230… 260… 300!
ผ่านไปเพียงไม่กี่นาที จำนวนวิดพื้นของเจียงเฟิงก็ทะลุหลัก 300 ครั้งได้สำเร็จ!
ตัดภาพมาที่ฝั่งของไป๋อวี่ เพิ่งจะแตะถึง 200 ครั้งอย่างทุลักทุเล
“เดี๋ยวนะ หมอนี่มันจะอึดเกินไปไหม??? นี่ปาไป 300 แล้วเหรอ?!”
ชาวเน็ตบางคนถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก
ในจำนวนนั้นไม่น้อยเลยที่เป็นผู้ชมจากห้องสตรีมของไป๋อวี่ ซึ่งต่างก็รู้สึกเหลือเชื่อกับการกระทำของเจียงเฟิง
ให้ตายเถอะ!
นั่นมันวิดพื้น 300 ครั้งเชียวนะ!
แถมยังอยู่ในสภาพแบกน้ำหนักตั้ง 50 จินอีกต่างหาก!
ถึงเวลานี้อย่ามาพูดเรื่องหมดแรงอะไรเทือกนั้นเลย รังแต่จะกลายเป็นตัวตลกเปล่าๆ
ต้องรู้ไว้ว่าคนธรรมดาต่อให้ไม่แบกน้ำหนัก แค่วิดพื้น 300 ครั้งก็คัดคนออกไปได้ถึง 90% แล้ว แต่นี่อีกฝ่ายกลับทำได้ถึงขนาดนี้
ต่อให้หมดแรงแล้วจะทำไม?
ถึงแพ้ก็ยังสมเกียรติไม่ใช่หรือไง!
กระแสวิจารณ์เริ่มเปลี่ยนทิศ ต้องยอมรับว่าถึงแม้ห้องสตรีมของไป๋อวี่จะมีคนเยอะ แต่ยกเว้นพวกแฟนคลับที่หลับหูหลับตาอวยบางคนแล้ว
คนกว่า 5000+ ส่วนใหญ่ก็ยังเป็นผู้ชมที่มีเหตุผลอยู่พอสมควร
พวกเขาแค่เข้ามาดูเรื่องสนุก และแทบจะไม่ค่อยคอมเมนต์อะไร
พอเจียงเฟิงทำแบบนี้ ผู้ชมที่เคยเป็นกลางก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกนับถือขึ้นมานิดๆ
ไม่ว่าไป๋อวี่กับเจียงเฟิงจะมีเรื่องบาดหมางอะไรกัน
แค่เจียงเฟิงกล้าท้าทายในสิ่งที่ไป๋อวี่ถนัดที่สุด แถมยังไม่เพลี่ยงพล้ำเลยสักนิด มิหนำซ้ำยังดูเหมือนจะชนะด้วยซ้ำ แค่นี้ก็ทำให้คนต้องมองเขาใหม่แล้ว
【Lv51 ปล่อยสัตว์: “สตรีมเมอร์ เหนื่อยก็พักสักหน่อยเถอะ อย่าฝืนเลย”】
【Lv23 ราชินีไร้เดียงสา: “ใช่ แพ้ชนะไม่สำคัญ เจ๊ยืนอยู่ข้างนายเสมอ”】
ลูกพี่ขาใหญ่ในห้องสตรีมหลายคนเริ่มรู้สึกซาบซึ้งใจ
พูดกันตามตรง
คนระดับพวกเขาที่เล่นแพลตฟอร์มคลื่นเสียง ผ่านโลกมานักต่อนักแล้ว!
สตรีมเมอร์แบบไหนบ้างที่ไม่เคยเห็น?
แต่สตรีมเมอร์แบบเจียงเฟิงเนี่ย... พวกเขาไม่เคยเห็นจริงๆ!
