แม่น้ำแห่งกาลเวลาตอนบน
ซูอวี่ที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดร่างสั่นเทาเล็กน้อย เลิกคิ้วขึ้นในทันที
ฟ้าดินกำลังขยายตัว กำลังแข็งแกร่งขึ้น!
อีกทั้งยังรวดเร็วมาก!
"หลอมรวมมรรคาแล้ว?"
ซูอวี่ใจกระตุกเล็กน้อย ยอดฝีมือระดับสูงสุดผู้หนึ่งหลอมรวมมรรคาเข้ากับฟ้าดินของตน อ๋องต้าโจว!
นอกเหนือจากเขา ก็ไม่มีใครอื่นแล้ว...
อ๋องต้าโจวหลอมรวมพลังแห่งมรรคาแปดสาย แต่ละสายล้วนบรรลุถึงพลังแห่งเจ้าแห่งกฎเกณฑ์อย่างแท้จริง มรรคาบางสายครอบครองมาเนิ่นนาน เดิมทีก็แข็งแกร่งอยู่แล้ว จำนวนมรรคาไม่ได้เป็นตัวแทนของทุกสิ่ง ยังต้องดูที่คุณภาพด้วย
มรรคาแปดสายที่อ๋องต้าโจวหลอมรวมในครั้งนี้ล้วนมีคุณภาพสูงมาก หากจะพูดให้ถูก ต้องแข็งแกร่งกว่ามรรคาที่ทุกคนเพิ่งทะลวงผ่านและหลอมรวมเมื่อครั้งก่อนอยู่ไม่น้อย
มรรคาเหล่านี้ อ๋องต้าโจวครอบครองมาตั้งแต่ยุคโบราณแล้ว
แต่ในช่วงหลังจักรพรรดิมนุษย์ผนึกฟ้าดิน อ๋องต้าโจวจึงผนึกมรรคาเหล่านั้น และหันไปบำเพ็ญมรรคาสายอื่นแทน
ความคิดแต่ละอย่างผุดขึ้นในหัวของซูอวี่
เขาประหลาดใจเล็กน้อย!
เจ้ายอดนักอดทนอย่างอ๋องต้าโจว ครั้งนี้กลับเลือกที่จะหลอมรวมมรรคาให้ตนเอง เรื่องนี้ทำให้ซูอวี่ประหลาดใจมาก ทว่า... ก็ดูสมเหตุสมผลอยู่บ้าง
เพราะเขาเห็นกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ แต่กลับไม่เห็นอ๋องต้าโจว
อ๋องต้าโจวไม่ได้มา!
การที่เขาไม่ได้มา ย่อมหมายความว่าเขาเลือกที่จะอยู่เฝ้าหมื่นโลก ถ้าเช่นนั้น ตอนนี้เขาควรจะรู้แล้วว่าสงครามปะทุขึ้น การเลือกหลอมรวมมรรคาในเวลานี้ ก็ไม่ถือว่าน่าแปลกใจจนเกินไป
ซูอวี่เริ่มย่อยข้อมูลทุกอย่างอย่างรวดเร็ว เงียบงันไร้สุ้มเสียง
ที่ด้านหลังของเขา กายเนื้อที่แข็งแกร่งหาใดเปรียบกำลังพุ่งทะยานไปข้างหน้า
แรงกดดันอันมหาศาลนั้นทำให้แม้แต่ซูอวี่ยังแทบหายใจไม่ออก
นี่คือกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์!
บนกายเนื้อยังมีบาดแผลอยู่บ้าง บางส่วนเป็นบาดแผลแห่งมรรคา บางส่วนดูเหมือนจะไม่ใช่ คล้ายเป็นบาดแผลจากการสะท้อนกลับ ก็ไม่รู้ว่าสมัยนั้นจักรพรรดิมนุษย์ถูกหมื่นเผ่าทุบตีจนกลายเป็นสภาพนี้ หรือว่าเป็นการสะท้อนกลับจากช่วงอ่อนแออันเป็นผลมาจากการหลอมรวมร่างอนาคตของเขากันแน่
ในยามนี้ กายเนื้อร่างนี้ไม่ได้มีสติสัมปชัญญะใดๆ
ตัวตนระดับจักรพรรดิมนุษย์ ความจริงก็เหมือนกับซูอวี่ เขาไม่ยอมให้กายเนื้อของตนถือกำเนิดสติปัญญาขึ้นมางัดข้อกับทะเลเจตจำนงของตัวเองหรอก ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ไม่ใช่จักรพรรดิมนุษย์แล้ว
เวลานี้ กายเนื้อร่างนี้มีเพียงปฏิกิริยาตอบสนองตามสัญชาตญาณ พุ่งทะยานไปทางจักรพรรดิมนุษย์ตามการสอดประสาน ตลอดทางแผ่กลิ่นอายแข็งแกร่งหาใดเปรียบ สะกดข่มแม่น้ำแห่งกาลเวลา!
แค่ตราดารานิรันดร์ของจักรพรรดิมนุษย์ยังสามารถสะกดข่มแม่น้ำแห่งกาลเวลาได้ชั่วครู่ นับประสาอะไรกับร่างต้นของเขา
แข็งแกร่ง!
เมื่อกายเนื้อนั้นเข้าใกล้ ซูอวี่ก็รู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก จักรพรรดิอู่เองก็มีสีหน้าเคร่งเครียดสุดขีด แข็งแกร่งยิ่งนัก!
เป็นเพียงกายเนื้อล้วนๆ เท่านั้น กลับแข็งแกร่งจนน่ากลัว
จักรพรรดิมนุษย์ บุคคลอันดับหนึ่งแห่งพหุภพ สมคำร่ำลือจริงๆ!
และเวลานี้ ที่เบื้องหน้า มหาสงครามได้อุบัติขึ้น
ตู้ม!
พลังแห่งมรรคาแต่ละสายตัดข้ามแม่น้ำแห่งกาลเวลา!
ซูอวี่เพ่งมองไป ในที่สุดเขาก็ได้เห็นฉากการต่อสู้สเกลใหญ่ของเหล่าเจ้าแห่งกฎเกณฑ์เสียที
ไม่ใช่แค่การต่อสู้แบบตัวต่อตัวเท่านั้น!
การสอดประสาน!
ใช่แล้ว ทั้งสองฝ่ายต่างก็มีการสอดประสานกันอยู่บ้าง
ค่ายกลใหญ่ปรากฏขึ้นในพริบตา กลางความว่างเปล่า อ๋องหมิงสะบัดมือ ค่ายกลใหญ่ก็ปรากฏขึ้น ชั่วขณะที่ค่ายกลใหญ่นี้ปรากฏ ซูอวี่ก็เห็นว่าทางฝั่งเผ่ามนุษย์ กลิ่นอายของทุกคนเดือดพล่าน ความแข็งแกร่งคล้ายจะเพิ่มขึ้นเล็กน้อย พลังแห่งมรรคาแข็งแกร่งขึ้นไปอีก
เสริมพลัง!
คล้ายคลึงกับกลไกของฟ้าดินอยู่บ้าง ซูอวี่ใจกระตุกเล็กน้อย อ๋องหมิงต้องเคยทำความเข้าใจกลไกของฟ้าดินมาบ้างเป็นแน่ หากเขาพัฒนาเช่นนี้ต่อไป ในท้ายที่สุดอาจจะเปิดฟ้าดินได้
เมื่อค่ายกลใหญ่นั้นปรากฏ ความแข็งแกร่งของเผ่ามนุษย์ก็เพิ่มพูนขึ้น ทว่าอีกฝ่าย มังกรหนึ่งตัวหงส์หนึ่งตัวกลับบินโฉบเข้ามา พุ่งสังหารเข้าใส่อ๋องหมิง
เมื่อเทียบกับสองเทียนจุนมังกรและหงส์ในหมื่นโลกแล้ว กลิ่นอายของจักรพรรดิทั้งสองนี้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง!
ไม่ใช่แค่กลิ่นอาย แต่ยังรวมถึงวิธีการต่อสู้และลูกไม้ต่างๆ ด้วย
เห็นเพียงจักรพรรดิมังกรคำรามก้อง คืนสู่ร่างต้น ร่างกายใหญ่โตมโหฬารบดบังฟ้าดิน กายเนื้ออันแข็งแกร่งม้วนตัวรอบฟ้าดิน ขดเป็นค่ายล้อมอันมหึมา!
ภายในค่ายล้อมนี้ อ๋องหมิงก็อยู่ท่ามกลางนั้น
และภายในค่ายล้อมนั้น ก็เกิดความโกลาหลปะทุขึ้น มรรคาถูกกีดขวาง ให้ความรู้สึกคล้ายกับการตัดขาดจากฟ้าดินอยู่บ้าง
จักรพรรดิหงส์ผู้นั้นกางปีกทั้งสอง กวาดพัดผ่านไป พื้นที่ทั้งหมดภายในค่ายล้อมแตกสลาย ร่องรอยของอ๋องหมิงปรากฏชัดเจนพร้อมกับความเคร่งเครียดอยู่บ้าง จักรพรรดิมังกรและหงส์ คล้ายจะบรรลุถึงระดับหนึ่งแล้ว!
