หลังจากได้ยินประโยคนั้นของหลี่ซือถงเมื่อคืน เจียงเซี่ยก็รู้ทันทีว่าต้องมีวิกฤตที่ใหญ่กว่ารอพวกเขาอยู่อย่างแน่นอน
แต่ตอนนั้นหลี่ซือถงไม่มีทีท่าว่าจะบอก เขาจึงไม่ได้ถามอะไร
[เกิดอะไรขึ้น?]
หลี่ซือถง: [วางใจเถอะ ขอแค่เธอกับหยางเจี๋ยทำตามที่ฉันบอกก็จะไม่มีเรื่องอะไร]
เจียงเซี่ย: [บอกมาเถอะ ฉันจะได้เตรียมใจไว้บ้าง]
หลี่ซือถงก็ยังไม่ยอมบอกอยู่ดี เพียงแค่ส่งที่อยู่มาให้—
[โรงแรมจุ้ยเมิ่ง ห้อง 801 ก่อนสิบโมงเธอกับหยางเจี๋ยต้องไปให้ถึงที่นั่น!]
โรงแรมจุ้ยเมิ่ง ก็คือโรงแรมม่านรูดที่ราวกับเป็นแหล่งรวมตัวของพวกเผ่ามารแห่งนั้น
"สิบโมง เครื่องบินของคุณแม่ก็เหมือนจะมาถึงตอนสิบโมงพอดี"
เจียงเซี่ยกำลังคิดว่าจะบอกคุณแม่อย่างไรดีว่าตัวเองมีธุระไปรับไม่ได้ คุณแม่ก็โทรมาพอดี บอกว่าทางนั้นอากาศไม่ดี เครื่องบินดีเลย์ อาจจะมาถึงคืนนี้
พอออกมาจากห้อง หยางเจี๋ยที่นอนบนโซฟาก็ตื่นนานแล้ว เขากำลังหดตัวอยู่ในผ้าห่มเล่นเกม ปากก็พ่นคำผรุสวาทออกมาไม่หยุด
"สมองน้อยพวกมึงพัฒนาไม่เต็มที่หรือไง บอกตั้งกี่รอบแล้วว่าให้บุก C1, C1! C2 มีพ่อมีแม่มึงอยู่หรือไง! กูชักจะสงสัยจริงๆ ว่าพวกมึงเป็นบอทหรือเปล่า? รถถังคันนั้นตรงหน้าปากซอยมันฆ่าจนจะบ้าอยู่แล้ว เข้าไปบอมบ์มันหน่อยได้ไหมวะ!"
ปกติเจียงเซี่ยก็ชอบเล่นเกม แต่ในสถานการณ์แบบนี้ เขาหมดอารมณ์กับเกมไปแล้ว
แต่พอดูท่าทางของหยางเจี๋ย ความคลั่งไคล้ในเกมของเขากลับไม่ลดลงเลยสักนิด?
ในฐานะเผ่ามาร บาดแผลบนร่างกายจะสมานตัวเร็วมาก ผ่านไปแค่คืนเดียว บาดแผลบนตัวเขากับหยางเจี๋ยก็แทบจะมองไม่เห็นแล้ว
"ไปกันเถอะ หลี่ซือถงบอกว่ามีธุระ วันนี้ให้ฟังที่เธอจัดการ"
"ไปไหน?" หยางเจี๋ยเงยหน้าขึ้นมาเหลือบมองแวบหนึ่ง แล้วก็หันไปจ้องหน้าจอโทรศัพท์อย่างจริงจังต่อ "ถ้าเป็นเรื่องทำร้ายคนอื่นฉันไม่ไปนะ"
"เธอบอกว่าถ้าจัดการเรื่องนี้ไม่สำเร็จ พวกเราต้องตายกันหมด!"
หยางเจี๋ยชะงัก หูผึ่ง วางโทรศัพท์ลงทันที "งั้นก็ต้องไป!"
วันนี้อากาศหนาวมาก ท้องฟ้าทั้งผืนเป็นสีเทาหม่น คนเดินถนนต่างก็สวมเสื้อกันหนาวหนาเตอะ
รถตำรวจที่ลาดตระเวนบนถนนมีมากกว่าแต่ก่อนมาก เห็นได้ชัดว่าจงใจ
เจียงเซี่ยยิ่งรู้สึกว่าวันแห่งการล่มสลายของระบบระเบียบคงอยู่ไม่ไกลแล้ว!
