บทที่ 15 เหมาจ่ายรายเดือนราคาเท่าไหร่?

พูดถึงตรงนี้ ลิลิธก็พลันรู้สึกว่าสถานการณ์มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

ทำไมถึงรู้สึกว่าตัวเองตกอยู่ในสถานะเสียเปรียบแล้วล่ะ?

ก่อนหน้านี้ในห้องนั่งเล่นของอพาร์ตเมนต์แบบหนึ่งห้องนอนมีโซฟาบีนแบ็กอยู่แค่ตัวเดียว ลิลิธยึดโซฟาบีนแบ็กไว้ทุกครั้ง กู้ฝานทำได้แค่ยกเก้าอี้สตูลตัวเล็กมานั่ง เห็นได้ชัดว่าเขาตกอยู่ในสถานะที่เสียเปรียบ

แต่ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่กู้ฝานแอบไปซื้อโซฟาเดี่ยวมา?

ตอนนี้ลิลิธยังคงนั่งบนโซฟาบีนแบ็ก ส่วนกู้ฝานนั่งบนโซฟาเดี่ยว กลายเป็นว่าลิลิธตกอยู่ในสถานะเสียเปรียบเสียเอง

เมื่อคิดได้ดังนั้น ลิลิธก็ลุกขึ้นยืนทันที แล้วเดินมาจ้องหน้ากู้ฝานอย่างวางอำนาจ

กู้ฝานลุกขึ้นอย่างรู้หลบเป็นปีกรู้หลีกเป็นหาง แล้วไปนั่งบนโซฟาบีนแบ็ก

ลิลิธพอใจกับเรื่องนี้มาก เธอเอนกายลงบนโซฟาเดี่ยวด้วยสีหน้าผ่อนคลาย

กู้ฝานหยิบสมุดเล่มเล็กขึ้นมา "แผนการตลาดสินะ ผมขอจดหน่อย ครั้งนี้พวกเราจะไม่ให้อาจารย์ติงช่วยโปรโมตแล้วใช่ไหม?"

ตอนที่อาจารย์ติงโปรโมต "วิถีแห่งนรก" เมื่อครั้งก่อน เขาทำอย่างสุดความสามารถจริงๆ

ในช่วงเวลาสุดท้ายที่ค้นพบการทำงานผิดพลาด 'กระสุนเลี้ยวได้' หลังจากนั้น เขาก็ดันทุรังสตรีมต่อจนถึงห้าทุ่มกว่าเพื่อศึกษามันจนทะลุปรุโปร่ง แถมยังโน้มน้าวทุกคนว่านี่ไม่ใช่บั๊กแต่เป็นระบบการเล่นหลักของเกม ส่งผลให้บั๊กนี้แพร่กระจายไปทั่วอินเทอร์เน็ตภายในคืนนั้น

เรื่องนี้ส่งผลโดยตรงให้พลังงานอารมณ์ด้านลบที่ลิลิธสามารถเก็บเกี่ยวได้หดหายไปอย่างมาก

เดิมทีคาดว่าจะเก็บได้สักยี่สิบสามสิบล้าน แต่ผลลัพธ์กลับถูกหั่นยอดทิ้งเหี้ยนเตียน จนถึงตอนนี้เพิ่งเก็บได้ไม่ถึงแปดล้านด้วยซ้ำ!

หลังจากที่กู้ฝานปัดความรับผิดชอบของตัวเองทิ้งไปจนหมดจด ความแค้นของลิลิธก็พุ่งเป้าไปที่อาจารย์ติงมาโดยตลอด

ดังนั้นกู้ฝานจึงเดาว่า ครั้งนี้ลิลิธมีความเป็นไปได้สูงที่จะเปลี่ยนคนมาทำการโปรโมต

ทว่าสิ่งที่เหนือความคาดหมายไปบ้างก็คือ ลิลิธกัดฟันกรอดแล้วพูดว่า "ไม่ ยังหาเขาเหมือนเดิม! เขาชอบเล่นเกมของพวกเรานักไม่ใช่หรือไง? ปล่อยให้เขาเล่นให้หนำใจไปเลย!"