ยามนี้ มังกรและหงส์ร่วมมือกัน หนึ่งล้อมหนึ่งโจมตี สองฝ่ายสอดประสานกันอย่างรู้ใจยิ่ง!
อ๋องหมิงถูกพัวพันไว้ในพริบตา!
และนี่ เป็นเพียงมุมหนึ่งของสนามรบทั้งหมดเท่านั้น
อีกด้านหนึ่ง เจ้าแห่งกฎเกณฑ์หลายคนบรรเลงพิณสอดประสาน คลื่นเสียงสั่นสะเทือนฟ้าดิน กวาดม้วนไปทั่วทั้งสนามรบ คลื่นเสียงแห่งมรรคาโจมตีสังหารไปทั่วทิศ ทำให้ผู้ที่ได้ยินล้วนตาลายวิงเวียน!
กลางความว่างเปล่า ปามู่และอ๋องถงต่างลืมตาขึ้น ร่างของอีกฝ่ายปรากฏขึ้นในดวงตาของทั้งสองฝ่ายในพริบตา โลกที่แตกต่างปรากฏในดวงตา ห้ำหั่นกันข้ามอากาศ สงครามจิตใจ!
ไกลออกไป คู่บำเพ็ญของอ๋องอู่ถือดาบใหญ่ นำยอดฝีมือหญิงเจ็ดแปดคนพุ่งทะลวง ฟันแม่น้ำแห่งกาลเวลาขาดสะบั้นในดาบเดียว สกัดกั้นเจ้าแห่งกฎเกณฑ์ฝั่งตรงข้ามสิบกว่าคนไว้ด้านนอกแผ่นดินอย่างดุดัน
ดาบใหญ่กวัดแกว่ง ทำเอาฝ่ายตรงข้ามตกใจจนต้องส่งยอดฝีมือมาเสริมกำลังอย่างต่อเนื่อง เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกเจิ้นอู่หวังทะลวงฝ่าไปได้!
ผู้ที่ไม่ใช่เจ้าแห่งกฎเกณฑ์คนอื่นๆ เวลานี้ก็ปะทุการต่อสู้อย่างดุเดือดเช่นกัน
ทางฝั่งหมื่นเผ่า สามยอดฝีมือเทวะ เซียน มาร ทลายความว่างเปล่าอย่างรวดเร็ว ถึงกับฝืนเคลื่อนย้ายระยะทางสั้นๆ ท่ามกลางแม่น้ำแห่งกาลเวลาอย่างเลือนราง ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเงาร่างของจักรพรรดิมนุษย์ในพริบตา และพุ่งเข้าสังหารจักรพรรดิมนุษย์กันอย่างพร้อมเพรียง!
จักรพรรดิเซียนลอยอยู่กลางอากาศ ด้านหลังคล้ายกับมีต้นไม้ฉางชิงหมื่นปีปรากฏขึ้น กิ่งก้านนับไม่ถ้วนเลื้อยลามไปทางจักรพรรดิมนุษย์
"ฝ่าบาทจักรพรรดิมนุษย์ หากรู้แต่แรกว่ากายเนื้อของท่านได้รับบาดเจ็บยังไม่หายดี น่าจะให้ข้าช่วยรักษาพยาบาลสักหน่อย ไยต้องลากยาวมาจนถึงตอนนี้!"
เสียงของจักรพรรดิเซียนเจือรอยยิ้ม "ฝ่าบาทอย่าได้จากไปเลย ตอนนี้ฝืนรวมเป็นหนึ่ง มีแต่จะทำให้อาการบาดเจ็บรุนแรงขึ้นเปล่าๆ!"
ยอดฝีมือระดับหนึ่งทั้งสามปรากฏตัว เงาร่างของจักรพรรดิมนุษย์ก็ถูกพัวพันไว้ในพริบตา!
ข้างกายจักรพรรดิมนุษย์ อ๋องจ้านฟันดาบออกไป พลางคำรามลั่น "ฝ่าบาท ข้าจะเป็นกองหลังให้เอง!"
"เจ้ายังไม่พอ!"
ในวินาทีนั้น จักรพรรดิเทพก็ปรากฏตัว ประหนึ่งความศักดิ์สิทธิ์ กลิ่นอายสั่นสะเทือนฟ้าดิน ปล่อยหมัดออกไปอย่างเรียบง่าย ต่อยอ๋องจ้านจนถอยร่นอย่างต่อเนื่อง ดาบยาวสั่นสะท้าน ไม่เพียงเท่านั้น พลังศักดิ์สิทธิ์อันแข็งแกร่งขุมหนึ่งยังแผ่ซ่านออกมาจากบนดาบยาว
พลังนั้นถึงกับทำให้ดาบยาวของอ๋องจ้านมีทีท่าจะกบฏ อยากจะหันกลับมาฟันอ๋องจ้านเอง!
กลิ่นอายของอ๋องจ้านปะทุ ปราณดาบสั่นคลอนฟ้า บดขยี้พลังศักดิ์สิทธิ์อันแปลกประหลาดนั้นจนแหลกละเอียดในพริบตา คำรามก้องแล้วพุ่งทะยานออกไปอีกครั้ง ทว่ากลับสู้จักรพรรดิเทพไม่ได้ ถูกผลักไสกลับมาอย่างง่ายดาย
"รีบสังหารเข้าไป ส่งกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์คืนสู่สวรรค์!"
น้ำเสียงอันเฉยเมยหาใดเปรียบดังขึ้น วินาทีต่อมาก็มีคนหัวเราะออกมา เห็นเพียงในแม่น้ำแห่งกาลเวลานั้น แผ่นดินสีเทาขมุกขมัวผืนหนึ่งได้ปรากฏขึ้น
"ที่ใดมีหมิงถู่ ล้วนเป็นดินแดนของข้า!"
แผ่นดินสีเทานั้น เลื้อยลามไปอย่างรวดเร็ว
ชั่วพริบตาเดียว ทุกคนก็มองเห็นว่าบนแผ่นดินสีเทานั้น จักรพรรดิผู้แข็งแกร่งองค์หนึ่ง ด้านหลังมีเจ้าแห่งกฎเกณฑ์หลายคนยืนตระหง่านอยู่ ทั้งหมดยืนอยู่บนแผ่นดินสีเทา พุ่งสังหารไปทางกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ที่อยู่ด้านหลังอย่างรวดเร็ว!
"สกัดพวกมันไว้!"
อ๋องจ้านคำรามลั่น วินาทีต่อมา บนทวีปเผ่ามนุษย์ จู่ๆ ก็มีคนผู้หนึ่งปรากฏตัว ในมือถือเชือก จู่ๆ ก็โยนเข้าใส่ความว่างเปล่า เหนือหมิงถู่ จักรพรรดิหมิงมีสีหน้าเย็นชา "พระชายาอ๋องหมิง เจ้าไม่ไปช่วยสามีเจ้า มาสอดเรื่องอะไรที่นี่!"
คนที่ปรากฏตัวนั้น ก็คือคู่บำเพ็ญของอ๋องหมิง อีกทั้งยังเป็นยอดฝีมือระดับสูงสุด เจ้าแห่งกฎเกณฑ์ระดับหนึ่ง!
ทางฝั่งเผ่ามนุษย์ ยามนี้มียอดฝีมือระดับหนึ่งเพียงสี่คนเท่านั้น
จักรพรรดิมนุษย์ อ๋องหมิง คู่บำเพ็ญของอ๋องอู่ คู่บำเพ็ญของอ๋องหมิง
แต่หมื่นเผ่า กลับมีอยู่หลายคน
พระชายาอ๋องหมิงหน้าตาสะสวยหมดจด รูปร่างบอบบางกว่าพระชายาอ๋องอู่มาก ทว่ายามนี้กลับดุดันหาใดเปรียบ เชือกซ่อนเร้นเข้าไปในความว่างเปล่า ชั่วพริบตา เชือกนั้นก็ปรากฏขึ้นด้านหลังจักรพรรดิหมิง คล้องเจ้าแห่งกฎเกณฑ์คนหนึ่งไว้อย่างกะทันหัน!
จักรพรรดิหมิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ตวาดลั่น "ไป ล้อมสังหารนาง คนอื่นลุยต่อ!"
เขาไม่สามารถพัวพันอยู่กับอีกฝ่ายที่นี่ได้นานเกินไป
กายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์กำลังเข้าใกล้อย่างรวดเร็ว และเขาก็ไม่สามารถรั้งอยู่เพื่อพัวพันกับนางผู้นี้ได้ เขาต้องไปรับมือกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์!
บนหมิงถู่ของเขา เดิมทีมีเจ้าแห่งกฎเกณฑ์ยืนอยู่หลายสิบคน ยามนี้ ยอดฝีมือระดับสองหลายคน นำผู้ที่ไม่ใช่ระดับสองห้าหกคนก้าวออกจากหมิงถู่อย่างรวดเร็ว ไล่ตามเจ้าแห่งกฎเกณฑ์ที่ถูกดึงรั้งตัวไป และพุ่งสังหารไปยังบริเวณที่พระชายาอ๋องหมิงอยู่ด้วย!