คนหายตัวไปมากขึ้นเรื่อยๆ ต่อให้ทางการอยากจะปิดบังข่าวสารและรักษาความสงบแค่ไหน ไม่ช้าก็เร็วเรื่องนี้ก็ต้องระเบิดลงบนโลกอินเทอร์เน็ตอยู่ดี
ในเมื่อแต่ละวันมีคนหายไปเพราะเผ่ามารตั้งมากมาย แถมยังหาไม่พบเลยสักคน มันผิดปกติวิสัยเอามากๆ
ทั้งสองคนซื้อน้ำเต้าหู้มาจิบ แม้จะไม่อยู่ท้อง แต่พอดื่มลงไปแล้วร่างกายก็อุ่นขึ้นไม่น้อย
เวลา 9:00 น. เจียงเซี่ยมาถึงหน้าโรงแรมจุ้ยเมิ่งก่อนเวลาหนึ่งชั่วโมง
ขณะที่กำลังจะเดินเข้าไปแต่ไกล เขาก็พบว่าหยางเจี๋ยไม่ขยับ เจียงเซี่ยจึงหันกลับไปถาม "ไปสิ"
เขาคิดว่าหยางเจี๋ยไม่ไว้ใจหลี่ซือถง ก็เลยไม่อยากไปด้วยกัน
ผลคือความคิดของหยางเจี๋ยนั้นพิลึกพิลั่นมาก
"นายไปก่อนเลย เดี๋ยวฉันตามไปทีหลัง!"
"เป็นอะไร?"
"นายว่าไงล่ะ นั่นมันโรงแรมม่านรูดนะ คนที่เข้าออกมีแต่ชายหญิง ฉันกับนายผู้ชายอกสามศอกสองคนเดินเข้าไปด้วยกัน ขืนลือออกไปฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?"
"ประสาท!" เจียงเซี่ยเบ้ปาก
"ไม่ได้ประสาทโว้ย นี่มันเกี่ยวกับศักดิ์ศรีความเป็นคนของฉัน นายไปก่อนเลย ไปก่อนเลย เดี๋ยวฉันตามขึ้นไป"
เจียงเซี่ยทนท่าทางอิดออดของหยางเจี๋ยไม่ไหว จึงเข้าไปในโรงแรมก่อน และหยิบคีย์การ์ดที่หลี่ซือถงเอามาวางไว้ล่วงหน้าในกระถางต้นไม้สุดทางเดิน
แต่ที่แปลกก็คือมีคีย์การ์ดสองใบ
ใบหนึ่งเป็นของห้อง 801 อีกใบเป็นของห้อง 802 ที่อยู่ติดกัน
เขาส่งข้อความไปถามหลี่ซือถง หลี่ซือถงบอกให้เขาเก็บไว้ทั้งสองใบ ให้ไปที่ห้อง 801 ก่อน ถ้าไม่มีข้อความจากเธอห้ามไปที่ห้อง 802 เด็ดขาด
พอเข้าไปในห้อง 801 ข้างในก็ว่างเปล่า ไม่มีคนอยู่เลยสักคน ยังคงเป็นห้องเดียวกับเมื่อหลายคืนก่อน
สภาพแวดล้อมที่คุ้นเคยนี้ เหมือนกับได้กลับมาบ้านตัวเองอย่างไรอย่างนั้น
ไม่กี่นาทีต่อมา หยางเจี๋ยก็มาถึง เขาด้อมๆ มองๆ เข้ามาจากประตู สภาพภายในห้องทำเอาเขาตาเป็นประกาย
"แม่เจ้าโว้ย สมกับเป็นโรงแรมคืนละสองพันกว่าหยวน บรรยากาศแบบนี้ โคตรเด็ดเลย!"
หยางเจี๋ยเลียริมฝีปาก เดินไปที่ตู้ขายของอัตโนมัติมุมห้อง "เชี่ย อุปกรณ์เพียบเลย คนที่มาที่นี่เล่นกันพิสดารน่าดู!"
"นายดูไม่ตื่นเต้นเลยนะ" เจียงเซี่ยสังเกตหยางเจี๋ย ทั้งที่เรื่องที่จะเกิดขึ้นต่อไปนี้เกี่ยวพันกับชีวิตของพวกเขาแท้ๆ แต่เขากลับทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"ตื่นเต้น? มีอะไรน่าตื่นเต้น อย่างมากก็แค่ตาย!" หยางเจี๋ยเดินไปที่เตียงกรงนก แล้วทิ้งตัวลงนอนหงาย กางแขนกางขาเป็นรูปตัว "大" อย่างสบายใจ
"นายคิดว่าหลี่ซือถงอยากจะทำอะไร?"
"เธอเป็นแฟนนาย นายยังไม่รู้แล้วฉันจะไปรู้ได้ไง" พูดจบหยางเจี๋ยก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา จึงเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง "นายไว้ใจเธอขนาดนั้นเลยเหรอ? เธอให้ทำอะไรนายก็ทำงั้นสิ?"
