ในเกมนี้จูเก่อเสวียนเดิมทีก็ไม่มีพรสวรรค์ด้านการทหารอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นอวี้จางในเวลานี้ก็แทบไม่มีกำลังทหารเหลืออยู่เลย ที่แย่ที่สุดคือ ในทางนิตินัยแล้ว ตอนนี้หยวนซู่ยังถือเป็นเจ้านายของจูเก่อเสวียน...
ดีบัฟซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ แบบนี้ ขืนรบชนะได้ก็ผีหลอกแล้ว!
ต่อให้เฉินทิงฉวนจะใช้กลยุทธ์มังกรหลับไปถึงสามครั้งแล้ว แต่สตรีที่เก่งกาจก็ไม่อาจหุงข้าวโดยไม่มีข้าวสารได้ เห็นชัดว่ากลยุทธ์มังกรหลับเหล่านี้ยังคงต้องการเงื่อนไขพื้นฐานบางอย่าง ความห่างชั้นของพลังรบระหว่างทั้งสองฝ่ายต้องไม่ต่างกันจนเกินไป
จบเทิร์น หน้าจอเกมก็เด้งอินเทอร์เฟซใหม่ขึ้นมา เพื่อใช้สรุปเหตุการณ์สำคัญในเทิร์นนี้
【ฤดูร้อน ปี 189】
【ลั่วหยาง - ต่งจัวถอดถอนเซ่าตี้หลิวเปี้ยน สถาปนาเฉินหลิวอ๋องหลิวเสียขึ้นเป็นฮ่องเต้】
【สวีโจว - เถาเชียนปราบกบฏโพกผ้าเหลือง ขึ้นเป็นผู้ตรวจการสวีโจว】
【ผิงหยวน - หลิวเป้ยเลื่อนขั้นเป็นนายอำเภอเกาถัง】
【เฉินหลิว - เฉาเชาระดมเหล่าขุนศึกทั่วหล้าปราบปรามต่งจัว】
【อวี้จาง - กองทัพใหญ่หยวนซู่ประชิดเมือง อวี้จางยอมจำนนโดยไม่ต่อสู้】
ครึ่งแรกของอินเทอร์เฟซนี้สรุปเหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นในแต่ละเมือง โดยแสดงเป็นไอคอนเฉพาะ เมื่อเลื่อนเมาส์ไปชี้ก็จะเห็นคำอธิบายโดยละเอียด
ส่วนครึ่งหลังของอินเทอร์เฟซ เป็นเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับผู้เล่นโดยตรง
【คุณใช้งานกลยุทธ์มังกรหลับ"เมืองเปล่า"!】
【เนื่องจากอวี้จางยอมจำนนโดยไม่ต่อสู้ "เมืองเปล่า"จึงไม่แสดงผล!】
【คุณใช้งานกลยุทธ์มังกรหลับ"วิวาทะ"!】
【ค่าความเกลียดชังที่หยวนซู่มีต่อคุณสูงเกินไป โอกาสที่"วิวาทะ"จะแสดงผลคือ 26%!】
【"วิวาทะ"ไม่แสดงผล!】
【คุณถูกหยวนซู่จับกุมแล้ว!】
【คุณในฐานะ"ผู้ลิขิตชะตา"ถูกหยวนซู่สังหารแล้ว! เกมพ่ายแพ้!】
เฉินทิงฉวนมองดูหน้าจอเกมที่ตัดจบกะทันหัน สีหน้าของเขาดูเหม่อลอยไปชั่วขณะ
จบแค่นี้เลยเหรอ?
ข้ามังกรหลับผู้สง่างาม อายุแค่แปดขวบก็ต้องมาตายตั้งแต่ยังไม่ทันได้ออกศึกเลยเนี่ยนะ?
แม่งเอ๊ย จะรีบตายเกินไปหน่อยไหม!
ไอ้หยวนซู่นี่ก็สารเลวตัวจริง ขนาดเด็กแปดขวบยังไม่เว้น เอ็งยังเป็นคนอยู่หรือเปล่าวะ?
คอมเมนต์ในช่องแชตพากันขำจนแทบเป็นลม การดำเนินเรื่องสุดพิลึกนี้เป็นสิ่งที่ทุกคนคาดไม่ถึงจริงๆ
"มังกรหลับแปดขวบอายุสั้นตั้งแต่ยังไม่ทันลงจากเขา สรุปว่าเป็นเพราะสันดานดิบของมนุษย์ที่บิดเบี้ยว หรือเป็นเพราะศีลธรรมที่เสื่อมทรามกันแน่?"
"สาเหตุการตาย: อ้าว ทำไมหยวนซู่ถึงลงมาทางใต้ล่ะ?"