……

……

ช่วงเช้าของวันต่อมา

กู้ฝานมาถึงบริษัท สิ่งแรกที่ทำคือหาช่องทางการติดต่ออาจารย์ติงผ่านเว็บไซต์สตรีมมิ่ง เพื่อคุยกับเขาเรื่องการโปรโมตเกม

เมื่อทราบว่าอีกฝ่ายคือประธานบริษัทเกมต้านสวรรค์ อาจารย์ติงก็ประหลาดใจระคนดีใจ และรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

"เอ๊ะ? เกม "วิถีแห่งนรก" เมื่อเดือนก่อนก็เป็นเกมของบริษัทคุณไม่ใช่เหรอครับ? ผมจำได้ว่าตอนนั้นคนที่มาคุยเรื่องโปรโมตกับผมไม่ใช่คุณนี่นา? ทำไมล่ะ คนก่อนหน้านี้ลาออกไปแล้วเหรอ? ทำไมคุณที่เป็นถึงเจ้านายถึงมาคุยด้วยตัวเองได้ล่ะครับ" อาจารย์ติงรู้สึกไม่ค่อยเข้าใจ

กู้ฝานไม่รู้จะตอบกลับอย่างไรไปชั่วขณะ "เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงภายในบริษัทนิดหน่อย ผมขอไม่พูดถึงก็แล้วกัน เอาเป็นว่า ผมมาหาคุณเพื่อคุยเรื่องร่วมงานสำหรับเกมใหม่จริงๆ ครับ

"เกมในครั้งนี้ชื่อ "ซิซีฟัส" ยังไงก็ต้องรบกวนให้คุณช่วยโปรโมตให้หน่อยครับ"

อาจารย์ติงดีใจมาก "ไม่มีปัญหาครับ! ใบเสนอราคาของผมส่งไปให้แล้วนะครับ

"ส่วนกรณีศึกษาการโปรโมตที่ประสบความสำเร็จก็คงไม่ต้องส่งไปแล้วมั้งครับ ยังไงพวกเราก็เคยร่วมงานกันมาแล้วครั้งหนึ่ง ผลลัพธ์ของการโปรโมต "วิถีแห่งนรก" คุณเองก็น่าจะเห็นกับตา ไม่อย่างนั้นก็คงไม่กลับมาเป็นลูกค้าเก่าหรอก จริงไหมครับ!"

"ประธานกู้ลองดูสิครับ ครั้งนี้ต้องการให้ผมสตรีมกี่ชั่วโมง? ถ้าเป็นสองชั่วโมงเหมือนเดิม ผมลดราคาให้คุณได้นิดหน่อย! ยังไงก็เป็นลูกค้าเก่ากันแล้ว เกมของบริษัทคุณก็ถูกจริตผมมากด้วย ผมชอบพูดความจริงครับ"

กู้ฝานมองใบเสนอราคาแวบหนึ่ง โดยพื้นฐานแล้วราคาตรงกับครั้งก่อน: 2 ชั่วโมง 400,000 หยวน

ยังไงเสียอาจารย์ติงก็เป็นสตรีมเมอร์อันดับหนึ่งในหมวดเกมของหลงเมาไลฟ์ ค่าตัววางไว้ระดับนี้แล้ว ราคาที่เสนอมาถือว่าไม่สูงเลย

กู้ฝานเงียบไปครู่หนึ่ง "ผมอยากถามหน่อย ถ้าเหมาจ่ายเป็นรายเดือนราคาเท่าไหร่ครับ?"

"พรวด!" อาจารย์ติงแทบจะกระอักเลือดเก่าออกมา "ประธานกู้ คุณพูดอะไรเนี่ย อย่าทำให้ผมตกใจสิครับ!"

ลองคำนวณตามการสตรีมวันละ 2 ชั่วโมง เหมาจ่ายรายเดือนก็ต้องสตรีมอย่างน้อย 20 วันใช่ไหม? นั่นก็ 8 ล้านหยวนแล้วนะ

ต่อให้ลดราคา อย่างน้อยก็ต้องมีหกถึงเจ็ดล้านหยวน

มีบริษัทเกมไหนที่กระเป๋าหนักขนาดนี้ ถึงขั้นทุ่มเงินหลายล้านหยวนให้กับสตรีมเมอร์คนเดียวเพื่อทำโปรโมต? เงินเยอะจนเอามาเผาเล่นหรือไง!

