"สิ่งที่เรียกว่านักลงทุนเทวดา ก็คือบุคคลหรือสถาบันที่มีความมั่งคั่งสุทธิในระดับหนึ่ง ซึ่งจะเข้าไปลงทุนโดยตรงในระยะแรกเริ่มของบริษัทสตาร์ทอัพที่มีศักยภาพในการเติบโตสูง" ซูเยว่ยิ้มและพูดต่อ "แน่นอนว่านั่นเป็นเพียงความหมายตามหน้ากระดาษ พวกคุณสามารถทำความเข้าใจได้ว่าพวกเขาเป็นเหมือนกลุ่มคนที่เปรียบเสมือนเทวดาที่ลงมาจากสวรรค์ ในมือถือครองเงินทุน และทำให้ความฝันอันงดงามของผู้ประกอบการค่อยๆ กลายเป็นความจริง"
ซูเยว่จำได้ลางๆ ว่าที่มาของคำว่า 'นักลงทุนเทวดา' นั้นมีต้นกำเนิดมาจากบรอดเวย์ในนิวยอร์ก
ในตอนนั้น มันหมายถึงการกระทำเพื่อการกุศลที่คนรวยให้เงินสนับสนุนการแสดงที่มีความหมายต่อสังคมโดยเฉพาะ ซึ่งถือว่าเป็นคำในเชิงบวก
แต่ไม่รู้ว่าต่อมามันถูกนำมาใช้สื่อถึงการลงทุนระยะแรกในธุรกิจเกิดใหม่ที่มีความเสี่ยงสูงและให้ผลตอบแทนสูงได้อย่างไร และโดยไม่รู้ตัว มันก็เจือปนไปด้วยกลิ่นคาวเลือดของระบบทุนนิยม
"พี่คะ ทำไมจู่ๆ พี่ถึงรู้ความรู้ใหม่ๆ พวกนี้เยอะแยะเลยล่ะ?" ซูเสี่ยวเยว่ถามด้วยความสงสัย
"เพื่อให้ทำงานพาร์ทไทม์นี้ได้ดีและดึงดูดลูกค้ารายใหญ่ได้มากขึ้น พี่ก็เลยต้องอดหลับอดนอนอัดความรู้ด้านการเงินอยู่หลายวันเลยล่ะ" ซูเยว่ยังคงแต่งเรื่องพูดเรื่อยเปื่อย "จะว่าไปก็แปลก ตอนปกติที่พี่อ่านหนังสือเรียน พี่อ่านไม่เข้าหัวเลยสักตัว แต่พอมาเรียนรู้เรื่องพวกนี้กลับเข้าใจได้เร็วมากๆ เหมือนกับว่ามองผ่านตาก็จำได้หมดเลย"
"เคยมีคนพูดไว้ว่า 'ความสนใจคือครูที่ดีที่สุด'"
จางเสวี่ยทอดสายตาเป็นประกายแล้วยิ้มบางๆ "คุณมีความสนใจในความรู้ด้านการเงินมาก ก็เลยจดจ่อกับมันได้ง่าย และโดยธรรมชาติแล้วก็จะจดจำสิ่งต่างๆ ได้มากขึ้น เหมือนกับตอนที่ฉันเรียนร้องเพลงนั่นแหละ เพลงหลายๆ เพลง ฉันฟังแค่รอบสองรอบก็พอจะจำได้แล้ว นี่ก็เป็นเพราะความสนใจเหมือนกัน"
"อืม เหมือนกับตอนที่ฉันเรียนบทกวีโบราณเลย" ซูเสี่ยวเยว่พูดเสริม
"ทำไมฉันถึงไม่มีพรสวรรค์แบบที่พวกนายพูดถึงบ้างเลยล่ะ?" เจ้าอ้วนบ่นอย่างกลัดกลุ้ม "หรือว่าสวรรค์จะลำเอียงในเรื่องนี้ แล้วลืมคนอย่างหวังเจ้าอ้วนคนนี้ไปแล้ว?"