"เกมนี้มันเล่นนอกบทนี่หว่า!"
"หยวนซู่มองกลเมืองเปล่าออกด้วยเหรอ? เอาเรื่องว่ะ หยวนซู่ > ซือหม่าอี้!"
"กลเมืองเปล่าก็หลอกได้แค่คนคิดมากแบบซือหม่าอี้นั่นแหละ พอมาเจอคนซื่อบื้อตรงไปตรงมาแบบหยวนซู่ก็ไร้ประโยชน์ ดีมาก สมเหตุสมผลสุดๆ!"
ช่องแชตสนุกสนานกันมาก แต่เฉินทิงฉวนที่เป็นคนเล่นกลับไม่สนุกเลยสักนิด!
เขาขมวดคิ้วแน่น เริ่มขบคิดถึงวิธีเล่นเกมนี้อย่างจริงจัง
เห็นได้ชัดว่าเขามองเกมนี้ง่ายเกินไป!
ตั้งแต่เริ่มเกมก็บอกผู้เล่นอย่างชัดเจนแล้วว่า นี่ไม่ใช่เกมวางแผนกลยุทธ์จำลองประวัติศาสตร์แบบนั้น มันมีชื่อว่า "ตำนานผู้ลิขิตชะตามังกรหลับ" รูปแบบการเล่นของมันต่างจากเกมวางแผนกลยุทธ์ทั่วไป ดังนั้นจะใช้แนวคิดเดิมๆ ของเกมวางแผนกลยุทธ์มาตัดสินไม่ได้
อีกทั้งเนื้อเรื่องพื้นหลังก็บอกไว้แล้วว่า เซ็ตติ้งหลักของเกมนี้คือ"ผู้ลิขิตชะตา"และ"ปีศาจ"
พวกปีศาจจะทำทุกวิถีทางเพื่อสังหารผู้ลิขิตชะตาอย่างหลิวเป้ยและจูเก่อเลี่ยง ส่วนสิ่งที่ผู้เล่นต้องทำก็คือ หาทางเอาชีวิตรอดให้ได้
"โอเค สหายชาวช่อง ผมเข้าใจแล้ว ที่รอบแรกขิตไวขนาดนี้ หลักๆ เป็นเพราะผมยังไม่เข้าใจวิธีเล่นเกมนี้ ผมไม่ควรเสียเวลาในเทิร์นแรกไปกับการทำนาสะสมเสบียงอะไรนั่นเลย ของพรรค์นั้นไม่มีประโยชน์สักนิด
"เป้าหมายในช่วงต้นเกมนี้มีเพียงอย่างเดียว นั่นคือการมีชีวิตรอด!
"รอบนี้ไม่มีปัญหาแน่นอน!"
เฉินทิงฉวนเรียกความฮึกเหิมกลับมา แล้วเริ่มเกมใหม่อีกครั้ง
ครั้งนี้ เขาเริ่มลองวิธีเล่นแบบใหม่ นั่นก็คือ"ซุ่มกบดาน"ให้มากที่สุด!
เฉินทิงฉวนพบว่า จูเก่อเลี่ยงที่เขาควบคุมอยู่ในตอนนี้สามารถเคลื่อนที่ไปตามเมืองต่างๆ ได้อย่างอิสระ แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่การเคลื่อนที่ในฐานะขุนพลที่นำทัพออกศึก ทว่าเป็นในฐานะนักเดินทางหรือพ่อค้าธรรมดาๆ
แบบนี้ก็ง่ายเลย สู้ไม่ได้ก็หลบสิครับรออะไร?
เผ่นโลด!
อย่าถามว่าเด็กแปดขวบเอาอะไรมาวิ่งเพ่นพ่านไปทั่วในยุคกลียุคแบบนี้ เขาคือผู้ลิขิตชะตา เขาคือจูเก่อเลี่ยง จะเทพกว่าเด็กทั่วไปสักหน่อยแล้วมันทำไม? สมเหตุสมผลสุดๆ!
และการดูดาวก็กลายเป็นสกิลเทพที่เฉินทิงฉวนต้องหยิบมาใช้ทุกปีอย่างขาดไม่ได้
แน่นอนว่าการใช้สกิลนี้ จุดประสงค์หลักไม่ได้มีไว้เพื่อดูค่าสเตตัสของพวกขุนพล
แม้ว่าแผนภาพข้อมูลเจ็ดมิติของขุนพลเหล่านี้จะทำให้เห็นความแข็งแกร่งของพวกเขาได้ชัดเจนขึ้น แต่เฉินทิงฉวนลองสังเกตดูดีๆ ก็พบว่าข้อมูลพวกนี้คล้ายคลึงกับข้อมูลในเกมวางแผนกลยุทธ์สามก๊กหลายๆ เกมมาก
ในฐานะผู้เล่นเกมสามก๊กตัวยง อันที่จริงเฉินทิงฉวนพอจะจำข้อมูลคร่าวๆ เหล่านี้ได้ลางๆ ดังนั้นสำหรับเขาแล้วมันจึงไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากมายนัก
เหตุผลที่ต้องคอยดูดาวอยู่ตลอด หลักๆ ก็เพื่อดูช่อง "ขุนพลที่เกลียดชัง"!