มีเงินเยอะขนาดนี้ กระจายไปจ้างสตรีมเมอร์หลายๆ คนไม่ดีกว่าเหรอ? ไปซื้อโฆษณาบนแพลตฟอร์มเกมไม่ดีกว่าเหรอ?

อีกอย่าง เรื่องแบบนี้สำหรับอาจารย์ติงแล้วก็ถือว่าไม่ค่อยคุ้มค่าเท่าไหร่นัก

ประเด็นคืออาจารย์ติงก็ไม่สามารถสตรีมเกมนี้ทุกวันได้ ต่อให้เป็นเซียนรับงานสปอนเซอร์ นานๆ รับสักงานคนดูก็ยังพอทนได้ แต่รับงานติดกันเป็นเดือน คนดูจะไปทนไหวได้ยังไง!

เงินน่ะหาได้ แต่จะเสียความนิยมไปมาก

กู้ฝาน "ผมล้อเล่นน่ะครับ ใครจะไปเหมาจ่ายรายเดือนจริงๆ ล่ะ"

อาจารย์ติงถอนหายใจเฮือกใหญ่ "ผมก็ว่าอยู่ ประธานกู้ คุณอย่ามีอารมณ์ขันแบบนี้สิครับ ผมกลัวนะ แล้วคุณเตรียมจะให้ผมสตรีมกี่ชั่วโมงครับ?"

กู้ฝานคิดอยู่ครู่หนึ่ง "เหมาจ่ายรายเดือนใช้เวลานานไปหน่อยจริงๆ งั้นเหมาสักสิบวันแล้วกัน วันละสองชั่วโมง คุณช่วยลดราคาให้หน่อย รวมทั้งหมดสามล้านหยวนได้ไหมครับ?"

ฝั่งนั้นไม่ตอบกลับมาเป็นเวลานาน ในที่สุด อาจารย์ติงก็ส่งสติกเกอร์ 'ตัวตุ่นสติแตก' มาให้

เหมาบ้าบออะไรตั้งสิบวัน!

ถึงแม้จะหั่นจากแผนเหมาจ่ายรายเดือนก่อนหน้านี้ไปกว่าครึ่ง แต่ระยะเวลานี้ก็ยังหลุดโลกอยู่ดี!

สิบวันสามล้านหยวน สำหรับคนทั่วไปแล้วเห็นได้ชัดว่าเป็นราคาที่สูงลิ่ว แต่ก็อย่างที่บอก ในฐานะสตรีมเมอร์ระดับท็อปอย่างอาจารย์ติง เงินจำนวนนี้ดูจะเป็นอะไรที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ถ้ารับไว้ เผื่อว่าเกมนี้ไม่สนุกก็จะทำให้เสียความนิยมไปมาก มองในระยะยาวแล้วไม่รู้ว่าจะคุ้มค่าหรือไม่

ถ้าไม่รับ ก็รู้สึกขาดทุนนิดหน่อย ยังไงเสียแม้ค่าตัวของสตรีมเมอร์เหล่านี้จะสูง แต่โอกาสรับงานสปอนเซอร์แบบนี้ไม่ได้มีมาตลอด เงินโดเนทจากของขวัญปกติก็ไม่ได้มากมายอะไร

เมื่อคิดไปคิดมา ในที่สุดอาจารย์ติงก็พูดว่า "เอาอย่างนี้ไหมครับประธานกู้ ผมลองสตรีมสักห้าวันดูก่อน ถ้าเกมนี้สนุกจริงๆ และสร้างคอนเทนต์ได้ ผมก็จะสตรีมต่ออีกสักพัก แต่ถ้าผมรู้สึกว่าสตรีมต่อไม่ไหวแล้ว ผมจะคืนเงินให้ตามจำนวนวันที่ไม่ได้สตรีมให้ คุณคิดว่ายังไงครับ?"

กู้ฝานตกลงทันที "ไม่มีปัญหาครับ"

อาจารย์ติงถึงกับรู้สึกเกรงใจขึ้นมา "แหม บริษัทของคุณเอ็นดูผมขนาดนี้ ทำเอาคนแซ่ติงอย่างผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยครับ!"