"นานๆ ทีแกจะใช้สำนวนถูกนะ"
ซูเยว่ตบไหล่เขาเบาๆ แล้วพูดกลั้วหัวเราะ "นายก็มีพรสวรรค์เหมือนกันนี่ อย่างเช่นเล่นเกม หรือไม่ก็วิชาสะเดาะกุญแจของนายนั่นไง"
ตอนที่เจ้าอ้วนได้ยินประโยคครึ่งแรก เดิมทีบนใบหน้ายังมีรอยยิ้มประดับอยู่
ทว่าเมื่อซูเยว่พูดประโยคครึ่งหลังจบ เขาก็รู้สึกแย่ไปทั้งตัวทันที เขาหัวเราะแห้งๆ ออกมา แล้วตวัดสายตาค้อนใส่ซูเยว่ "พูดถึงพรสวรรค์อย่างอื่นไม่ได้หรือไง?"
ซูเยว่คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วส่ายหน้า "อย่างอื่นไม่มีแล้วจริงๆ"
เมื่อมองดูท่าทางจริงจังของทั้งสองคน ซูเสี่ยวเยว่และจางเสวี่ยก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกตลกนัก พวกเธออดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข
หลังจากที่ทั้งห้าคนกินข้าวเสร็จแล้ว พวกเขาก็ไปเดินเล่นที่ตลาดกลางคืนในเมืองโบราณต่ออีกสักพัก
ซูเยว่ให้เงินค่าขนมเสี่ยวเยว่อีกสองสามร้อยหยวน เพื่อให้เธอพาจางเสวี่ยไปเดินเล่นตามสบาย และซื้อของกระจุกกระจิกนิดๆ หน่อยๆ
ตอนเวลาสามทุ่มกว่า ผู้คนในเมืองโบราณก็เริ่มบางตาลง ดังนั้นหลังจากที่เจ้าอ้วนขับรถไปส่งอีกสี่คนที่เหลือตามจุดหมายปลายทางของแต่ละคนแล้ว เขาก็ขับรถกลับบ้านอย่างช้าๆ
วันต่อมา ซูเยว่ได้โอนเงินห้าหมื่นหยวนออกจากบัญชีฟิวเจอร์ส แล้วโอนตรงไปให้เฝิงเจี้ยนหย่ง พร้อมกันนั้นก็บอกให้เขาเอาเงินสามพันกว่าหยวนที่ยืมมาไปคืนให้หมดด้วย
ในเมื่อไม่ได้เตรียมตัวที่จะเข้าไปคลุกคลีในเส้นทางสายนั้นแล้ว ดังนั้นถ้าจะตัด ก็ต้องตัดให้ขาดสะบั้น
การติดค้างบุญคุณพวกพี่น้องเหล่านั้น ในภายภาคหน้าเวลาทำธุรกิจก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องดูแลช่วยเหลือกันบ้าง ไม่แน่ว่าอาจจะถลำลึกเข้าไปอีกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ซูเยว่รู้ดีว่า ในอีกสองปีข้างหน้า ทั่วประเทศจะเผชิญกับการปราบปรามครั้งใหญ่
เขาไม่อยากให้เฝิงเจี้ยนหย่งกลายเป็นเป้าหมายของการปราบปรามในตอนนั้น จนต้องเสียอนาคตและชีวิตไป
ในขณะที่อยู่ในห้องวีไอพีของบริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่น ซูเยว่มองดูแนวโน้มการแกว่งตัวที่ไร้ปริมาณการซื้อขายของทองแดงเซี่ยงไฮ้แวบหนึ่ง ก่อนจะปิดหน้าจอ แล้วเริ่มค้นหาข้อมูลต่างๆ เกี่ยวกับอุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงและหยุนเฉียวเทรดดิ้ง
"ทำไมวันนี้คุณถึงไม่ไปที่ฝั่งเทียนเย่อินเวสต์เมนต์ล่ะ?" กู้หยุนซีถาม
"ตลาดอยู่ในช่วงเงียบเหงา ไปก็เบื่อเปล่าๆ" ซูเยว่ตอบกลับเรียบๆ "ผมออกคำสั่งซื้อขายไปหมดแล้ว ตอนนี้ก็แค่รอการประชุมพิจารณาอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางสหรัฐในคืนนี้ก็พอ"
"คุณว่า 'ซาร์แห่งเศรษฐกิจ' ท่านนั้นจะยังคงขึ้นอัตราดอกเบี้ยต่อไปตามแผนเดิมทีละขั้นตอน หรือว่าจะปล่อยสัญญาณอื่นๆ ออกมาพร้อมกันด้วย?" กู้หยุนซีนึกถึงบุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่เพียงแค่พูดประโยคเดียวก็สามารถทำให้เกิดสึนามิในตลาดการเงินทั่วโลกได้ แล้วคำนวณในใจเงียบๆ "ตามแผนเดิมของธนาคารกลางสหรัฐ รอบการขึ้นอัตราดอกเบี้ยน่าจะจบลงแล้วไม่ใช่เหรอ?"
