"นายลืมไปแล้วเหรอว่าเมื่อก่อนฉันเรียนจบจากที่ไหน?"
กู้หยุนซียิ้มและพูดว่า "เพื่อนรอบตัวฉันน่ะ คนที่อยู่ในแวดวงหลักทรัพย์และการเงินอาจจะมีไม่เยอะ แต่ถ้าพูดถึงยอดฝีมือด้านบัญชีการเงินล่ะก็มีไม่น้อยเลย ขนาดแม่ฉันยังเป็นนักเรียนหัวกะทิด้านนี้เลยนะ"
"ตกลงครับ พี่หยุนซี เดี๋ยวผมไปหานะ" ซูเยว่โบกรถแท็กซี่อยู่ริมถนน
กู้หยุนซีชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า "ข้อมูลการเงินที่นายต้องการจะวิเคราะห์คืออะไร ฉันจะได้หาผู้เชี่ยวชาญที่ตรงสายงานให้"
"รายงานทางการเงินของบริษัทจดทะเบียนแห่งหนึ่งครับ เป็นข้อมูลทางการเงินย้อนหลังสามปี"
ซูเยว่คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อว่า "ผมแค่อยากพิสูจน์สาเหตุการเปลี่ยนแปลงของรายได้และผลกำไรของบริษัทนั้น ว่ามันจะตรงกับที่ผมเดาไว้หรือเปล่า"
"รายงานทางการเงินของบริษัทจดทะเบียนสินะ"
กู้หยุนซีพึมพำเบาๆ ในใจนึกถึงคนที่จะมาช่วยงานนี้ได้แล้ว จึงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า "อาเยว่ นายไปรอฉันที่ 'ร้านกาแฟอีหยุน' ได้เลย เดี๋ยวฉันหยิบแล็ปท็อปแล้วจะตามไป"
ซูเยว่ตอบรับและวางสายไป จากนั้นก็บอกให้คนขับรถแท็กซี่มุ่งหน้าตรงไปยังร้านกาแฟอีหยุน
เมื่อมาถึงร้านกาแฟ ซูเยว่สั่งลาเต้หนึ่งแก้วและไปนั่งที่โต๊ะริมหน้าต่าง เขารออยู่ประมาณสิบห้านาที กู้หยุนซีก็เดินถือแล็ปท็อปเข้ามาพร้อมกับหญิงสาวหน้าตาสะสวยท่าทางเรียบร้อยคนหนึ่ง
ซูเยว่โบกมือเรียก เมื่อทั้งสองคนเห็นเขา จึงเดินส่งยิ้มมานั่งลงฝั่งตรงข้าม
"อยากดื่มอะไรดีครับ?" ซูเยว่ถามยิ้มๆ
กู้หยุนซีวางแล็ปท็อปลงบนโต๊ะอย่างไม่เกรงใจและตอบสบายๆ ว่า "ขอมอคค่าแก้วนึง อืม... เอาสลัดผลไม้มาอีกที่ด้วยละกัน"
เธอพูดพลางหันไปมองเพื่อนข้างๆ แล้วถาม "เสี่ยวหย่า แล้วเธอล่ะ?"
"ฉัน ฉัน... ขอชามะนาวเย็นแก้วนึงก็พอแล้ว" เสิ่นเสี่ยวหย่ายิ้มอย่างเขินอาย "ฉันดื่มกาแฟไม่ค่อยเก่งน่ะ รู้สึกว่ามันขมฝาดตลอดยังไงก็ไม่รู้"
ซูเยว่พยักหน้า เรียกพนักงานมารับออเดอร์
ตอนนี้กู้หยุนซีเปิดเครื่องแล็ปท็อปเรียบร้อยแล้ว เธอถามด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า "อาเยว่ บริษัทจดทะเบียนที่นายอยากจะพิสูจน์ข้อมูล ตกลงแล้วคือบริษัทไหนกันแน่?"