สกัดกั้นอีกฝ่าย!
ส่วนจักรพรรดิหมิง ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก มุ่งหน้าต่อไป หมิงถู่ไปถึงที่ใด ค่ายกลบางส่วนล้วนถูกทะลวงแตกอย่างรวดเร็ว!
และระหว่างทาง ก็มียอดฝีมือโผล่ออกมาทีละคนอย่างรวดเร็วเช่นกัน
จักรพรรดิหมิงไม่ได้สนใจ เพราะยอดฝีมือหมื่นเผ่ามีมากกว่า ไม่นาน แต่ละคนก็ปรากฏตัว สกัดกั้นยอดฝีมือเหล่านั้นไว้
เจ้าแห่งกฎเกณฑ์ 120 กว่าคน ส่วนเผ่ามนุษย์ มีเพียง 50 กว่าคน
สองรุมหนึ่งยังถือว่ามากไปเลย!
แต่เผ่ามนุษย์ก็ดุดันมากเช่นกัน เงาร่างของจักรพรรดิมนุษย์และอ๋องหมิงต่างก็ดึงยอดฝีมือระดับหนึ่งไปได้ถึง 5 คน แข็งแกร่งจนเหลือเชื่อ
ที่นี่ต่างหาก ถึงจะเป็นขุมพลังแก่นแท้ที่สุดของหมื่นโลก!
ด้านหลัง อ๋องจ้านสลัดหลุดจากจักรพรรดิเทพ จักรพรรดิเทพก็ถูกจักรพรรดิมนุษย์สกัดไว้เช่นกัน ยามนี้ อ๋องจ้านนำเจ้าแห่งกฎเกณฑ์เผ่ามนุษย์สองสามคน คำรามก้อง "นั่นมันกับดัก ไอ้พวกหน้าโง่หมื่นเผ่า กายเนื้อของฝ่าบาทจักรพรรดิมนุษย์กำลังจะระเบิดตัวเอง หลบไป!"
ไม่มีใครสนใจ!
ส่วนอ๋องจ้าน เมื่อเห็นเช่นนั้นก็คำรามก้องอีกครั้ง "จักรพรรดิหมิง พวกเจ้าอยากตายหรือ! กายเนื้อของฝ่าบาทแข็งแกร่งหาใดเปรียบ ภายใต้การสกัดกั้นของพวกเจ้า หากกายเนื้อของฝ่าบาทระเบิดเป็นผุยผง พวกเจ้าอยากจะตายกันกี่คน!"
จักรพรรดิหมิงไม่สะทกสะท้าน!
กายเนื้อแข็งแกร่งแค่ไหน ก็มีเพียงสัญชาตญาณ!
หากไม่สกัดกั้นกายเนื้อไว้ เมื่อจักรพรรดิมนุษย์รวมวิญญาณกับกายเนื้อเป็นหนึ่ง จักรพรรดิมนุษย์ในเวลานี้เห็นได้ชัดว่าต้องการจะเดิมพันครั้งสุดท้าย ไม่ใช่การต่อสู้ห้ำหั่นตามปกติ หากจักรพรรดิมนุษย์ทุ่มสุดตัวจริงๆ ถึงตอนนั้นคงไม่ใช่แค่ตายไปไม่กี่คนแน่!
จักรพรรดิมนุษย์สู้ถวายหัว นั่นต่างหากคือเรื่องที่น่ากลัวที่สุด!
ตอนนี้ ยอดฝีมือทั้งสามยังสามารถสกัดกั้นและกระทั่งสะกดทะเลเจตจำนงของจักรพรรดิมนุษย์ไว้ได้ ภายใต้การรวมกายเนื้อเป็นหนึ่ง ทั้งสามคนคงจะสะกดไม่อยู่แล้ว ดีไม่ดีอาจจะถูกตอบโต้จนตาย จำเป็นต้องมียอดฝีมือไปรับมือกับจักรพรรดิมนุษย์มากกว่านี้ถึงจะเอาอยู่!
อีกทั้ง ยังต้องแลกด้วยเลือด!
พวกจักรพรรดิหมิงเหล่านี้ ก็ไม่ใช่เด็กๆ แล้ว ไม่ใช่ว่าจะถูกข่มขู่ด้วยคำพูดไม่กี่คำได้!
"สกัดอ๋องจ้านไว้!"
จักรพรรดิหมิงตวาดเสียงต่ำ ก็มียอดฝีมือพุ่งทะยานไปทางอ๋องจ้านอย่างรวดเร็ว เพื่อสกัดกั้นอ๋องจ้าน
หมิงถู่ยังคงปกคลุมแม่น้ำแห่งกาลเวลาต่อไป เลื้อยลามไปทางส่วนลึก
พวกจักรพรรดิหมิง มองเห็นกายเนื้อที่แข็งแกร่งหาใดเปรียบนั้นกำลังพุ่งมาทางนี้แล้ว จักรพรรดิหมิงสายตาวูบไหว ตรวจสอบดูรอบๆ ปามู่ถูกสกัดกั้นไว้แล้ว เขาเอ่ยเสียงต่ำ "จวี้เอ่อร์ ฟังความเคลื่อนไหวซิ!"
ด้านข้าง ใบหูขนาดใหญ่ของจวี้เอ่อร์สั่นเล็กน้อย รีบเงี่ยหูฟังอย่างรวดเร็ว
หมื่นเผ่าก็กลัว
กลัวกับดัก!
ทางฝั่งจักรพรรดิมนุษย์ การขุดหลุมพรางดักพวกเขาไม่ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก หมื่นเผ่าที่ถูกดักจนรอดมาถึงตอนนี้ก็ระแวดระวังเช่นกัน
คำพูดของอ๋องจ้านเมื่อครู่ ก็มีความหมายในเชิงทำสวนทางอยู่บ้าง
ก็คือการบอกเจ้าว่า นี่คือกับดัก!
ทว่า การสกัดกั้นกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์เป็นเรื่องที่จำเป็น ด้านหนึ่งก็กังวลว่าจะเป็นกับดักจริงๆ อีกด้านหนึ่ง พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกระโดดเข้าไป ยามนี้ สิ่งเดียวที่ทำได้ก็คือต้องระวังแล้วระวังอีก!
จักรพรรดิหมิงมองดูกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์พุ่งมาทางนี้ ไม่ได้มุ่งหน้าต่อไป หากลึกเข้าไปกว่านี้ เขากังวลว่าจะเกิดปัญหา
ด้านข้าง จวี้เอ่อร์เงี่ยหูฟังอยู่ครู่หนึ่ง ขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างเลือนราง "เหมือนว่า... น่าจะมีคนอยู่ข้างหน้า!"
มีคนหรือ?
เป็นกับดักจริงๆ หรือ?
หรือว่า นี่เป็นเพียงแผนการของพวกจักรพรรดิมนุษย์ ตั้งใจหลอกให้พวกเขากลัว ทำให้พวกเขาไม่กล้าสกัดกั้น เพื่อให้เขาสามารถรวมวิญญาณและกายเนื้อเป็นหนึ่งได้
เขาหันขวับ หันมองไปทีละคน มองไปตามสนามรบแต่ละแห่ง
เผ่ามนุษย์ เจ้าแห่งกฎเกณฑ์ 52 คน
ไม่นับซิงเยวี่ย!
เวลานี้ 52 คน เขากวาดสายตามองอย่างรวดเร็ว ล้วนอยู่ครบ
อยู่ครบ ไม่มีร่างแยก!
หากเป็นร่างแยกจริงๆ ยามนี้มหาสงครามปะทุขึ้น ย่อมปิดบังไม่ได้อย่างแน่นอน
นั่นก็หมายความว่า ทางฝั่งจักรพรรดิมนุษย์ กำลังคนทั้งหมดล้วนอยู่ที่นี่ หากมีคน หรือมีกับดัก ก็มีเพียงคนที่มาจากหมื่นโลกเท่านั้น!
หมื่นโลก...
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหน้านี้หมื่นโลกถูกผนึก น่าจะเพิ่งปลดผนึกเมื่อไม่นานมานี้ ต่อให้หมื่นโลกจะมียอดฝีมือปรากฏขึ้น ต่อให้เผ่ามนุษย์จะมีแผนการร้ายอะไรจริงๆ เวลาสั้นๆ แค่นี้ จะมียอดฝีมือแบบไหนโผล่มาได้?
ระยะเวลาที่หมื่นโลกจะมีเจ้าแห่งกฎเกณฑ์ปรากฏขึ้น เมื่อเทียบกับที่นี่ ความจริงก็แค่ไม่กี่วันเท่านั้น!
ความคิดแต่ละอย่าง ผุดขึ้นในหัวของเขา
และยามนี้ ก็มีคนเอ่ยเสียงเบา "จักรพรรดิหมิง ทางที่ดีอย่าเข้าไปลึกกว่านี้ ข้ามองเห็นเลือนรางว่า เบื้องหน้า... มีพลังพิเศษโคจรรอบแม่น้ำแห่งกาลเวลา!"
พลังฟ้าดินของซูอวี่!
คนกลุ่มนี้ ก็มีลูกเล่นไม่น้อย
คนที่พูดเป็นชายชราผู้หนึ่ง รูม่านตาของเขาเป็นสีขาวล้วน ยามนี้ สะท้อนภาพเบื้องหน้าออกมา มองเห็นได้อย่างเลือนราง ท่ามกลางแม่น้ำแห่งกาลเวลานี้ ถูกพลังพิเศษขุมหนึ่งโคจรล้อมรอบไว้ และทิศทางรวมถึงอาณาเขตที่เขามองเห็น ก็บังเอิญเป็นพื้นที่ที่ฟ้าดินของซูอวี่ปกคลุมอยู่พอดี
จักรพรรดิหมิงขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วรีบเอ่ย "ถ้าอย่างนั้นก็สกัดกั้นอยู่ที่นี่!"
อย่าเข้าไปลึกอย่างบุ่มบ่าม!
แม้จะบอกว่า เผ่ามนุษย์คล้ายจะไม่มีลูกเล่นอะไรแล้ว แต่ก็ยังต้องป้องกันไว้สักหน่อย เผ่ามนุษย์เจ้าเล่ห์ การที่จักรพรรดิมนุษย์เป็นฝ่ายเปิดฉากสงครามในครั้งนี้ ก็มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
จักรพรรดิหมิงระแวดระวังอย่างยิ่ง อยู่ตรงนี้ก็ได้ แค่สกัดกั้นไม่ให้กายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์รวมเป็นหนึ่งได้ก็พอ!
...
ด้านหลัง
ซูอวี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย หยุดฝีเท้าแล้วหรือ?
เขาคล้ายจะสัมผัสได้ว่า พลังฟ้าดินของตนถูกคนแตะต้องเข้าเสียแล้ว หรือว่าจะถูกค้นพบแล้ว?
"หมื่นเผ่า... หมื่นวิถี... ลูกเล่นไม่น้อยเลยทีเดียว"
อีกฝ่ายคล้ายจะมองเห็นการปกคลุมของพลังฟ้าดินของเขา เรื่องนี้ค่อนข้างผิดความคาดหมายของซูอวี่อยู่บ้าง
ด้านข้าง จักรพรรดิอู่ก็รู้สึกแปลกใจ กับดักของพวกซูอวี่ใช้ไม่ได้ผลแล้วหรือ?
การคิดบัญชีวางแผนเล่นงานคนนี่ ปกติเห็นเก่งนัก แต่พอถึงช่วงเวลาสำคัญ กลับไร้ประโยชน์ซะงั้น?
น่าอนาถแท้!
"คนพวกนั้นคล้ายจะไม่มาแล้ว!"
จักรพรรดิอู่ส่งเสียงทางจิตบอกประโยคหนึ่ง หากไม่มา แล้วซูอวี่ก้าวออกจากฟ้าดินไปฝืนห้ำหั่นกับพวกมัน ความสูญเสียต้องใหญ่หลวงแน่!
ไม่มีพลังฟ้าดินคอยเสริม จะไปสู้กับคนพวกนี้ได้อย่างไร?
ซูอวี่ไม่ได้พูดอะไร
คำพูดของจักรพรรดิมนุษย์ก่อนหน้านี้คือ หากพวกมันไม่เข้ามาในวงล้อม ก็อย่าขยับ!
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ยามนี้ซูอวี่จึงยังคงเลือกที่จะรอคอย!
ตู้ม!
เสียงดังกึกก้องแว่วมาจากเบื้องหน้า มหาสงครามในครั้งนี้โหดเหี้ยมเป็นพิเศษ ซูอวี่กวาดสายตามองไปทางนั้น แววตาวูบไหว เบื้องหน้า เจ้าแห่งกฎเกณฑ์ยังไม่รู้ผลแพ้ชนะ เพียงชั่วพริบตา ก็มีขั้นผสานมรรคาห้ำหั่นกันจนร่วงหล่นเสียแล้ว!
มีทั้งของเผ่ามนุษย์ และมีทั้งของหมื่นเผ่า
อีกทั้ง ทางฝั่งเผ่ามนุษย์ ยามนี้ก็ตกเป็นรองอย่างรวดเร็ว ยอดฝีมือหมื่นเผ่ามีมากเกินไป ทางฝั่งจักรพรรดิหมิงนี้ มีเจ้าแห่งกฎเกณฑ์ตามมาแค่ราวๆ 20 คนเท่านั้น
นั่นก็หมายความว่า ทางฝั่งนั้น แทบจะเป็น 100 รุม 50 เป็นการสองรุมหนึ่งของแท้
ยิ่งไปกว่านั้น ในความเป็นจริงก็ไม่ได้จัดวางกำลังรบเช่นนี้
หมื่นเผ่าก็กำลังรวบรวมขุมพลังที่แข็งแกร่ง หวังจะกวาดล้างยอดฝีมือเผ่ามนุษย์บางส่วนให้สิ้นซากไปก่อน ซูอวี่มองเห็นแล้วว่า มีเจ้าแห่งกฎเกณฑ์สองสามคน ที่คู่ต่อสู้แทบจะมีจำนวนเจ้าแห่งกฎเกณฑ์ถึงสองหลัก!
ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไป อีกไม่นาน ก็จะต้องมียอดฝีมือเผ่ามนุษย์ร่วงหล่น!
ซูอวี่ขมวดคิ้ว จักรพรรดิมนุษย์... คงจะคำนึงถึงเรื่องนี้แล้วใช่ไหม?
ถ้าเช่นนั้น ตอนนี้อีกฝ่ายไม่เข้ามาในวงซุ่มโจมตี ท่านให้ข้าไม่ลงมือ แล้วท่านจะรับมืออย่างไรเล่า?
100 รุม 50 ในความเป็นจริงเจ้าแห่งกฎเกณฑ์หกเจ็ดสิบคนก็พัวพันยอดฝีมือเผ่ามนุษย์ไว้ได้แล้ว ส่วนที่เหลือ แทบจะเป็นขุมพลังที่คล่องตัวทั้งหมด เจ้าแห่งกฎเกณฑ์ 30 คน ล้อมสังหารระดับหนึ่ง ระดับหนึ่งก็ยังต้องดับ!
หมื่นเผ่าแข็งแกร่งมาก สิ่งเดียวที่ขาดหายไปบ้างก็คือ จิตสังหารไม่มากพอเท่าเผ่ามนุษย์ เพราะได้เปรียบอยู่ หมื่นเผ่าจึงไม่หวังจะให้ตัวเองมาพลีชีพในยามนี้ นี่ต่างหากคือสาเหตุที่เผ่ามนุษย์สามารถยืนหยัดอยู่ได้
ทว่าขืนเป็นเช่นนี้ต่อไป อีกไม่นาน ย่อมต้องมีคนตายเป็นแน่!
ซูอวี่กำลังคิดอยู่ จู่ๆ ที่ข้างหู คลื่นลมก็ซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง!
เสียงเกลียวคลื่นยักษ์ม้วนกวาดฟ้าดิน!
กลิ่นอายหนาวเหน็บเสียดกระดูกขุมหนึ่งแผ่ซ่านมา!
ด้านข้าง เงาร่างสีทองสายหนึ่งพริบตาก็เลือนหาย นั่นคือกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ เวลานี้ กายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ก้าวข้ามอาณาเขตของซูอวี่และจักรพรรดิอู่ เพียงชั่วพริบตา ก็ก้าวออกจากฟ้าดินของซูอวี่ พุ่งทะยานไปทางพวกจักรพรรดิหมิง!
กายเนื้อนี้ แฝงไปด้วยกลิ่นอายมุ่งหน้าไร้พ่าย!
ตามแผนการเดิม หากพวกจักรพรรดิหมิงทะลวงลึกเข้ามา ก็ควรจะเข้ามาในวงล้อมของพวกซูอวี่อย่างรวดเร็ว ถึงตอนนั้น กายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ยังเดินทางมาไม่ถึงด้วยซ้ำ!
น่าเสียดาย พวกจักรพรรดิหมิงกลับไม่มา!
ถึงตอนนี้ ซูอวี่ก็ขมวดคิ้วขึ้นมาเช่นกัน
กายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ มีเพียงสัญชาตญาณ ทะเลเจตจำนงของเขาถูกคนพัวพันไว้ ถูกสามยอดฝีมือสะกด กายเนื้อย่อมไม่อาจต่อกรกับยอดฝีมือมากมายถึงเพียงนี้ได้อย่างแน่นอน
ถ้าเช่นนั้นตอนนี้... จะลงมือหรือไม่ลงมือ?
อดทนไว้ก่อนเถอะ!
ซูอวี่เลือกที่จะเงียบ
...
และเวลานี้ ทางฝั่งจักรพรรดิหมิง สายตาวูบไหว มองไปยังกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ที่พุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็วที่เบื้องหน้า เอ่ยเสียงต่ำ "กายเนื้อช่างแข็งแกร่งนัก ต่อให้เป็นเพียงเปลือกกลวงๆ อีกทั้งยังได้รับบาดเจ็บ ก็ยังนำแรงกดดันอันใหญ่หลวงมาให้ข้าได้!"
และถึงตอนนี้ ที่ด้านหลัง อ๋องจ้านคำรามอย่างบ้าคลั่ง พลังรบแข็งแกร่ง ฟันเจ้าแห่งกฎเกณฑ์คนหนึ่งปลิวไปด้วยดาบเดียว ทิ้งเจ้าแห่งกฎเกณฑ์เผ่ามนุษย์สองสามคนไว้เบื้องหลัง ให้พวกเขาพัวพันคนเหล่านั้นไว้ แล้วรีบพุ่งมาทางนี้อย่างรวดเร็ว
จักรพรรดิหมิงไม่ได้หันกลับไป อ๋องจ้านมาคนเดียว จะมีประโยชน์อะไร?
ยิ่งไปกว่านั้น... มีความเป็นไปได้สูงมากว่าอ๋องจ้านจะมาไม่ได้!
เป็นไปตามคาด อ๋องจ้านเพิ่งจะบินมาได้สักพัก รอบด้านก็ปรากฏเจ้าแห่งกฎเกณฑ์หมื่นเผ่าหลายคนขึ้นมาในพริบตา สกัดกั้นอ๋องจ้านไว้ ไม่เปิดโอกาสให้อ๋องจ้านทะลวงฝ่าเข้ามาได้
จักรพรรดิหมิงหันไปมองกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ เห็นเขาหลับตา ทุกสิ่งล้วนกระทำตามสัญชาตญาณ จึงเผยรอยยิ้มออกมา "สังหารกายเนื้อของเขา สงครามครั้งนี้... ก็ชนะแน่นอนแล้ว!"
"ฆ่า!"
ตวาดเสียงต่ำคำหนึ่ง หมิงถู่ของเขาขยายอาณาเขต ครอบคลุมไปถึงใต้เท้ากายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ในพริบตา
และในวินาทีนั้นเอง สัญชาตญาณของกายเนื้อจักรพรรดิมนุษย์ก็ดุดันถึงขีดสุด พลันปล่อยหมัดออกไป ตู้ม!
แม่น้ำแห่งกาลเวลาถูกตัดขาด!
หมัดนี้ต่อยลงไป กระแทกหมิงถู่จนแตกสลายโดยตรง จักรพรรดิหมิงสั่นสะท้านเล็กน้อย เผยเงาร่างออกมาจากความว่างเปล่า!
ยังแข็งแกร่งไม่เบา!
นี่เป็นเพียงกายเนื้อล้วนๆ ลำพังแค่พลังกายเนื้อ ก็ไม่ได้อ่อนด้อยไปกว่าระดับหนึ่งอย่างเขาเลย!
เจ้าน่ากลัว!
สิ่งนี้ยิ่งทำให้จักรพรรดิหมิงตัดสินใจเด็ดขาดมากขึ้น ห้ามให้จักรพรรดิมนุษย์รวมวิญญาณและกายเนื้อเป็นหนึ่งอย่างเด็ดขาด มิเช่นนั้น ภายใต้การเดิมพันด้วยชีวิตของเขา ครั้งนี้ก็ไม่รู้ว่าจะสังหารยอดฝีมือไปมากเท่าไร และระดับหนึ่งอย่างตน ย่อมต้องอยู่ในบัญชีดำที่เขาต้องสังหารอย่างแน่นอน!
ตู้ม!
เขากำลังคิดอยู่ กายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ก็ปล่อยหมัดออกไป กวาดล้างรอบทิศ กลิ่นอายอันแข็งแกร่ง ฉีกกระชากเจ้าแห่งกฎเกณฑ์ที่อ่อนแอบางคนจนเกิดรอยเลือดขึ้นบนร่าง จักรพรรดิหมิงหัวเราะ หมอกสีเทาขมุกขมัวเป็นกลุ่มๆ แผ่ซ่านออกมา สกัดกั้นกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ไว้ด้านนอก
วินาทีต่อมา ก็เอ่ยเสียงต่ำ "ดูดกลืน!"
ด้านข้าง มีเจ้าแห่งกฎเกณฑ์ระเบิดมรรคาอย่างรวดเร็ว ดูดกลืนพลัง พลังของจักรพรรดิมนุษย์พุ่งทะลุผ่านหมอกสีเทาออกมา เพิ่งจะปรากฏ ก็ถูกยอดฝีมือผู้นั้นดูดกลืนไปไม่น้อย คนอื่นๆ ด้านหลังจักรพรรดิหมิง ต่างก็ลงมือ บดขยี้พลังกายเนื้อจนแหลกสลายในพริบตา!
ต่อให้จักรพรรดิมนุษย์จะแข็งแกร่ง แต่ก็เป็นเพียงกายเนื้อ ที่แห่งนี้ ระดับหนึ่งหนึ่งคน กับเจ้าแห่งกฎเกณฑ์คนอื่นๆ อีกยี่สิบกว่าคน ภายใต้การร่วมมือกันล้อมสังหาร กายเนื้อนี้ย่อมไม่อาจสำแดงความแข็งแกร่งที่แท้จริงออกมาได้เลย
หากเผชิญหน้ากับเจ้าแห่งกฎเกณฑ์ระดับสามหรือระดับสี่เพียงลำพัง อาจจะถูกกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ต่อยจนแหลกเป็นจุลได้ในหมัดเดียว
แต่ตอนนี้ กลับไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง!
"ขังมันไว้! บดขยี้กายเนื้อของมันให้ตาย!"
จักรพรรดิหมิงยังคงระมัดระวังตัวถึงขีดสุด ต่อให้คนเยอะกว่า ก็ไม่ได้เลือกที่จะปะทะซึ่งๆ หน้า แต่กลับโอบล้อมกายเนื้ออย่างต่อเนื่อง เพื่อกักขังกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ไว้
บดขยี้จักรพรรดิมนุษย์ให้ตาย!
...
"ทำอย่างไรดี?"
ซูอวี่ยังไม่ทันได้พูดอะไร จักรพรรดิอู่กลับร้อนรนเสียแล้ว
นี่... ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป กายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ต้องจบเห่แน่
หากกายเนื้อจบเห่ ทางฝั่งจักรพรรดิมนุษย์ก็หมดหวังแล้ว!
ลงมือเลยไหม?
ซูอวี่หรี่ตา ไม่ปริปาก
จักรพรรดิมนุษย์... ยังมีวิธีอื่นอีกหรือ?
หากไม่มีวิธีอื่น เขาก็ทำได้เพียงเลือกที่จะลงมือแล้ว ต่อให้อีกฝ่ายจะไม่ได้เข้ามาในวงล้อมก็ตาม
แต่ซูอวี่รู้สึกว่า จักรพรรดิมนุษย์ผู้นี้ ยังคงไว้ใจได้ เจ้าเล่ห์เพทุบาย ในเมื่อพูดเช่นนั้นไปแล้ว คงไม่ถึงขั้นถูกกักขังไว้ง่ายดายขนาดนี้หรอกมั้ง?
หมื่นเผ่าระแวดระวังก็ไม่ผิด แต่จักรพรรดิมนุษย์ก็รู้จักพวกเขาดีพอเช่นกัน
เขา น่าจะยังมีลูกเล่นอยู่อีกบ้าง!
ต้องรู้ก่อนว่า ตอนนี้เจ้าพวกนี้ แม้แต่วงล้อมของพวกทงเทียนก็ยังไม่ได้เข้าไปเลยนะ หากตอนนี้ตัวเองปรากฏตัว ก็ทำได้เพียงพุ่งเข้าห้ำหั่นซึ่งหน้าเท่านั้น
ความคิดแต่ละอย่าง วูบไหวในหัวของซูอวี่
และในวินาทีนั้นเอง ทางฝั่งเผ่ามนุษย์ วิกฤติก็ใกล้เข้ามาแล้ว!
ยามนี้ เจ้าแห่งกฎเกณฑ์เผ่ามนุษย์คนหนึ่ง ถูกเจ้าแห่งกฎเกณฑ์เจ็ดแปดคนล้อมสังหาร เห็นอยู่หลัดๆ ว่ากำลังจะสิ้นชีพไปสู่ปรโลก จู่ๆ เสียงตวาดเย็นชาก็ดังก้องไปทั่วทิศ "ปัดเป่าความวุ่นวายนำความถูกต้องกลับคืนมา!"
ตู้ม!
