โกหก

เสียงกรีดร้องของหญิงสาวหยุดลง ความคิดของทุกคนก็หยุดชะงักลงเช่นกัน

ชายหนุ่มหลายคนที่เพิ่งจะตะโกนด่าทอเมื่อครู่นี้ก็เงียบเสียงลงแล้วในตอนนี้

ตอนนี้มันไม่ใช่ปัญหาเรื่อง "ผิดกฎหมาย" อีกต่อไปแล้ว เพราะคนประหลาดตรงหน้านี้ฆ่าคนจริงๆ

บรรยากาศเงียบสงบไปนานกว่าหนึ่งนาทีเต็มๆ ก่อนที่หัวแพะจะพยักหน้าเล็กน้อย "ดีมาก ทั้งเก้าท่าน ดูเหมือนว่าพวกคุณจะเงียบกันแล้วนะ"

สีหน้าของทุกคนซีดเผือด แต่กลับไม่มีใครกล้าเปิดปากพูดอะไรออกมา อย่างที่เขาบอก ตอนนี้เหลือแค่ "เก้าท่าน" จริงๆ

ฉีเซี่ยยื่นมือที่สั่นเทาออกไป หยิบเอาเศษซากสีชมพูอมเหลืองชิ้นหนึ่งออกจากใบหน้าของตัวเอง

เศษสมองที่ถูกบดขยี้ชิ้นนั้นยังคงมีอุณหภูมิร่างกายและยังคงเต้นตุบๆ อย่างแผ่วเบา แต่ทว่าผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที มันก็สูญเสียชีวิตชีวาไปราวกับลูกบอลที่ถูกปล่อยลม

"ต่อไปขออนุญาตแนะนำตัวสักหน่อยก็แล้วกัน..." หัวแพะยื่นนิ้วที่ชุ่มไปด้วยเลือดชี้ไปที่หน้ากากของตัวเองแล้วพูดขึ้น "ฉันคือ 'มนุษย์แพะ' ส่วนพวกคุณคือ 'ผู้เข้าร่วม'"

เมื่อทุกคนได้ยินก็ชะงักไป จากนั้นก็เกิดความไม่เข้าใจขึ้นมาเล็กน้อย 'มนุษย์แพะ' งั้นเหรอ? 'ผู้เข้าร่วม' งั้นเหรอ?

"ที่จับพวกคุณมารวมตัวกันในวันนี้ ก็เพื่อให้เข้าร่วมเกมเกมหนึ่ง แล้วท้ายที่สุดก็จะสร้าง 'พระเจ้า' ขึ้นมา" หัวแพะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ทว่าประโยคสองประโยคที่ต่อเนื่องกันนี้กลับทำให้ทุกคนพากันขมวดคิ้ว

หลังจากใช้เวลาด้วยกันมาไม่กี่นาที ทุกคนก็พอจะเข้าใจแล้วว่าผู้ชายตรงหน้าเป็นคนบ้า แต่คนบ้าคนนี้กลับบอกว่าตัวเองจะสร้าง 'พระเจ้า' ขึ้นมาเนี่ยนะ?

"สร้าง... พระเจ้าอะไร?" ชายหนุ่มร่างกำยำเอ่ยถามด้วยความตึงเครียดเล็กน้อย

"พระเจ้าที่เหมือนกับ 'หนี่ว์วา' ยังไงล่ะ!" หัวแพะพูดพลางโบกไม้โบกมือไปมา ร่างกายของเขาส่งกลิ่นสาบสาง น้ำเสียงแฝงความดุร้ายเอาไว้ส่วนหนึ่ง "ช่างงดงามอะไรเช่นนี้! พวกคุณจะได้ร่วมเป็นพยานในประวัติศาสตร์ไปพร้อมกับพวกเรา หนี่ว์วาในอดีตสร้างมนุษยชาติขึ้นมา แต่กลับกลายเป็นสายรุ้งตอนที่ซ่อมแซมท้องฟ้า... พวกเราจะสูญเสียหนี่ว์วาไปไม่ได้ ดังนั้นจึงต้องสร้างหนี่ว์วาขึ้นมา! มีภารกิจอันยิ่งใหญ่กำลังรอให้ 'พระเจ้า' ไปทำอยู่!"

