ห้องนอนเล็กบนชั้นสอง
เจียงเซี่ยไม่คาดคิดเลยว่า 'ของสนุก' ที่ปากหลี่ซือถงพูดถึง จะเป็นกล้องวงจรปิด
บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ปรากฏภาพห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์อีกหลังหนึ่ง
หญิงสาวสุดเซ็กซี่ในชุดเดรสยาวสีแดงนั่งอยู่บนโซฟา มือข้างหนึ่งม้วนปลายผมเล่นพลางพูดจาหยอกเย้ากับชายหนุ่มผมทองที่อยู่ข้างกาย มวลอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งตัณหาอันเร่าร้อน
"ที่เธอว่าสนุก คือการแอบดูเรื่องส่วนตัวของคนอื่นเนี่ยนะ?"
"เรื่องที่จะเกิดขึ้นต่อไปนี้ ไม่ใช่ว่าพวกผู้ชายอย่างนายชอบดูที่สุดหรอกเหรอ? นี่มันถ่ายทอดสดเลยนะ ไม่ใช่ของที่นายจะยอมเสียเงินสมัครสมาชิกแล้วหาดูได้ง่ายๆ หรอกนะ"
"ทำไมเธอถึงรู้ดีกว่าฉันอีก?" เจียงเซี่ยพูดจบก็ปรายตามองหญิงสาวในหน้าจอ ไม่พูดก็ต้องพูดเถอะ หุ่นของผู้หญิงคนนี้เด็ดจริงๆ
"นี่คือกล้องวงจรปิดในคฤหาสน์ฝั่งตรงข้ามเรา"
"คฤหาสน์ฝั่งตรงข้ามเหรอ?"
เจียงเซี่ยรู้สึกประหลาดใจ ไม่เข้าใจว่าหลี่ซือถงไปเอากล้องวงจรปิดของคฤหาสน์ฝั่งตรงข้ามมาได้ยังไง ในนั้นดูเหมือนจะมี "พวกเดียวกัน" กับพวกเขาอยู่ด้วย น่าจะเป็นใครสักคนในชายหญิงคู่นี้กระมัง?
หลี่ซือถงยกแขนขึ้นกอดอก จ้องมองหญิงสาวในจอแล้วเอ่ยเสียงเรียบ "คฤหาสน์ฝั่งตรงข้ามหลังนั้นก็เป็นของพ่อฉัน เอาไว้เลี้ยงเมียน้อยเหมือนกัน ผู้หญิงคนนี้เพิ่งไปอ่อยพ่อฉันเมื่อสามเดือนก่อน"
เจียงเซี่ยสะดุ้งตกใจ
เดี๋ยวนะ ที่เดียวกัน ซื้อคฤหาสน์สองหลังไว้เลี้ยงเมียน้อยเนี่ยนะ?
ชีวิตคนรวยมันมีสีสันขนาดนี้เชียวเหรอ?
ชาเลย... อิจฉาจนชาไปหมดแล้ว!
"คุณพ่อของเธอนี่ ช่างร่างกายกำยำแข็งแรงจริงๆ!"
เดี๋ยวก่อน ไม่ถูกสิ!
ผู้หญิงคนนี้เป็นเมียน้อยของพ่อหลี่ซือถง แล้วไอ้หนุ่มที่กำลังนัวเนียกับเธออยู่ตอนนี้คือใครล่ะ?
ท่านพ่อตา โดนสวมเขาเข้าให้แล้วเหรอ?
หลี่ซือถงจ้องหญิงสาวในกล้องวงจรปิดด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ "ตามที่ฉันสังเกต ตั้งแต่หนึ่งเดือนก่อน ทุกๆ สามวัน ผู้หญิงคนนี้จะพาผู้ชายเข้ามาในคฤหาสน์ตอนกลางคืน แล้วพอวันรุ่งขึ้น ผู้ชายคนนั้นก็จะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย!"
"ผู้หญิงคนนี้เป็นพวกเดียวกับเรางั้นเหรอ?"
หลี่ซือถงแค่นหัวเราะเยือกเย็น ประกายตาฉายแววอำมหิตวาบหนึ่ง "ฉันกำลังคิดอยู่ว่าจะชมว่าหล่อนใจกล้าดีไหม ที่กล้าล่าเหยื่อในสถานที่เดิมซ้ำๆ ติดต่อกันหลายครั้งขนาดนี้ คืนนี้ ชีวิตของหล่อนก็คงถึงคราวสิ้นสุดแล้วล่ะ"
"เธอจะฆ่าหล่อนเหรอ?"
