เซอร์ไพรส์อันแสนหวาน

แต่ในขณะที่หลี่ชิงหมิงหลับตาสูดลมหายใจลึก หวังจะเพลิดเพลินกับกลิ่นอายของบ้านเกิดเป็นอันดับแรก จู่ๆ เขาก็รู้สึกคันหัวขึ้นมา

【รังสีแดนลับถึงเกณฑ์วิกฤต...

【กระบวนการถูกกระตุ้น...

【กระบวนการกำลังตรวจสอบสถานะของคุณ โปรดอยู่ในความสงบ คุณหลี่ชิงหมิง】

ชุดตัวอักษรที่ไร้ซึ่งความสุนทรีย์เหล่านี้ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลี่ชิงหมิง ทำเอาเขารู้สึกคลื่นไส้เล็กน้อย

ของห่วยๆ พรรค์นี้ใครเป็นคนทำกัน

หรือว่าจะเป็นองค์ประกอบของแดนลับแห่งนี้?

หลี่ชิงหมิงอดไม่ได้ที่จะใช้หางตากวาดมองคนอื่นๆ

หากตรงหน้าพวกเขามีตัวอักษรเหล่านี้ปรากฏขึ้นเช่นกัน อย่างน้อยครึ่งหนึ่งก็ต้องตกอยู่ในอาการเหม่อลอย และลูกตาก็ต้องเหลือบขึ้นบนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

แต่คนเหล่านี้ล้วนยังคงตกอยู่ในความตื่นตระหนกระลอกแรกอย่างไม่มีข้อยกเว้น หลายคนเริ่มร้องไห้กันแล้ว

ดีมาก ของสิ่งนี้ถึงจะดูห่วยไปสักหน่อย แต่มันก็ดีตรงที่เขาได้เห็นมันแค่คนเดียว

ในขณะที่หลี่ชิงหมิงกำลังครุ่นคิด ตัวอักษรก็ผุดขึ้นมาเพิ่มอีก

【คุณหลี่ชิงหมิง จากคุณสมบัติแต่กำเนิดของคุณ พรสวรรค์ที่สามารถระบุได้มีดังนี้——

【โรคความจำดีเลิศแบบเลือกสรร: จะไม่ลืมสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจว่าจะจำ แม้ว่าจะเป็นเพียงการตัดสินใจจากจิตใต้สำนึกก็ตาม

【วีนัสวิปลาส: มีความยึดติดในสุนทรียภาพอย่างผิดมนุษย์มนา

【นักประดิษฐ์สยองขวัญ: หลงใหลในการสร้างสรรค์เครื่องมือเล็กๆ น้อยๆ ที่ใช้งานได้จริง

【คุณค่าเป็นเอกเทศ: คุณไม่เคยยินดีกับคำชมของผู้อื่น ดังนั้นจึงไม่เจ็บปวดกับคำด่าทอ】

หลี่ชิงหมิงอ่านไปได้แค่ไม่กี่บรรทัดก็ยากจะระงับความเบื่อหน่าย เขาจึงลองเอ่ยถามผ่านกระแสจิต

(สิ่งเหล่านี้มีความหมายอะไรไหม?)

【กระบวนการกำลังสรุปคุณสมบัติที่ค่อนข้างโดดเด่นของคุณ เพื่อช่วยสร้างความมั่นใจในการรับมือกับความท้าทายอันน่าสะพรึงกลัวที่กำลังจะมาถึง】

เมื่อเห็นตัวอักษรตอบกลับมาทันที หลี่ชิงหมิงจึงออกคำสั่งโดยตรง (ไม่จำเป็น ข้ามไปย่อหน้าถัดไปเลย)

【กระบวนการไม่สามารถยุติ ไม่สามารถแก้ไขเขียนทับ ทำได้เพียงโต้ตอบในระดับที่ต่ำมากเท่านั้น

【ในขณะนี้ กระบวนการจำเป็นต้องสรุปคุณสมบัติที่ค่อนข้างโดดเด่นของคุณอย่างน้อยสามข้อ และพยายามไม่ให้เกินห้าข้อ

【แต่ถึงแม้กระบวนการจะยกระดับมาตรฐานขึ้นแล้ว คุณก็ยังมีพรสวรรค์ที่ไม่อาจมองข้ามอยู่อีกถึง 37 ข้อ

【โปรดอดทนอ่าน และยกระดับความมั่นใจของตนเอง——

【จิตวิญญาณขบถอัศวิน: คุณยึดถือความชอบส่วนตัวเป็นความเชื่อ สาบานว่าจะซื่อสัตย์ต่อตนเองเป็นอันดับแรก หากลอบโจมตีได้ก็จะไม่ประกาศศึกเด็ดขาด มังกรชั่วร้ายกับเจ้าหญิงไม่มีอะไรแตกต่างกันในสายตาคุณ คุณชื่นชมเพียงฝ่ายที่น่าสนใจกว่าและใช้งานได้จริงมากกว่า... อืม ใช้งานได้จริงในทุกๆ ความหมาย

【ผู้รักษากฎ: คุณเคารพกฎระเบียบและกฎหมายอย่างยิ่ง อย่างน้อย... ก็จนกว่าคุณจะตัดสินใจทำลายมันทิ้ง

【ศิลปินอาชญากร: เชี่ยวชาญในการวางแผน วิเคราะห์ และลิ้มรสอาชญากรรมทุกประเภท แต่ไม่รวมถึงอาชญากรรมทางเพศและการค้ายาเสพติด พฤติกรรมเดรัจฉานเหล่านั้นไม่คู่ควรจะเรียกว่าศิลปะ และเนื่องจากคุณเป็นผู้รักษากฎในเวลาเดียวกัน ดังนั้นคุณจะไม่ลงมือทำเองในขอบเขตที่กฎหมายครอบคลุม จินตนาการและแฟ้มคดีก็เพียงพอที่จะทำให้คุณได้ลิ้มรสความสุขแล้ว

【อิคารัส: คุณหลงใหลในการผจญภัยและสิ่งลี้ลับ ความตื่นเต้นที่ได้รับมันครอบงำความกลัวไปจนหมดสิ้น หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ ความกลัวของคุณจะถูกเปลี่ยนเป็นความตื่นเต้นจนหมด สิ่งนี้ช่วยให้คุณบินได้สูงขึ้น แต่ในขณะที่เข้าใกล้ดวงอาทิตย์ คุณก็กำลังเข้าใกล้ความตายเช่นกัน

【โรคย้ำคิดย้ำทำ: ข้อนี้ไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความ แต่ถ้าไม่พูดถึงข้อนี้ ก็ถือเป็นการดูถูกอัลกอริทึมของกระบวนการ】

(พอหรือยัง? เร็วเข้า)

【ยังเหลืออีก 28 ข้อ โปรดอดทนอ่าน และยกระดับความมั่นใจ】

(...)

【ผู้รักษาสัญญา: นอกจากตัวเองแล้ว คุณยังซื่อสัตย์ต่อคำมั่นสัญญาและมิตรสหาย ตามหลักเหตุผลแล้ว ข้อนี้ไม่นับว่าเป็นพรสวรรค์ แต่นี่คือคุณสมบัติเชิงบวกเพียงข้อเดียวเกี่ยวกับศีลธรรมที่คุณมี

【สาวกเทพมาร: คุณดึงดูดผู้ที่มีแนวโน้มจะเป็นสาวกคลั่งศาสนาในหมู่ฝูงชนได้อย่างเป็นธรรมชาติ มีอนาคตไกลในวงการลัทธินอกรีต แต่น่าเสียดายที่คุณไม่ได้ตั้งเป้าหมายไว้ที่นี่ ช่างเป็นการเสียพรสวรรค์อันยิ่งใหญ่ไปอย่างเปล่าประโยชน์

【จิตวิญญาณขบถจอมยุทธ์: ...

【...

【กระบวนการคาดเดาว่าคุณยังคงรู้สึกไม่จุใจ แต่น่าเสียดายที่ด้านล่างนี้คือข้อสุดท้ายแล้ว

【เผด็จการทางศีลธรรม: คุณเพิกเฉยต่อจริยธรรมทางโลกทั้งหมด ปฏิบัติตามเพียงบรรทัดฐานทางศีลธรรมในมุมมองของตนเองเท่านั้น หากเผชิญกับวิกฤตทางศีลธรรมจนตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก คุณจะปรับเปลี่ยนบรรทัดฐานอย่างรวดเร็วเพื่อให้เกิดความสอดคล้องกัน จิตวิญญาณของคุณจึงสมเหตุสมผลในตัวเองอยู่เสมอ

【ข้างต้นคือคุณลักษณะพรสวรรค์ของคุณ เชื่อว่าความมั่นใจของคุณคงเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแล้ว

【แต่เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้คุณเย่อหยิ่งจนเกินไป กระบวนการก็ได้สรุปข้อเสียของคุณออกมา 1,832 ข้อเช่นกัน โดยในจำนวนนั้นมี 1,829 ข้อที่เกี่ยวกับนิสัย คุณยินดีที่จะอ่านเพื่อนำไปปรับปรุงหรือไม่?】

(ไม่)

【กระบวนการขอแนะนำอย่างยิ่งให้คุณรับฟังปัญหาทางบุคลิกภาพที่สำคัญที่สุดสิบข้อ ซึ่งจะช่วยปรับปรุงสถานะทางสังคมของคุณได้อย่างมหาศาล】

(แกแอบเกะกะนะ ลบทิ้งได้ไหม?)