"อุตสาหกรรมท่อเฟิงหลง!" ซูเยว่เอ่ยชื่อบริษัทนี้ออกมา
กู้หยุนซีเสียบแอร์การ์ด จากนั้นก็เปิดโปรแกรมซื้อขายหุ้น พิมพ์ชื่อบริษัทลงไป ข้อมูลต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับบริษัทนี้ก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ
"พี่หยุนซี พี่สาวคนนี้คือ..." ซูเยว่มองไปที่เสิ่นเสี่ยวหย่าแล้วถามขึ้น
"อ้อ... ลืมแนะนำไปเลย" กู้หยุนซีเงยหน้าขึ้นมาด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย ก่อนจะแนะนำให้ซูเยว่รู้จัก "พี่เสิ่นเสี่ยวหย่าคนนี้เป็นเพื่อนสนิทของฉันเอง ตอนนี้ทำงานอยู่ที่สำนักงานการคลังเมืองฉางหลิงของเรา จบสาขาบัญชีจากมหาวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และการเงินแห่งมณฑลหนานหัว งานอดิเรกเมื่อก่อนคือชอบขุดคุ้ยรายงานทางการเงินของพวกบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ ตั้งหน้าตั้งตาหาว่าบริษัทไหนตกแต่งบัญชีหลอกลวง แล้วก็เอามาแฉ เพื่อสร้างชื่อเสียงในวงการการเงินของเราให้โด่งดัง"
เสิ่นเสี่ยวหย่าหน้าแดงระเรื่อ เอื้อมมือไปหยิกกู้หยุนซีเบาๆ
"ฉันก็แค่มีความรู้เรื่องการวิเคราะห์งบการเงินนิดหน่อย ไม่ถึงกับเป็นยอดฝีมือหรอก" เสิ่นเสี่ยวหย่ามองซูเยว่แล้วเอ่ยเสียงเรียบ "จะช่วยนายได้หรือเปล่าก็พูดยากเหมือนกัน"
"ไม่เป็นไรครับ ลองดูก่อนค่อยว่ากัน" ซูเยว่พูดพร้อมรอยยิ้ม
"อาเยว่ นายอยากจะหาข้อมูลส่วนไหนในรายงานงบการเงินของอุตสาหกรรมท่อเฟิงหลง?" กู้หยุนซีถาม "งบการเงินของบริษัทในตลาดหลักทรัพย์ จะมีแค่รายงานครึ่งปีกับรายงานประจำปีเท่านั้นที่เปิดเผยข้อมูลการดำเนินงานอย่างละเอียด ถ้านายอยากได้ข้อมูลที่ลงลึกมากๆ บางทีแค่ดูจากงบการเงินอาจจะหาไม่เจอ ต้องไปลงพื้นที่ตรวจสอบจริงๆ"
"ดูจากที่อยู่จดทะเบียนของบริษัท บริษัทนี้อยู่ในเมือง QY มณฑลหนานหัวของเรานี่เอง อยู่ห่างจากเมืองฉางหลิงของเราไม่ไกลเท่าไหร่ ระยะทางแค่สองสามร้อยกิโลเมตร ไปกลับอย่างมากก็ใช้เวลาแค่สองวัน"
"ข้อมูลที่ผมอยากหาไม่ได้ลงลึกขนาดนั้นครับ น่าจะพอมองออกจากการดูงบการเงิน"
ซูเยว่คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ "ถ้าหาจากงบการเงินไม่เจอจริงๆ เดี๋ยวผมค่อยเดินทางไปที่นั่นสักรอบก็ไม่เสียหายอะไร"
"อืม งั้นเดี๋ยวฉันให้เสี่ยวหย่าช่วยดูสาเหตุที่ทำให้รายได้และผลกำไรของบริษัทนี้เปลี่ยนแปลงในช่วงสามปีที่ผ่านมาให้ก่อน แล้วค่อยไปหาข้อมูลที่นายต้องการจากตัวเลขที่ผิดปกติพวกนั้น" กู้หยุนซีเอ่ยเรียบๆ
จากนั้นเธอก็ดาวน์โหลดรายงานประจำปีและรายงานครึ่งปีของอุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงย้อนหลังสามปีลงมาทั้งหมด
เธอเลื่อนแล็ปท็อปไปวางตรงหน้าเสิ่นเสี่ยวหย่าเบาๆ แล้วหัวเราะเบาๆ "เสี่ยวหย่า ถึงเวลาที่เธอต้องโชว์ฝีมือแล้ว หาช่องโหว่ทางการเงินของบริษัทนี้ให้เจอ ไม่แน่ว่าเธออาจจะทำความฝันเมื่อก่อนให้เป็นจริง ได้มีชื่อเสียงโด่งดังในวงการการเงินก็ได้นะ"
