"ให้ตายสิ!" ตู้หย่งเซี่ยวตื่นขึ้นมาบนเตียงไม้กระดานแต่เช้าตรู่ รู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว
ที่บ้านฐานะยากจน เตียงไม้กระดานที่เขานอนนั้นแข็งโป๊ก นอนมาทั้งคืนเล่นเอาแทบแย่
เขาหนีบกะละมังเก่าๆ พาดผ้าขนหนูสีขาวไว้ที่บ่า มืออีกข้างถือแก้วน้ำเคลือบที่มีแปรงสีฟันเสียบอยู่ ตู้หย่งเซี่ยวเดินหาวหวอดออกจากห้อง พอเห็นระเบียงทางเดินก็ต้องร้องแม่เจ้าโว้ย! หน้าห้องน้ำมีคนต่อแถวยาวเหยียด ทุกคนหน้าตางัวเงีย ถือกะละมัง คาบแปรงสีฟัน ดูวุ่นวายไปหมด
ที่นี่คือการเคหะสือเสียเหว่ย ทั้งชั้นมีห้องน้ำเพียงห้องเดียว ข้างในใช้อาบน้ำได้ ส่วนข้างนอกมีก๊อกน้ำสำหรับล้างหน้าแปรงฟัน ด้วยเหตุนี้ พอถึงตอนเช้าตรู่จึงมีคนมากมายมาต่อคิวล้างหน้าแปรงฟัน ขับถ่าย และอาบน้ำ
"ไม่มีจิตสำนึกสาธารณะบ้างเลยหรือไง ขวางห้องน้ำมาตั้งนานแล้วนะ!"
"นั่นสิ อย่าคิดว่าแรงเยอะแล้วจะแน่สักแค่ไหนเชียว!"
ทุกคนโกรธจัด พากันด่าทอไอ้คนที่ขวางห้องน้ำอยู่ แต่กลับไม่มีใครกล้าเดินเข้าไปหาเรื่องก่อน
ตู้หย่งเซี่ยวเบียดฝูงชนเข้าไปชะเง้อมอง ก็เห็นน้องชาย ตู้หย่งซุ่น ยืนกางขาขวางอยู่ด้านหน้า เขากอดอก ทำท่าทางราวกับขุนศึกผู้แข็งแกร่งยืนหยัดขวางทางทัพนับหมื่น
"นี่ รีบหลบไปเลยนะ เสอจ๋ายหมิงอย่างฉันไม่ใช่คนที่จะมาแหยมได้ง่ายๆ หรอกนะ!" ชายคนที่เพิ่งย้ายมาใหม่ยังไม่รู้ประสีประสา ตะคอกใส่ตู้หย่งซุ่นอย่างเกรี้ยวกราด
ตู้หย่งซุ่นแค่นเสียงฮึดฮัดในลำคอ ก่อนจะกระทืบเท้าขวาลงบนพื้น!
ตู้ม!
พื้นสะเทือนเลื่อนลั่น!
กระเบื้องใต้เท้าแตกเป็นรอยร้าว!
เมื่อมองดูกระเบื้องปูพื้นรอบๆ ก็พบว่ามีรอยแตกร้าวเป็นใยแมงมุมอยู่เต็มไปหมด เห็นได้ชัดว่าเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นมานานแล้ว
เสอจ๋ายหมิงตาแทบถลนออกจากเบ้า เขากลืนน้ำลายดังเอื้อก รีบกระแอมไอแก้เก้อ "เมื่อกี้ถือซะว่าฉันไม่ได้พูดอะไรก็แล้วกัน!"
"น้องชาย ทำอะไรอยู่น่ะ?" ตู้หย่งเซี่ยวเบียดตัวเข้าไปถาม
พอตู้หย่งซุ่นเห็นพี่ชายก็หัวเราะแฮะๆ อย่างซื่อบื้อ "พี่ใหญ่ ฉันช่วยพี่เฝ้าห้องน้ำ พวกเขาใช้ไม่ได้ พี่ใช้เลย!"