ตอนแรกพวกเขาถูกดึงดูดด้วยคอนเทนต์สตรีมที่น่าสนใจของเจียงเฟิง แต่พอนานเข้าก็พบว่าไอ้หนุ่มนี่มันลูกเล่นแพรวพราวเหลือเกิน
นอกจากคอนเทนต์จะน่าสนใจแล้ว ยังช่วยเติมเต็มคุณค่าทางอารมณ์ให้แบบจัดเต็ม การเป็นลูกพี่สายเปย์ในห้องของเจียงเฟิงมันให้ประสบการณ์ที่แตกต่างออกไปจริงๆ
หลังจากนั้น
พวกเขาก็พบว่าเจียงเฟิงไม่เพียงแต่มอบความสุขทางใจได้เท่านั้น แต่ยังมีอีคิวสูงปรี๊ดอีกด้วย
ถึงเวลาไถตังค์ก็ไม่มีความเกรงใจเลยสักนิด อ้าปากปุ๊บก็บอกว่า “พี่ชาย พี่สาว เอาเงินมา!”
แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่เขาจับสังเกตได้ว่าบรรยากาศเริ่มไม่ค่อยดี หรือทำให้คนเปย์รู้สึกตะขิดตะขิดใจนิดหน่อย เขาจะหยุดทันที!
ไม่ยอมให้เปย์เพิ่มแม้แต่เหมาเดียว
แบบนี้นี่แหละที่หายาก... แพลตฟอร์มคลื่นเสียงในปัจจุบันนี้มีแต่พวกผีสางนางไม้ สตรีมเมอร์แต่ละคนแทบจะมองพวกลูกพี่ขาใหญ่เป็นแค่ต้นกุยช่ายรอวันโดนตัดทั้งนั้น
บางคนปากก็บอกว่า ‘แหม พี่ชาย ไม่ต้องเปย์แล้ว’ แต่ในใจกลับอยากจะล้วงเหรียญทองในกระเป๋าของลูกพี่ออกมาให้เกลี้ยง
แต่เจียงเฟิงไม่เหมือนกัน!
พวกลูกพี่ที่ยิ่งใหญ่คับฟ้าในโลกความจริง มีหรือจะแยกไม่ออกว่าอะไรคือความเกรงใจ อะไรคือการเสแสร้ง
ก็แค่บางทีขี้เกียจจะฉีกหน้าก็เท่านั้นแหละ
ก็แค่เล่นสนุกไง
แกล้งโง่ไปงั้น ถือซะว่าเป็นค่าความบันเทิง
แต่ก็เพราะแบบนี้ พวกเขาถึงสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า เจียงเฟิง... ไม่อยากให้เปย์จริงๆ!
เจียงเฟิงหอบหายใจเล็กน้อย ส่งยิ้ม “พี่ชาย เจ๊ ผมไม่เป็นไร... แค่นี้จิ๊บๆ วันนี้บอกไว้แล้วว่าจะพาลูกพี่ชนะสักตา ก็ต้องชนะให้ได้! ลูกผู้ชายพูดแล้ว... จะมา... คืนคำไม่ได้!”
แหมะ
หยาดเหงื่อหยดหนึ่งร่วงหล่นลงบนพื้น
ภายใต้กล้องความละเอียดสูง ทุกคนมองเห็นหยาดเหงื่อที่ผุดพรายบนหน้าผากของเจียงเฟิงได้อย่างชัดเจน
รวมถึงกล้ามเนื้อบนร่างกายที่สั่นเทิ้มเล็กน้อย
วินาทีนี้ ซูฮกเลย
ชาวเน็ตในห้องสตรีมของเจียงเฟิงยอมศิโรราบกันอย่างราบคาบ!
