เจียงฮ่าวบิดคอจนเกิดเสียงดังก๊อบแก๊บ เขามองไปทางกู้จีและเกาโป๋ "กู้จี เกาโป๋ พวกนายสองคนจะสอบเข้าหน่วยตำรวจพิเศษเมืองหนิงโจวไม่ใช่เหรอ ถึงตอนนั้นพวกเราจะคอยสนับสนุนพวกนายเอง!"
"ใช่!"
หลี่จงเซวียนร้องรับ
เฉินจืออวี๋ก็ถูกจัดให้อยู่ในการซ้อมรบ "บ้านสังหาร (CQB) ช่วยเหลือตัวประกัน" รอบที่สองเช่นกัน เธอปรายตามองกู้จีพลางตบไหล่เขาแล้วพูดว่า "ไม่ต้องตื่นเต้นนะ แค่ตั้งใจ ยังไงก็ต้องมีโอกาสได้แสดงฝีมือแน่นอน"
กู้จีพยักหน้า ภายในใจนิ่งสงบดั่งสุนัขเฒ่าผู้ผ่านโลกมามาก
เคยผ่านประสบการณ์การก่อการร้ายของจริงมาแล้ว พอมาดูการซ้อมรบพวกนี้ก็ให้ความรู้สึกเหมือนผู้ใหญ่มองเด็กเล่นกัน จะไปตื่นเต้นได้อย่างไร
ไม่นานนัก
เหล่าฟางก็จัดการนักศึกษากลุ่มซ้อมรบรอบแรกเสร็จเรียบร้อย แล้วเรียกกลุ่มคนที่มีชื่อในรอบที่สองเข้ามา
"การซ้อมรบของพวกนายคือรอบฟินาเล่ ทางโรงเรียนถึงขั้นเชิญคนจากกองกำกับการตำรวจพิเศษมานำทีมรุ่นน้องปีสามเพื่อเป็นคู่ต่อสู้ของพวกนาย พวกนายทุกคนต้องแสดงฝีมือให้ดี ผู้บริหารโรงเรียน ผู้บริหารสถานีตำรวจภูธรเมือง และพวกรุ่นน้องต่างก็จับตามองอยู่ ห้ามทำให้เสียชื่อสถาบันตำรวจพิเศษของเราเด็ดขาด ต่อไปนี้คนที่ฉันเรียกชื่อคือทีมจู่โจมหลัก อู๋คัง นายเป็นหัวหน้าผู้บัญชาการทีมจู่โจมหลัก จ้าวเจี้ยนหลง..."
กล่าวอบรมสั้นๆ ไปไม่กี่ประโยค เหล่าฟางก็เริ่มขานชื่อ
การซ้อมรบโดยทั่วไปจะแบ่งเป็นทีมหลักและทีมรอง ทีมหลักรับผิดชอบการบุกจู่โจมเป็นหลัก ส่วนทีมรองรับผิดชอบการสนับสนุนหรือประสานงานการจู่โจม
งานใหญ่อย่างพิธีจบการศึกษา อาจารย์ที่ปรึกษาย่อมต้องเลือกคนที่มีผลการเรียนดีกว่าเข้าไปอยู่ในทีมหลัก อู๋คังเป็นหัวหน้าห้อง แถมผลการเรียนยังอยู่ในระดับแนวหน้า การได้เป็นหัวหน้าผู้บัญชาการย่อมสมเหตุสมผลอยู่แล้ว รวมถึงเฉินจืออวี๋เองก็ได้เข้าทีมที่หนึ่งด้วย
"ทีมที่สอง กู้จี เกาโป๋ หลี่จงเซวียน เจียงฮ่าว..."
รายชื่อของทีมที่สองก็ออกมาแล้ว เห็นได้ชัดว่าเพื่อให้ประสานงานกันได้ดียิ่งขึ้น เหล่าฟางจึงพยายามจัดทีมให้เป็นคนที่อยู่หอพักเดียวกัน "พวกนายทั้งหกคนคือทีมจู่โจมรอง ต้องประสานงานกับพวกอู๋คังให้ดี เข้าใจไหม?"