"หา?" ตู้หย่งเซี่ยวชะงักไปครู่หนึ่ง
"ยังจะมัวอึ้งอะไรอยู่อีก?" พ่ออย่างตู้ต้าเพ่าเบียดเข้ามาอยู่ข้างๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ "น้องชายแกมาเฝ้าห้องน้ำให้ตั้งแต่ดึกดื่นค่อนคืน กลัวว่าแกตื่นมาแล้วจะต้องต่อคิว ขนาดฉันที่เป็นพ่อมันยังไม่ยอมให้เข้าเลย! เร็วเข้าเถอะ ฉันจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว!" ตู้ต้าเพ่าหนีบขากระมิดกระเมี้ยน ท่าทางทรมานสุดๆ
ตู้หย่งเซี่ยวนึกไม่ถึงจริงๆ เขาหันไปมองหน้าน้องชาย
ตู้หย่งซุ่นยิ้มซื่อๆ ส่งมาให้
ความอบอุ่นสายหนึ่งไหลอาบหัวใจของตู้หย่งเซี่ยว
เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่พยักหน้าให้น้องชาย ก่อนจะเดินผ่านหน้าทุกคนเข้าไปในห้องน้ำ
ตู้หย่งซุ่นชี้หน้าทุกคนจากด้านหลัง "พี่ใหญ่ฉันใช้เสร็จ พวกแกค่อยใช้!"
ตู้ต้าเพ่าด่าทออย่างเกรี้ยวกราด "ไอ้ลูกอกตัญญู! ฉันเป็นคนทำให้แกเกิดมานะ ยังมีมโนสำนึกอยู่ไหมเนี่ย?! โอ๊ย จะราดอยู่แล้ว!"
แม้จะทำตัวกร่างโอหัง แต่กลับไม่มีใครกล้าปริปากบ่น
ตู้หย่งซุ่น ฉายา "ไอ้โง่"!
จับกังท่าเรือเกาลูน!
เรี่ยวแรงมหาศาล หมัดหนัก!
เคยชกวัวตายด้วยหมัดเดียวมาแล้ว!
ผู้คนขนานนามว่า...
อันธพาลน้อยแห่งสือเสียเหว่ย!
...
สถานีตำรวจเกาลูนตะวันตก...
เวลาแปดโมงตรง ตู้หย่งเซี่ยวต้องมารายงานตัวที่นี่
ดูเวลาแล้วเพิ่งจะเจ็ดโมงสี่สิบห้า ตู้หย่งเซี่ยวยังไม่เข้าไปในโรงพัก แต่เลือกแวะร้านค้าที่อยู่ข้างๆ
ร้านค้าขายของทุกอย่าง ทั้งของใช้จิปาถะ ขนมขบเคี้ยว และยังมีหนังสือพิมพ์วางขายอยู่หน้าร้านด้วย
"เถ้าแก่! ขอมาร์ลโบโรกล่องนึง!" ตู้หย่งเซี่ยวดีดนิ้วเรียกเจ้าของร้าน
เถ้าแก่เป็นชายร่างท้วม พอเห็นตู้หย่งเซี่ยวแต่งตัวภูมิฐาน ก็ยิ้มกริ่มหยิบมาร์ลโบโรจากชั้นวางส่งให้
ตู้หย่งเซี่ยวรับบุหรี่มา ยังไม่รีบจ่ายเงิน แต่ฉีกซองแล้วเคาะบุหรี่มวนหนึ่งยื่นให้เจ้าของร้าน "สูบสักมวนไหม?"