พูดจบเจียงเซี่ยก็รู้สึกว่า บางทีใช้คำว่า "กินหล่อน" น่าจะเหมาะสมกว่า เพราะยังไงเสียหลี่ซือถงก็จัดเป็นพวกอสูรกลายพันธุ์ สำหรับเธอแล้ว พวกเดียวกันก็ถือเป็นอาหารเช่นกัน แถมยังเป็นอาหารที่อุดมไปด้วยสารอาหารมากกว่ามนุษย์ปกติเสียอีก
"หล่อนมากระทำเรื่องพรรค์นี้ในบ้านพ่อของฉัน แน่นอนว่ายอมปล่อยไปง่ายๆ ไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นพ่อฉันยังไปคลุกคลีกับหล่อนอยู่บ่อยๆ ถ้าเกิดวันไหนหล่อนหิวจัดแล้วลงมือกับพ่อฉันขึ้นมาจะทำยังไง?"
"ก็จริง..." เจียงเซี่ยหันไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง เอ่ยถามด้วยความสงสัย "แต่ถ้าเธออยากจะฆ่าหล่อน ก็แค่บุกไปลงมือเลยไม่ดีกว่าเหรอ ทำไมต้องติดกล้องวงจรปิดเฝ้าดูหล่อนด้วยล่ะ?"
"เพราะฉันสงสัยว่า หล่อนคือปีศาจราคะ!"
"ปีศาจราคะ?"
"ที่เรียกว่าปีศาจราคะ ก็คล้ายๆ กับปีศาจจิ้งจอกในหนังที่ดูดพลังหยินเสริมพลังหยางนั่นแหละ ส่วนใหญ่จะเป็นผู้หญิง มีส่วนน้อยมากๆ ที่จะเป็นผู้ชาย กระบวนการดูดซับสารอาหารของพวกมันพิเศษมาก ไม่ใช่ผ่านการกิน แต่เป็นผ่านการทำเรื่องอย่างว่าระหว่างชายหญิง..."
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เจียงเซี่ยก็สังเกตเห็นว่าใบหน้าของหลี่ซือถงแดงซ่านขึ้นมา ตอนแรกเขายังนึกว่าหลี่ซือถงกำลังเขินอาย พลางคิดในใจว่ายัยผู้หญิงบ้าคนนี้ยังรู้จักยางอายกับเขาด้วยเหรอเนี่ย?
แต่พอมองไปเรื่อยๆ เขากลับยิ่งรู้สึกว่ามันทะแม่งๆ จนในที่สุดก็ดูออกว่า นี่มันเขินอายที่ไหนกันล่ะ ยัยผู้หญิงบ้าคนนี้กำลังตื่นเต้นต่างหาก!
"รสนิยมแปลกๆ ที่ชอบถ้ำมองแบบนี้ มันไม่ดีนะ..."
เจียงเซี่ยรู้สึกว่าเขายิ่งเดาใจหลี่ซือถงไม่ออกมากขึ้นทุกที ระดับความโรคจิตของหลี่ซือถงได้เปิดหูเปิดตาและทำลายความเข้าใจที่เขามีต่อเธอครั้งแล้วครั้งเล่า
"ใครบอกว่าฉันมีรสนิยมชอบถ้ำมอง? ฉันก็แค่ยังไม่เคยเห็นกระบวนการดูดซับสารอาหารของปีศาจราคะมาก่อนก็เท่านั้น ในอนาคตหากพวกเราอยากจะหยัดยืนอยู่ในยุคกลียุค ศัตรูไม่ได้มีเพียงแค่พวกผู้ใช้พลังตื่นรู้ในหมู่มนุษย์เท่านั้นหรอกนะ พวกเดียวกันที่อยู่รอบตัวนี่แหละก็อันตรายไม่แพ้กัน การทำความเข้าใจพวกเดียวกันในแต่ละประเภทให้ถ่องแท้ จะช่วยเพิ่มโอกาสรอดชีวิตของพวกเราให้สูงขึ้นได้"
ปากของหลี่ซือถงพร่ำบอกไปเช่นนั้น ทว่าเมื่อนึกถึงภาพเหตุการณ์ที่พอจะคาดเดาได้ว่าจะเกิดขึ้นต่อไป ร่างอรชรของเธอก็สั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้นอย่างห้ามไม่อยู่