กู้ฝานหัวเราะหึๆ ในใจ ไม่จำเป็นต้องเอ็นดูหรอก เกลียดเข้ากระดูกดำน่ะสิไม่ว่า

"ไม่ต้องรู้สึกเป็นเกียรติหรอกครับ แต่ว่า โดยส่วนตัวแล้วผมมีคำแนะนำเล็กๆ น้อยๆ"

อาจารย์ติงประหลาดใจเล็กน้อย "หืม? ว่ามาเลยครับ"

กู้ฝานพูดอย่างจริงใจยิ่ง "ผมขอแนะนำให้คุณหมั่นทำบุญสร้างกุศลให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้หลังจากนี้นะครับ มันจะเป็นผลดีต่อตัวคุณ"

อาจารย์ติงฟังแล้วก็งงเป็นไก่ตาแตก

บ้าอะไรเนี่ย?

แต่อีกฝ่ายก็เป็นถึงลูกค้าผู้มีพระคุณ อาจารย์ติงจึงไม่กล้าพูดอะไรมาก "อ้อ ประธานกู้หมายความว่าให้ผมในฐานะสตรีมเมอร์รายใหญ่ ต้องคำนึงถึงผลกระทบต่อสังคมใช่ไหมครับ? วางใจเถอะครับ เรื่องนี้ผมเข้าใจ ทางเว็บไซต์เคยอบรมพวกเรามาแล้ว"

กู้ฝานหัวเราะหึๆ ในใจ ผลกระทบต่อสังคมอะไรกัน ที่หลักๆ คือฉันกลัวว่าถ้าเกิดนายทำเรื่องไม่ดีจนตกนรกไป แล้วไปตกอยู่ในเงื้อมมือของลิลิธเข้า ภาพนั้นคงจะสวยงามจนฉันไม่กล้าคิดเลยต่างหาก

ถึงตอนนั้นนายคงจะได้เล่นเกม "ซิซีฟัส" แบบเชื่อมต่อจิตสำนึก VR ที่มีความสมจริงระดับ 120% แน่ๆ

หลังจากจัดการเรื่องความร่วมมือในการโปรโมตกับอาจารย์ติงเรียบร้อยแล้ว กู้ฝานก็มองดูและพบว่าเกม "ซิซีฟัส" ผ่านการตรวจสอบอย่างราบรื่นแล้ว เขาจึงรีบเพิ่มเติมข้อมูลพื้นฐานของเกมทันที

ครั้งนี้ ราคาขายของเกมอยู่ที่ 48 หยวน เมื่อเทียบกับ "วิถีแห่งนรก" ถือว่าเพิ่มขึ้นเกือบสามเท่า!

แต่เกมนี้ยังคงใช้กลยุทธ์ให้ทดลองเล่นก่อนสองชั่วโมงแล้วค่อยจ่ายเงิน

เห็นได้ชัดว่าลิลิธยอมรับคำแนะนำของกู้ฝานในจุดนี้ ด้วยการเพิ่มราคาขายของเกม โดยหวังว่าการกระทำนี้จะช่วยเพิ่มพลังงานอารมณ์ด้านลบของเหล่าผู้เล่นได้บ้างไม่มากก็น้อย

ภาพโปรโมตเกมยังคงแคปมาจากฉากจริงในเกมโดยตรง

สิ่งเดียวที่ทำให้รู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง ก็คงมีแค่คำโปรยของเกมนี้เท่านั้น

กู้ฝานคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็คิดออกอย่างรวดเร็ว

"ในเกมนี้ คุณจะได้รับบทเป็นทวยเทพผู้ทรงพลังอย่างซิซีฟัส ท่องเที่ยวไปในโลกแห่งแดนชำระอันยิ่งใหญ่ตระการตาที่ดันเตได้พรรณนาไว้ใน "เทวากรรม" อีกทั้งยังสามารถโต้ตอบกับมังกรยักษ์แห่งแดนชำระ และเผชิญหน้ากับการผจญภัยอันแสนดุเดือดเลือดพล่าน!"