น้ำเสียงของเขาค่อยๆ สูงปรี๊ดขึ้น ท่าทางของเขาราวกับถูกฉีดเลือดไก่จนคึกจัด

"หนี่ว์วา..." ชายหนุ่มร่างกำยำขมวดคิ้วแน่น เขารู้สึกเสมอว่าเรื่องนี้มันยากที่จะยอมรับได้จริงๆ เขาชะงักไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยถาม "พวกคุณเป็นลัทธิทางศาสนาอะไรทำนองนั้นหรือเปล่า?"

"ศาสนาเหรอ?" หัวแพะชะงักไปเล็กน้อย หันไปมองชายหนุ่มคนนี้แล้วพูดว่า "พวกเรายิ่งใหญ่กว่า 'ศาสนา' มากนัก พวกเรามี 'โลก' ทั้งใบเลยล่ะ!"

เมื่อฟังประโยคนี้จบ ทุกคนก็เริ่มนิ่งเงียบไม่พูดไม่จาอีกครั้ง

คำถามของชายร่างกำยำนั้นตรงจุดมาก การกระทำของมนุษย์หัวแพะคนนี้ไม่ต่างอะไรกับลัทธินอกรีต แต่ลัทธินอกรีตส่วนใหญ่มักจะแต่งเรื่องราวของพระเจ้าองค์ใหม่ขึ้นมา มากกว่าที่จะใช้บุคคลในเชิงวีรบุรุษอย่างหนี่ว์วา

"ในเมื่อเป็นแบบนี้..." ชายร่างกำยำเอ่ยถามต่อ "คุณอยากให้พวกเรามาที่นี่เพื่อ 'เข้าร่วม' อะไร?"

"ฉันบอกไปแล้วไง ก็แค่เกมเกมหนึ่งเท่านั้น" หัวแพะตอบกลับโดยไม่หยุดคิด "หากชนะ หนึ่งในพวกคุณก็จะได้กลายเป็น 'พระเจ้า'"

"ฉิบหายเอ๊ย..." ชายแขนลายสักดูเหมือนจะสงบสติอารมณ์ลงได้แล้ว เขาสบถด่าพลางเอ่ยปากพูด "นี่มัน 'แต่งตั้งเทพเจ้า' หรือไง? แล้วถ้าพวกเราชนะไม่ได้ล่ะ?"

"ชนะไม่ได้งั้นเหรอ..." หัวแพะมองดูคราบเลือดบนมือของตัวเองแล้วพูดด้วยความผิดหวังเล็กน้อย "ถ้าชนะไม่ได้ก็น่าเสียดายแย่เลย..."

ถึงแม้เขาจะไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่ทุกคนก็เข้าใจความหมายของเขา

ถ้าชนะไม่ได้ ก็ต้องตาย

ในตัวเลือกที่เขาให้มา ไม่มีทางเลือกที่บอกว่า "รอดชีวิตออกไป" เลย

ไม่กลายเป็น "พระเจ้า" อย่างที่เขาว่า ก็ต้องตายอยู่ที่นี่เหมือนกับชายหนุ่มที่หัวแบะคนนั้น

"ถ้าทุกคนเข้าใจตรงกันแล้ว... งั้น 'เกม' รอบนี้ก็จะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ เกมนี้มีชื่อว่า 'คนโกหก'" หัวแพะล้วงเอากระดาษปึกหนึ่งออกมาจากอกเสื้ออย่างช้าๆ จากนั้นก็เดินไปหาแต่ละคนอย่างไม่ใส่ใจนัก แล้ววางกระดาษลงไปคนละแผ่น

หลังจากนั้นเขาก็ล้วงเอาปากกาออกมาหลายด้ามแล้วแจกจ่ายให้ทุกคน

บนโต๊ะมีคราบเลือดอยู่ไม่น้อย ตอนที่กระดาษสีขาวของแต่ละคนวางลงบนโต๊ะก็เลยเปรอะเปื้อนสีแดง เมื่อพลิกกระดาษกลับมาแล้วเอามือเช็ด สีแดงเลือดก็แผ่กระจายออกไปราวกับสีน้ำ ทำให้กระดาษสีขาวยิ่งแดงเถือกเข้าไปอีก