เจียงเซี่ยพยักหน้ารับ แต่ในใจก็แอบหวั่นวิตกว่าหลังจากนี้จะมีภาพชวนคลื่นไส้อะไรโผล่มาให้เห็นหรือไม่ ทว่าสิ่งที่หลี่ซือถงพูดมาก็มีเหตุผล การทำความเข้าใจพฤติกรรมของพวกเดียวกันในแต่ละประเภท จะช่วยเพิ่มโอกาสรอดชีวิตได้มากจริงๆ
ภายในกล้องวงจรปิด หลังจากพูดคุยหยอกเย้ากันได้ครู่หนึ่ง บรรยากาศแห่งตัณหาก็พุ่งทะยาน หญิงสาวคนนั้นอาศัยจังหวะนี้ขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักของชายหนุ่ม
เมื่อบทรักเริ่มดำเนินลึกล้ำเข้าไปทีละน้อย ภาพเหตุการณ์ก็ยิ่งทวีความวาบหวามชวนสยิว กลิ่นอายฮอร์โมนในมวลอากาศพุ่งทะยานจนถึงขีดสุด
เจียงเซี่ยรับรู้ได้ว่ามือของหลี่ซือถงที่กุมมือเขาอยู่เริ่มออกแรงบีบแน่นขึ้น ราวกับว่าเธอกำลังตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก
เจียงเซี่ยชักจะตามไม่ทันว่าจุดที่หลี่ซือถงตื่นเต้นมันอยู่ตรงไหนกันแน่ ดูเหมือนจะไม่ใช่เพราะคู่ชายหญิงในกล้องกำลังพลอดรักกัน ทว่าหญิงสาวคนนั้นเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง และกำลังจะเริ่ม "กินอาหาร" แล้ว!
ภายในกล้องวงจรปิด นิ้วมือของหญิงสาวเริ่มบิดเบี้ยวและยืดยาวออก ผิวหนังของหล่อนเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำในชั่วพริบตา เส้นผมเริ่มหดกลับเข้าไปในร่างกาย ก่อนจะมีเส้นสายเปียกชุ่มคล้ายสาหร่ายทะเลงอกทะลักออกมาจากหนังศีรษะนับไม่ถ้วน แนวกระดูกสันหลังของหล่อนปูดโปนกระเพื่อมขึ้นลง ราวกับมีบางสิ่งกำลังจะทะลวงออกมา เมื่อหนามเนื้อสีเขียวคล้ำแทงทะลุออกมาจากแผ่นหลังของหล่อน เสียงหึ่งๆ คล้ายเสียงร้องของฝูงปลาใต้ทะเลลึกก็ดังก้องขึ้น รูปลักษณ์ของหล่อนดูราวกับปีศาจปลาใต้ทะเลลึกที่เพิ่งคลานขึ้นมาบนฝั่งไม่มีผิด!
หลี่ซือถงคลิกเมาส์ สลับมุมกล้องวงจรปิดให้เห็นภาพด้านหน้าของหญิงสาว
ด้านหน้าของหญิงสาวเองก็กลายร่างเป็นอสูรอย่างสมบูรณ์แล้วเช่นกัน ศีรษะของหล่อนกลายเป็นหัวปลา ลูกตาขนาดเกือบเท่ากำปั้นสองข้างมีของเหลวหนืดข้นสีขาวไหลเยิ้ม หล่อนฉีกขากรรไกรบนล่างกว้าง ผนังช่องปากด้านในเต็มไปด้วยเขี้ยวสีขาวแหลมคมเรียงรายอัดแน่นเป็นระเบียบ เอียงลาดลึกลงไปในลำคอเป็นชั้นๆ
ไม่ว่าหลี่ซือถงจะสลับมุมกล้องไปทางไหน ก็ไม่อาจมองเห็นใบหน้าของชายหนุ่มที่ถูกหญิงสาวบดบังเอาไว้ได้เลย
เมื่อชายหนุ่มที่ตกใจกลัวจนสติหลุดเพิ่งจะแผดเสียงร้องโหยหวนออกมาได้เพียงคำเดียว
หญิงสาวคนนั้น... ไม่สิ พูดให้ถูกคือสัตว์ประหลาดหัวปลาตัวนั้น อ้าปากกว้างถึงร้อยแปดสิบองศา งับกลืนศีรษะครึ่งบนของชายหนุ่มลงไปจากบนลงล่าง ฟันที่อยู่ด้านในราวกับเครื่องบดเนื้อที่ขบเคี้ยวหมุนวนเป็นชั้นๆ เสียงฟันบดเสียดสีกับกระดูกฟังดูคล้ายกับเอาเล็บขูดขีดลงบนกระดานดำ ชวนให้คนที่ได้ฟังรู้สึกขนลุกซู่จนหนังหัวชาหนึบ!