หลังจากเขียนเสร็จ กู้ฝานก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

ในตอนนั้น ซูถงก็กำลังยืนดูอยู่อย่างตั้งใจที่ด้านข้าง พร้อมที่จะเรียนรู้อย่างเต็มที่

ในฐานะนักศึกษาหัวกะทิจากคณะอักษรศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเมืองหลวง เดิมทีซูถงคิดว่ากู้ฝานจะมอบหมายงานเขียนคำโปรยเกมนี้ให้เธอเป็นคนจัดการเสียอีก แต่เขากลับไม่ได้ทำเช่นนั้น ซึ่งทำให้เธอรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

ทว่าสาวน้อยผู้ร่าเริงคนนี้ก็ปรับทัศนคติได้อย่างรวดเร็ว เธอคิดว่ายังไงเสียตนเองก็ยังเป็นแค่มือใหม่ ตอนนี้ยังไม่ดีพอที่จะรับผิดชอบงานสำคัญเช่นนี้ ควรจะทำตัวให้ถูกต้อง ตั้งใจดู ตั้งใจเรียนรู้

แต่ทว่าหลังจากเห็นคำโปรยที่กู้ฝานเขียน เธอก็เกิดความสับสนขึ้นมา

"ประธานกู้คะ ฉันรู้สึกว่าคำโปรยนี้... ดูเหมือนจะไม่ค่อยตรงกับเกมของพวกเราสักเท่าไหร่นะคะ?"

เห็นได้ชัดว่า หากดูแค่คำโปรยและภาพโปรโมต ทุกคนก็อาจจะเกิดความเข้าใจผิดได้ว่านี่คือเกมแนวแอ็กชั่นผจญภัยที่มีฉากหลังเป็นแดนชำระ

การโฆษณาชวนเชื่อที่บิดเบือนความจริงเช่นนี้ ทำให้ซูถงที่เพิ่งเรียนจบมาหมาดๆ รู้สึกหน้าแดงด้วยความละอายใจเล็กน้อย

กู้ฝานหัวเราะหึๆ "โฆษณาชวนเชื่อบิดเบือนความจริงยังไง? คำพูดที่ผมเขียนไปมีประโยคไหนที่ผิดปกติเหรอ?

"ผมขอถามหน่อยว่าได้สวมบทเป็นซิซีฟัสหรือเปล่า เขาเป็นทวยเทพผู้ทรงพลังใช่ไหม?

"เกมนี้เป็นโลกแห่งแดนชำระที่ดันเตพรรณนาไว้ใน "เทวากรรม" ใช่ไหมล่ะ?

"มันสามารถโต้ตอบกับมังกรยักษ์แห่งแดนชำระได้ใช่ไหม? มันเป็นการผจญภัยอันแสนดุเดือดเลือดพล่านหรือเปล่า?"

ซูถงปาดเหงื่อบนหน้าผาก "แต่ในเกมของพวกเรา พอเจอมังกรยักษ์แห่งแดนชำระก็มีแค่โดนพัดกระเด็นกลับไปที่จุดเริ่มต้นไม่ใช่เหรอคะ..."

กู้ฝานพูดอย่างมีเหตุผลและมั่นใจ "คุณไม่ต้องไปสนหรอกว่าโดนพัดกระเด็นหรือเปล่า คุณแค่ตอบมาว่ามันคือการโต้ตอบกันใช่ไหมล่ะ!"

ซูถงพูดพึมพำเสียงเบาอีกครั้ง "แถมการผจญภัยครั้งนี้ก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยดุเดือดเลือดพล่านสักเท่าไหร่เลยนะคะ..."

กู้ฝานยังคงพูดอย่างมีเหตุผลและมั่นใจต่อไป "เหงื่อท่วมหัวก็ถือว่าดุเดือดเลือดพล่านเหมือนกัน เอาล่ะ ยังไงก็ตกลงใช้คำโปรยนี้แหละ คุณยังเป็นเด็กใหม่ ถามให้น้อย ดูให้มาก เรียนรู้ให้มาก เข้าใจไหม?"

ซูถงพยักหน้าเงียบๆ "เข้าใจค่ะ"

พูดจบ เธอก็กลับไปที่นั่งของตัวเองอีกครั้ง และเล่นเกม "ซิซีฟัส" ต่อ เพื่อไปเข็นหินก้อนยักษ์ก้อนนั้น

ต้องยอมรับเลยว่า แม้พื้นฐานของซูถงจะแย่ แต่ความอดทนของเธอนั้นดีเยี่ยมจริงๆ เกมที่ชวนให้ทนทุกข์ทรมานขนาดนี้เธอก็ยังยืนหยัดเล่นต่อไปได้

วันเสาร์เวลาสองทุ่มตรง เกม "ซิซีฟัส" ก็ได้วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการ!