บทที่ 64 ความมุ่งมั่นของสหรัฐฯ

"นี่... นี่มัน... เรื่องบังเอิญใช่ไหมครับ?" นักวิทยาศาสตร์คนหนึ่งฝืนยิ้ม "เหมือนกับก้อนเมฆบนฟ้า บางครั้งมันก็ดูเป็นรูปทรงต่างๆ..."

ออสตินชี้ไปที่มุมจอพลางขมวดคิ้ว "บังเอิญงั้นหรือ? แล้วนี่ล่ะ?"

ที่ด้านล่างของใบหน้ายักษ์ ในม่านหมอกสีแดงนั้นมีเงาร่างหลายสายเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วให้เห็นลางๆ นั่นคือทีมของฉู่หว่านชิว และไกลออกไปยังมีกล่องสีเงินอีกหลายใบกำลังร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า

"เป็นการส่งกำลังบำรุงของประเทศเซี่ย ดูเหมือนจะมีคนกำลังต่อสู้กันอยู่ และหลังจากนั้น หมอกสีแดงก็เริ่มเดือดพล่านอย่างรุนแรง แล้วก็... สลายตัวไปโดยไม่มีสัญญาณเตือน" เสียงของนักวิเคราะห์แห้งผาก

บรรยากาศในห้องตกอยู่ในความเงียบสงัดจนน่าขนลุก

ทุกคนต่างรู้สึกไม่เข้าใจ

"ตกลงหมอกนั่นคืออะไร แล้วข้างล่างเกิดอะไรขึ้น? ทำไมสุดท้ายถึงสลายไป? พวกคุณให้คำอธิบายเรื่องนี้ได้ไหม?" ออสตินซักไซ้ด้วยสายตาคมกริบ

หัวหน้านักวิทยาศาสตร์ของนาซา (NAS) เงยหน้าขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความสับสนและหวาดกลัว เขาเลือกใช้คำอย่างระมัดระวังก่อนจะกล่าวว่า "ท่านครับ ทั้งความเร็วในการแพร่กระจาย การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ คุณลักษณะทางแม่เหล็กไฟฟ้า... ทุกอย่างล้วนขัดกับกฎฟิสิกส์พื้นฐาน สิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่นี้... อาจจะก้าวข้ามขอบเขตของ 'วิทยาศาสตร์' ไปแล้วครับ"

ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง

ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่ข่าวกรองคนหนึ่งก็พรวดพราดเข้ามาในห้องวิเคราะห์ "เดี๋ยวก่อนครับ มีคลิปวิดีโอจากที่เกิดเหตุหลุดออกมาในอินเทอร์เน็ต! มุมกล้องถ่ายจากพื้นดิน เห็นทั้งหมอกสีแดงและ... ใบหน้านั่นด้วย!"

ทุกคนหันขวับไปที่หน้าจอข้างๆ ทันที ในโลกออนไลน์ คลิปวิดีโอสั้นๆ ที่ถ่ายด้วยโทรศัพท์มือถือกำลังถูกแชร์ต่อกันอย่างบ้าคลั่ง

ภาพในคลิปสั่นไหวและพร่ามัว เต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกและเงาของผู้คนที่กำลังวิ่งหนี แต่ใบหน้าภูตผีที่ดุร้ายซึ่งปรากฏวับๆ แวมๆ ในหมอกสีแดงนั้น กลับชัดเจนกว่าภาพจากดาวเทียมถึงสิบเท่า!