ของเหลวสีแดงฉานไหลทะลักออกจากมุมปากของหญิงสาว ไหลอาบย้อมไปทั่วทั้งร่างของชายหนุ่ม
ร่างกายของชายหนุ่มกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง เขาพยายามจะดิ้นรนให้หลุดพ้น ทว่าทั้งร่างกลับราวกับถูกตอกตะปูตรึงติดไว้กับโซฟา พละกำลังอันมหาศาลกดทับจนเขาไม่อาจขยับเขยื้อน ได้แต่มองเห็นเขากำลังดิ้นรนขัดขืนอย่างสุดชีวิต!
ภาพเหตุการณ์ตรงหน้านี้ มันบ้าคลั่งวิปริตยิ่งกว่าตอนที่หลี่ซือถงลงมือกับสวีคุนเป็นร้อยๆ เท่า!
เจียงเซี่ยส่งเสียงขย้อนออกมา ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ เขาไม่อยากยอมแพ้หลี่ซือถง ไม่อยากดูเป็นผู้ชายที่อ่อนแอยิ่งกว่าผู้หญิง ทว่ากับภาพเหตุการณ์เลือดสาดสุดสยองขวัญเช่นนี้ ตอนนี้เขาก็ยังคงรับไม่ไหวอยู่ดี
แต่เมื่อลองคิดดูอีกที เขาจะไปเปรียบเทียบอะไรกับหลี่ซือถงล่ะ? ยัยผู้หญิงบ้าคนนี้พื้นฐานจิตใจก็วิปริตผิดมนุษย์มนาอยู่แล้วนี่หว่า! อีกอย่างตัวเองก็เพิ่งจะเคยมาสัมผัสกับเรื่องพรรค์นี้ การที่ยังปรับตัวไม่ได้ก็ถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา
แต่ก็ยังดีที่เขาได้เตรียมใจเอาไว้ล่วงหน้าบ้างแล้ว ดังนั้นตอนที่หญิงสาวในกล้องวงจรปิดเริ่มกลายร่าง ผลกระทบทางจิตใจที่ถาโถมเข้าใส่เขาจึงไม่ถือว่ารุนแรงมากนัก!
อย่างน้อยก็ยังห่างชั้นกับตอนที่จู่ๆ หลี่ซือถงก็พ่นหนวดรยางค์ออกมาจากปากแล้วแทงทะลวงเข้าไปในลำคอของสวีคุนเมื่อคืนนี้ตั้งเยอะ!
พอคิดขึ้นมาได้ว่าภาพเหตุการณ์นองเลือดในจอกำลังเกิดขึ้นในสถานที่ที่อยู่ห่างจากพวกเขาไปไม่ถึงสามสิบเมตร เจียงเซี่ยก็สั่นสะท้านไปทั้งร่าง ราวกับถูกน้ำเย็นจัดสาดรดตั้งแต่หัวจรดเท้า ความหนาวเหน็บพุ่งพล่านจากฝ่าเท้าขึ้นสู่กระหม่อม
หลี่ซือถงจดจ้องมองอย่างใจจดใจจ่อ แววตาและสีหน้าของเธอยังคงอยู่ในสภาวะตื่นเต้นอย่างต่อเนื่อง ตรงกันข้ามกับเจียงเซี่ยที่รู้สึกอึดอัดพะอืดพะอมไปทั้งตัว
เวลาผ่านไปสองนาที
หลี่ซือถงดึงลิ้นชักคีย์บอร์ดใต้โต๊ะคอมพิวเตอร์ออกมา ด้านบนมีมีดสั้นทหารเล่มหนึ่งวางอยู่ เธอหยิบมีดสั้นเล่มนั้นยื่นส่งให้เจียงเซี่ย พร้อมกับแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์
"ไป ฆ่าหล่อนซะ!"
เจียงเซี่ยชะงักอึ้งไปชั่วขณะ เขามองดูสัตว์ประหลาดหัวปลาที่กำลัง "กินอาหาร" อยู่ในกล้องวงจรปิด สลับกับมองมีดสั้นความยาวยี่สิบเซนติเมตรในมือของตนเอง
"ฉันเนี่ยนะ?"
เจียงเซี่ยชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง แววตาฉายชัดถึงความไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลยว่าใครเป็นคนมอบความมั่นใจให้กับหลี่ซือถง ถึงได้เชื่อมั่นในตัวเขาขนาดนี้?
พฤติกรรมแบบนี้ของเธอ มันต่างอะไรกับตอนที่ปีศาจงูเก้าหัวสั่งให้ลูกกระจ๊อกอย่างเบินปัวป้าไปจัดการกับศิษย์อาจารย์พระถังซัมจั๋งกันล่ะวะ!
