เมื่อทุกคนได้ยินเสียงร้องเรียก พวกเขาก็รีบวิ่งออกจากกระท่อมไปทางกองฟืน
เห็นเพียงแต่ลุงหลี่ครึ่งตัวเอนพิงอยู่ข้างกองฟืน ล้มเอียงลงไปกับพื้น ดวงตาทั้งสองปิดสนิท
"อย่าเพิ่งขยับเขา! ฉันขอดูก่อน"
สวี่ซื่อเยี่ยนก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ดันคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ออกไป
"ตอนนี้ยังไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น ห้ามเคลื่อนย้ายเขาโดยพลการ รอฉันตรวจสอบก่อน"
ขณะพูด สวี่ซื่อเยี่ยนก็คุกเข่าลง เพื่อตรวจดูอาการของลุงหลี่
ขณะนั้น ลุงหลี่หมดสติไปแล้ว ตัวสั่นกระตุก มุมปากมีน้ำลายไหลออกมา
เขาเปิดเปลือกตาขึ้นดู เห็นว่าม่านตาหดเล็กเท่าเข็มหมุด และขนาดของม่านตาทั้งสองข้างไม่เท่ากัน
ลมหายใจของลุงหลี่มีเสียงกรนดังผิดปกติ ฝั่งซ้ายของร่างกายไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง อัตราการเต้นของชีพจรเร็วและไม่เป็นจังหวะ
"เร็วเข้า! ไปเอาเข็มเย็บผ้าจากในบ้านมาให้ฉัน"
สวี่ซื่อเยี่ยนพอจะคาดเดาอาการได้แล้ว จึงรีบสั่งให้คนไปหาเข็มมา
"แล้วก็เอาผ้าขนหนูมาด้วย ชุบน้ำเย็นแล้วบิดหมาด ๆ"
ตามหลักแล้วควรใช้ถุงน้ำแข็งประคบ แต่ตอนนี้อากาศยังไม่หนาวจัด ไม่มีน้ำแข็งให้ใช้ จึงทำได้แค่ใช้ผ้าขนหนูชุบน้ำเย็นแทน
อย่างน้อยตอนนี้อุณหภูมิภายนอกก็ต่ำอยู่ น้ำในโอ่งเย็นจัด น่าจะพอช่วยได้บ้าง
ทุกคนรู้ว่าสวี่ซื่อเยี่ยนมีความรู้เรื่องแพทย์ และเก่งกว่าหมอเท้าเปล่าในหมู่บ้านเสียอีก จึงไม่มีใครค้าน ต่างรีบไปทำตามที่เขาสั่ง
"พี่สาม! นี่เข็มที่พี่ต้องการ"
มีคนวิ่งกลับมาพร้อมเข็มเย็บผ้าเบอร์ใหญ่ ยื่นให้สวี่ซื่อเยี่ยน
"เป็นเข็มใหม่ ฉันหยิบมาจากชุดเย็บผ้า"
สวี่ซื่อเยี่ยนพยักหน้า รับเข็มมา แล้วใช้เข็มจิ้มลงไปที่ปลายจมูกของลุงหลี่อย่างแรง ก่อนจะบีบออก เลือดสีแดงคล้ำค่อย ๆ ไหลซึมออกมา
จากนั้น เขาก็ใช้เข็มแทงที่ติ่งหู และปลายนิ้วทั้งสิบของลุงหลี่ บีบเลือดออกมาทีละนิด ซึ่งเลือดที่ไหลออกมามีสีแดงเข้มจนเกือบดำ
หลังจากปล่อยเลือดออกไปแล้ว เขาลองจับชีพจรอีกครั้ง พบว่ามันเริ่มคงที่ขึ้น ไม่เร็วและไม่ปั่นป่วนเหมือนเมื่อครู่
พอดีกับที่มีคนยื่นผ้าขนหนูชุบน้ำเย็นมาให้ สวี่ซื่อเยี่ยนรีบวางมันลงบนหน้าผากของลุงหลี่ทันที
"รีบเตรียมรถม้า! ลุงหลี่น่าจะเป็นอัมพาตเฉียบพลัน ต้องรีบพาไปโรงพยาบาล ที่หมู่บ้านเรารักษาไม่ได้"
อัมพาตเฉียบพลัน หรือโรคหลอดเลือดสมอง มีหลายประเภท…
ภาวะเลือดออกในสมอง