"เข้าใจแล้วครับ!"
พวกกู้จีตะโกนตอบรับพร้อมเพรียงกัน
เหล่าฟางปิดใบรายชื่อแล้วโบกมือ "เอาละ พิธีเริ่มแล้ว รีบไปรายงานตัวกับอาจารย์ซุนที่สนามยิงปืนซะ!"
...
การแสดงในพิธีดำเนินไปอย่างรวดเร็ว
ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง การแสดงพื้นฐานอย่างร้องเพลง เต้นรำ ฯลฯ ก็จบลง ท้องฟ้าเริ่มมืดลงทีละน้อย
เมื่อพิธีกรประกาศเริ่มการซ้อมรบของตำรวจพิเศษ นักศึกษาทั่วทั้งสนามก็ส่งเสียงฮือฮาดังกระหึ่มขึ้นมาทันที
ไฟสปอตไลต์สาดส่องไปยังลานกว้างหน้าเวที รถบัสโดยสารขนาดกลางที่จุคนได้ 20 คนคันหนึ่งค่อยๆ แล่นเข้ามาตรงกลางสนาม รถจู่โจม F550 ที่อยู่ด้านข้างก็เตรียมพร้อมรอจังหวะ การซ้อมรบรอบแรกกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว
อีกด้านหนึ่ง
พวกกู้จีก็มาถึงโถงชั้นหนึ่งของสนามยิงปืนเช่นกัน
แตกต่างจากการจัดฉาก "ช่วยเหลือตัวประกันบนรถบัส" เพราะ "บ้านสังหาร (CQB)" นั้นยากที่จะประกอบขึ้นมาบนสนามฟุตบอลได้
สิ่งที่เรียกว่า "บ้านสังหาร (CQB)" แท้จริงแล้วก็คือบ้านจำลองสำหรับการยิงปืน หรือสนามยิงปืนระยะประชิด มันคือการฝึกยิงปืนรูปแบบหนึ่งที่เน้นการยิงระยะใกล้ โครงสร้างอาคารมักจะถูกจำลองให้เป็นสภาพแวดล้อมของเขตที่อยู่อาศัย เขตการค้า และเขตอุตสาหกรรม ใช้สำหรับฝึกฝนความสามารถในการแทรกซึมเข้าพื้นที่ ตลอดจนการต่อสู้ระยะประชิดภายในอาคาร เพื่อสะสมประสบการณ์การรบที่มีประสิทธิภาพสูงสุด
"บ้านสังหาร (CQB)" ของวิทยาลัยตำรวจเมืองหนิงโจวเน้นรูปแบบสถาปัตยกรรมของเขตอุตสาหกรรมเป็นหลัก จุดเด่นคือโถงทางเดินยาว มีห้องหับจำนวนมาก สภาพแวดล้อมในการปฏิบัติการรบจะซับซ้อนกว่าเขตการค้าพอสมควร
เพื่อแสดงให้เห็นถึงการซ้อมรบครั้งนี้อย่างรอบด้านและดียิ่งขึ้น ทางโรงเรียนจึงติดตั้งกล้องวงจรปิดไว้ทั่วทุกมุมภายในบ้าน รวมถึงหมวกกันน็อกกันกระแทกที่พวกเขาใช้ ก็มีการติดตั้งกล้องเลนส์มุมกว้างไว้ที่ด้านบนด้วยเช่นกัน
"กู้จี เดี๋ยวหวังว่าทีมสองของพวกนายจะให้ความร่วมมือกันเยอะๆ หน่อยนะ!"
ขณะกำลังจัดเตรียมอุปกรณ์ นักศึกษาชายรูปร่างสูงโปร่ง คิ้วเข้ม จมูกโด่งคนหนึ่งก็เดินเข้ามา เขาคืออู๋คังที่ถูกเหล่าฟางขานชื่อให้เป็นผู้บัญชาการก่อนหน้านี้นั่นเอง
"วางใจเถอะ"
กู้จีล็อกเข็มขัดยุทธวิธีให้แน่น แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่ฟังดูเหนือกว่าของอู๋คัง เกาโป๋ก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาบ้าง "คำพูดของหมอนี่หมายความว่าไง แอบประชดว่าพวกเราอย่าเป็นตัวถ่วงเขาเหรอ? กู้จี แบบนี้นายยังทนได้อีกเหรอ?"
"พวกเราเป็นทีมจู่โจมรอง ก็สมควรต้องประสานงานกับพวกเขาให้ดีจริงๆ นั่นแหละ"
กู้จีหยิบปืนฝึกซ้อมรุ่น 95 ขึ้นมา ใส่แมกกาซีนสำหรับฝึกซ้อม ดึงคันรั้งลูกเลื่อน แล้วยกมุมปากขึ้น "แต่ว่านะ ถ้าทีมจู่โจมรองเกิดเร็วกว่าทีมจู่โจมหลักขึ้นมา แบบนั้นก็คงช่วยไม่ได้ละนะ..."
"ต้องแบบนี้สิ!"
เกาโป๋ตบต้นฉาด "กู้จี ถึงตอนนั้นพวกเรามาแซงทางโค้งใส่เขากันเถอะ ฉันไม่เชื่อหรอก ตอนสอบฉันอาจจะไม่ได้คะแนนสูง แต่พอลงสนามจริงฉันต้องกลัวเขาด้วยเหรอ?"
อันที่จริงเกาโป๋พูดไม่ผิด
การทำข้อสอบกับการปฏิบัติการจริงเป็นคนละเรื่องกันอย่างแน่นอน อย่างหลังจำเป็นต้องเปลี่ยนความรู้ให้กลายเป็นการลงมือปฏิบัติจริงให้ได้
หลี่จงเซวียนกับเจียงฮ่าวสบตากันแล้วหัวเราะหึๆ ในดวงตาของทั้งคู่ต่างก็เขียนคำว่า "หาเรื่อง" เอาไว้ชัดเจน จากนั้นก็รีบจัดเตรียมอุปกรณ์อย่างรวดเร็ว
ครั้งนี้อุปกรณ์ที่ทางโรงเรียนเตรียมไว้ให้ถือว่าครบครันมาก
นอกจากชุดปฏิบัติการตำรวจพิเศษแบบปกติ เสื้อเกราะกันกระสุน สนับเข่าสนับศอก รองเท้าคอมแบทแล้ว ยังมีชุดหูฟังยุทธวิธี ซองปืนแบบชักเร็ว คีมตัดเหล็กไฮดรอลิก และอุปกรณ์เฉพาะทางอื่นๆ อีก ส่วนอาวุธก็มีปืนเล็กยาวจู่โจมสำหรับฝึกซ้อมรุ่น 95 ปืนพกสำหรับฝึกซ้อมรุ่น 92 ซึ่งทั้งหมดติดตั้งไฟฉายติดปืนยาวและไฟฉายติดปืนพกไว้ให้ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีระเบิดแสงสำหรับฝึกซ้อมอีกด้วย
สนามฟุตบอลวิทยาลัยตำรวจ
เมื่อตำรวจพิเศษจัดการให้ตัวประกันทยอยอพยพลงจากรถบัส เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องไปทั่วทั้งสนาม
"ได้ยินมาว่าการซ้อมรบรอบต่อไปจะตื่นเต้นยิ่งกว่านี้อีก ทางโรงเรียนลงทุนจัดเตรียมบ้านสังหาร (CQB) โดยเฉพาะ แถมยังเชิญคนจากกองกำกับการตำรวจพิเศษเมืองหนิงโจวมาร่วมแสดงด้วย"
"งั้นก็จบเห่สิ นักศึกษาที่เพิ่งเรียนจบจะไปสู้ตำรวจพิเศษของจริงได้ยังไงกัน?"
"เรื่องกำลังคน อุปกรณ์อะไรพวกนี้คงไม่เหมือนกันหรอกมั้ง รอดูก็รู้แล้ว โรงเรียนไม่หาเรื่องหักหน้าตัวเองหรอก แต่ที่แน่ๆ คือชนะไม่ง่ายแน่"
"การซ้อมรบรอบเมื่อกี้มีตำรวจพิเศษคนนึงหล่อมาก สถาบันตำรวจพิเศษนี่มีหนุ่มหล่อเยอะจริงๆ..."