【Lv8 มือใหม่เสี่ยวโต้วโต้ว: “ไม่พูดอะไรแล้ว สตรีมเมอร์ลูกผู้ชายตัวจริง!”】
【Lv7 จันทราเดือนเก้า: “สตรีมเมอร์ลูกผู้ชายตัวจริง!”】
【Lv5 นักรบคลั่ง: “สตรีมเมอร์ลูกผู้ชายตัวจริง!!”】
【Lv23 ราชินีไร้เดียงสา: “สตรีมเมอร์ลูกผู้ชายตัวจริง!”】
【Lv10 เลเวลผลาญวัยเยาว์: “สตรีมเมอร์ลูกผู้ชายตัวจริง!”】
ข้อความคอมเมนต์ไหลเลื่อนไปทั่วหน้าจอ
แฝงไปด้วยความรู้สึกตื้นตันใจท่ามกลางความเงียบงัน
ปล่อยสัตว์เม้มปาก ในแววตาก็มีความรู้สึกแปลกประหลาดสั่นไหวอยู่เช่นกัน
เขาเปิดรายชื่อของขวัญขึ้นมา นิ้วหยุดอยู่ที่คาร์นิวัล ลังเลอยู่ไม่กี่วินาที สุดท้ายก็ไม่ได้กดส่งไป
ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากเปย์
แต่เขาทำใจทำลายบรรยากาศในตอนนี้ไม่ลงต่างหาก
ปล่อยสัตว์ฟังออกถึงความจริงจังในคำพูดของเจียงเฟิง ไอ้หนุ่มนี่อยากจะสู้สุดใจจริงๆ เขาแค่อยากจะลองดูว่า—
จะสามารถบดขยี้อีกฝ่ายด้วยพลังของตัวเองได้หรือไม่!
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ถือซะว่าฉันติดค้างนายครั้งนึงก็แล้วกัน...”
ปล่อยสัตว์เงยหน้าถอนหายใจยาว ไม่พูดอะไรอีก
...
【กลุ่มแชตกิลด์หมู่ดาว】
【สตรีมเมอร์เสี่ยวอวี๋: “...ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าพี่อวี่กำลังจะแพ้เลยล่ะ?”】
เสี่ยวอวี๋ถึงกับเหวอไปเลย เธอไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะแข็งแกร่งขนาดนี้!
แบกน้ำหนักวิดพื้น 300 ครั้งเชียวนะ!
นี่มันทำลายสถิติที่ไป๋อวี่เคยทำไว้เบื้องหน้าไปแล้วไม่ใช่เหรอ?
สตรีมเมอร์คนอื่นๆ ก็เริ่มเงียบกันไปบ้าง
ถึงปากจะเก่งแค่ไหน แต่ในใจพวกเขาก็เริ่มหวั่นไหวแล้ว ไอ้เด็กนี่มันสัตว์ประหลาดอะไรกันเนี่ย!!
【สตรีมเมอร์เงาเมฆา: “อะแฮ่ม! อย่าพูดจาตัดกําลังใจสิ การแข่ง PK เพิ่งผ่านไปแค่ 5 นาที เวลายังเหลืออีกบาน พี่อวี่ยังไม่ออกแรงเลย!”】
น่าเสียดายที่คำพูดนี้ไม่ค่อยมีใครเห็นด้วยเท่าไหร่นัก
คนอื่นไม่ได้โง่สักหน่อย
เห็นได้ชัดว่าตอนนี้ไป๋อวี่ก็เริ่มหืดขึ้นคอแล้วเหมือนกัน
ถ้าจะให้เทียบสภาพร่างกาย ทั้งคู่ก็เรียกได้ว่าสูสีกัน
เมื่อเห็นว่าบรรยากาศชักจะทะแม่งๆ เสิ่นเจี้ยนเฟิงก็รีบออกมาควบคุมสถานการณ์
【แอดมินเสิ่นเจี้ยนเฟิง: “ทุกคนไม่ต้องลนลาน เราไม่ได้จำเป็นต้องไปแข่งวิดพื้นกับอีกฝ่ายสักหน่อย อย่าลืมสิว่าข้อได้เปรียบของเราคืออะไร คือพวกลูกพี่ในห้องสตรีมไง! ต่อให้ไอ้หมอนั่นวิดพื้นชนะแล้วจะทำไม?”】
【แอดมินเสิ่นเจี้ยนเฟิง: “ถึงตอนนั้นพวกเราก็แค่เปย์ของขวัญสักหน่อย ยอดโหวตรวมก็ยังนำอยู่ดี!”】
เสิ่นเจี้ยนเฟิงยิ้มกริ่มอย่างได้ใจ รู้สึกว่าตัวเองคิดหาวิธีดีๆ ออกแล้ว
หารู้ไม่ว่าคำพูดของเขานี่แหละ
ที่ทำให้กลุ่มแชตกิลด์เงียบกริบไปโดยสิ้นเชิง
ให้ตายสิ
แค่วิดพื้นแพ้ก็ขายขี้หน้าจะแย่อยู่แล้ว
ถ้าสุดท้ายต้องมาชนะการแข่งด้วยการใช้ของขวัญเข้าสู้ มันจะไม่ยิ่งน่าสมเพชกว่าเดิมเหรอ?