"จากสถานการณ์ทางเศรษฐกิจของสหรัฐอเมริกาในปัจจุบัน ก็น่าจะใกล้จบลงแล้วล่ะ" ซูเยว่ตอบกลับอย่างราบเรียบ
ในความทรงจำ ประธานธนาคารกลางสหรัฐผู้ที่ถูกขนานนามว่าเป็น 'ซาร์แห่งเศรษฐกิจ' ท่านนี้ จะลงจากตำแหน่งในอีกครึ่งปีข้างหน้า และเมื่อเขาลงจากตำแหน่ง นโยบายอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางสหรัฐก็จะเปลี่ยนทิศทางอีกครั้ง โดยจะค่อยๆ เดินหน้าไปสู่การผ่อนคลาย
กู้หยุนซีเห็นซูเยว่มีท่าทีเหม่อลอยเล็กน้อย ก็อดไม่ได้ที่จะชะโงกไปมองเนื้อหาที่เขากำลังก้มหน้าก้มตาขีดเขียนอยู่บนโต๊ะ แล้วถามด้วยความประหลาดใจ "คุณยังสืบเรื่องของอุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงอยู่อีกเหรอ?"
"ถ้าไม่สืบให้กระจ่าง ในใจมันก็ไม่สงบ" ซูเยว่พูด
เขาเงยหน้าขึ้นมองกู้หยุนซีแวบหนึ่ง คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ "พี่หยุนซี บริษัทที่ชื่อหยุนเฉียวเทรดดิ้งเนี่ย เมื่อก่อนพี่เคยได้ยินชื่อบ้างไหม?"
กู้หยุนซีส่ายหน้า แล้วตอบกลับ "บริษัทแบบนี้ ฟังจากชื่อแล้วน่าจะทำธุรกิจเกี่ยวกับการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศนะ? มันเกี่ยวอะไรกับเทียนเย่อินเวสต์เมนต์งั้นเหรอ?"
"หยุนเฉียวเทรดดิ้งคือผู้ถือหุ้นใหญ่รายสุดท้ายของเทียนเย่อินเวสต์เมนต์"
ซูเยว่ส่งแผนผังความสัมพันธ์ที่เขาเรียบเรียงออกมาให้กู้หยุนซี แล้วพูดว่า "ตอนนี้สามารถยืนยันได้แล้วว่าเงินทุนของเทียนเย่อินเวสต์เมนต์ถูกอัดฉีดเข้ามาโดยหยุนเฉียวเทรดดิ้ง เพียงแต่ความสัมพันธ์ระหว่างหยุนเฉียวเทรดดิ้งกับอุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงเนี่ยสิ ที่ผมยังคิดไม่ออกสักที"
"สองบริษัทนี้ไม่มีการติดต่อกันทางธุรกิจ ก็เลยยากที่จะตัดสินว่าพวกเขามีความเกี่ยวข้องกัน ยิ่งไปกว่านั้นพวกเราก็ไม่ใช่เจ้าหน้าที่สืบสวนอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ การจะสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวของพวกเขาก็ยิ่งยากเข้าไปใหญ่" กู้หยุนซีคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "โดยทั่วไปแล้ว บริษัทขนส่งสินค้าระหว่างประเทศมักจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการลักลอบนำเข้าสินค้าอยู่บ้าง คุณลองตั้งข้อสันนิษฐานไปในทิศทางนี้ดูสิ เผื่อว่าจะขุดคุ้ยอะไรออกมาได้บ้าง"
ซูเยว่พยักหน้า แล้วเริ่มอนุมานลงบนกระดาษต่อไป
ในตอนนั้นเอง บนหน้าจอซื้อขายหุ้นที่เขาเปิดทิ้งไว้ จู่ๆ ก็มีข้อความหนึ่งเด้งขึ้นมา มันเป็นประกาศเกี่ยวกับอุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงที่มีแผนจะเข้าซื้อกิจการบริษัทพลังงานใหม่แห่งหนึ่ง และเตรียมพร้อมที่จะบุกตลาดพลังงานใหม่
"เอ๊ะ..."