...
การซ้อมรบรอบแรกสิ้นสุดลง พวกรุ่นน้องและนักศึกษาปีสี่ที่กำลังจะจบการศึกษาก็เริ่มวิพากษ์วิจารณ์ถึงรอบฟินาเล่ถัดไปทันที นั่นคือการช่วยเหลือตัวประกันในบ้านสังหาร (CQB)
เฉินหงเซิงเหลือบมองโทรศัพท์มือถือ "เสี่ยวอวี๋บอกฉันว่าใกล้จะเริ่มแล้ว โทรศัพท์พวกเธอปิดเครื่องไปแล้ว"
สิ้นเสียง พิธีกรก็ขึ้นมาบนเวทีเพื่อประกาศการซ้อมรบในลำดับถัดไป
จอภาพขนาดใหญ่บนเวทีเปลี่ยนจากฉากหลังงานเฉลิมฉลองกลายเป็นห้องเรียนยุทธวิธีในพริบตา ในภาพปรากฏครูฝึกวัยกลางคนผมเกรียนสวมชุดฝึกยุทธวิธีสีน้ำเงินเข้ม กำลังยืนอยู่หน้ากระดานไวต์บอร์ดเพื่อบัญชาการรบ "เมื่อ 1 ชั่วโมงก่อน สถานีตำรวจได้รับแจ้งเบาะแสจากประชาชนว่ามีผู้ก่อการร้ายติดอาวุธ 6 คนบุกเข้าไปในนิคมอุตสาหกรรมอย่างกะทันหัน และจับกุมตัวประกันไว้ 26 คน ขณะนี้เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ทำการปิดล้อมตัวอาคารไว้แล้ว เพื่อรับรองความปลอดภัยของตัวประกัน กองบัญชาการได้สั่งการให้กองกำกับการตำรวจพิเศษของเราดำเนินการแทรกซึมและช่วยเหลือ..."
"เฮ้! ดูเร็วเข้า! นั่นลูกชายเราหรือเปล่า!"
กู้เจี้ยนชี้ไปยังภาพที่ฉายวาบขึ้นมาบนหน้าจอ เป็นภาพของกู้จีที่สวมหมวกกันน็อกกันกระแทกยืนอยู่ตรงหัวแถวของแถวที่สอง ในมือถือปืนเล็กยาว ปลายกระบอกปืนชี้ลงพื้น
ต่งอิ๋งไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่ในแววตากลับปรากฏประกายแห่งความชื่นชมวาบผ่าน
"เข้าใจกันหมดแล้วใช่ไหม?"
ภายในห้องบัญชาการรบ ครูฝึกซุนซึ่งเป็นผู้บัญชาการสูงสุดเอ่ยถามเสียงดัง
"เข้าใจแล้วครับ!"
"ทีมหนึ่ง ทีมสอง ปฏิบัติการได้!"
พรึ่บ!
เมื่อสิ้นเสียงสั่งการ สมาชิกในทีมทุกคนก็ออกตัวทันที
เฉินจืออวี๋ปรายตามองกู้จี ชูหมัดทำท่า "สู้ๆ" ให้เขา จากนั้นก็วิ่งตามอู๋คังไปยังประตูหน้าของบ้านสังหาร (CQB)
ส่วนพวกกู้จีในฐานะทีมจู่โจมรอง ก็วิ่งเหยาะๆ เลียบกำแพงบ้านสังหาร (CQB) ไปจนถึงประตูหลัง
"ทีมหนึ่งถึงจุดที่กำหนดแล้ว"
เมื่อมาถึงหน้าประตู กู้จียื่นมือออกไป สมาชิกในทีมก็กระจายตัวไปหลบอยู่ทั้งสองฝั่งของประตูหลังทันที "ทีมสองถึงจุดที่กำหนดแล้ว"
เวลานี้เอง เสียงของครูฝึกซุนผู้บัญชาการสูงสุดก็ดังขึ้นในหูฟังยุทธวิธี
"พังประตู!"