ช่องคอมเมนต์ระเบิดเถิดเทิง:

【เชี่ย! นี่มันตัวอย่างหนังเรื่องอะไรเนี่ย? โคตรสมจริงเลย!】

【สเปเชียลเอฟเฟกต์เหรอ? เดี๋ยวนี้เอฟเฟกต์มือถือมันเทพขนาดนี้เลย? ดูเหมือนจะอยู่ที่ฟูซังนะ!】

【ใช่! พิกัดอยู่ที่ฟูซังจริงๆ! ฉันอยู่ถนนถัดไปนี่เอง! ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยฉันที!!】

【ฉันยังไม่อยากตาย รีบมาช่วยฉันเร็ว !!】

ความตื่นตระหนกแพร่กระจายไปราวกับไวรัส

วิดีโอสั้นๆ เพียงสิบนาทีส่งผลให้หัวข้อที่เกี่ยวข้องพุ่งขึ้นสู่อันดับหนึ่งของเทรนด์โซเชียลมีเดียทั่วโลก ความร้อนแรงของมันกลบข่าวความขัดแย้งทางทะเลในครั้งนี้ไปเสียสนิท

เหล่าเจ้าหน้าที่ข่าวกรองของสหรัฐฯ ที่เฝ้าดูอยู่ถึงกับหนาวสั่นไปทั้งตัว!

นี่มันเข้าข่าย... เหตุการณ์เหนือธรรมชาติแล้วไม่ใช่หรือ?!

ในฐานะมหาอำนาจด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี พวกเขาไม่ได้แปลกใจกับภาพแบบนี้ เพราะในหนังมีให้เห็นบ่อยครั้ง แต่สิ่งที่เห็นตอนนี้ คือเรื่องที่เกิดขึ้นจริง!!

"หรือว่า จะมีสิ่งที่เรียกว่าภูตผีอยู่จริงๆ?" ออสตินพึมพำกับตัวเอง โดยไม่มีใครในที่นั้นสามารถให้คำตอบเขาได้

ในเวลาไล่เลี่ยกัน ทางการของต้าเซี่ยก็ได้ออกประกาศแจ้งเตือนไปทั่วโลก

ผู้รับผิดชอบยืนอยู่หน้าจอและกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "เราตรวจพบว่าลัทธิยามาตะในเขตฟูซังครอบครองอาวุธชีวภาพชนิดใหม่ รหัส 'หมอกโลหิต' ซึ่งสามารถทำให้เกิดอาการประสาทหลอนหมู่ในวงกว้างและภาวะอวัยวะล้มเหลวเฉียบพลัน และกำลังมีการทดลองอย่างลับๆ ด้วยจิตวิญญาณด้านมนุษยธรรมและความรับผิดชอบในการต่อต้านการก่อการร้ายสากล เราจึงได้เข้าปราบปรามองค์กรก่อการร้ายดังกล่าว และทำลายฐานที่มั่นหลักขององค์กรได้สำเร็จ..."

ถ้อยคำในประกาศนั้นรัดกุม พร้อมแนบภาพถ่ายดาวเทียมและรายงานการวิเคราะห์ทางเทคนิค แถมยังมีคำรับรองจากผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธชีวภาพระดับสากลอีกหลายท่าน

ประกาศฉบับนี้เปรียบเสมือนหินก้อนยักษ์ที่ถูกโยนลงในทะเลสาบที่เงียบสงบ ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์ซัดสาดอีกครั้ง

"ที่แท้ก็เป็นอาวุธชีวภาพ! มิน่าล่ะ!"

"พระเจ้า! ฟูซังบ้าไปแล้วเหรอ!"

"พวกนั้นมันบ้าอยู่แล้ว อาวุธชีวภาพในอดีตพวกมันใช้มาน้อยที่ไหนกัน? ไอ้พวกเดรัจฉาน!!"

"น่ากลัวชะมัด เดี๋ยวนี้พวกก่อการร้ายใช้เทคโนโลยีล้ำสมัยขึ้นเรื่อยๆ เลย"

"..."

ประชาชนส่วนใหญ่ยอมรับคำอธิบายนี้ ความตื่นตระหนกค่อยๆ สงบลง และเปลี่ยนเป็นความโกรธแค้นต่อการก่อการร้ายและความสงสารต่อผู้ประสบภัย

เพราะถึงแม้อาวุธชีวภาพจะน่ากลัว แต่อย่างน้อยมันก็เป็นสิ่งที่ 'รู้จัก'

ผู้คนต้องการคำอธิบายที่สามารถทำความเข้าใจได้ ส่วนใบหน้าภูตผีที่เห็นวับๆ แวมๆ ในหมอกสีแดงนั่นน่ะหรือ? อ๋อ นั่นก็แค่ 'อาการประสาทหลอนหมู่' เป็นภาพหลอนที่เกิดจากสารพิษออกฤทธิ์ต่อเปลือกสมอง

วิทยาศาสตร์ มักจะมีคำอธิบายให้ทุกสิ่งเสมอ

อย่างน้อยก็ในเบื้องหน้า

...