เสิ่นเสี่ยวหย่าขยับแล็ปท็อปตรงหน้าให้เข้าที่ จากนั้นก็ดันแว่นตาบนสันจมูกตามความเคยชิน
แล้วเริ่มเปิดดูรายงานทางการเงินทีละหน้าอย่างเงียบๆ
พนักงานเสิร์ฟยกกาแฟ ชาเย็น และสลัดผลไม้มาให้
กู้หยุนซีวางแก้วชาเย็นลงข้างๆ เสิ่นเสี่ยวหย่าอย่างเบามือ แต่ก็พบว่าอีกฝ่ายจดจ่ออยู่กับการวิเคราะห์ข้อมูลทางการเงินไปแล้ว พิมพ์ข้อความลงในเอกสารเปล่าเป็นระยะๆ และคำนวณตัวเลข โดยไม่สนใจสิ่งรอบข้างเลย ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงก็ยังไม่ได้ดื่มน้ำสักอึก
"ฟู่... ในที่สุดก็ดูจบสักที"
เกือบสองชั่วโมงต่อมา เสิ่นเสี่ยวหย่าก็ถอดแว่นตาออก ขยี้ตาตัวเอง และอดไม่ได้ที่จะพ่นลมหายใจยาวออกมา
ซูเยว่เรียกพนักงานให้มาเปลี่ยนชาเย็นแก้วใหม่ให้เธอ
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามขึ้นว่า "พี่เสิ่นครับ สาเหตุที่ทำให้อุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงมีรายได้และผลกำไรเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงสองปีมานี้คืออะไรครับ?"
"ดูจากงบการเงินแล้ว ส่วนแบ่งการตลาดในประเทศของอุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงในช่วงสองปีมานี้ไม่ได้เพิ่มขึ้นเลย สถานการณ์ของอุตสาหกรรมจากบทสรุปในรายงานประจำปีก็เห็นได้ว่าไม่ได้แตกต่างจากปีก่อนๆ ดังนั้นการเติบโตของรายได้และผลกำไรไม่ได้มาจากความต้องการของตลาดที่พุ่งสูงขึ้นอย่างแน่นอน"
"เมื่อเทียบกับรายงานทางการเงินของปีแรก แหล่งที่มาหลักของการเติบโตด้านรายได้และผลกำไรของบริษัทนี้ เป็นเพราะในช่วงสองปีนี้บริษัทได้เซ็นสัญญากับตัวแทนจำหน่ายรายใหญ่สามราย ซึ่งตัวแทนจำหน่ายสามรายนั้นกว้านซื้อสินค้าของอุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงไปเกือบสี่สิบเปอร์เซ็นต์"
"จากแนวโน้มอัตรากำไรสุทธิในรายงานทางการเงินแต่ละฉบับของอุตสาหกรรมท่อเฟิงหลง ตัวแทนจำหน่ายสามรายนี้ใจป้ำกับอุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงมากจริงๆ"
"พวกเขาไม่เพียงแต่รับซื้อสินค้าไปถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์ แต่ยังสร้างผลกำไรให้อุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์ด้วย"
"การที่จะเกิดสถานการณ์แบบนี้ได้ มีคำอธิบายเดียวเท่านั้น นั่นก็คือตัวแทนจำหน่ายยอมเสียสละผลประโยชน์ของตัวเองโดยสมัครใจ โดยใช้ผลกำไรจากห่วงโซ่การขายมาขุนให้โรงงานผู้ผลิตอ้วนถ้วนสมบูรณ์"
"หมายความว่าพวกเขารับสินค้าในฐานะพ่อค้ารายใหญ่ แต่กลับจ่ายในราคาตลาดสำหรับขายปลีกงั้นเหรอ?" หลังจากที่กู้หยุนซีเข้าใจเรื่องราว เธอก็อดไม่ได้ที่จะเดาะลิ้นด้วยความแปลกใจ "ยอมยกผลกำไรของห่วงโซ่การขายให้โรงงานผู้ผลิตไปง่ายๆ แบบนี้ มันผิดปกติวิสัยนี่นา"