เสียงดังกึกก้องดังขึ้น ชั่วพริบตา ท่ามกลางทีมหมื่นเผ่าที่กำลังล้อมสังหารอยู่นั้น จู่ๆ เจ้าแห่งกฎเกณฑ์หมื่นเผ่าสองคนก็พุ่งทะยานออกมา ลงมือกับคนข้างกาย การโจมตีเพียงครั้งเดียว ทำให้เจ้าแห่งกฎเกณฑ์สองคนบาดเจ็บสาหัส แล้วรีบดึงยอดฝีมือเผ่ามนุษย์ที่ถูกล้อมไว้หลบหนีออกจากวงล้อมอย่างรวดเร็ว!
นี่ เป็นเพียงจุดเดียวเท่านั้น
ยังมีจุดอื่นอีก!
กระทั่งรวมถึงทีมของพวกจักรพรรดิหมิงด้วย!
ชั่วขณะที่เสียงตวาดของจักรพรรดิมนุษย์ดังออกมา ทางฝั่งจักรพรรดิหมิง ก็มีเจ้าแห่งกฎเกณฑ์สองคน ทลายค่ายกลกักขังของจักรพรรดิหมิงจนแตกกระจุยอย่างกะทันหัน ปลดปล่อยกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ออกมาในรวดเดียว และในชั่วพริบตานี้ กายเนื้ออันแข็งแกร่งนี้ ก็ปล่อยหมัดออกไป เสียงดังกึกก้องสนั่นหวั่นไหว จักรพรรดิหมิงถูกต่อยจนปลิวถอยหลังไปหลายพันเมตร!
"บัดซบ!"
จักรพรรดิหมิงสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย!
ในวินาทีนั้นเอง ท่ามกลางทีมหมื่นเผ่า มีเจ้าแห่งกฎเกณฑ์อย่างน้อย 5 คน ที่เลือกจะทรยศ
ส่วนเสียงของจักรพรรดิเทพก็แผ่ซ่านไปทั่วทิศอย่างเย็นชา "พวกเจ้า... ช่างโง่เขลานัก! ดื้อรั้นจะเดินหน้าไปจนสุดทางมืดมิดเลยหรือ? บัดนี้เผ่ามนุษย์กำลังอ่อนแอ หากสงครามครั้งนี้ได้รับชัยชนะ เผ่ามนุษย์ต้องล่มสลายเป็นแน่!"
มาถึงขั้นนี้แล้ว คนเหล่านี้ยังเลือกที่จะทรยศ เลือกที่จะสนับสนุนจักรพรรดิมนุษย์ นี่ก็เป็นเรื่องที่บ้าคลั่งมากเรื่องหนึ่ง!
คิดจริงๆ หรือว่าจักรพรรดิมนุษย์ยังมีโอกาส?
แน่นอนว่า การทรยศของเจ้าแห่งกฎเกณฑ์ไม่กี่คน ย่อมไม่อาจเปลี่ยนสถานการณ์โดยรวมได้
ทว่าในตอนนี้ จักรพรรดิมนุษย์เอ่ยเสียงเรียบ "คนที่เหลือ ซุ่มซ่อนต่อไป!"
"..."
เป็นแผนการงั้นหรือ?
มาถึงตอนนี้ ก็ไม่แน่ใจแล้ว!
บางทีอาจจะยังมีคนที่ยังไม่ได้ลงมือ หรือบางทีอาจจะไม่มีแล้ว แต่พวกจักรพรรดิเทพรู้ดีว่า การที่จักรพรรดิมนุษย์ทำเช่นนี้ จะทำให้บางคนลังเลใจ กังวลว่าคนข้างกายจะทรยศ
ทว่าพวกจักรพรรดิเทพ ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีการเตรียมการอะไรเลย
หลายปีมานี้ ใครบ้างจะไม่รู้ไส้รู้พุงใคร?
ในวินาทีนั้นเอง เจ้าแห่งกฎเกณฑ์ที่ทรยศคนหนึ่ง จู่ๆ ก็แผดเสียงร้องโหยหวน วินาทีต่อมา ทั่วร่างก็มีพลังเปลวเพลิงเป็นสายๆ ปะทุออกมา แผดเผาอย่างรวดเร็ว แม้แต่มรรคาก็ยังถูกแผดเผา!
จักรพรรดิเทพเอ่ยอย่างเย็นชา "ใครบ้างที่สมรู้ร่วมคิดกับเผ่ามนุษย์ พวกข้ารู้ดีมาตั้งนานแล้ว เพียงแต่... ไม่อยากลงมือกับพวกเจ้า แค่หวังว่าพวกเจ้าจะกลับตัวกลับใจได้ เรื่องในอดีตก็ให้แล้วกันไป! ยามนี้ เชือดไก่ให้ลิงดู คนที่เหลือ หากไม่สอดมือเข้ามายุ่งอีก พวกข้าก็ยินดีจะไว้ชีวิตพวกเจ้า!"
ครืนครั่น!
ความว่างเปล่าลุกไหม้ เจ้าแห่งกฎเกณฑ์ที่ทรยศผู้นั้น แผดเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา เพียงชั่วพริบตา มรรคาที่ถูกแผดเผาก็ขาดสะบั้น เปลวเพลิงนั้นแข็งแกร่งเกินไป มันคือพลังเปลวเพลิงของจักรพรรดิมาร
แฝงซ่อนอยู่ในร่างของอีกฝ่าย ภายในมรรคาของอีกฝ่ายมาตั้งนานแล้ว
แทบจะในพริบตา เจ้าแห่งกฎเกณฑ์ผู้แข็งแกร่งคนนั้น ก็ถูกแผดเผาจนแหลกละเอียด ไม่เหลืออะไรเลย มรรคาสั่นสะเทือน เสียงร้องโหยหวนยังคงดังก้องกังวาน!
วินาทีนี้ เจ้าแห่งกฎเกณฑ์ที่ทรยศสองสามคน ต่างก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป!
ถูกค้นพบตั้งนานแล้ว!
ถึงขั้นวางกับดัก รอให้พวกเขาหักหลัง แล้วค่อยสังหารท่ามกลางสายตาผู้คน เพื่อเชือดไก่ให้ลิงดู!
บนร่างคนอื่นมีหรือไม่?
ไม่มีใครสามารถแน่ใจได้!
อาจจะมี อาจจะไม่มี คนที่ถูกสังหารไปนั้น บางทีอาจจะถูกเปิดโปงมาตั้งนานแล้ว ส่วนคนอื่นๆ ก่อนหน้านี้อาจจะยังไม่ถูกเปิดโปงก็ได้!
เสียงของจักรพรรดิเซียนยามนี้ก็แผ่ซ่านออกมาเช่นกัน แฝงความเฉยชาอยู่บ้าง "พอแค่นี้เถอะ! คนที่ยังไม่เผยตัวออกมา จะกลับตัวกลับใจก็ดี หรือจะอย่างอื่นก็ช่าง พวกข้าล้วนไม่อยากเอาความอีก ส่วนคนที่เผยตัวออกมาแล้ว... ยามนี้ หากเลือกที่จะเฝ้ามอง หรือสังหารเผ่ามนุษย์ พวกข้าก็ยินดีจะละทิ้งทุกสิ่ง แล้วร่วมกันต่อต้านศัตรู!"
ลูกเล่นของจักรพรรดิมนุษย์ ไร้ผล!
ทุกคนใช่ว่าจะไม่รู้ ต่างคาดเดากันไว้ก่อนแล้ว เพียงแต่ไม่แน่ใจว่าใครบ้างที่ยังสมรู้ร่วมคิดกับจักรพรรดิมนุษย์เท่านั้น ทว่า แค่หาเจอสักคนก็พอแล้ว ภายใต้การเชือดไก่ให้ลิงดู คนอื่นๆ ย่อมต้องหวาดผวาเป็นแน่!
และจักรพรรดิมนุษย์ที่กำลังสู้รบกับพวกเขาก็ถอนหายใจออกมา "ไม่นึกว่าจะถูกพวกเจ้าจับได้เสียแล้ว!"
"จักรพรรดิมนุษย์ หลายปีมานี้ หรือเจ้าคิดว่า พวกเราจะไม่ระแคะระคายเลยแม้แต่น้อย?"
จักรพรรดิเซียนยิ้ม จะเป็นไปได้อย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้น ดินแดนตอนบนแห่งนี้ คนน้อยเกินไป แค่มีความเคลื่อนไหวผิดปกติเพียงเล็กน้อย ก็ถูกทุกคนจับตามองแล้ว จักรพรรดิมนุษย์อยากจะเสียบสายลับ ความจริงก็ยากเย็นแสนเข็ญยิ่งนัก!
เจ้าแห่งกฎเกณฑ์คนแรกที่ร่วงหล่น ไม่นึกว่าจะเป็นคนจากหมื่นเผ่า ทว่า กลับเป็นคนของจักรพรรดิมนุษย์
คราวนี้ กลายเป็นจักรพรรดิมนุษย์สูญเสียขุนพลใหญ่ไปคนหนึ่งแล้ว!
จักรพรรดิมนุษย์ถอนหายใจ "ช่างเถอะ พวกเจ้าสองสามคนดูการต่อสู้อยู่เฉยๆ หากข้าพ่ายแพ้ พวกเจ้าก็แค่ยอมแพ้ไปเสีย แต่หากข้าชนะ... ย่อมต้องปูนบำเหน็จความดีความชอบให้พวกเจ้าแน่นอน!"