"ต่อไป ฉันต้องการให้พวกคุณทุกคนเล่าเรื่องราวสุดท้ายที่เกิดขึ้นก่อนจะมาถึงที่นี่" หัวแพะพูดต่อ "แต่ต้องระวังไว้นะ ในบรรดาคนที่เล่าเรื่องทั้งหมด จะมีคนหนึ่งที่พูดโกหก เมื่อทั้งเก้าท่านเล่าเรื่องจบ พวกคุณก็ต้องเริ่มโหวต หากทั้งแปดคนโหวตเลือก 'คนโกหก' ถูกต้องทั้งหมด คนโกหกจะถูกคัดออก ส่วนคนที่เหลือจะรอดชีวิตทั้งหมด แต่หากมีใครคนใดคนหนึ่งเลือกผิด คนโกหกจะรอดชีวิต ส่วนคนที่เหลือจะถูกคัดออกทั้งหมด"

"คนโกหก...?"

ทุกคนรู้สึกไม่เข้าใจอยู่บ้าง จะมีคนโกหกในช่วงเวลาความเป็นความตายแบบนี้จริงๆ งั้นเหรอ?

"เดี๋ยวก่อน พวกเราปรึกษาหารือเรื่อง 'แผนการ' กันได้ไหม?" ชายร่างกำยำจู่ๆ ก็เอ่ยถามขึ้นมา

"ตามสบาย" หัวแพะพยักหน้า "ก่อนเกมจะเริ่ม พวกคุณมีเวลาหนึ่งนาทีในการปรึกษาหารือแผนการกันเอง ไม่ทราบว่าจะใช้ตอนนี้เลย... หรือว่าจะรอไว้ใช้ทีหลังดีล่ะ?"

"ฉันจะใช้ตอนนี้เลย" ชายร่างกำยำพูดโดยไม่หยุดคิด

"เชิญ"

หัวแพะถอยหลังไปหนึ่งก้าว ออกห่างจากโต๊ะ

ชายร่างกำยำเม้มปาก จากนั้นก็กวาดสายตามองทุกคน พยายามหลบเลี่ยงสายตาจากศพไร้หัวที่หมอบอยู่บนโต๊ะให้มากที่สุด แล้วเอ่ยปากพูด "ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเดี๋ยวจะมีใครในพวกคุณที่ต้องโกหก แต่ 'กฎ' นี้ฟังดูเผด็จการเกินไป ขอแค่มีคนโหวตผิดคนเดียว พวกเราทุกคนก็ต้องตาย และถึงแม้ว่าพวกเราจะเลือกถูก คนโกหกคนนั้นก็ต้องตายอยู่ดี ดูเหมือนว่าไม่ว่ายังไงก็ต้องมีคนตาย ตอนนี้ฉันคิดวิธีที่ทุกคนจะรอดชีวิตไปได้ออกแล้ว..."

เมื่อทุกคนได้ยินประโยคนี้ ก็พากันมองไปที่ชายร่างกำยำ

ทำให้ทุกคนรอดชีวิตไปได้ เรื่องแบบนี้สามารถทำได้จริงเหรอ?

"นั่นก็คือพวกเราทุกคนต้องไม่โกหก" ชายร่างกำยำไม่รอให้ทุกคนคิดจนเข้าใจ เขาก็เฉลยคำตอบออกมาทันที "พวกเราทั้งเก้าคนจะพูดความจริงทั้งหมด แล้วสุดท้ายก็เขียนลงบนกระดาษแผ่นนี้ว่า 'ไม่มีคนโกหก' แบบนี้ก็ไม่ถือว่าผิดกฎ แล้วพวกเราก็จะรอดชีวิตไปได้อย่างราบรื่น"