การทำธุรกิจ ทุกคนล้วนทำไปเพื่อหาเงินทั้งนั้น
การรับสินค้าล็อตใหญ่ในราคาตลาด ถ้าตัวแทนจำหน่ายทั้งสามรายนี้อยากจะระบายสินค้าในมือออกไปจริงๆ จะไม่ให้ขาดทุนเลยย่อมเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด
"เป็นการทำรายการที่เกี่ยวโยงกันหรือเปล่าครับ?" ซูเยว่โพล่งถามขึ้นมา
ในบรรดาบริษัทจดทะเบียน มีหลายบริษัทที่อยากให้ผลประกอบการและตัวเลขในงบการเงินออกมาดูดีเพื่อดันราคาหุ้นให้สูงขึ้น จึงมักจะจดทะเบียนบริษัทเปล่าขึ้นมามากมาย แล้วแสร้งทำตัวเป็นลูกค้าของบริษัท เข้ามาเซ็นสัญญากับบริษัทแม่ ทำพฤติกรรมซื้อเองขายเอง ซึ่งสิ่งนี้ก็คือสิ่งที่เรียกว่าการทำรายการที่เกี่ยวโยงกันนั่นเอง
เสิ่นเสี่ยวหย่าตรวจสอบข้อมูลองค์กรของตัวแทนจำหน่ายทั้งสามรายดูรอบหนึ่ง แล้วส่ายหน้าพร้อมกับพูดว่า "ไม่ใช่การทำรายการที่เกี่ยวโยงกันหรอก เป็นตัวแทนจำหน่ายจริงๆ"
"เป็นไปไม่ได้!" ซูเยว่พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "รูปแบบการขายแบบนี้ พวกเขาจะทำกำไรได้ยังไง?"
"ถ้าเป็นการทำรายการที่เกี่ยวโยงกัน ในข้อมูลทางการเงินจะปรากฏช่องโหว่ร้ายแรงให้เห็น เพราะไม่ว่าบริษัทแม่จะใช้วิธีซิกแซ็กยังไง เงินก็ต้องออกจากบริษัทแม่อยู่ดี แล้วค่อยรับกลับมาในรูปแบบของค่าสินค้าหรือลูกหนี้การค้า เงินที่จ่ายออกไปอาจใช้ชื่อว่าการลงทุน ส่วนเงินที่รับกลับมาก็สามารถนำมารวมเป็นรายได้และผลกำไรได้"
"แต่ไม่ว่าจะพลิกแพลงยังไง วงจรการไหลเวียนของเงินทุนนี้ก็ไม่มีทางเปลี่ยนไปได้"
"ดูจากข้อมูลทางการเงินแล้ว ในช่วงสองปีมานี้ระหว่างอุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงกับตัวแทนจำหน่ายทั้งสามราย มีแค่การส่งสินค้าออกไปและมีเงินค่าสินค้าเข้ามา นั่นหมายความว่าเงินทุนไหลเข้าทางเดียว ในทางกลับกัน อุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงไม่มีรายจ่ายเพื่อการลงทุนที่เท่าเทียมกันเลย ซึ่งเรื่องนี้สามารถอธิบายได้ว่าระหว่างอุตสาหกรรมท่อเฟิงหลงกับตัวแทนจำหน่ายทั้งสามราย ไม่ได้มีการทำรายการที่เกี่ยวโยงกัน"
หลังจากที่เสิ่นเสี่ยวหย่าแสดงความคิดเห็นของตัวเองจบ ในแววตาของเธอก็ปรากฏความสับสนงุนงงเช่นกัน
เป็นอย่างที่กู้หยุนซีพูด พฤติกรรมของตัวแทนจำหน่ายทั้งสามรายนั้นไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย
กู้หยุนซีใช้ความคิด ก่อนจะเอ่ยอย่างลังเลว่า "เป็นไปได้ไหมว่า... ที่ตัวแทนจำหน่ายทั้งสามรายนี้รับสินค้าล็อตใหญ่ไป ความจริงแล้วไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อทำกำไรเลย?"
เมื่อซูเยว่ได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมา
หลายจุดในหัวที่คิดไม่ตก จู่ๆ ก็เริ่มปะติดปะต่อเข้าด้วยกันได้อย่างราบรื่น