เถ้าแก่ร่างท้วมเป็นคนขี้เหนียวตัวยง ขนาดขอทานมาที่หน้าร้านก็ยังไล่ตะเพิด ไม่เคยให้เงินเลยสักแดงเดียว มาร์ลโบโรราคาแพง ปกติเขาไม่กล้าสูบหรอก จะสูบก็แต่ลัคกี้สไตรค์ราคาแปดเจี่ยว หรือไม่ก็คาเมลราคาแปดเจี่ยวสามเฟินเท่านั้น
พอเห็นตู้หย่งเซี่ยวใจป้ำขนาดนี้ เถ้าแก่ร่างท้วมก็รีบยื่นสองมือไปรับทันที "ขอบใจมาก!" จากนั้นก็กระตือรือร้นหยิบไม้ขีดไฟมาจุดบุหรี่ให้ตู้หย่งเซี่ยว
ตู้หย่งเซี่ยวคาบบุหรี่ โน้มตัวเข้าไปหา ปล่อยให้เถ้าแก่ร่างท้วมป้องมือจุดบุหรี่ให้ ก่อนจะตบหลังมืออีกฝ่ายเบาๆ เป็นการขอบคุณ
เถ้าแก่ร่างท้วมจุดบุหรี่ของตัวเองบ้าง สูบอัดเข้าปอดอย่างเบิกบานใจ บุหรี่ฟรีนี่มันสูบอร่อยจริงๆ
ตู้หย่งเซี่ยวยืนพิงเคาน์เตอร์ หรี่ตาพ่นควันบุหรี่ออกมาอย่างเชื่องช้า แล้วหยิบหนังสือพิมพ์ไทเกอร์นิวส์ฉบับภาษาอังกฤษที่กางอยู่บนเคาน์เตอร์ขึ้นมาอ่าน
หนังสือพิมพ์ในฮ่องกงมีหลากหลายประเภท แบ่งคร่าวๆ ได้เป็นหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษและหนังสือพิมพ์ภาษาจีน
ในจำนวนนี้ หนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษจะมีราคาแพงกว่า เน้นเจาะกลุ่มสังคมชั้นสูงในฮ่องกง เพื่อให้พวกผู้มีอำนาจและคนดังได้อ่านกัน
หนังสือพิมพ์ไทเกอร์นิวส์ฉบับภาษาอังกฤษนี้ถือเป็นตัวท็อปในบรรดาหนังสือพิมพ์ประเภทเดียวกัน มักจะลงข้อมูลสำคัญมากมาย ส่วนใหญ่จะเป็นประกาศรับสมัครทีมก่อสร้างของรัฐบาล และเนื้อหาเกี่ยวกับการประมูลโครงการก่อสร้างต่างๆ
พวกพ่อค้าที่อ่านภาษาอังกฤษไม่ออก ย่อมไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าร่วมโครงการใหญ่ๆ เหล่านี้เลย หรือต่อให้อ่านออกก็ยังต้องพึ่งพาเส้นสายภายในรัฐบาลคอยช่วยเหลืออยู่ดี
นอกจากนี้ บนหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ยังลงข่าวเศรษฐกิจการเงินและข่าวบันเทิงที่สำคัญ หากอ่านอย่างละเอียดก็จะค้นพบโอกาสทางธุรกิจได้ง่ายๆ
ตู้หย่งเซี่ยวถือหนังสือพิมพ์อ่านอย่างตั้งใจ เถ้าแก่ร่างท้วมสูบบุหรี่พลางยืนยันฐานะคุณชายของเขาในใจอีกครั้ง เพราะในยุคนี้คนที่จะอ่านหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษออกมีไม่มากนัก
ตู้หย่งเซี่ยวเปิดดูหนังสือพิมพ์คร่าวๆ รอบหนึ่ง สายตาก็ไปสะดุดเข้ากับโฆษณาของแมคโดนัลด์ชิ้นหนึ่งบนนั้น
ในฐานะเจ้าพ่อฟาสต์ฟู้ดระดับโลก แมคโดนัลด์จากอเมริกากำลังทุ่มสุดตัวเพื่อเข้ามาตีตลาดในฮ่องกงช่วงนี้ โดยลงโฆษณาบนหนังสือพิมพ์เพื่อรับสมัครผู้ร่วมลงทุน