เจียงเซี่ยไม่ได้ตอบ เขาไม่เคยเชื่อใจใครง่ายๆ อยู่แล้ว รวมถึงหลี่ซือถงก็เช่นกัน
เพียงแต่ตอนนี้เขาเพิ่งจะก้าวเข้ามาใน "โลกใบใหม่" แห่งนี้ เขาคิดว่าการตามหลี่ซือถงไปก่อนในตอนนี้ไม่ใช่เรื่องผิด
มิฉะนั้น หากเขาต้องบินชนนู่นชนนี่เหมือนแมลงวันหัวขาดอยู่คนเดียว มันจะยิ่งอันตรายกว่าเดิม
"ความจริงฉันไม่เชื่อเธอหรอกนะ แต่ฉันเชื่อนาย!" หยางเจี๋ยกล่าว
เจียงเซี่ยยิ้มๆ "ไม่แน่นะ ฉันอาจจะหลอกนายอยู่ก็ได้?"
หยางเจี๋ยทิ้งตัวลงนอนอีกครั้งด้วยท่าทางไม่แยแส "ช่างเถอะ ฉันทนกับการอยู่ตัวคนเดียวมาตลอดพอแล้ว สู้ให้มานั่งหวาดระแวงคนนู้นสงสัยคนนี้ทั้งวัน สู้ตามพวกนายไปให้มีเพื่อนดีกว่า ตายก็คือตาย"
"ไม่ใช่ตัวเอก มีชีวิตอยู่ไปก็ไม่ค่อยมีความหมายหรอก..."
หยางเจี๋ยมองไปที่หลังคาเตียงกรงนก บนนั้นมีอุปกรณ์แขวนอยู่ ดูเหมือนจะเอาไว้จับคนห้อยต่องแต่งได้?
"นี่มันท่าอะไรกันวะเนี่ย?" หยางเจี๋ยเพ่งสายตา
เวลา 9:26 น. หลี่ซือถงส่งข้อความใหม่มา
ทำตามคำแนะนำในข้อความ เจียงเซี่ยดึงลิ้นชักใต้ทีวีออกมา หยิบหมวกไหมพรมคลุมหน้าสีดำออกมาสองใบ แล้วสวมคนละใบกับหยางเจี๋ย
เมื่อยืนอยู่หน้ากระจกอ่างล้างหน้า หยางเจี๋ยก็พิจารณาตัวเองที่สวมหมวกคลุมหน้าพลางตะโกนออกไปข้างนอก "ทำไมต้องให้พวกเราแต่งตัวเหมือนโจรด้วย หลี่ซือถงคิดจะทำอะไรกันแน่?"
"หรือว่าจะให้พวกเราปล้นโรงแรมนี้?" ความคิดของหลี่ซือถงทำเอาเจียงเซี่ยเดาทางไม่ถูก
"เป็นไปได้สูง! ตื่นเต้นดี ฉันชอบ!"
ไม่กี่นาทีต่อมา ข้อความใหม่ของหลี่ซือถงก็ส่งมา บอกให้พวกเขาสวมหมวกคลุมหน้าให้เรียบร้อย แล้วไปที่ห้อง 802 ที่อยู่ติดกัน
เจียงเซี่ยถามเธอว่าตกลงจะให้ทำอะไร เธอก็ไม่ยอมบอก
ทำตัวเหมือนเวลาเล่นเกมแล้วได้รับภารกิจ ไม่ยอมบอกให้จบในรวดเดียว ต้องทำภารกิจหนึ่งให้เสร็จก่อนถึงจะทำภารกิจต่อไปได้
โจรสองคนที่สวมหมวกคลุมหน้าทำตัวลับๆ ล่อๆ เพิ่งจะเปิดประตูโรงแรมออกไป ก็ชนเข้ากับป้าแม่บ้านที่กำลังเข็นรถทำความสะอาดผ่านมาพอดี
เมื่อเห็นเด็กหนุ่มสวมหมวกคลุมหน้าสองคนยืนอยู่ในห้องม่านรูด ป้าแม่บ้านก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าแล้วเข็นรถจากไป
"วัยรุ่นสมัยนี้... เล่นกันพิสดารกว่าพวกเราสมัยก่อนซะอีก..."
"ไม่ใช่ครับป้า ฟังผมอธิบายก่อน!" หยางเจี๋ยตั้งท่าจะวิ่งตามไปอธิบาย แต่ถูกเจียงเซี่ยคว้าตัวไว้ แล้วลากไปที่หน้าประตูห้อง 802
จะอธิบายบ้าอะไรล่ะ จัดการธุระสำคัญก่อนสิ!
ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด—
เมื่อผลักประตูห้อง 802 เข้าไป โครงสร้างข้างในก็คล้ายกับห้อง 801
ทันทีที่เข้าไป ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือเรียวขาคู่สวยสุดเซ็กซี่ในถุงน่องสีดำ สาวใหญ่ผู้เปี่ยมเสน่ห์คนหนึ่งกำลังนอนอยู่บนเตียงกรงนก