【หลังจากกระบวนการประเมินอีกครั้ง พบว่าข้อบกพร่องเหล่านี้ไม่มีความสำคัญอะไร ต่อให้เป็นคนที่ยอดเยี่ยมแค่ไหนก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีข้อเสียสักสามสี่ข้อ

【เริ่มโหลดอินเทอร์เฟซกระบวนการ...

【หยุดการโหลดชั่วคราว...

【กระบวนการย่อยถูกกระตุ้น...

【เนื่องจากส่วนผสมพรสวรรค์ของคุณมีเอกลักษณ์เกินไป กระบวนการย่อยจะมอบบทบาทที่อยู่นอกเหนือจากสิ่งที่รับรู้ให้กับคุณ】

【ในระหว่างขั้นตอนการสวมบทบาท อาการคันศีรษะถือเป็นปรากฏการณ์ปกติ...】

หลี่ชิงหมิงไม่อยากปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม แต่หัวก็เริ่มคันขึ้นมาอีกแล้ว จึงทำได้เพียงหลับตาทนรับไว้

เช่นเดียวกับตำแหน่งและระดับขั้นในบริษัท แนวหน้าเองก็มีบทบาทและคลาสเช่นกัน

เพียงแต่สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่แนวหน้ามีติดตัวมาตั้งแต่เกิด แต่เป็นทรัพยากรที่ต้องหามาในภายหลัง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับแนวหน้าอิสระ พวกเขาส่วนใหญ่เป็นเพียงพนักงานชั่วคราวระดับล่าง มีคนจำนวนมากที่จนตายก็ยังไม่ได้สวมบทบาทเลยด้วยซ้ำ

ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่อยากได้ แต่เสื้อคลุมบทบาทนั้นมีราคาสูงลิ่ว มีเพียงหน่วยงานและบริษัทเท่านั้นที่มีทุนทรัพย์มากพอ

สรุปก็คือ การได้สวมเสื้อคลุมบทบาทมาอย่างงงๆ ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร ขอแค่ไม่ใช่ไกด์นำทางก็พอ

อย่าเป็นไกด์นำทาง อย่าเป็นไกด์นำทาง

จริงสิ กระบวนการบอกว่ามันเป็นบทบาทที่อยู่นอกเหนือจากสิ่งที่รับรู้ ยังไม่ถูกพัฒนา และไม่มีใครรู้จัก

เยี่ยมไปเลย ไม่ใช่ไกด์นำทาง

เมื่อความคิดดำเนินมาถึงตรงนี้ ในที่สุดสมองของหลี่ชิงหมิงก็ปลอดโปร่งเสียที

เขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง มองไปยังผู้คนที่กำลังกรีดร้องและร้องไห้เหล่านั้น รู้สึกว่ามีบางอย่างเพิ่มขึ้นมา

มีบางอย่างที่ดูดุร้ายและเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตเพิ่มเข้ามา

บางสิ่งที่เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา แต่กลับทำให้รู้สึกอึดอัดอย่างยิ่ง

โอ้...

ความกลัว

มันคือความกลัว

ฉันสัมผัสได้ถึงความกลัวของพวกเขา

ความกลัวนี้กำลังหล่อเลี้ยงฉัน

กำลังเติมเต็มฉัน

ในขณะที่หลี่ชิงหมิงกำลังดื่มด่ำกับความรู้สึกนั้นอย่างเต็มที่ ข้อความแจ้งเตือนใหม่ก็ลอยขึ้นมาตรงหน้าเขา

【คุณได้สวมบทบาท: จิงเจ๋อ

【คลาสปัจจุบันคือ I ไข่หวาดหวั่น: สามารถกลืนกินความกลัวของผู้อื่น เพื่อทำให้การฟักไข่เสร็จสมบูรณ์

【กระบวนการย่อยสิ้นสุด...