น่าเสียดายที่คนฮ่องกงในยุคนี้ยังไม่ค่อยอินกับสิ่งแปลกใหม่อย่าง "แมคโดนัลด์" สักเท่าไหร่ ดังนั้นทั้งฝั่งเกาะฮ่องกง เกาลูน และซินเจี้ย จึงยังหาทำเลตั้งร้านไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการบุกเบิกตลาดอย่างรวดเร็ว
อันที่จริง ตั้งแต่เรย์ คร็อกทุ่มเงิน 2.8 ล้านดอลลาร์ซื้อกิจการแมคโดนัลด์ในอเมริกาอย่างเต็มรูปแบบเมื่อปี 1960 เจ้าพ่อฟาสต์ฟู้ดคนนี้ก็เริ่มเดินหน้าขยายสาขาแฟรนไชส์ไปทั่วโลก
ด้วยเหตุนี้ แมคโดนัลด์จึงอาศัย "ระบบบริการที่รวดเร็ว" ในการเสิร์ฟเฟรนช์ฟรายส์ แฮมเบอร์เกอร์ และชานมให้กับลูกค้าในเวลาอันสั้น จนสามารถขยายสาขาในอเมริกาได้อย่างรวดเร็ว
ปัจจุบันตลาดในยุโรปและอเมริกาถูกเบิกทางไปได้มากแล้ว แมคโดนัลด์จึงเบนเข็มมายังภูมิภาคเอเชีย โดยพุ่งเป้าไปที่ตงอิ๋ง เป่าเต่า และฮ่องกงทั้งสามแห่ง
ชาติก่อนตู้หย่งเซี่ยวเคยอ่านหนังสือ "ตำนานแมคโดนัลด์" ที่ตีพิมพ์ในปี 2007 จึงรู้ว่าปีนี้ หรือก็คือปี 1967 แมคโดนัลด์ตั้งใจจะบุกตลาดฮ่องกง แต่สุดท้ายกลับโดนร้านชานมท้องถิ่นในฮ่องกงรวมตัวกันต่อต้านจนต้องพ่ายแพ้กลับไป จนกระทั่งปี 1975 หรืออีกแปดปีให้หลัง แมคโดนัลด์ถึงได้คัมแบ็ก และเปิดสาขาแรกที่ถนนแพตเตอร์สันในย่านคอสเวย์เบย์
"นี่มันโอกาสทองชัดๆ!" ตู้หย่งเซี่ยวเคาะขี้เถ้าบุหรี่ รำพึงในใจ
ถ้ามีเงินล่ะก็ เอาไปลงทุนกับแมคโดนัลด์โดยตรงเลย ไม่รวยเละเทะก็ให้มันรู้ไปสิ!
"สารวัตรเหยียนมาแล้ว คนไม่เกี่ยวข้องหลบไป!"
เสียงตะโกนเรียกสติของตู้หย่งเซี่ยวให้กลับมาจากภวังค์ความคิด เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นรถเก๋งฟอร์ดสีดำติดป้ายทะเบียน 666 คันหนึ่งกำลังแล่นเข้ามาทางโรงพักอย่างช้าๆ
เถ้าแก่ร่างท้วมมองเห็นชัดเจน จึงพูดจาดูแคลน "เหยียนสยงคนนี้วางมาดใหญ่โตเสียจริง ใครไม่รู้คงนึกว่าเขาเป็นผู้ว่าการเกาะฮ่องกงซะอีก!"
ตำรวจนอกเครื่องแบบสี่นายช่วยกันไล่พวกพ่อค้าแม่ค้าที่ขวางอยู่สองข้างทาง เพื่อเบิกทางให้รถเก๋งแล่นผ่านไปได้ และยังมีตำรวจนอกเครื่องแบบอีกสี่นายเดินตามหลังรถ เพื่อคอยคุ้มกันความปลอดภัยให้เหยียนสยง
แผงขายผลไม้ถูกคว่ำ แอปเปิลและสาลี่กลิ้งหล่นเกลื่อนกลาด แผงขายบะหมี่เกี๊ยวก็ถูกเตะล้ม น้ำซุปหกเลอะเทอะเต็มพื้น!
ชั่วพริบตาเดียว ทั้งถนนก็วุ่นวายโกลาหลไปหมด!