"พวกเขากำลังโกหก" เจ้าหน้าที่ข่าวกรองสหรัฐฯ กล่าวด้วยความโกรธ "นั่นไม่ใช่อาวุธชีวภาพเลยสักนิด!"

"เรารู้ว่าพวกเขาโกหก"

ออสตินนวดหัวคิ้วด้วยความเหนื่อยล้าและกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม "และพวกเขาก็รู้ว่าเรารู้ว่าพวกเขาโกหก แต่ปัญหาคือ..."

เขาชี้ไปที่ใบหน้าภูตผีที่กำลังม้วนตัวอยู่ในหมอกสีแดงบนหน้าจอ "เราไม่มีหลักฐานอะไรเลยที่จะพิสูจน์ได้ว่านี่ไม่ใช่อาวุธชีวภาพ เพราะถ้ามันไม่ใช่อาวุธชีวภาพ... แล้วมันคืออะไรล่ะ?"

ทั้งห้องวิเคราะห์ตกอยู่ในความเงียบ

นั่นสิ มันคืออะไร? แล้วมันเกี่ยวอะไรกับดาบดำเล่มนั้น?

เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่ยังไม่ถูกค้นพบ? เทคโนโลยีจากต่างดาว? หรือว่า... สิ่งที่มีอยู่แค่ในตำนาน?

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไหน ก็น่ากังวลยิ่งกว่า 'อาวุธชีวภาพ' เสียอีก

หลังจากเงียบไปนานถึงหนึ่งนาที ออสตินก็ค่อยๆ เอ่ยปาก:

"สุภาพบุรุษทุกท่าน ในช่วงเวลาที่ผ่านมา เราได้ประจักษ์ถึงข้อเท็จจริงดังต่อไปนี้:"

"หนึ่ง ต้าเซี่ยมีหน่วยรบเดี่ยวที่มีสมรรถนะล้ำหน้ายุคสมัยไปอย่างน้อยห้าสิบปี... เป็นซูเปอร์โซลเยอร์ที่บุกทะลวงเขตติดอาวุธได้เพียงลำพัง และสามารถทนทานต่อกระสุนปืนได้"

"สอง พวกเขากำลังศึกษาสิ่งของในขอบเขตเหนือธรรมชาติ ซึ่งเราไม่ทราบถึงแหล่งที่มาและหลักการทำงานเลยแม้แต่น้อย"

เขาชี้ไปยังภาพนิ่งของหมอกสีแดงบนหน้าจอ

"สิ่งของที่สามารถสร้างขึ้นได้จากความว่างเปล่า และ 'อยู่เหนือขอบเขตของวิทยาศาสตร์'... ซึ่งเราไม่รู้แม้กระทั่งว่าจะเรียกมันว่าอะไร"

ออสตินลุกขึ้นยืน สองมือยันขอบโต๊ะแล้วโน้มตัวไปข้างหน้า "และจุดเริ่มต้นของทั้งหมดนี้ คือดาบเล่มนั้น"

" 'ดาบดำ' ที่ถูกขโมยไปจากต้าเซี่ย ตกไปอยู่ในมือของฟูซัง แล้วก่อให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ตามมาเป็นพรวน"

เขายืดตัวขึ้น น้ำเสียงเด็ดขาด "เราล้าหลังแล้ว ไม่ใช่ล้าหลังแค่ไม่กี่ปีหรือหลายสิบปี แต่เราล้าหลังไปถึงหนึ่ง... มิติ"