เฉินทิงฉวนพบว่า ช่องนี้สามารถมองเป็นค่าความคุกคามที่ขุนพลมีต่อตัวเองได้เช่นกัน
หากชื่อแรกในช่องขุนพลที่เกลียดชังเป็นจูเก่อเลี่ยง เมืองนั้นก็ห้ามไปเด็ดขาด ถ้าขืนไปก็เท่ากับเอาตัวเองไปติดกับดัก
แต่ตราบใดที่ชื่อแรกในช่องขุนพลที่เกลียดชังไม่ใช่จูเก่อเลี่ยง แต่เป็นคนอื่น นั่นก็แปลว่าจะสามารถอยู่ร่วมกันอย่างสันติได้ชั่วคราว จนกว่าจะมีสาเหตุบางอย่างที่ทำให้ค่าความเกลียดชังต่อจูเก่อเลี่ยงพุ่งขึ้นไปจนถึงขีดสุด
เฉินทิงฉวนอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ "ดูดาว" สมแล้วที่เป็นกลยุทธ์มังกรหลับอันดับแรก ทรงพลังมาก คู่ควรกับชื่อของมันจริงๆ!
ครั้งนี้จูเก่อเลี่ยงสามารถรอดชีวิตผ่านวัยแปดขวบมาได้อย่างงดงาม และยังผ่านวัยสิบขวบมาได้อย่างราบรื่น
เวลาล่วงเลยจากปี 189 มาจนถึงปี 194
ในช่วงเวลานี้ เฉินทิงฉวนเอาแต่หลบๆ ซ่อนๆ วิ่งรอกไปมาระหว่างเมืองที่อยู่รอบๆ อวี้จาง คอยดูสถานการณ์แล้วเผ่นจากอาณาเขตของหลิวเปี่ยวไปยังอาณาเขตของซุนเจียน เพื่อหลบหลีกขุนพลสารพัดรูปแบบที่ต้องการปองร้ายผู้ลิขิตชะตา
ถึงจะทุลักทุเลไปหน่อย แต่อย่างน้อยก็รอดชีวิตมาได้
ในระหว่างนี้เฉินทิงฉวนก็ขบคิดถึงปัญหาสำคัญข้อหนึ่ง นั่นคือสรุปแล้วเกมนี้มันต้องเล่นยังไงถึงจะชนะ?
จูเก่อเลี่ยงวัยเยาว์คนนี้ไม่มีทางสร้างขุมกำลังของตัวเองได้เลย การจะตั้งตัวเป็นนายท่านนั้นเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน แต่ถ้าจะให้ไปสวามิภักดิ์ต่อขุมกำลังที่มีอยู่ล่ะ? ตอนไปเจอหลิวเปี่ยวกับซุนเจียน ก็ไม่เห็นมีตัวเลือกให้สวามิภักดิ์เลยนี่นา?
หรือว่าต้องไปสวามิภักดิ์กับหลิวเป้ยเท่านั้น?
แต่หลิวเป้ยในเวลานี้ก็เป็นได้แค่ทหารรับจ้าง ไม่มีอาณาเขตให้ยึดครอง แบบนี้จะนับเป็นนายท่านได้ด้วยเหรอ?
ยิ่งไปกว่านั้นหลิวเป้ยยังอยู่ไกลมาก ตอนนี้หลิวเป้ยมักจะเคลื่อนไหวอยู่ทางเหนือเป็นหลัก ตอนแรกก็ไปคลุกคลีอยู่กับกงซุนจ้าน ต่อมาก็ไปพึ่งพิงเถาเชียนชั่วคราว สถานที่เหล่านี้อยู่ห่างจากตำแหน่งที่จูเก่อเลี่ยงอยู่ไกลเกินไป
แล้วจูเก่อเลี่ยงจะข้ามไปได้ยังไงล่ะ?
จะให้เดินเท้าดุ่มๆ ข้ามไปก็ดูเหมือนจะไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ แค่มันค่อนข้างอันตราย เพราะระหว่างทางถ้าเกิดซวยไปเจอขุนพลหน้ามืดตามัวคนไหนที่จู่ๆ ค่าความเกลียดชังต่อจูเก่อเลี่ยงพุ่งขึ้นเป็นอันดับหนึ่ง นั่นก็คือขิตสถานเดียว
อีกอย่าง ต่อให้หาหลิวเป้ยเจอก็แล้วยังไงต่อล่ะ? เกมนี้อนุญาตให้เทคโอเวอร์ขุมกำลังของหลิวเป้ยได้โดยตรงเลยหรือเปล่า?
