"ได้ยินฟางซีบอกว่าเขียนดราก้อนบอลตอนที่ 046 เสร็จแล้ว... รวบรวมดราก้อนบอลครบแล้วจะขอพรอะไรกันนะ"
"เสี่ยวหลิว นายกำลังพึมพำอะไรอยู่" บรรณาธิการที่อยู่ข้างๆ เอ่ยถาม
"เสี่ยวจาง นายลองดูนี่สิ ดูน่าสนใจมากเลยนะ" เสี่ยวหลิวพูดพลางส่งต้นฉบับเรื่องดราก้อนบอลให้เสี่ยวจาง
เสี่ยวจางอ่านจบไปหนึ่งรอบ แววตาก็เป็นประกายขึ้นมาจริงๆ "นี่... หนังสือภาพแบบนี้ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย แต่การสื่ออารมณ์ของเรื่องราวทำได้ดีมาก แถมเนื้อเรื่องก็ยังน่าสนุกอีกด้วย!"
"พวกนายสองคนกำลังดูอะไรกันอยู่" บรรณาธิการอีกคนถามขึ้น
"เสี่ยวเหลียง นายก็ลองมาดูสิ ต้นฉบับนี้แปลกประหลาดมากเลยนะ"
ดังนั้นเสี่ยวจางจึงส่งต้นฉบับดราก้อนบอลให้เสี่ยวเหลียง
ภายในห้องบรรณาธิการของนิตยสารเหลียนหวนฮว่ารายสัปดาห์มีบรรณาธิการทั้งหมดสิบคน เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง บรรณาธิการทุกคนก็ล้วนได้อ่านดราก้อนบอลตอนที่หนึ่งจบแล้ว
ในจำนวนนั้นมีบรรณาธิการแปดคนที่เอ่ยชม โดยรู้สึกว่าวิธีการเล่าเรื่องแบบนี้แปลกใหม่และน่าสนใจ จึงเห็นด้วยที่จะให้ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร ส่วนอีกสองคนที่เหลือมีความเห็นคัดค้าน พวกเขารู้สึกว่านี่ไม่ใช่หนังสือภาพ แถมยังไม่มีความสุนทรีย์ทางศิลปะเลยแม้แต่น้อย ที่สำคัญที่สุดคือ การ์ตูนเรื่องนี้ดัดแปลงมาจากไซอิ๋ว ซึ่งถือเป็นการทำลายผลงานคลาสสิกชัดๆ
ภายในห้องทำงานเริ่มมีเสียงดังเซ็งแซ่
จนสุดท้ายก็ไปรบกวนบรรณาธิการบริหารเข้าจนได้
"พวกนายกำลังโวยวายอะไรกัน" บรรณาธิการบริหารเดินออกมาจากห้องทำงานส่วนตัวแล้วเอ่ยถาม
"บ.ก. ครับ คุณลองมาดูต้นฉบับนี้สิครับ" เสี่ยวหลิวรีบพูด ต้นฉบับนี้ถูกมอบหมายให้เขาดูแล เขาจึงมีสิทธิ์ที่จะนำต้นฉบับนี้ไปให้บรรณาธิการบริหารดู
ออปติคัลคอมพิวเตอร์แบบพกพาของบรรณาธิการบริหารได้รับต้นฉบับนี้มา เขาเพียงแค่ปรายตามอง คิ้วก็ขมวดเข้าหากันแน่น "นี่มันบ้าอะไรกัน หนังสือภาพจะแบ่งเป็นช่องเล็กๆ ตรงกลางภาพแบบนี้ได้ยังไง มีใครเขาวาดหนังสือภาพกันแบบนี้บ้าง!"
"บ.ก. ครับ ตอนแรกผมก็รู้สึกว่ามันไม่ค่อยถูกต้องเหมือนกัน แต่วิธีการแบบนี้มันสื่อภาพออกมาได้ชัดเจนมาก แถมเนื้อเรื่องก็ยังน่าสนุกสุดๆ ไปเลยครับ" เสี่ยวหลิวอธิบายเสียงเบา
"น่าสนุกงั้นเหรอ" บรรณาธิการบริหารแค่นเสียงเย็นชา "หนังสือภาพที่นิตยสารเหลียนหวนฮว่ารายสัปดาห์ของเราตีพิมพ์ ต้องการความเป็นศิลปะ ไอ้สิ่งที่เรียกว่าดราก้อนบอลนี่ไม่มีคุณสมบัติพอด้วยซ้ำ ปัดตกไปซะ! วันหลังถ้าเจอของเละเทะแบบนี้อีกก็ไม่ต้องเอามาพิจารณาเลย!"
เมื่อได้ยินคำพูดของบรรณาธิการบริหาร เสี่ยวหลิวก็รีบพูดด้วยความร้อนรนทันที "แต่ บ.ก. ครับ พวกเราส่วนใหญ่รู้สึกว่าต้นฉบับนี้ค่อนข้างดีเลยนะครับ..."
"ที่นี่คือนิตยสารเหลียนหวนฮว่ารายสัปดาห์ ไม่ใช่ว่าขยะอะไรก็จะเอามาตีพิมพ์ได้!" บรรณาธิการบริหารเริ่มมีน้ำโหแล้ว "ไม่ต้องพูดมากแล้ว ส่งจดหมายปฏิเสธต้นฉบับไปให้เขาซะ"
เสี่ยวหลิวมีสีหน้าเสียดาย แต่การตัดสินใจของบรรณาธิการบริหารไม่ใช่สิ่งที่เขาจะสั่นคลอนได้ เขาจึงถามว่า "แล้วผมควรจะตอบเขากลับไปว่ายังไงดีครับ"
"บอกเขาไปว่า นิตยสารของเราไม่มีวันตีพิมพ์ขยะ!" บรรณาธิการบริหารกล่าวเสียงเย็นชา เขารู้สึกโกรธคนที่ส่งต้นฉบับเรื่องดราก้อนบอลมามาก รูปแบบของหนังสือภาพเป็นสิ่งที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ การที่กล้าส่งของพรรค์นี้มาให้นิตยสารของเขา ถือเป็นการดูถูกสำนักพิมพ์ชัดๆ!
"กะ... ก็ได้ครับ" เสี่ยวหลิวพยักหน้ารับคำ
****