ภาวะโรคหลอดเลือดสมอง มีหลายประเภท เช่น
เลือดออกในสมอง
ลิ่มเลือดอุดตันในสมอง
ภาวะอุดตันในสมองจากลิ่มเลือด
ภาวะหลอดเลือดสมองหดเกร็ง
ภาวะเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นกลาง
อาการและความรุนแรงของแต่ละประเภทแตกต่างกัน
พิจารณาจากอายุของลุงหลี่ และลักษณะของอาการ สวี่ซื่อเยี่ยนคาดว่าเป็น ภาวะเลือดออกในสมอง
จึงใช้วิธีการปล่อยเลือดออกเพื่อบรรเทาความดันภายในสมอง แต่นี่เป็นเพียงมาตรการฉุกเฉินเท่านั้น ไม่สามารถทำให้ฟื้นคืนสติได้ จำเป็นต้องรีบไปโรงพยาบาล
เมื่อสวี่ซื่อเยี่ยนสั่งการ ทุกคนก็รีบไปเตรียมรถม้า ปูที่นอนบนรถอย่างดี จากนั้นช่วยกันยกลุงหลี่ขึ้นไปอย่างระมัดระวัง
"ขอสองคนไปกับฉัน"
สวี่ซื่อเยี่ยนกระโดดขึ้นไปบนรถ หันไปเรียกคนช่วย แต่บางคนกลับถอยหลังไปสองก้าวอย่างชัดเจน แสดงออกว่าไม่อยากเสียเวลาทำงานไปโรงพยาบาล
เพราะหากไป พวกเขาก็จะเสียแต้มแรงงานของวันนั้น
อย่างไรก็ตาม ยังมีคนที่ไม่สนใจเรื่องนี้ จ้าวเจี้ยนเซ่อ และ หยางชุนหมิง กระโดดขึ้นรถทันทีโดยไม่พูดอะไร
หยางชุนหมิงเงื้อแส้ขึ้น ตีเสียงดัง “ป้าบ!” แล้วขับรถม้าออกไปทันที
ถนนบนภูเขาขรุขระ รถม้าสะเทือนตลอดทาง สวี่ซื่อเยี่ยนกลัวว่าหัวของลุงหลี่จะสั่นไหวมากเกินไป ทำให้เลือดออกในสมองเพิ่มขึ้น จึงใช้มือประคองศีรษะเขาไว้ตลอดทาง
เมื่อถึงหมู่บ้าน จ้าวเจี้ยนเซ่อ ก็รีบวิ่งไปที่สำนักงานกองเกษตร เพื่อหาพ่อของเขา จ้าวต้าไห่ ขอยืมเงินมาก่อน
เพราะไม่กล้าทำให้ภรรยาของลุงหลี่ตกใจ กลัวว่าเธอจะเป็นลมไปอีกคน
หลังจากได้เงินแล้ว ทั้งสามคนก็รีบขับรถม้าไปยัง โรงพยาบาลชุมชนซีเกิง
เมื่อไปถึง แพทย์และพยาบาลรีบนำตัวลุงหลี่เข้าไปตรวจและช่วยชีวิตทันที ขณะที่สวี่ซื่อเยี่ยนกับพวกไปจัดการเรื่องเอกสารและจ่ายค่ารักษาพยาบาล
เวลาผ่านไปนานหลายชั่วโมง ประตูห้องฉุกเฉินก็เปิดออก หมอและพยาบาลเดินออกมา
"คุณหมอ! อาการของเขาเป็นยังไงบ้าง?"
สวี่ซื่อเยี่ยนรีบเข้าไปถามทันที
"คนไข้มีอายุมากและความดันโลหิตสูง คาดว่าคงล้มลงกระแทกพื้น ทำให้เกิดภาวะเลือดออกในสมอง"
"อาการค่อนข้างรุนแรง แต่โชคดีที่คุณทำการปฐมพยาบาล และส่งตัวมาถึงโรงพยาบาลได้ทัน"
"ต้องนอนรักษาตัวที่นี่ และเฝ้าดูอาการระยะหนึ่ง คุณเป็นญาติของคนไข้หรือเปล่า?"
หมอถอดหน้ากากออกแล้วถาม
"ไม่ใช่ญาติครับ พวกเราเป็นคนจากทีมหมู่บ้านตงเจียงเหยียน คนไข้ไม่มีลูก มีแค่ภรรยาที่อายุมากแล้ว"
สวี่ซื่อเยี่ยนอธิบาย
พอหมอได้ยินก็ขมวดคิ้ว "ถ้าไม่มีญาติ เรื่องนี้คงจัดการลำบาก..."
หลักฐานจากกองเกษตร และการเฝ้าดูแล
แพทย์เป็นคนดี พอทราบว่า ลุงหลี่ไม่มีลูก และ ภรรยาก็อายุมากแล้ว จึงยินดีช่วยเหลือ
"อย่างนี้ก็แล้วกัน ให้พวกคุณไปขอใบรับรองจากทีมเกษตร เพื่ออธิบายสถานการณ์ของคนไข้ ทางโรงพยาบาลจะหาทางช่วยดูแลให้"
"อย่างน้อยคนไข้ต้องพักรักษาตัวที่นี่สิบวันหรือครึ่งเดือน พวกเราก็ยุ่งกันมาก พยาบาลจะพยายามดูแลให้ดีที่สุดในช่วงกลางวัน แต่ตอนกลางคืน ควรมีคนจากทีมของพวกคุณมาช่วยดูแลหน่อย"
แพทย์เข้าใจดีว่าช่วงนี้ทีมเกษตรกำลังยุ่งกับการทำงาน ทุกคนต้องพึ่งพาแต้มแรงงานเพื่อเลี้ยงชีพ หากต้องเสียเวลาเฝ้าไข้โดยไม่ได้แต้มแรงงาน คงไม่มีใครเต็มใจนัก
สวี่ซื่อเยี่ยน รู้ว่าสถานการณ์นี้ไม่ง่าย "เจี้ยนเซ่อ ชุนหมิง พวกนายกลับไปแจ้งข่าวที่หมู่บ้านก่อน ดูว่าผู้ใหญ่จะจัดการยังไง ฉันจะอยู่ที่นี่ดูแลลุงหลี่ก่อน"
จ้าวเจี้ยนเซ่อ และ หยางชุนหมิง จึงรีบขับรถม้ากลับไปที่หมู่บ้าน แจ้งข่าวให้ จ้าวต้าไห่ และ ภรรยาของลุงหลี่ ทราบ
เมื่อ ภรรยาของลุงหลี่ ได้ยินว่าสามีหมดสติและต้องนอนโรงพยาบาล ขาทั้งสองข้างแทบทรุดลง โชคดีที่ยังมีสุขภาพแข็งแรงจึงไม่เป็นลมล้มไป
หลังจากตั้งสติได้ เธอก็รีบเก็บข้าวของ เตรียมตัวไปดูแลสามีที่โรงพยาบาล
จ้าวต้าไห่ เห็นแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ "คนเป็นคู่กันก็ต้องดูแลกันไปจนแก่เฒ่า ใครก็แทนกันไม่ได้"
แต่เขาก็เข้าใจดีว่า ภรรยาของลุงหลี่ก็อายุมากแล้ว การดูแลสามีที่นอนป่วยไม่ใช่เรื่องง่าย
"พี่สะใภ้ คุณเองก็อายุมากแล้ว คงลำบากถ้าต้องดูแลพี่หลี่คนเดียว"
"เอาอย่างนี้ ตอนกลางวัน คุณกับพยาบาลช่วยกันดูแล ส่วนกลางคืน ฉันจะให้หนุ่มๆ ในหมู่บ้านไปช่วยเฝ้าเวร ผลัดกันคนละคืน พวกเราจะช่วยกันดูแลจนกว่าพี่หลี่จะดีขึ้นแล้วกลับบ้านได้"
นี่เป็นทางออกที่ดีที่สุดในตอนนี้ ภรรยาของลุงหลี่รู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างมาก
จ้าวต้าไห่จึงให้ จ้าวเจี้ยนเซ่อ ขับรถม้า พาภรรยาของลุงหลี่ไปที่โรงพยาบาล พร้อมใบรับรองจากทีมเกษตร
เมื่อภรรยาของลุงหลี่มาถึงโรงพยาบาล เธอหาที่พักแถวนั้น ขอยืมเตาไฟจากชาวบ้าน เพื่อหุงหาอาหารและดูแลสามี
ส่วนที่โรงเพาะโสม ลุงหลี่เป็นคนดูแลเพียงลำพังมาตลอด
แต่เมื่อเขาป่วย ทีมเกษตรต้องหาคนใหม่ไปเฝ้าแทน
พวกเขาคิดว่า อีกไม่นานก็จะเข้าฤดูหนาว หิมะกำลังจะตก จึงเลือกคนไปเฝ้าแค่ช่วงสั้นๆ จนกว่าหิมะจะปกคลุมพื้นที่ พอทุกอย่างถูกปิดตาย ก็ไม่ต้องมีใครเฝ้าแล้ว รอถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้าค่อยส่งคนไปดูแลใหม่
แต่...
ไม่มีใครคาดคิดว่า เพียงแค่สามวันหลังจากลุงหลี่ป่วย โรงเพาะโสมก็โดนขโมยบุกปล้น!