เรื่องนี้ทำให้เฉินทิงฉวนค่อนข้างคิดหนัก
ทว่าในขณะที่เขากำลังชั่งใจว่าจะให้จูเก่อเลี่ยงไปหาหลิวเป้ยดีหรือไม่ เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นอีกครั้ง!
หลิวเป้ยถูกเฉาเชาเก็บไปซะแล้ว!
……
เรื่องนี้พูดไปแล้วก็ออกจะหลุดโลกอยู่สักหน่อย
สถานการณ์ของใต้หล้าในเกมรอบนี้ เดิมทียังถือว่าสอดคล้องกับประวัติศาสตร์อยู่มาก
หลังเหล่าขุนศึกปราบต่งจัวก็เข้าสู่สภาวะหัวเมืองแบ่งแยกดินแดน ปี 192 หยวนเซ่าไปปราบกงซุนจ้าน แม้ว่าศึกครั้งนี้จะไม่ได้เกิดขึ้นที่สะพานเจี้ยเฉียว แต่จุดจบก็ไม่ได้ต่างกันมากนัก
และพอถึงปี 193 เฉาเชาก็เริ่มยกทัพปราบเถาเชียนแห่งสวีโจว
เฉินทิงฉวนพบว่า แม้ NPC ในโลกนี้จะมีความคิดเป็นของตัวเอง และอาจมีการกระทำที่ไม่ตรงกับประวัติศาสตร์บ้าง แต่โดยรวมแล้ว โครงสร้างหลักของการพัฒนาทางประวัติศาสตร์ก็ยังคงอยู่ ไม่ได้มีความคลาดเคลื่อนอะไรใหญ่โตนัก
นี่อาจเป็นเพราะผู้พัฒนาเขียนโปรแกรมไว้เบื้องหลัง ทำให้พฤติกรรมของ AI เหล่านี้มีลำดับความสำคัญในระดับหนึ่ง โดยจะไปปราบปรามศัตรูเฉพาะเจาะจงตามสถานการณ์ในประวัติศาสตร์ หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะตัว AI เองค่อนข้างฉลาด หลังจากป้อนข้อมูลให้มากพอแล้ว ก็จะตัดสินใจเลือกได้ใกล้เคียงกับบุคคลในประวัติศาสตร์ภายใต้สถานการณ์ในตอนนั้น
เฉินทิงฉวนจึงถือซะว่าดูเอาบันเทิง
แต่คิดไม่ถึงว่าเสพดราม่าชาวบ้านอยู่ดีๆ ไฟจะลามมาไหม้บ้านตัวเอง
ปี 194 เฉาเชายกทัพปราบเถาเชียนเป็นครั้งที่สอง หลิวเป้ยและขุนพลเฉาเป้าที่อยู่ใต้สังกัดเถาเชียนดักโจมตีเฉาเชา ทว่าพ่ายแพ้
ในตอนนั้นหากเป็นไปตามประวัติศาสตร์ปกติ เฉาเชาก็ไม่ได้ตามล่าหลิวเป้ยจนถึงที่สุด เพราะเป้าหมายของเขาคือสวีโจวและเถาเชียน ดังนั้นเฉาเชาจึงล้อมสวีโจวต่อไป และในตอนนั้นเอง ลวี่ปู้ก็ลอบโจมตีเหยี่ยนโจวของเฉาเชา เฉาเชาเลยต้องถอยทัพจากสวีโจว
แต่ในเกม เฉาเชาดันเล่นนอกบท!
ในสถานการณ์ที่เอาชนะหลิวเป้ยได้แล้ว เขากลับนำทัพไล่ตามหลิวเป้ยไปติดๆ แล้วก็เชือดหลิวเป้ยทิ้งซะงั้น!
【"ผู้ลิขิตชะตา"หลิวเป้ยถูกเฉาเชาสังหารแล้ว! จบเกม!】
เมื่อมองดูข้อความแจ้งเตือนบนหน้าจอ เฉินทิงฉวนก็แทบจะกระอักเลือดออกมาคำโต
"สหายชาวช่อง นี่มันบ้าอะไรเนี่ย!
"ผมปกป้องจูเก่อเลี่ยงได้ก็จริง แต่หลิวเป้ยอยู่ไกลจากผมซะขนาดนี้ ผมจะไปปกป้องยังไงก๊อน!
"ยังจะให้เล่นเกมนี้ดีๆ อยู่ไหมเนี่ย!"