ชายในชุดกาวน์สีขาวใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบาๆ ผ่านไปครู่หนึ่งก็เอ่ยปากพูด "แผนการของคุณมันก็ดีอยู่หรอก แต่มีเงื่อนไขอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือ 'ตัวคุณเองต้องไม่ใช่คนโกหก' แล้วพวกเราจะเชื่อใจคุณได้ยังไง? ถ้าความจริงแล้วคุณเป็นคนโกหก แล้วพวกเราทุกคนเขียนลงไปว่า 'ไม่มีคนโกหก' สุดท้ายคนที่รอดชีวิตก็จะมีแค่คุณคนเดียว"

"คุณพูดบ้าอะไรเนี่ย?" สีหน้าของชายร่างกำยำแสดงความโกรธเกรี้ยวเล็กน้อย "ถ้าฉันเป็นคนโกหก ฉันจะเสนอคำแนะนำแบบนี้ไปทำไม? ฉันก็แค่ต้องรักษาชีวิตตัวเองไว้ก็พอแล้วไม่ใช่หรือไง"

หัวแพะโบกมือเบาๆ แล้วพูดว่า "หมดเวลาหนึ่งนาทีแล้ว กรุณาหยุดคุยกันได้แล้ว"

ชายสองคนพากันแค่นเสียงฮึดฮัดอย่างเย็นชา แล้วไม่พูดอะไรอีก

"ต่อไป ขอให้ทุกคนจั่วไพ่" หัวแพะหยิบไพ่ปึกเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋ากางเกงอีกครั้ง ไพ่นั้นดูมีขนาดเท่ากับไพ่ป๊อก ด้านหลังเขียนคำว่า 'เกมหนี่ว์วา' เอาไว้

ชายร่างกำยำชะงักไป เอ่ยถามขึ้น "นี่มันคืออะไร?"

"นี่คือ 'ไพ่ระบุตัวตน'" หัวแพะพูดพลางหัวเราะลั่น "หากใครจั่วได้ 'คนโกหก' ก็จำเป็นจะต้องโกหก"

ชายร่างกำยำกัดฟันกรอด "แกกำลังปั่นหัวพวกเราอยู่เหรอ?! มีกฎแบบนี้ทำไมถึงไม่บอกล่วงหน้าวะ?!"

"นี่ก็เพื่อให้บทเรียนกับคุณยังไงล่ะ" หัวแพะพูดด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน "ฉันยังอธิบายกฎไม่ทันจบ คุณก็ถามฉันซะแล้วว่าสามารถปรึกษาหารือเรื่องแผนการได้ไหม พวกคุณเป็นคนทิ้งเวลาหนึ่งนาทีอันมีค่าไปเอง ไม่ใช่ว่าฉันไม่ยอมบอกล่วงหน้าสักหน่อย"

สีหน้าของชายร่างกำยำดูย่ำแย่ลงเล็กน้อย แต่เมื่อนึกถึงวิธีการฆ่าคนของหัวแพะคนนี้ เขาก็ยอมกลืนความโกรธลงคอไป

เวลาผ่านไปเพียงหนึ่งนาที ทั้งเก้าคนก็จั่วไพ่จากมือของหัวแพะมาได้คนละใบ แต่กลับไม่มีใครกล้าพลิกขึ้นมาดูเลยสักคน

หากบนไพ่เขียนเอาไว้ว่า 'คนโกหก' นั่นก็จะกลายเป็นปัญหาว่าตัวเองจะรอดหรือคนอื่นจะรอดขึ้นมาทันที

มือของหญิงสาวทั้งสี่คนสั่นเทาเล็กน้อย ส่วนสีหน้าของพวกผู้ชายก็ดูไม่ค่อยดีนัก

สิ่งที่จั่วมานี้ไม่ใช่ 'ตัวตน' แต่เป็น 'ความเป็นความตาย' ต่างหาก

ฉีเซี่ยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขาใช้มือคว่ำไพ่ของตัวเองเอาไว้อย่างไม่ใส่ใจนัก จากนั้นก็ขยับมันมาไว้ตรงหน้า

แล้วพลิกเปิดดูเบาๆ

ด้านบนปรากฏคำว่า 'คนโกหก' เขียนเอาไว้อย่างชัดเจน