ซูเยว่อุทานออกมาด้วยความประหลาดใจและสงสัย แล้วพูดว่า "สองอุตสาหกรรมที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลยแม้แต่น้อย ทำไมจู่ๆ ถึงมาเกี่ยวข้องกันได้ล่ะ?"
กู้หยุนซีหัวเราะ "ช่วงนี้ประเทศกำลังผลักดันนโยบายด้านนี้อยู่ไม่ใช่เหรอ หลายๆ บริษัทก็เลยเริ่มเกาะกระแสกัน กองทุนหงหย่วนถ้าอยากจะถอนตัวออกจากหุ้นของอุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงอย่างปลอดภัย ด้วยสภาพคล่องในปัจจุบัน ก็จำเป็นต้องมีข่าวดีมากระตุ้น ถึงจะสามารถถอนตัวออกมาได้ทั้งหมด การที่บริษัทจดทะเบียนให้ความร่วมมือสักหน่อย ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอก"
"แต่ข้อมูลที่อยู่จดทะเบียนและโครงสร้างการถือหุ้นของบริษัท 'เทียนเหนิงวินด์พาวเวอร์' ที่เตรียมจะถูกซื้อกิจการแห่งนี้ มันก็แปลกเกินไปหน่อยไหม?"
"แปลกตรงไหนเหรอ?" กู้หยุนซีถามเสียงขรึม
"ปกติแล้วบริษัทประเภทพลังงานลม มักจะตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีอาณาบริเวณกว้างขวางแต่มีประชากรเบาบาง อย่างในแถบตะวันตกเฉียงเหนือที่มีภูมิประเทศเปิดโล่ง หรือไม่ก็เป็นสถานที่ที่มีลมพัดแรง แต่ที่อยู่จดทะเบียนของบริษัทแห่งนี้ กลับอยู่ในเมืองเดียวกับอุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงซะงั้น แถมในโครงสร้างการถือหุ้นก็มีแต่บุคคลธรรมดา ไม่มีเงาของสถาบันการลงทุนเลยสักนิด แบบนี้มันยังไม่น่าสงสัยอีกเหรอ?"
"ดูเหมือนว่าจะเป็นการถ่ายเทผลประโยชน์สินะ" กู้หยุนซีถอนหายใจ
ซูเยว่ไม่ได้ตอบรับ แต่เขากลับเปิดหน้าจอขึ้นมาอีกหน้า พิมพ์ชื่อหยุนเฉียวเทรดดิ้งลงไป แล้วเริ่มค้นหาข้อมูลนิติบุคคลและผู้ถือหุ้นของบริษัทดังกล่าว และในที่สุดเขาก็พบเบาะแสบางอย่าง
บริษัท 'เทียนเหนิงวินด์พาวเวอร์' แห่งนั้น
รายชื่อบุคคลในรายชื่อผู้ถือหุ้น ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนเดียวกับในรายชื่อผู้ถือหุ้นของหยุนเฉียวเทรดดิ้ง
"ฮ่าๆ... ในที่สุดก็เริ่มเผยหางจิ้งจอกออกมาแล้วสินะ" ซูเยว่ดีใจมาก เขาหัวเราะเสียงดังแล้วพูดว่า "เงินทุนหมุนวนไปตั้งรอบใหญ่ สุดท้ายก็ใช้วิธีการควบรวมกิจการเพื่อกลับมาอยู่ในมือของตัวเองอีกครั้ง แถมยังเกาะกระแสไปในตัว ทำให้กองทุนหงหย่วนสามารถถอนตัวออกมาได้อย่างปลอดภัย วิธีการปั่นหุ้นแบบนี้ มันยอดเยี่ยมจริงๆ!"
