้ว แต่เขามีแค่วุฒิมัธยมต้น เข้าเมืองไปแล้วจะทำอะไรได้ล่ะ? พ่อตาบอกว่า: เข้าไปเป็นบรรณารักษ์ที่ม.เยียนจิงก่อนเถอะ หลินเฉาหยางนึกว่าจากนี้ไปจะได้ใช้ชีวิตที่สหายชายทั้งหลายใฝ่ฝันถึง แต่ใครจะไปคิดว่า ปัญญาชนหญิงที่เดิมทีอ่อนโยนดั่งสายน้ำและมีมารยาทรู้ความ จะแอบเป็นจอมขยันตัวยง เธอขยันเองก็แล้วไปเถอะ ยังจะลากหลินเฉาหยางมาขยันด้วยกันอีก เพื่อความปรองดองในครอบครัว หลินเฉาหยางจึงทำได้เพียงสร้างภาพลักษณ์ให้ตัวเองกลายเป็นคนมีความรู้