สีหน้าของทุกคนในห้องประชุมกลายเป็นย่ำแย่ถึงขีดสุด

"แต่นี่ก็คือโอกาส"

ออสตินเปลี่ยนน้ำเสียง "การที่ต้าเซี่ยนำหน้าไปก่อน พิสูจน์ให้เห็นว่าเส้นทางนี้เป็นไปได้ ในเมื่อพวกเขาครอบครองพลังนี้ได้ เราก็ต้องทำได้เช่นกัน"

"เริ่มดำเนินโครงการ 'โอลิมปัส' ให้เป็นลำดับความสำคัญสูงสุด ระดมทรัพยากรข่าวกรองทั้งหมด ไม่ว่าจะต้องจ่ายราคาเท่าไหร่ก็ตาม เพื่อสืบหาแหล่งที่มาของเทคโนโลยี 'ซูเปอร์โซลเยอร์' ของต้าเซี่ยให้ได้"

"จากนั้น ให้รวบรวมผู้เชี่ยวชาญด้านโบราณคดี ไสยศาสตร์ และการวิจัยเหนือธรรมชาติทั้งหมด เพื่อประเมิน 'โบราณสถานผิดปกติ' และ 'ปริศนาที่ยังไม่คลี่คลาย' ทั่วโลกใหม่อีกครั้ง ตั้งแต่พีระมิดไปจนถึงวิหารมายา จากสามเหลี่ยมเบอร์มิวดาไปจนถึงเทือกเขาคุนหลุน... ที่ใดก็ตามที่มีความเป็นไปได้ว่าจะมี 'ความลับ' ซ่อนอยู่ ให้บรรจุลงในรายชื่อการสำรวจทั้งหมด"

"สาม เปิดรับสมัครสาธารณะ"

ออสตินหันไปมองนักวิทยาศาสตร์ของนาซา (NAS) "จัดตั้ง 'กองทุนวิจัยความสามารถเหนือมนุษย์' เพื่อรวบรวมบุคคลที่มี 'ความสามารถพิเศษ' จากทั่วโลก ไม่ว่าเขาจะเป็นนักมายากล ร่างทรง ปรมาจารย์โยคะ หรือผู้ฝึกชี่กง ขอเพียงเขาพิสูจน์ได้ว่ามีความสามารถเหนือกว่าคนทั่วไป เราจะให้ทั้งเงิน ทรัพยากร และการคุ้มครอง"

มีคนตั้งข้อสงสัย "แต่ท่านครับ พวกนักต้มตุ๋นตามตลาดนัดพวกนั้น..."

"ยอมฆ่าผิดหนึ่งพัน ดีกว่าปล่อยให้หลุดรอดไปเพียงหนึ่ง"

ออสตินกล่าวอย่างเย็นชา "ต้าเซี่ยพิสูจน์แล้วว่า 'ความเหนือธรรมชาติ' มีอยู่จริง สิ่งที่เราต้องทำตอนนี้ไม่ใช่การตั้งคำถาม แต่คือการไล่ตามให้ทัน"

สุดท้ายเขาหันไปมองหน้าจอหลัก จ้องมองหมอกสีแดงที่ค่อยๆ สลายตัวไป

"สุภาพบุรุษทุกท่าน เรากำลังเป็นพยานให้กับการเปลี่ยนแปลง... ระดับอารยธรรม"

"ไม่ก้าวตามให้ทัน ก็ถูกคัดออก"

"ไม่มีทางเลือกที่สาม"

....

นอกจากสหรัฐฯ แล้ว กระแสคลื่นใต้น้ำยังคงพลุ่งพล่านอยู่ในทุกมุมโลก เหล่าผู้มีอำนาจระดับสูงของแต่ละประเทศต่างสัมผัสได้อย่างเฉียบคมว่า ประเทศเซี่ยกำลังซุ่มเตรียมการบางอย่างที่ยิ่งใหญ่เอาไว้

ความกลัวเกิดจากความไม่รู้

ดังนั้น รูปแบบการพัฒนาของโลกทั้งใบจึงเริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างเงียบๆ ในวินาทีนี้เอง