เขาพูดถึงคนสองสามคนที่เพิ่งเผยตัวออกมาและยังคงมีชีวิตอยู่ในตอนนี้
ไม่ให้พวกเขาร่วมรบแล้ว เพราะไม่แน่ใจว่า ก่อนหน้านี้มีใครถูกค้นพบและถูกวางลูกเล่นเอาไว้บ้างหรือไม่ หากตายไปอีกสักคน ทางฝั่งหมื่นเผ่านี้ กลับจะยิ่งไม่มีใครกล้าเคลื่อนไหวอีกเลย!
พวกจักรพรรดิเซียนแค่นเสียงหัวเราะเย้ยหยัน!
เจ้ายังมีลูกเล่นอะไรอีก?
งัดออกมาให้หมดเลยก็แล้วกัน!
"ไม่ต้องดูแล้ว หลายปีที่ผ่านมานี้ ลูกเล่นอะไรก็ใช้ไปหมดแล้ว ยังจะมีลูกเล่นอะไรอีก?"
จักรพรรดิมนุษย์หัวเราะ วินาทีต่อมาก็ตวาดก้อง "ข้าก็ไม่ต้องการลูกเล่นอะไรหรอก ตัวข้าเองนี่แหละคือไพ่ตาย!"
ตู้ม!
ชั่วพริบตา ที่ด้านหลัง กายเนื้อของเขาก็ปะทุแสงสว่างเจิดจ้าออกมา พลันลืมตาขึ้น ตู้ม!
เสียงดังกึกก้องดังขึ้น กายเนื้อนั้นทะลวงผ่านความว่างเปล่าอย่างกะทันหัน พุ่งสังหารในพริบตา ต่อยฟ้าดินจนแหลกกระจุยด้วยหมัดเดียว แม่น้ำแห่งกาลเวลาขาดสะบั้น ต่อยเจ้าแห่งกฎเกณฑ์คนหนึ่งจนแหลกเป็นชิ้นๆ มรรคาพังทลายโดยตรง!
กายเนื้อนั้นลืมตาขึ้น ภายในดวงตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร!
"คิดจริงๆ หรือว่าระยะห่างแค่นี้ ข้าจะควบคุมไม่ได้เลยแม้แต่น้อย? ไอ้พวกหน้าโง่!"
เข้าใกล้เกินไป เขาสามารถควบคุมได้บ้างอยู่แล้ว
พวกจักรพรรดิเซียนสีหน้าเปลี่ยนไป จักรพรรดิมารตวาดลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยวในพริบตา "จักรพรรดิหมิง เร็วเข้า ลากมันไปข้างหน้า!"
เข้าใกล้เกินไปแล้ว!
แบบนี้ไม่ได้การแน่!
ส่วนจักรพรรดิหมิงสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เบื้องหน้า... อาจจะมีกับดักอะไรซ่อนอยู่ สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนไปมาครู่หนึ่ง แล้วรีบส่งเสียงทางจิตไปทั่วทิศ "ขอคนเพิ่มก่อน เลิกล้อมสังหารยอดฝีมือเผ่ามนุษย์ชั่วคราว มาทางข้า ตีกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ให้ลึกเข้าไปอีก!"
เขาต้องการกำลังเสริม!
เพราะ อาจจะมีกับดักอะไรซ่อนอยู่จริงๆ ชั่วพริบตา ไกลออกไป ยอดฝีมือเจ็ดแปดคนก็พุ่งมาทางนี้อีกครั้ง
ส่วนจักรพรรดิหมิงเมื่อเห็นเช่นนั้น ก็มีความมั่นใจเพิ่มขึ้นมาบ้าง
ถึง 30 คนแล้ว!
คราวนี้ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว!
ขุมพลังหนึ่งในสี่ของหมื่นเผ่าล้วนมารวมตัวกันที่ฝั่งตนแล้ว แค่รับมือกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์หนึ่งร่างย่อมทำได้อยู่แล้ว แค่ไม่เข้าไปใกล้ทางฝั่งจักรพรรดิมนุษย์ก็พอ
...
และถึงตอนนี้ ซูอวี่ก็แววตาวูบไหวเช่นกัน
จักรพรรดิมนุษย์... ถึงกับยังสามารถควบคุมกายเนื้อได้บ้าง กายเนื้อที่มีเขาควบคุมกับไม่มีเขาควบคุม พลังรบแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ในเมื่อเป็นเช่นนี้... หมื่นเผ่าย่อมไม่กล้าปล่อยให้พวกเขาเข้าใกล้อีกอย่างแน่นอน!
"ที่แท้ก็รออยู่ตรงนี้นี่เอง!"
ซูอวี่กระจ่างแจ้งในใจ เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกจักรพรรดิหมิงก็จำเป็นต้องทะลวงลึกเข้ามาแล้ว การฝืนตีกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ให้เข้าไปในส่วนลึก ถ้าเช่นนั้นก็จำเป็นต้องเข้ามาในวงล้อมของตนแล้ว!
"เจ้าแห่งกฎเกณฑ์ที่ทรยศ เป็นเพียงเครื่องประดับ ไพ่ตายที่แท้จริง ยังคงเป็นตัวจักรพรรดิมนุษย์เอง!"
ซูอวี่เข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว
จักรพรรดิมนุษย์ก็เหมือนกับตน สิ่งที่พึ่งพาได้อย่างแท้จริง ยังคงเป็นตัวเอง
พวกเจ้าไม่กล้าให้กายเนื้อของข้าเข้าใกล้ทะเลเจตจำนง!
มิเช่นนั้น ย่อมต้องมีคนตายร่วงหล่นนับไม่ถ้วนอย่างแน่นอน!
ต่อให้รู้ทั้งรู้ว่าเบื้องหน้ามีกับดัก แต่กับดักใหญ่แค่ไหน ก็ไม่มีทางน่ากลัวไปกว่าจักรพรรดิมนุษย์ได้ นี่ก็เป็นความคิดของจักรพรรดิหมิงเช่นกัน กับดักแล้วอย่างไร จะยังน่ากลัวไปกว่าจักรพรรดิมนุษย์ได้อีกหรือ?
ดังนั้น เมื่อยอดฝีมือเจ็ดแปดคนนั้นมารวมตัวกัน จักรพรรดิหมิงก็ตวาดลั่น "เบื้องหน้าอาจจะมีกับดัก ทุกคนระวังตัวด้วย ฆ่า!"
ตู้ม!
คนกลุ่มหนึ่งลงมืออย่างบ้าคลั่ง กดหัวกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ให้ถูกทุบตี ตีจนกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ถอยร่นอย่างต่อเนื่อง จิตสังหารในดวงตาก็ค่อยๆ เลือนหายไป ทุกคนต่างดีใจใหญ่ นี่หมายความว่า ยิ่งถอยห่างออกไปมากเท่าไร พลังควบคุมกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ก็จะยิ่งอ่อนแอลง!
นี่ต่างหากคือเรื่องดี!
และวินาทีนี้ คนเหล่านี้ ก็ได้ก้าวข้ามเขตแดน เข้ามาในวงล้อมแล้ว ทางฝั่งจักรพรรดิหมิง ยังมียอดฝีมืออีกสองสามคนที่ยังไม่ได้ลงมือ แต่กลับระแวดระวังตัวถึงขีดสุด กวาดตามองรอบด้านมาโดยตลอด
เพื่อป้องกันไม่ให้มียอดฝีมือมาเสริมกำลัง!
แม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะรู้สึกว่าเผ่ามนุษย์ไม่มียอดฝีมือแล้ว แต่การป้องกันเผ่ามนุษย์ไว้สักหน่อย ก็ยังคงเป็นเรื่องจำเป็น!
"ฆ่า!"
ครืนครั่น!
กายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ถูกโจมตีจนถอยร่นอย่างต่อเนื่อง ยิ่งอยู่ห่างจากจักรพรรดิมนุษย์มากเท่าไร ก็ยิ่งอ่อนแอลง ทุกคนต่างก็หัวเราะออกมา แบบนี้สิถึงจะดี!
ส่วนจักรพรรดิหมิง ความจริงก็กวาดสายตามองไปรอบทิศอยู่ตลอดเช่นกัน
เผ่ามนุษย์ ตกลงแล้วยังมีไพ่ตายอะไรอีก?
เมื่อครู่กายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ปะทุพลัง คล้ายกับมีความตั้งใจจะให้พวกเขาหลงเข้ามาลึกขึ้นเช่นกัน จักรพรรดิมนุษย์มีความมั่นใจในกับดักของเขามากขนาดนั้นเลยหรือ?
ใครกันจะสามารถรับมือกับยอดฝีมือมากมายเช่นพวกเขาได้?