พูดกันตามตรง อาชีพสตรีมเมอร์จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับผู้ชม ไม่เหมือนกับพวกแอดมินอย่างเสิ่นเจี้ยนเฟิง การที่พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับผู้ชมก็จำเป็นต้องสร้างภาพลักษณ์ อย่างเช่นภาพลักษณ์สาวน้อยบอบบางของโม่หลี หรือภาพลักษณ์หน้าเงินของเจียงเฟิง
แต่ไม่ว่าจะยังไง ภาพลักษณ์แบบไหนก็ล้วนต้องการสิ่งสำคัญที่สุดสิ่งหนึ่ง นั่นก็คือหน้าตา!
แพ้ไม่เป็นไร!
แต่เสียหน้านี่สิเรื่องใหญ่!
มันจะทำให้เสียผู้ชมเอานะ!
น่าเสียดาย... ที่แอดมินอย่างเสิ่นเจี้ยนเฟิงไม่เข้าใจรายละเอียดลึกซึ้งพวกนี้
ถ้าเหวินเซวียนอยู่ที่นี่ เขาจะไม่มีทางพูดอะไรแบบนี้ออกมาเด็ดขาด
...
...
เวลาผ่านไปทุกนาทีทุกวินาที
เหลือเวลาอีกเพียง 3 นาทีสุดท้ายก่อนการแข่ง PK จะจบลง
ภายในห้องสตรีมของไป๋อวี่
ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนกำลังเชียร์ไป๋อวี่กันอย่างบ้าคลั่ง!
“498… 499… 500!!!”
“เชี่ย! พี่อวี่โคตรเจ๋ง!!! ทะลุ 500 แล้ว! สู้ๆ นะ!!”
“นั่นสิพี่อวี่ เอาอีก! เร็วเข้า!”
ชาวเน็ตแทบจะร้อนใจตายอยู่แล้ว ข้อความคอมเมนต์เร่งเร้าไป๋อวี่กันอย่างบ้าคลั่ง
แต่ในตอนนี้ไป๋อวี่หอบหายใจรุนแรงราวกับวัวหอบ ใบหน้าแดงก่ำ แขนทั้งสองข้างร้อนผ่าวราวกับเหล็กที่ถูกเผาไฟ
ทุกครั้งที่ลดตัวลงและดันตัวขึ้นล้วนต้องใช้พละกำลังทั้งหมดที่มี
ไม่ไหวแล้ว
เขาทำต่อไม่ไหวแล้วจริงๆ
ไป๋อวี่ในวัย 12 ปีอาจจะวิดพื้นรวดเดียว 1,000 ครั้งได้ แต่หลายปีมานี้เขาละเลยการออกกำลังกาย แถมยังหมกมุ่นอยู่กับสุรานารี ร่างกายจึงทรุดโทรมไปนานแล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะคนพวกนี้พากันยุยงอย่างบ้าคลั่ง
ไป๋อวี่คงทำไม่ถึง 500 ครั้งด้วยซ้ำ
แต่ยังดีที่เขาทะลุขีดจำกัด ทะลุขีดจำกัดของตัวเองไปแล้ว!
“500 ครั้ง... น่าจะชนะแล้วมั้ง?”
“ไอ้เด็กนั่นมันแบกน้ำหนักวิดพื้น ไม่มีทางที่มันจะทำได้เยอะกว่าฉันหรอก...”
ไป๋อวี่คิดในใจเงียบๆ
พอความมุ่งมั่นที่คอยค้ำจุนมาตลอดผ่อนคลายลง ความเหนื่อยล้ามหาศาลก็ถาโถมเข้าใส่ทั่วร่างในทันที
แขนทั้งสองข้างไม่เหลือเรี่ยวแรงอีกต่อไป
เสียงดังตุ้บ เขาทิ้งตัวลงนอนหมอบกับพื้น...
ไป๋อวี่ หมดแรงแล้ว!