【กระบวนการหลักเข้าควบคุมแล้ว

【คุณหลี่ชิงหมิง ไม่เจอกันนานเลย ต่อไปกระบวนการจะอธิบายเกี่ยวกับบทบาทจิงเจ๋อให้คุณฟัง

【จิงเจ๋อ หนึ่งในยี่สิบสี่ฤดูกาลตามปฏิทินจีนดั้งเดิม...】

(ไสหัวไป)

【กระบวนการไม่สามารถยุติ ทำได้เพียง...】

(ลบ)

【กระบวนการถูกหยุดชั่วคราวแล้ว ขอให้คุณสนุกกับการผจญภัย】

ในที่สุด ทัศนวิสัยของหลี่ชิงหมิงก็กลับมาแจ่มชัดอีกครั้ง

เหตุผลที่เขาขี้เกียจแม้กระทั่งจะฟังคำอธิบาย ก็เป็นเพราะเขาสัมผัสได้ถึงตัวตนอันสุดยอด

ที่แท้ก็อยู่ที่แถวหน้าของที่นั่งเขานี่เอง มีเด็กผู้หญิงที่แสนอร่อย... โอ้ ไม่สิ ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้

แค่เธอเพียงคนเดียว ก็ปะทุความกลัวออกมามากกว่าคนครึ่งห้องรวมกันเสียอีก เรียกได้ว่าฉายเดี่ยว ลากระดับความอ่อนไหวต่อความกลัวของม.6 ห้อง 4 ให้ถดถอยกลับไปอยู่ระดับชั้นอนุบาลเลยทีเดียว

เธอช่างบอบบางตัวเล็กเหลือเกิน แม้แต่ชุดพละนักเรียนหญิงไซส์เล็กสุดก็ยังหลวมโพรกเมื่ออยู่บนตัวเธอ พอนั่งบนเก้าอี้ความสูงมาตรฐาน เท้าของเธอก็แตะไม่ค่อยจะถึงพื้น

แถมยังมีมือน้อยๆ ที่จับโต๊ะเอาไว้แน่นกับแก้มป่องๆ นั่นอีก ล้วนบ่งบอกว่าเธอช่างสดใหม่และชุ่มฉ่ำ

หลี่ชิงหมิงไม่สามารถต้านทานสิ่งยั่วยวนเช่นนี้ได้เลย เขาล้วงกระเป๋า ห่อไหล่ แล้วเดินเข้าไปหาเธอทีละก้าว ทีละก้าว ทีละก้าว

ส่วนตัวจี๋เสี่ยวเสียงนั้น เธอไม่รู้เลยสักนิดว่ากำลังมีตัวตนแบบไหนคืบคลานเข้ามาใกล้

เธอเพียงแค่ก้มหน้า จ้องมองโต๊ะเรียนอย่างเหม่อลอย แบกรับคลื่นลมพายุโหมกระหน่ำอย่างโดดเดี่ยว

(สมกับเป็นฉันจริงๆ... กลัวอะไรก็ได้อย่างนั้น...

(มาแล้ว ทุกคนต้องเข้ามาให้กำลังใจฉันแน่ๆ...

(หรือจะแกล้งสลบดีนะ...

(แต่ทำแบบนั้นก็จะยิ่งดึงดูดความสนใจเข้าไปใหญ่...

(พวกเขาจะต้องมาปลุกฉัน... จากนั้นก็ตั้งทีม แล้วก็ดูเพื่อนๆ ถูกสัตว์ประหลาดเก็บเกี่ยวไปทีละคน ทีละคน...

(อ๊ากกก... ดวงอย่างฉันจะต้องตายเป็นคนท้ายๆ แน่เลย...

(ตอนที่ต้องเป็นตายพรากจากกัน ถ้าฉันร้องไห้ไม่ออกจะทำยังไงดี...)

ท่ามกลางความกระวนกระวายใจ ความกลัวก็ไหลทะลักออกมาจากร่างของเธอมากขึ้นไปอีก

หลี่ชิงหมิงมองดูตัวตนที่ราวกับน้ำพุรสน้ำผึ้งนี้แล้ว ถึงขั้นไม่กล้าดุ่มๆ เข้าไปหา ทำได้เพียงลิ้มรสอยู่ห่างๆ

ก็เหมือนกับแมวส้มอ้วนท้วนริมถนนนั่นแหละ ถ้าจู่ๆ พรวดพราดเข้าไปก็จะทำให้เธอตกใจจนวิ่งหนีไปได้

ต้องอดกลั้นไว้

ยิ่งเป็นสิ่งที่งดงามมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องอดกลั้นไว้

มาสิ ควบคุมสีหน้าให้ดี ค่อยๆ ขยับเข้าไปทีละนิด เข้าไปใกล้ช้าๆ เข้าไปใกล้...