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ทุกคนก็ระดมโจมตีจนกายเนื้อของจักรพรรดิมนุษย์ปริแตกอย่างต่อเนื่อง
และเมื่อมาถึงตอนนี้ ซูอวี่ก็ไม่มีความจำเป็นต้องซ่อนตัวอีกต่อไป
เกือบจะได้ที่แล้ว!
"ไม่ได้พบกันหลายปี ขยะในวันวาน ก็ยังกล้ากระโดดโลดเต้นขึ้นมาได้!"
เสียงหัวเราะเบาๆ ดังสะท้อนไปทั่วทิศ
วินาทีนี้ จักรพรรดิหมิงใจกระตุก สั่นสะท้านอย่างรุนแรง!
เสียงที่คุ้นเคย!
ซูอวี่ เคยได้ยินเสียงของอ๋องเหวินมาก่อน
วินาทีนี้ สีขาวเงาหนึ่งปรากฏขึ้น ผู้บำเพ็ญในชุดคลุมขาวร่างหนึ่ง ต่อให้ทุกคนจะยังมองไม่เห็นคน มองไม่ชัดใบหน้า ทว่าต่างก็สีหน้าเปลี่ยนไป
"เป็นไปไม่ได้!"
จักรพรรดิหมิงตกตะลึง อ๋องเหวิน!
เขากลับมาแล้ว!
และในเวลาเดียวกันนี้เอง ด้านหลังของซูอวี่ จักรพรรดิอู่ก็ปรากฏตัวขึ้น ยิงฟันเผยรอยยิ้ม ฟันขาวสยดสยอง "ได้สนุกให้หนำใจอีกแล้ว!"
"อ๋องอู่!"
ตกตะลึงหาใดเปรียบ!
อ๋องเหวินและอ๋องอู่ ล้วนกลับมาแล้ว!
จิตใจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง!
"มะ... เป็นไปไม่ได้..."
จักรพรรดิหมิงตกตะลึง!
แม้แต่เขายังเป็นเช่นนี้ นับประสาอะไรกับคนอื่น คนเหล่านั้นที่อยู่ด้านหลังเขา เบิกตากว้างทีละคน มองไปยังคนสองคนที่อยู่เบื้องหน้า
ใช่ท่านอ๋องเหวินและอ๋องอู่หรือไม่?
ใช่แล้ว!
คือพวกเขานั่นเอง!
ไม่เพียงแต่พวกเขาที่ตกตะลึง ไกลออกไป เหล่ายอดฝีมือที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือด จู่ๆ เจิ้นอู่หวังผู้นั้นก็ด่ากราดด้วยความโกรธเกรี้ยว "ไอ้สารเลว ในที่สุดเจ้าก็กลับมาเสียที เจ้ายั้งรู้จัดกลับมาด้วย..."
"ท่านพี่!"
"สามี!"
"ท่านอ๋องเหวิน!"
"พี่รองเหวิน!"
"..."
เสียงตะโกนดังกึกก้อง ปะทุขึ้นในพริบตา แฝงไปด้วยความยินดี ความตื่นเต้น และความบ้าคลั่ง!
พวกเขากลับมาแล้ว!
สี่ราชันมนุษย์ขั้วฟ้าผู้สยบใต้หล้า สะกดข่มสี่ทิศในอดีต กลับมาแล้วถึงสองคน!
โดยเฉพาะอ๋องเหวิน!
วินาทีนี้ ทุกคนต่างก็ตื่นเต้น ยอดฝีมือเผ่ามนุษย์ ต่างพากันตะโกน คำราม ฮึกเหิม!
นั่นคืออ๋องเหวิน และก็คืออ๋องอู่!
ไม่มีทางผิดแน่!
พวกเขากลับมาจริงๆ แล้ว!
"ฮ่าๆๆ ฝ่าบาท ท่านบอกแต่แรกว่าพี่ใหญ่เหวินกับพวกเขากลับมาแล้ว พวกเราจะยังต้องกลัวอะไรอีก?"
เสียงตะโกนร้องอย่างบ้าคลั่ง เสียงหัวเราะร่าเริง ต่อให้จะอันตรายแค่ไหน วินาทีนี้ก็ไม่กลัวอีกแล้ว!
ส่วนหมื่นเผ่า กลับหน้าถอดสีกันเป็นแถว ราวกับพ่อแม่ตาย!
จะเป็นไปได้อย่างไร!
พวกเขา... อยู่ในเทียนเหมินนี่นา จะกลับมาได้อย่างไร!
นี่มันเป็นไปไม่ได้!
อ๋องเหวินแข็งแกร่งเกินไป เขาสะกดข่มดินแดนมามากเกินไปแล้ว
อ๋องอู่ก็โหดเหี้ยมเกินไป เขาสังหารยอดฝีมือหมื่นเผ่าไปมากเกินไป เมื่อสองคนนี้ปรากฏตัว ต่อให้เป็นพวกจักรพรรดิเทพ ก็ยังต้องหน้าถอดสี
แย่แล้ว!
งานเข้าครั้งใหญ่แล้ว!
อ๋องเหวิน ในอดีตก็คือตัวตนระดับสูงสุด แล้วตอนนี้ล่ะ?
ชื่อเสียงคนดั่งร่มเงาไม้!
วินาทีนี้ ความจริงซูอวี่ก็รับรู้ได้ถึงพลังข่มขวัญที่อ๋องเหวินมีต่อหมื่นเผ่าแล้ว เขาเผยรอยยิ้ม ใบหน้าไม่ชัดเจน แต่กลับยิ้มจนเห็นฟัน วินาทีนี้ กลับยิ่งไม่มีใครสงสัยเข้าไปใหญ่!
เป็นอ๋องเหวินจริงๆ!
ชุดคลุมขาวนั้น กลิ่นอายนั้น รอยยิ้มนั้น... เขาคืออ๋องเหวิน!
ซูอวี่ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว โดยจิตใต้สำนึก ทางฝั่งจักรพรรดิหมิง ยอดฝีมือเกือบ 30 คน ต่างก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างพร้อมเพรียง แฝงไปด้วยความหวาดผวา!
ซูอวี่ยังตกตะลึง กลัวขนาดนี้เลยเชียว?
อ๋องเหวิน... น่ากลัวขนาดนี้จริงๆ หรือ?
ยามนี้ จิตใจของทุกคน ล้วนเพ่งเล็งมาที่พวกเขา ยอดฝีมือที่ตรวจสอบกับดักรอบทิศเมื่อก่อนหน้านี้ ล้วนไม่ไปตรวจสอบอีกแล้ว เพราะพวกเขารู้แล้วว่ากับดักคืออะไร!
อ๋องเหวินและอ๋องอู่กลับมาแล้ว นี่ก็คือกับดักที่ใหญ่ที่สุด ไพ่ตายที่ใหญ่ที่สุด!
มิน่าเล่าจักรพรรดิมนุษย์ถึงกล้าต่อสู้ถวายหัว!
และวินาทีนี้ เสียงหัวเราะของจักรพรรดิมนุษย์ก็สั่นสะเทือนฟ้าดิน ปกคลุมฟ้าดิน แฝงความปีติยินดี หัวเราะลั่นฮ่าๆๆ "ไอ้สองตัวแสบ ในที่สุดก็มาเสียที ฮ่าๆๆ! พวกเราชนะแล้ว!"
สิ่งนี้ยิ่งเป็นการตอกย้ำถึงฐานะของพวกเขา!
ความจริงแล้ว วินาทีนี้แม้แต่จักรพรรดิมนุษย์ยังต้องเดาะลิ้นชื่นชมความมหัศจรรย์!
พูดตามตรง หากไม่ใช่เพราะเขารู้จักซูอวี่ รู้สถานการณ์ ยามนี้ แค่แวบแรกที่มองไป เขายังต้องคิดว่า นี่คืออ๋องเหวินมาแล้วจริงๆ!
และลูกเล่นนี้... มันช่างใช้ได้ผลดีเหลือเกิน!
อย่าเห็นว่าเป็นเพียงการปลอมตัวครั้งหนึ่ง แต่คนที่ปลอมตัวนั้น ฐานะแตกต่างกัน
ในสมัยก่อนที่มีการแข่งขันชิงความเป็นที่หนึ่งในใต้หล้ากับจักรพรรดิมนุษย์ หลายคนต่างก็บอกว่าอ๋องเหวินแข็งแกร่งกว่า เพียงแต่เขาไม่อยากเหมือนกับจักรพรรดิมนุษย์ เขาชอบอิสระมากกว่า ถึงได้บอกว่าจักรพรรดิมนุษย์เป็นที่หนึ่ง ในความเป็นจริงต่อให้อยู่ในฝั่งหมื่นเผ่านี้ คนส่วนใหญ่ก็ยังคงคิดว่า อ๋องเหวินต่างหากคือบุคคลอันดับหนึ่งแห่งใต้หล้า!
เขาแข็งแกร่งกว่าจักรพรรดิมนุษย์เสียอีก!
และบัดนี้ ยอดฝีมือผู้แข็งแกร่งที่สุด ยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งฟ้าดินผู้นี้ กลับมาแล้วจริงๆ ใครบ้างจะไม่กลัว?
